Баккафьордүр: Тарихы мен дамуы

Кіріспе

Баккафьёрдур – Солтүстік-Шығыс Исландиядағы шағын балықшылық ауылы, осы атпен аталатын фьордта орналасқан. Ауылда 72 адам тұрады және Солтүстік-Шығыс аймағындағы Ланганесброд ауданының аймақтық қызмет көрсету орталығының құрамына кіреді.

Тарих

Гродгейр Храппсон Сандвикті алғашқы болып иеленді. Ол Skeggjastaðir және Sandvík маңында тұрды, қазір ол Bakkafjörður деп аталады, бірақ Sandvíkurheiði (Bakkafjörður мен Vopnafjörður арасында) әлі де ежелгі атауын сақтап тұр. Sandvíктегі ең ірі шаруашылық, әдетте, Höfn болған. 1800 жылдар шамасында қазіргі Bakkafjörður аумағында салынған. Кейін Hafnartangiде тағы да үйлер бой көтерді. Бұл үйлердің көпшілігі, біреуін қоспағанда, бұзылып кетті. Halldórsshús 1900 жылы салынды. Ол Halldórға тиесілі болды, ол 1920 жылы қайтыс болғанға дейін дүкенін басқарды. Оның сауда үйі әлі күнге дейін Hafnartangiде тұр және көбінесе саудагердің үйі немесе Halldórshús деп аталады. Höfnде, портының атына қарамастан, жағдай нашар болды, бірақ қайықтар Hafnartangiде тоқтады және ауда жағаға, тікелей үйге дейін тартылды немесе көтерілді. 20 ғасырдың басында сауда және балық қабылдау орталықтарының пайда болуымен, Hafnar жерінде шағын мал қоры, бірнеше сиыр мен қой бар «шөп шаруашылықтары» құрылды, бірақ оларда тұратындардың көпшілігі де балық аулаумен айналысты. Негізгі шөп шаруашылықтарына Steinholt, Lindarbrekku, Bjarg және Bergholt жатады. Кейбір шаруашылықтар әлі де біршама сақталған және кейбір үйлерінде адамдар тұрады, бірақ мал жоқ. Halldór қайтыс болғаннан кейін, Jakob Gunnlaugsson's Store компаниясы Копенгагенде Бакафьёрдурда филиал ашты, өйткені Halldór осы компаниямен негізгі бизнес байланыстарын орнатқан. Қаладағы алғашқы телефон 1916 жылы Vopnafjörður мен Bakkafjörður арасында орнатылды. (Ал 1954 жылы ауылдық телефон пайда болды.) 1933 жылы Bakkafjörður айналасындағы жолдың құрылысы басталды. 1949 жылы көп жылдық жұмыстардан кейін Brekknaheiði арқылы Bakkafjörður мен Þórshöfn арасында жол байланысы орнатылды. Жолға алғашқы қаржы 1936 жылы бөлінді, бірақ толыққанды құрылыс 1943 жылға дейін басталмады. Осы жолмен Langanesströnd және Bakkafjörður елдің жол желісіне алғаш рет қосылды. 1955-1960 жылдары Bakkafjörður мен Vopnafjörður арасындағы Sandvíkurheiði арқылы жол салынды. 1945 жыл шамасында Бакафьёрдурдағы портық пирс құрылысы басталды. Ондағы жартасқа жақын жартастан құймалар құйылып, кішкентай қабырғасы бар пирс салынды. Кейіннен ол 1970 жылдары Исландияның жағалау күзетінің көмегімен ұзартылды. Порттағы басты мәселе – балықшыларға балықты қайықтан түсіру үшін портық кранды пайдалануға рұқсат берілмеді. Сондықтан балықшылардың көпшілігі кішкентай жәшіктерді пайдаланды немесе балықты тікелей трейлерге лақтырады. Ауылдан алыс емес жерде шағын әуежай салынды. Бірақ оған ангар салынбады және мемлекеттік сектордан қаржыландыру бірнеше рет кейінге шегерілді. Көбінесе жергілікті тұрғындар мәселені өз қолдарына алды. 1979 жылы муниципалитет «төтенше жағдайлар қоры» үйлерінің бірін сатып алды; ол шығысқа көшіріліп, ангар ретінде пайдаланылды. Бұл ерекше жағдай болды, өйткені ангар Азаматтық авиация басқармасының қатысуынсыз салынған. Бұл ангар әуежайдың барлық қызмет ету кезеңінде қолданылды. Әуежай 2000 жылдардың басында жабылды.

Hróðgeir hvíti Hrappsson was the first to occupy Sandvík. He lived near Skeggjastaðir and Sandvík, which is now called Bakkafjörður but Sandvíkurheiði (between Bakkafjörður and Vopnafjörður), still bears the ancient name. The largest farm at Sandvík was likely Höfn. Built in the 1800s somewhere in modern day Bakkafjördur. Later on, more houses were built on Hafnartangi. Most of these original houses were demolished except for one. Halldórsshús was built in 1900. It was owned by Halldór, who ran his shop until his death in 1920. His trading house is still stands on the tang and is often referred to as the merchant's house or Halldórshús. In Höfn, the port facilities were poor, despite the name, but boats lay by clapping at Hafnartangi and the catch was pulled (or carried up) ashore, directly to the house. In the early 1900s, around the trade and fish receptions that had then begun to form so called grass farms in Hafnar's land with a small stock, a few cows and sheep, but most of those who lived on them also engaged to some extent in fishing. The main grass farms include Steinholt, Lindarbrekku, Bjarg and Bergholt. Some of these farms are still standing in some form and even inhabited in some houses, though not with animals. After Halldórs death, Jakob Gunnlaugsson's Store in Copenhagen established a branch in Bakkafjörður, as Halldór had had a main business dealings with that company. The first telephone of the town came between Vopnafjörður and Bakkafjörður in 1916. (A rural telephone later came in 1954.) In 1933 work began on the so called Bakkafjörður road, a road around the countryside. In 1949, a road connection was finally established between Bakkafjörður and Þórshöfn over Brekknaheiði, after many years of work. Funds were first granted for the road in 1936, but construction did not begin in full until 1943. With the road, Langanesströnd and Bakkafjörður were connected to the country's road network for the first time. A road over Sandvíkurheiði between Bakkafjörður and Vopnafjörður was built in 1955 1960. Around 1945, the construction of a harbour pier on Bakkafjörður began, for the first time. Casting was done on top of the skerry rocks, which were cut just below the Hafnartang, and there a pier was created with a small wall. It was later lengthened around 1970 with the help of the Icelandic Coast Guard. A major problem at the port was the fact that the fishermen were not allowed to use the port crane to hoist the fish out of the boats. Because of this, most of the fishermen would use small crates or simply throw the fish onto a trailer. A small airport was built not far from the village. However, it did not come with a hangar, and funding for it from the public sector was repeatedly postponed. More often than not, the locals took matters into their own hands. In 1979, the municipality bought one of the so called emergency fund houses; it was moved east and used as a hangar. This would have been unique as the hangar was built without the involvement of the Civil Aviation Authority. This hangar was in use throughout the life of the airport. In the end the airport was closed around the early 2000s.

Көрікті жерлер

Skeggjastaðakirkja – шығыс Исландиядағы ең көне шіркеу. Оны Бакафьёрдурға жақын, басты жолда орналасқан Скеггжастадыр шаруашылығында көруге болады. 1845 жылы салынған ағаш шіркеуге шамамен 100 адам сыяды, ол 1961-1962 жылдары түпнұсқа стилінде қайта жөнделіп, 1962 жылдың 16 қыркүйегінде қайта ашылды. Мінбар мен ішкі жабдықтары құлпынай ағашынан жасалған. Алтарь суреті 1857 жылға дейін сақталған. 1962 жылы үш ескі қоңырау орнатылған кішкентай мұнара салынды. Аңыз бойынша, Исландия 1000 жылы христиан дініне өткеннен бері осы жерде Әулие Торлакурға арналған шіркеу болған. Шіркеуді көру үшін рұқсатты Скеггжастадыр шаруашылығынан алу керек, бірақ өтініштерге көбінесе келіседі. Дигранес маягы 1943-1947 жылдары салынды және биіктігі 18,4 метрді құрайды. Дигранес маягынан Бакафлой шығанағының көрінісі ерекше әсем.