Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XI ғасырдағы монах және тарихшы Гауфредо (немесе Джеффри, немесе Гофредо) Малатерра (Гауфрид Малатерра) XI ғасырдағы бенедиктиндік монах және тарихшы, болуы мүмкін нормандық тегінен. Ол Италияның оңтүстік жарты аралына сапар шегіп, Сицилия аралындағы Катаниядағы Сант-Агата монастырына кірмес бұрын Апулияда біраз уақыт өткізді. Малатерра Катанияға келгенге дейін монастырь өмірінен тыс, "Мартаның" дүниелік қызметінде белгісіз мерзім өткізгенін көрсетеді.
11th century monk and historian
Gaufredo (or Geoffrey, or Goffredo) Malaterra (Gaufridus Malaterra) was an eleventh century Benedictine monk and historian, possibly of Norman origin. He travelled to the southern Italian peninsula, passing some time in Apulia before entering the monastery of Sant'Agata at Catania, on the isle of Sicily. Malaterra indicates that, prior to his arrival in Catania, he had spent an undefined period away from monastic life, in the worldly service of "Martha".
Өмірбаян
Геффри Сицилияда монах болғанға дейін оның өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес. Ол өзінің тарихының кіріспесінде бұрын дін қызметкерлеріне бір қызмет атқарғанын және ол "таулардың ар жағындағы аймақтан" келгенін жазады, бұл көбінесе Альп тауларына сілтеме деп есептеледі. Көптеген тарихшылар мұны Геффридің нормандық тегінің дәлелі ретінде келтірсе, Эрнесто Понтиери мен Марджори Чибналл сияқты тарихшылар оның Италияға келгенге дейін Сент-Эвроль монастырында болғанын айтады. Кеннет Бакстер Вольф мұның жаңылыс екенін және Геффри Еуропаның көптеген жерлерінен келген болуы мүмкін деп санайды. Ол, герцог Роджердің шіркеуді қайта жаңғыртуымен байланысты Сицилияға келген болуы мүмкін, содан кейін абат Ангерий басқаратын Сент-Агата монастырына орналастырылды.
Little is known of Geoffrey before he became a monk in Sicily. He writes in the dedication of his history that he previously served the clergy in some secular capacity, and that he came from "a region on the other side of the mountains," which is generally seen as a reference to the Alps. While many historians have cited this as evidence for Geoffrey's Norman heritage and historians Ernesto Pontieri and Marjorie Chibnall have gone so far as to place him in the monastery of St. Evroul before his arrival in Italy. Kenneth Baxter Wolf argues that this is misguided and that Geoffrey could have come from many places in Europe. It is likely that he came to Sicily as part of Duke Roger's ecclesiastical rebuilding, and was placed at the monastery of St. Agatha, where he served under Abbot Angerius.
Роджер мен Робертидің ребус гестисі
Малатерра латын тарихын жазды, «Де Ребус Гестис Роджер Калабрия және Сицилия графы және оның інісі Роберт Гискар герцогі» деген атпен, ол Италиядағы нормандардың тарихын, әсіресе Роберт Гискард пен Роджер I Сицилияның өмірін және олардың Сицилияны жаулап алуын баяндайды. Джеффри 1098 жылғы 5 шілдедегі Рим папасы Урбан II-нің бұйрығын хабарлайды, онда Роджер мен оның мұрагерлері латын шіркеуінің легаттары болып тағайындалды, бірақ одан кейін көп мәлімет келтірмейді. Сонымен қатар, ол Богемонттың Бірінші крест жорығына қатысқанын, бірақ Иерусалимнің құлауын немесе Богемонттың Антиохияны бағындыруын атап көрсетпейді. Бұл деректерге сүйенсек, ол шамамен 1098 жылы тарихын аяқтаған болуы мүмкін. Малатерраның еңбегі – Италияны нормандардың жаулап алуы туралы сақталған үш замандас тарихтың бірі, ал қалғандары Вильгельм Апулия мен Амат Монтекассиноның еңбектері. Малатерраның тарихы маңызды, себебі ол Сицилияны жаулап алуды толық қамтитын жалғыз тарих. Джеффридің Роджердің тапсырысы бойынша жазғаны мүмкін, өйткені ол осы кезде қарт адам болған және мұрагерлерінің құқықтарын заңдастыруға тырысқан болуы мүмкін. Сент-Квентиннің Дудосы сияқты басқа ортағасырлық тарихшылардан өзгеше, Малатерра өзінің деректерін тікелей көрсетпейді және бірнеше ақпарат берушілерге немесе «relatoribus» қысқаша сілтеме жасайды. Олардың арасында Роджер I Сицилияның өзі де болуы мүмкін. Еңбек 1099 жылы аяқталады және, әсіресе Сицилияны жаулап алу туралы, басқа ешбір жерде кездеспейтін көптеген құнды мәліметтерді ұсынады. Малатерраның мәтінді қашан бастап, қашан аяқтағаны белгісіз. Ондағы барлық оқиғалар өткен шақта баяндалған және автор 1101 жылы Сицилияның Роджер I-нің қайтысы туралы ешқандай мәлімет бермейді. Қазіргі уақыттағы пікір бойынша, ол мәтінде баяндалған оқиғалардың көпшілігі болғаннан кейін басталып, Роджер I Сицилияның қайтысынан бұрын аяқталған. Ордерик Виталистің «Historia Ecclesiastica» еңбегіндегі жұмысқа жасалған қысқаша сілтеме, 1130 жылдарға қарай жұмыстың аяқталғанын және, әрине, шағын географиялық аймақта таралғанын көрсетеді.
Malaterra wrote Latin history, the De Rebus Gestis Rogerii Calabriae et Siciliae Comitis et Roberti Guiscardi Ducis fratris eius, which chronicles the history of the Normans in Italy, particularly the brothers Robert Guiscard and Roger I of Sicily, and their conquest of Sicily. Geoffrey reports Pope Urban II's bull of 5 July 1098, which made Roger and his heirs legates of the Latin church, but not much after that. Additionally, he notes Bohemond's joining the First Crusade, but not the Fall of Jerusalem or Bohemond's conquest of Antioch. These details indicate that he probably finished his history around this time in 1098. Malaterra's work is one of the three surviving contemporaneous histories of the Norman conquest of Italy, the others being those of William of Apulia and Amatus of Montecassino. Malaterra's is significant because it is the only history to significantly cover the conquest of Sicily. It seems likely that Geoffrey was writing at the behest of Roger, who was an old man by this time and may have been looking to legitimize the claims of his heirs. Unlike other medieval historians, such as Dudo of Saint Quentin, Malaterra does not directly identify his sources, and alludes briefly to a number of informants, or relatoribus. These may have included Roger I of Sicily, himself. The work ends in 1099 and provides many valuable details, especially of the conquest of Sicily, which are unattested elsewhere. It is unclear precisely when Malaterra started and finished work on the text. All of the events therein are recorded in the past tense and the author does not indicate any knowledge of the death of Roger I of Sicily in 1101. At present, the consensus is that it was started after the majority of the events related in the text had come to pass, and finished before Roger I of Sicily's death. A passing reference to the work in Orderic Vitalis's Historia Ecclesiastica confirms that the work had been completed and was in circulation, albeit across a small geographical area, by the 1130s.