Кіріспе

1941 жылы туған американдық суретші-мультфильмші және музыкант Джеймс Сканкарелли (24 тамыз 1941 жылы туған), кәсіби тұрғыда Джим Сканкарелли деп танылады, американдық суретші-мультфильмші және музыкант. 1986 жылдан бері ол Tribune Media Services үшін «Gasoline Alley» комикс жолағын жазып, суреттеп келеді. Бұл қызметте оның алдыншалары Франк Кинг, Билл Перри және Дик Мурс болған. Ол бұрынғысына бірнеше жыл көмекші болып жұмыс істеген, содан кейін оның орнын басып алған. Сканкарелли сонымен қатар жүлделі блюграсс скрипкашысы.

Ерте өмір және мансап

Нью-Йорк қаласында туған Сканкарелли Италия елшілігінің мұрағатшысының ұлы. Ол әлі нәресте кезінде отбасымен Солтүстік Каролина штатына көшіп келді. Әкесінің жұмысы үшін отбасы Вашингтон қаласына көшкенде, Сканкарелли мектепте зорлық-зомбылыққа ұшырады. Осы жағдай оның комикстерге деген сүйіспеншілігінің қалыптасуына әсер етті. "Комикстер мен үшін қашқанға орын болды", - деді Сканкарелли. "Олардың кейіпкерлері менің достарым атанды. Әкем әр түні үш газет алып келіп, біз комикстерді оқитын едік". Сканкареллидің әзіл сезімі Амос пен Энди, Джек Бенни және Фред Алленнің радио бағдарламаларын тыңдағанда дамыды. Сканкарелли осы "күлкілі" комедианттардың кейіннен оның комикстеріне сіңген комедиялық сезімталдық сыйлағанын айтады, "мұндай әзілді бағалайтын адам бар ма, жоқ па, маңызды емес". АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызметтен кейін ол радио мен теледидар саласында жұмыс істеді, соның ішінде Джонни Кэш Шоуының көркемдік директоры болып, декорациялар жасады және сценарийлер жазды. 1960 жылдардың басында ол WBTV (Солтүстік Каролина штатындағы Шарлотт қаласындағы CBS телеарнасының филиалы) графикалық бөлімінде суретші болып жұмыс істеді, онда ол декорациялар мен реквизиттерді жобалап, ауа райы карталарына суреттер салды. Ол кейде актерлік те жасады, сондай-ақ Бэтмен сериалының ықпалымен WBT FM радиосындағы бес минуттық тұрақты радио сегменттерінің эпизодтарын жазып, дауыстады. Сканкареллидің өмірбаяны Льюис Стерн жазған, оның есімімен аталған кітапта баяндалған.

Бензин аллеясы

Сканкареллидің айтуынша, комикстерге деген терең құмарлығы бала кезінде әжесінің үйіне барып жүргенде қалыптасқан. Әжесі оған комикстерді оқып беріп, әрбір кадрдағы ерекшеліктерге назар салдыратын. Оның ең ерте балалық шақтағы комикс естелігі – «Газолин аллеясы». Қазір ол сол үйде тұрады және: «50 жыл өткен соң көрші бөлмеде осы комикс үстінде жұмыс істейтінімді білмеппін», – дейді. Сканкарелли 1979 жылы Дик Мурстың көмекшісі ретінде «Газолин аллеясымен» кәсіби байланысын бастады. Мурс оған бет-әлпеттері боялған, дайын қаламмен сызылған комикстерді жіберді, ал Сканкарелли бояу жұмысын аяқтады. Басқа суретшілер де рөлге үміттенгенімен, Сканкареллинің айтуынша, оның артықшылығы – «комиксті оқып, кейіпкерлерді білетін жалғыз адам болғаны». 1986 жылы Мурс қайтыс болғанда, Сканкарелли оның орнын басып алды. Комикстің әріптері ерекшелігімен көзге түседі, себебі үлкен және кіші әріптердің қосылысын пайдаланады, бірақ көптеген комикстерде тек үлкен әріптер қолданылады. Сканкарелли сонымен қатар, үздіксіз сюжеттік желілерді күнделікті әзілдермен үйлестірудің ерекше тәсілін қолданады. Ол комикстің жалғыз авторы, ол Линденблаттқа былай түсіндірді:
Маған ол қатты ұнайды. Менің ұнамайтын жалғыз нәрсе – мерзімдер. Дик Мурс егер осы комиксі болмаса, өлген болар еді дейтін. Қайғысы, ол комиксімен бірге қайтыс болды. Кейде Марк Коэн өлең жазады немесе менің жексенбілік бетке арналған идеяларыма көмектеседі, бірақ қалғанын мен жасаймын. Бос қағазға қарап, жаңа идеялар тудырамын. Сканкарелли жұмысында компьютерлерді пайдаланбайды, «Газолин аллеясын» жасау үшін дәстүрлі үндістандық сиялы қалам мен щетка техникасын және оның алдыңғы буын суретшілері қолданған материалдарды пайдаланады. Күнделікті комикстер 15 дюймге 5 дюймдік бристол қағазына салынады, бұл оған кішкентай көлемде жарияланатын егжей-тегжейлі суреттерді салуға мүмкіндік береді. Сканкарелли «Газолин аллеясының» 100 жылдығына (2018 жылы тойланған) жеткізіп, одан әрі дамытуды үміттенеді. «Мен скрипканы тым ұзақ ойнадым, сондықтан осылай нашар ойнауға болмайды», – деп әжуалы түрде айтады Сканкарелли. «Мен үшін музыка – шығармашылықтың көзі, ал өнер – енді мен үшін жұмыс». Оның скрипка мен банджода ойнаған жазбалары АҚШ Конгресі кітапханасындағы Америкалық фольклорлық орталығында сақталады. Ол Вирджиния штатының Галакс қаласында жыл сайын өткізілетін «Ескі скрипкашылар фестивалінде» жүлделі орын алған.

Темір жолдың үлгісі

Сканкарелли – тәжірибелі модельдік теміржолшы және модельдер жасаушы. Оның HO масштабтағы Cliffside Railroad темір жолы 1930-40 жылдардағы Солтүстік Каролина темір жолына жасалған егжей-тегжейлі құрмет көрсету. "Әкем маған теміржолға және бу машиналарына деген сүйіспеншілікті ұқтырды", – деді ол. "Зауыттан қысқа тармақ өтетін, оны көруге баратынбыз. Мен Клифсайдтағы адамдарды жақсы білдім." Қор бұл жауап ретінде Музейдің Американдық әскер тізілімінде "Сержант Уоллет" жазбасын жасады. "Хоган аллеясы" Сканкареллидің "өнеріне және мультфильмдер мұрасына деген ықыласын" "комикстердің ең беделді мекемелерінің бірі" деп атады. Комикс тарихшысы Морис Хорн оны "өте қабілетті және шығармашыл" деп бағалап, "жартылай реалистік әзіл-сықақ карикатурасындағы ең әдемі суреттердің біріне" автор екенін айтты, сонымен қатар Сканкареллидің комиксте аз ұлт өкілдерін көбейтуге жасаған тырыстарын да атап өтті.