Кіріспе

B.D. – Гарри Трюдоның танымал «Дунсбери» комиксіндегі ойдан шығарылған кейіпкер. Комиксте «B.D.» дегеннің не екеніне ешкім нақты білмейді (ол өзін «D» деп таныстырады), бірақ ол Йель университетінің квотербегі Брайан Даулингтің прототипі болған, осы университетте Трюдо оқыған. 1983 жылғы «Дунсбери: Музыкалық комедия» комиксінің сахналық қойылымында оның толық аты – Брайан Джон Даулинг (настоящий аты) екені белгілі болды.

Тарих

Б. Д. алғаш рет 1968 жылдың 30 қыркүйегінде Трюдоның «Yale Daily News» газетіндегі «Bull Tales» комиксінде таныстырылды. Ол кезде Б.Д.-ның шлемі ақ түсті болған, үстінде «Y» әрпімен «Yale» деген жазу бар еді. 1970 жылы «Doonesbury» комиксінің алғашқы кадрларында Б.Д. қайтадан таныстырылды, онда танымал квотербек Уолден колледжіндегі тартымсыз, ұялмаған Майк Доунсберимен бірге тұрды. Уолденде Б.Д. футбол шлемін киді, оның бір жағында жұлдыз болды, ол Яльдің «Y» әрпін алмастырды. Майк пен Б.Д.-ның арасында көп айырмашылықтар болды және олар бастапқыда бір-бірін қабылдамады. Уолден футбол командасының капитаны болған Б.Д. өзінің шектеулі шыдамдылығын сынаған көптеген сынақтарға тап болды. Оның командаластары ойынға назар аударудың орнына, жиын кезінде философиялық және саяси пікірталасқа түсуді жөн көретін. Бұл «фрик» деп өзін сипаттаған Зонкер Харрис командаға қосылғаннан кейін одан да нашарлады. Б.Д. консервативті көзқарастарымен ерекшеленеді, бұл Майк, Марк және Зонкер сияқты басқа кейіпкерлердің либералды сенімдерінен өзгеше. Ол әлеуметтік жәрдемақы мен марихуана қолдануын жақтырмады. Алғашқы комикстердің кейбірінде ол тіпті нәсілшіл және сексист ретінде бейнеленген, сондай-ақ Вьетнам соғысын қолдаған. Соңында ол АҚШ армиясына қосылып, пәтерлік жұмысты жазудан құтылу үшін Оңтүстік Вьетнамға барды. Ол әскери өмірді өзіне лайықты деп тапты және көптеген әріптестерінен гөрі міндетін орындаудан ләззат алды. Вьетнамда Б.Д. оны тұтқындаған Вьетконг «террорисі» Фредпен танысып, дос болды, бірақ олар екеуі де жоғалып кетті. Олар Schlitz сырасының қоймасын тауып, достық қарым-қатынас орнатты және осы күнге дейін достар болып келеді. Ол жоғалып кеткен кезде жарақат алғаны үшін «Пурпур Жүрек» орденімен марапатталды (ол сыра банкасына қолын кесіп алды). Ол Фредке кездесті, ол енді Б.Д.-ның соғыс досымен бірге жұмыс істейтін кәсіпкер, Вьетнамға дипломатиялық қатынастар жақсарғаннан кейін қайтадан барғанда, Фред оған Вьетнам соғысы стиліндегі ойын-сауық паркінде орындаушы ретінде жұмыс ұсынды. 1971 жылы ол Бупсимен кездесе бастады, олар Майк, Марк, Зонкер және басқалармен бірге Уолден коммунине көшіп барды. Ол 1983 жылы комикстің үзілісі кезінде «Doonesbury» комиксінің түпнұсқа кейіпкерлерімен бірге бітірді, ал Бупсимен бірге Калифорнияның Малибу қаласына көшіп барды, онда ол «Los Angeles Rams» командасы үшін үшінші нөмірлі квотербек ретінде ойнады және Бупси Голливудта мансап құруға тырысқанда оның менеджері болып жұмыс істеді. Б.Д. Армия резервінде қызметін жалғастырды және 1991 жылы Перс шығанағы соғысына шақырылды. Сол жерде ол Рей Хайтауэрмен дос болды, ол кейіннен комикстегі қайталанатын кейіпкерге айналды. Бопсиге демалыста болғанда Б.Д. әйел офицермен опасыздық жасады. Бұл оқиға бірден аяқталды, өйткені екінші сарбаз капитан болғанда, Б.Д. (сол кезде) елордалық сарбаз болған. Бупси бұл туралы білгенде Б.Д.-мен ажырасып кетті, бірақ олар ақырында татуласып, үйленді және 1992 жылы Саманта (Сэм) атты қызы дүниеге келді. 1990 жылдардың басында Б.Д. Калифорниялық жол полициясында полиция қызметкері болып жұмыс істеді, әскери шлемін полиция мотоциклінің шлеміне ауыстырды. Соңында ол өзінің альма-матері Уолден колледжінде футбол командасын жаттықтыруға шақырылды, ол бұрын капитаны болған. Ол қайтадан әскери қызметке шақырылып, Дүниежүзілік сауда орталығына жасалған террористік шабуылдан кейін тәртіпті сақтап, қысқа уақыт қызмет етті, ал 2003 жылы Ирак соғысына жіберілді. Шлем 2004 жылдың 21 сәуірінде Иракта қызмет етіп жүргенде Б.Д. аяғынан айырылғанда алынып тасталды; оның жоғалтуына реакциясы – «Шайтанның ұлы!» деген дауыс болды, бұл комикстің кейбір газеттерден алынып тасталуына себеп болды. Оның досы және әріптесі Рей Хайтауэр оны қауіпсіз жерге жеткізді, ол аяғынан айырылған күйінде аман қалды. Ол физиотерапиядан сәтті өтті және жоғары технологиялық протез «C Leg» көмегімен жүре алады. Ол шлемді жоғалту туралы ойға келгені 2004 жылдың 31 шілдесінде болды, ол өзіне-өзі: «Оо, иә, шлемым. Бұл не еді?» деді. Денсаулығы жақсы болғанымен, үйге оралғаннан кейін психикалық жағдайы нашарлады. Б.Д. тым көп іше бастады, жаман түстер көріп, қатты ашуланды. Өзінің проблемаларының ауырлығын түсінген соң, ол 2006 жылдың қаңтар айында терапияға түсті. Б.Д. кеңесшімен Ирактағы қызметі туралы сөйлесуге қатты қарсылық танытады немесе тіпті қорқады. Бұл оқиғаның кінәлі екендігі анықталды, ол өзінің HMMWV жүргізушісіне ирактық бүлікшілердің шабуылынан құтылу үшін көпшілік арасынан өтуді бұйырды. 2008–2009 жылдары Б.Д. ұқсас жағдайда жарақат алған Toggle деп аталатын тағы бір жарақаттанған әскерге көмектесуге уақыт пен күшін жұмсады.

Б.Д. қалқаны

Б.Д.-ның ең қызық мінез ерекшеліктерінің бірі – оның қақпағы (шлемі) болатын. 34 жыл бойы ол осы қақпақсыз көрінбеді. Ол колледжде, жаттықтырушы болып жұмыс істегенде және кәсіби футболшы ретінде футбол қақпағын, әскерде солдаттың қақпағын, полиция қызметкері болып жұмыс істегенде Калифорния жол полициясының мотоциклшісінің қақпағын киді. Оның мұны түсіндіруі: «Менің құлақтарым ірі» немесе «Шашым нашар» болды. 2006 жылғы 21 ақпандағы комиксте ол бала кезінде анасы оны қорғау үшін қақпақ кигізгенін айтты. Рэй аяғын жоғалтқаннан кейін Б.Д.-ны ауруханада көріп келгенде, оның жарақатынан гөрі шашына көбірек таңғалады.