Фредерик Август Лукас – американдық зоолог, таксидермист, музей кураторы. Құстар анатомиясы мен сүйектер туралы саршысы, теңіз жануарларына қызығушылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық куратор
American curator
Фредерик Огастус Лукас (25 наурыз 1852 – 9 ақпан 1929) – зоолог және таксидермист, Бруклин мұражайының кураторы және Америка табиғи тарих мұражайының директоры қызметін атқарған. Ол құстардың сүйектер құрылысы (остеологиясы) және анатомиясы саласындағы сарапшы болды.
Frederic Augustus Lucas (March 25, 1852 – February 9, 1929) was a zoologist and taxidermist who served as a curator of the Brooklyn Museum and director of the American Museum of Natural History. He was an expert on the osteology and anatomy of birds.
Өмірбаян
Август Генридің ұлы, ол желкенді кеме капитаны болған саудагер теңізші еді. Ол әкесімен екі ұзақ сапарға қатысты, біріншісі (1861-1862) 9 жасында, ал екіншісі (1869-1870) 17 жасында болды. Оның анасы Элиза Оливер еді, ал әкесінің әжесі Руби Фуллер, «Мейфлауэр» кемесінде болған дәрігер Сэмюэл Фуллердің ұрпағы болды. Ол теңіз жануарларына, әсіресе теңіз құстарына қызығушылық танытты, олардың көптерін ұстап, терісін сырып, экспонат ретінде дайындады. Осыдан ол таксидермист болуға ниеттеніп, Рочестердегі (Нью-Йорк) Уордтың Табиғи ғылымдар мекемесіне оқуға түсті. Оның осылай қалыптасуының нәтижесінде, ол зерттеу ғылымына аса мән бермеген сияқты. Осы себепті, ол формальды білім алуға көп мүмкіндік алмады және оны іздеген де жоқ. Уордта өткізген 11 жылдан кейін ол «сол күндері ол ешбір ғылыми кітап оқымаған, ғылыми лекцияларға қатыспаған, бір сағат та зертханалық жұмыс істемеген, тіпті микроскопқа слайд дайындамаған» деп мақтанды, оның қызығушылығы құстардың сүйектер тануымен (остеология) және экспонаттарды дайындаумен шектелген. Дегенмен, оның осы саладағы біліктілігі 1882 жылы, 21 жасында Вашингтондағы Ұлттық табиғи тарих мұражайында құстардың экспонаттарын дайындауға тағайындалуына жеткілікті болды, сонда оған куратор лауазымы берілді. Лукас американдық мұражайлардың дамуындағы маңызды тұлға болды, олар американ халқына табиғи ғылымды жеткізуге ұмтылды. Лукас 1882 жылдан 1904 жылға дейін Вашингтондағы Ұлттық табиғи тарих мұражайында остеолог және куратор болып қызмет етті. 1904 жылдан 1911 жылға дейін Лукас Бруклиндегі Бруклин мұражайының бас кураторы болды, содан кейін 1911 жылдан 1923 жылға дейін Манхэттендегі Америка табиғи тарих мұражайының директоры, ал 1924 жылдан 1929 жылы қайтыс болғанға дейін – құрметті директоры болып тағайындалды.
The son of Augustus Henry, a merchant seaman who was captain of a sailing vessel, he accompanied his father on two long voyages, the first (1861 1862) at the age of 9 and the second (1869 1870) when he was 17. His mother was Eliza Oliver, and his paternal great grandmother Ruby Fuller was a descendant of Dr Samuel Fuller on the Mayflower. He became fascinated with sea life, especially the marine birds, many of which he was able to snare, skin and prepare as mounted specimens. From this he developed an ambition to become a taxidermist and entered Ward's Natural Science Establishment at Rochester, New York, to learn the techniques involved. Perhaps because of the manner of his development he seems to have had little regard for investigative science per se. As a consequence, he had little opportunity for formal education and he never sought any. After the 11 years he spent at Ward's, he bragged that, "during those days he never read through any scientific book, never attended a course of scientific lectures, never did an hour's laboratory work, nor made a microscope slide", his interests being confined to avian osteology and the mounting and tagging of specimens for exhibition. Yet his competency in this area was sufficient to provide him an appointment to mount and prepare avian specimens at the National Museum of Natural History in Washington, DC in 1882, at the age of 21 where he was given the title of curator. Lucas was prominent figure in the development of American museums, which sought to bring Natural Science to the American public. Lucas served as osteologist and curator for the National Museum of Natural History in Washington, D. C. from 1882 to 1904. Lucas served as Curator in Chief of the Brooklyn Museum in Brooklyn, New York from 1904 to 1911, and subsequently enjoyed an appointment as director at the American Museum of Natural History in Manhattan from 1911 to 1923 and honorary director from 1924 to his death in 1929.
Мансап
Лукасты замандастары ежелгі жануарлар саласындағы сарапшы ретінде таныды. Ол өзін "жан-жақты" табиғатты зерттеуші ретінде сипаттады, және осындай мамандықтардың өкілдері, өкінішке орай, жылдам жоғалып бара жатқанын айтты. Ұлттық мұражайдағы байланыстары мен Уорд мекемесіндегі тәжірибесінің арқасында ол Уильям Хорнедей, Карл Акели, Генри Б. Уорд, Артур Хауэлл сияқты көптеген осындай адамдармен қарым-қатынас жасап, жұмыс істеді, олардың танымалдылығы ғалымдар ретінде емес, саяхатшылар ретінде жазған еңбектерімен байланысты болды. Лукас өзін осы тұрғыдан кемшілік деп санаған емес.
Lucas came to be recognized by his contemporaries as an authority on ancient animals. His description of himself was that of "all round" naturalist, a specimen he regarded regretfully as fast disappearing. Because of his associations at the National Museum and his past experience at Ward's Establishment, he was able associate and work with many men of this type including William Hornaday, Carl Akeley, Henry B. Ward, Arthur Howell, among others, people whose recognition was based on their writings as explorers rather than as academicians. Lucas never regarded as himself as deficient in that respect.
Ұлы аук экспедициясы
1885 жылы Лукас Ұлттық мұражайға Фанк аралына экспедиция ұйымдастырып, 1852 жылдан бері жойылып кеткен үлкен гагардың қаңқа қалдықтарын жинауды ұсынды. Бұл ұсыныс қажетті уақыт пен қаржы шығындарына байланысты жүзеге асырылмады. Бірақ 1887 жылдың 2 шілдесінде Лукасқа USFC Grampus кемесімен солтүстікке бағытталған экспедицияға қатысуға міндеттелді, мақсаты скумбрия балықтары туралы хабарларды тексеру болатын. Кеме солтүстік аралдардан өте жатқанда, ол биологиялық үлгілерді жинады, ең бастысы – жойылған құстың қалдықтарын табуға тырысты. Экспедиция 2 қыркүйекте оралды, жинау жұмыстары толыққанды болмады. Мыңдаған әртүрлі сапалы сүйектер жиналды, бірақ жойылған құстың онға жуық толық қаңқасын ғана құрастыру мүмкін болды, олар кейін әртүрлі табиғат тарихы мұражайларына жіберілді. Үлкен гагар кейіннен басқа да сиреп бара жатқан және жойылған жануарлармен бірге, Лукастың Ұлттық мұражай коллекциясындағы жануарлардың өкілдігін бағалау туралы баяндамасына енгізілді. Ол сондай-ақ адамның әрекетінен туындаған жануарлардың жаппай қырылуына қарсылық білдірді және баяндамада жойылудың алдын алу үшін қорғау шараларын қабылдауды ұсынды.
In 1885, Lucas proposed a collection expedition to Funk Island to the National Museum, for the purpose of collecting skeletal remains of the great auk, that had been extinct since 1852. The proposal was not carried out due to the expected time and investment required. However, on 2 July 1887, Lucas was detailed to join the USFC Grampus on an expedition north to investigate reports of mackerel. While the ship passed northern islands, he collected biological specimens, aiming primarily to retrieve any remains of the extinct bird. The expedition returned September 2, partially successful in collection efforts. Thousands of bones of varying quality were collected but were able to only form around a dozen complete skeletons of the extinct bird, which were then distributed to various natural history museums. The great auk was later included, among other endangered and extinct animals, in a report by Lucas assessing representation of the animals in the collection of the National Museum. He also decried the mass death of animals from manmade causes and argued for protective measures to prevent extinction within the report.
Қабақ тұмсығы комиссиясының мүшесі
1896 жылы Ұлттық музейдегі тәжірибесіне байланысты Лукас президент Гровер Кливленд тарапынан Тері мөрінің бірлескен жоғары комиссиясына тағайындалды. Комиссия құрамында американдық ғалымдар Чарльз Х. Таунсенд, Леонхард Штейнге және комиссия төрағасы Дэвид С. Джорданмен қатар, британдық ғалымдар Д'Арей В. Томпсон және Джеймс М. Макон да болды. 1909 жылы Лукас АҚШ Сауда және Еңбек департаментінің Тері мөрі жөніндегі консультативтік кеңесіне кірді. Бұл кеңес пелагикалық аң ауруға толық тыйым салуды жақтады, бірақ сонымен қатар үйірді басқару саясаты болмаған жағдайда, артық еркектер арасындағы талас әйелдер мен жас мөрілерге қауіп тудыратынын ескере отырып, құрлықтағы аң ауруды жалғастыруды ұсынды. Осы ұсынысқа қарамастан, 1911 жылы Солтүстік Тынық мұхитындағы Тері мөрі конвенциясына қол қойылды. Бұл конвенция пелагикалық аң ауруға тыйым салғанымен, тері мөрі аулауға бес жылға мораторий енгізді. Бұл мәселе бойынша туған келіспеушіліктер 1914 жылы Сауда министрінің Прибилов аралдарына тағы бір ғылыми комиссия жіберуіне әкелді. Комиссияның жаңа ашылулары кеңестің ұстанымдарын және ұсынылған үйірді басқару әдісін растады.
In 1896, due to his experience in the National Museum, Lucas was appointed by President Grover Cleveland to the Joint High Commission of the Fur Seal, alongside American scientists Charles H. Townsend, Leonhard Stejnege, and David S. Jordan, the leader of the commission, and British scientists D'Arey W. Thompson and James M. Macoun. In 1909, Lucas was appointed to the U. S. Department of Commerce and Labor Fur Seal Advisory Board, alongside fellow members from past commissions including Jordan, Townsend, Stejneger, Edward W. Sims, and Clinton H. Merriam. The board advocated for a complete ban on pelagic hunting, but also recommended the continuation of land hunting, as without herd management policies, fighting amongst the surplus male population would endanger the female and young seals. Despite this advocacy, the North Pacific Fur Seal Convention of 1911 was signed into law, that, despite banning pelagic hunting, also enacted a mortarium on fur seal hunting for five years. Further controversy over the issue led to another scientific commission to the Pribilof Islands by the Secretary of Commerce in 1914, whose discoveries led to a conclusion that supported and vindicated the board and its proposed method of herd management.
Ғылыми еңбектер
Карьерасының басында досы ғылыми жазу және қолжазба дайындау техникасын үйреткеннен кейін, ол 350-ден астам мақала жариялады, негізінен құстардың сүйектер тану саласында, сондай-ақ табиғат тарихы және мұражайдың рөлі мен халыққа білім беруге қатысты. Лукас бірнеше энциклопедияға да көп үлес қосты, жануарлардың сипаттамаларын жазды, мұнда ол басқа мәтіндік көздерден гөрі, көбінесе өзінің жеке бақылауларына сүйенді. Ол 1884 жылы Энни Эдгарға үйленді және олардың екі қызы болды.
After instruction in the techniques of scientific writing and manuscript preparation by a friend early in his career, he published more than 350 articles, primarily in the area of avian osteology but also relating to natural history and the role of the museum and public education. Lucas also contributed heavily to several encyclopedias, writing descriptions for animals, relying primarily on his own observations rather than other textual sources. He was married to Annie Edgar in 1884 and they had two daughters.