Кіріспе
Итальян драматургі Диего Фаббри (2 шілде 1911 – 14 тамыз 1980) – итальян драматургі, оның пьесаларының негізгі тақырыбы діни (католик) мәселелер болды.
Diego Fabbri (July 2, 1911 – August 14, 1980) was an Italian playwright whose plays centered on religious (Catholic) themes.
Ерте мансап
Фаббри 1936 жылы Болонья университетін экономика және кәсіпкерлік мамандығы бойынша бітірді. Бірақ оның жазушылық жолы одан бұрын-ақ басталған. Оның алғашқы пьесасы "Азап гүлдері" 1928 жылы жарық көрді. Одан кейін "Түйін" пьесасын жазды, бірақ фашистік үкімет оған тыйым салды. 1938 жылы Гвидо Кьезамен бірлесіп "Жоқтар" пьесасын жазды. 1939 жылы Фаббри Римге, Publisher Avenue баспасының директоры болуға шақырылды. 1940 жылы Католик кино орталығының хатшысы болып тағайындалды және 1959 жылға дейін осы қызметте болды. Осы кезеңде Фаббри "Әдеби жәрмеңке" жобасымен айналыса бастады. Бұл жобадағы серігі – ақын Винченцо Кардарелли болды. Жоба 1966 жылға дейін аяқталмады, ал Винченцо Кардарелли оның аяқталуын көре алмады. 1940 жылы Фаббри өнімді жұмыс істеді. Ол сол жылы үш пьеса жазды: "Батпақтар", "Шалғын" және "Көңіл көтеру". Келесі жылы ол "Орбиталар" пьесасын Римдегі Театро Киринода қойды. "Батпақтар" пьесасы да 1942 жылы осы театр сахнасында көрсетілді.
Фильмдер
Фаббридің ең танымал шығармаларының бірі – 1946 жылы жазылған «Инквизиция». Сценарист және драматург ретінде мансабы Витторио Де Сика, Алессандро Бласетти және Гермс сияқты режиссерлермен ынтымақтастығынан басталды. Ол сондай-ақ Роберто Росселлини, Федерико Феллини, Пау, Микеланджело Антониони, Рене Клер, Луис Бунюэль және Флейшер сияқты басқа кинорежиссерлермен де жұмыс істеді. 1951 жылы оның «Жалғаншы» туындысы қойылды. Фаббри «Отбасылық процесс» (1953), «Жалғаншы» (1954), «Исаның соты» (1955), «Қару күзеті» (1956), «Дэлириум» (1957), «Өнер ұлдары» (1959), «Карамазовтар процесі» (1960), «Сойылған» (1961), «Дәулет үстінде махаббат туралы сөйлеспе» (1962), «Сенімді досы» (1964) және «Оқиға» (1967) сияқты фильмдердің сценарийлерін жазды. Фаббри 1960 жылдан 1962 жылға дейін «Ла Комета» римдік театрының директоры болды. 1968 жылы ол ETI (Италия театры) президенті болды. Оның сол лауазымдағы қызметі ел бойынша театр мәдениетін кеңейту және дамыту саясатымен ерекшеленді. Фаббридің ұлттық театр құруға деген ұмтылысы 1943 жылы Пандольфи және Пинелли сияқты басқа да көрнекті әдебиетшілермен бірге қол қойған халық театры манифесінде көрініс тапты. Фаббри 1945 жылы Ұлттық драма авторлары одағының негізін қалаушылардың бірі болды. Фаббри Форлиде дүниеге келді, онда бір театр оның есімімен аталады. Оның ең танымал пьесалары – «Инквизиция» (Inquisizione) және «Исаның соты» (Processo a Gesù). Ол Риччонеде қайтыс болды.