Кіріспе
Тіл білімі мен тіл философиясында айтылған сөз – тілдік әрекеттің орындалуы, және ол сөйлеу әрекеттері теориясында әдетте айтылатын күш түрлерінің бірі болып табылады. Сөйлеу әрекеттері теориясы – прагматиканың кіші саласы, ол сөздер мен сөйлемдердің ақпарат беру үшін ғана емес, сонымен қатар әрекеттерді орындау үшін қалай қолданылатынын зерттейді. Тілдік әрекет ретінде, айтылған сөз перформатив болып есептеледі, онда тыңдаушы да, сөйлеуші де тілдік әрекет туралы белгілі бір шарттарға сенуі керек. Бұл шарттар «сәттілік шарттары» деп аталады және олар үш түрлі санатқа бөлінеді: қажетті шарт, шынайылық шарты және дайындық шарты. Бұл термин айтылған сөздің беткі мағынасын да білдіреді, өйткені Дж. Л. Остиннің өмірден кейін жарық көрген «Сөзбен іс-әрекет ету қалай?» деген еңбегінде айтылғандай, тілдік әрекетті тілдік әрекет ретінде (яғни, нақты айтылған сөз және оның айқын мағынасы, кез келген мағыналы сөздің тілдік, синтаксистік және семантикалық аспектілеріне сәйкес келетін фонетикалық, прагматикалық және реторикалық әрекеттерді қамтиды), сондай-ақ тілдік күш ретінде (сөздің семантикалық «тілдік күші», демек оның нақты, мақсатталған мағынасы), және кейбір жағдайларда одан әрі тілдік әрекет (яғни, оның нақты әсері, мақсатталған немесе емес) ретінде талдау керек.
In linguistics and the philosophy of language, a locutionary act is the performance of an utterance, and is one of the types of force, in addition to illocutionary act and perlocutionary act, typically cited in Speech Act Theory. Speech Act Theory is a subfield of pragmatics that explores how words and sentences are not only used to present information, but also to perform actions. As an utterance, a locutionary act is considered a performative, in which both the audience and the speaker must trust certain conditions about the speech act. These conditions are called felicity conditions and are divided into three different categories: the essential condition, the sincerity condition, and the preparatory condition. The term equally refers to the surface meaning of an utterance because, according to J. L. Austin's posthumous How To Do Things With Words, a speech act should be analysed as a locutionary act (i. e. the actual utterance and its ostensible meaning, comprising phonetic, phatic, and rhetic acts corresponding to the verbal, syntactic, and semantic aspects of any meaningful utterance), as well as an illocutionary act (the semantic 'illocutionary force' of the utterance, thus its real, intended meaning), and in certain cases a further perlocutionary act (i. e. its actual effect, whether intended or not).
Мысал
Мысалы, "Осылай істеме!" фразасы – фонетикалық, синтаксистік және семантикалық ерекшеліктері бар тілдік әрекет, ол мағынаға сай келіп, тыңдаушыға қазір жасап жатқан немесе жасауға дайын тұрған әрекетін тоқтатуға ескерту ретінде қызмет етеді. Бұдан әрі, бұл сөйлеу әрекеті, өтетілген етістік болмаса да, сөйлеушінің не істеп жатқанын түсіндіреді.