Кіріспе

Румын-француз мүсіншісі (1886–1947)

Деметр Хараламб Чипарус (Dumitru Haralamb Chipăruș; 16 қыркүйек 1886 – 22 қаңтар 1947) – Париж қаласында өмір сүрген және жұмыс істеген, Ар-Деко дәуірінің румын мүсіншісі. Ол сол заманғы ең ірі мүсіншілердің бірі болды.

Өмір

Деметре Чипарус, Румынияның Дорохой қаласында Думитру Хараламб Чипаруш ретінде дүниеге келді, ол Хараламб пен Савета Чипаруштің ұлы еді. 1909 жылы Италияға барып, итальян мүсіншісі Рафаэлло Романеллидің сабақтарына қатысты. 1912 жылы Парижге сапар шегіп, Эколь де Боз-Арт мектебінде Антонин Мерси мен Жан Бушердің кластарында өнерін дамытты. Деметре Чипарус 1947 жылы қайтыс болды, Винсенн зообағында жануарларды зерттеп келгеннен кейін инсультқа ұшырады. Ол Париждің оңтүстігіндегі Банье зиратында жерленген.

Ерте мансап

Кипарустың алғашқы мүсіндері реалистік стильде жасалған және 1914 жылғы Салон көрмесінде көрсетілген. Ол қола мен азу сүйегінің үйлесімін, хризелефантин деп аталатын әдісті тиімді пайдаланған. Оның ең танымал туындыларының көп бөлігі 1914 және 1933 жылдар аралығында жасалған. Кипарус жасаған мүсіндердің алғашқы сериясы балалар сериясы болды.

Кейінгі мансап

Шыпарус стилі 1920 жылдары қалыптасты. Оның мүсіндері жарқын әрі ерекше сәндік әсерімен көзге түседі. Орыс балетінің, француз театрының және алғашқы кинолардың бишілері оның ең танымал туындыларының қатарында болды және олар ұзын, нәзік, стильденген келбетімен сипатталды. Оның жұмысына Мысырға деген қызығушылық әсер етті, бұл фараон Тутанхаменнің қабірі қазылғаннан кейін күшейді. Чипарус 1928 жылы "Danseuse au cerceau" немесе "Шеңбер бишісі" деп аталатын ең танымал қола мүсіндерінің бірін жасады, оның шабыты Париждің "Folies Bergère" театрындағы әйгілі және талантты биші Зула де Бонча болды, ол Белград Корольдік операсының жетекші бишісі және Париждегі "l'Opéra Comique" театрында мим бишісі болған. Кейіннен де Бонча, поляк ақсүйектер ұрпағы және Лои Фуллердің үздік шәкірттерінің бірі, 1961 жылы "La Danse classique sans barre" атты би әдістемесін сипаттаған кітап жариялады. Кітап Евгений де Рижак жазған мәтіндермен және Александр Берлан мен Ивонн Бретон салған суреттермен жарық көрді. Ол негізінен Эдмонд Этлингке тиесілі және Жюльен Дрейфус басқарған Париждегі Эдмонд Этлинг және Cie құю шеберханасында жұмыс істеді. Les Neveux de J. Lehmann – Чипаруспен үнемі жұмыс істеген және оның қалыптарынан құйылған мүсіндерді шығарған екінші құю шеберханасы. Ол көптеген жұмыстарын балет және театр негізінде жасады, оның бірі – "Ресей балеттері", нәтижесінде "Ресей бишілері" атты мүсіні пайда болды, ол Василий Нижинский мен Ида Рубинштейнтің "Шеһерезаде" спектакліндегі рөлдерін бейнелейді.

Салон

Чипарус Салонда сирек көрiнiс табады. 1923 жылы ол өзінің "Жасыл жебе тастаушысын" көрсетті, ал 1928 жылы Фридрих Голдшайдер фабрикасы өңдеген "Та Кёо" бишісін көрсетті. Нацистердің қуғын-сүргін және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде құю шеберханалары Чипарустың туындыларын өндіруді тоқтатты. Сол кездегі экономикалық ахуал көркем өнердің дамуына ыңғайлы болмады, көптеген мүсіншілердің жағдайы нашарлап кетті. 1940-жылдардың басында Чипарустың көптеген жұмыстары сатылмады, бірақ ол жеке ләззаты үшін мүсін жасауын жалғастырды, жануарларды арт-деко стилінде бейнеледі. 1942 жылы Париж салонында "Ақ аю" және "Америкалық бизон" гипстен жасалған мүсіндері көрсетілді, ал 1943 жылы ол мәрмәр "Ақ аю" және гипстен жасалған "Пеликан" көрсетті.

Стиль

Кипарус мүсіндері сәндік қоладан жасалған, азу мүсінінде Ар-Деко стилінің классикалық көрінісін білдіреді. Дәстүрлі түрде, суретшінің шығармашылық қызметіне әсер еткен төрт факторды ажыратуға болады: Серж Дягилевтің «Орыс балеттері», ежелгі Египет өнері және француз театры. Алғашқы кинофильмдер оның ең танымал сюжеттерінің бірі болды және ұзын, жұқа, стильденген келбеті бар тұлғалармен сипатталды. Оның кейбір мүсіндері тікелей орыс бишілерінен шабыттанды. Мысалы, «Парсы биі» мүсіндерінің бет-әлпеттері Нижинский мен Рубинштейнге ұқсас, ал «Жұлдызша қыз» мүсініндегі киім Лев Анненскийдің «Су асты патшалығы» балеті үшін жасалған «Алтын балық» киімінің эскизін дәл көшіреді. Чипарусқа орыс балеті тікелей емес, француз музыкалық залдары мен кабарелері арқылы да әсер етуі мүмкін, оларда орыс балетінің күшті ықпалы байқалды. Чипарус көбінесе өз заманының сән журналдарынан орыс және француз бишілерінің, жұлдыздар мен модельдердің суреттерін пайдаланды. 1922 жылы Тутанхамон қабірінің табылуынан кейін ежелгі Египет және Шығыс өнері француз сәніне енді, бұл Кипарустың шығармашылық қызметінде де көрінді. Чипарус пен Клэр Колине бірнеше мүсіндерінде Клеопатра патшайымы мен египеттік бишілер бейнеленген. Кипарус мүсіндері оның заманын және 1920-1930 жылдардағы «folle» сезімін көрсетеді. Ең көне француздық жоғары сапалы және ерекше көркемдік сәндік өнер дәстүрінен шыққан Кипарус мүсіндері сән мен зәулімдікті біріктіріп, Ар-Деко дәуірінің рухын бейнелейді. Кипарус туындыларына коллекционерлердің қызығушылығы 1970 жылдары пайда болды және 1990 жылдардан бері артып келеді. Кипарустың жұмыстарының ірі коллекциясы Испанияның Саламанка қаласындағы арт-нуво және арт-деко музейінің тұрақты экспозициясында қойылған.

Өлім және мұра

Деметр Чипарус 1947 жылы Парижде қайтыс болды, Винсенс зообағында жануарларды зерттеп келгеннен кейін инсультқа ұшырады. Ол Париждің оңтүстігіндегі Банье зиратында жерленген. Чипарус арт-деко дәуірінің ең ірі суретшілерінің бірі ретінде танылады.