Алдрингем: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Олдрингхэм – Англияның Саффолк графтығындағы ауыл. Ауыл Лейстоннан оңтүстікке қарай 1 миль (1½ км) және Солтүстік теңіз жағалауына жақын Альдебургтен солтүстік-батысқа қарай 3 миль (4½ км) жерде орналасқан. Осы ауданға Торпенесс жағалау ауылы да кіреді. Алдрингхэм және Торп приходының 2005 жылғы ортасындағы халық санының бағасы 730 адамды құрады.

Тарих

Олдрингхэм 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында «Алринхам» деп тіркелген. Оның жер атының шығу тегі белгісіз, бірақ Эквалл бұл атаудың «Элдхердің халқының ауылы» деген мағынаны білдіретінін көрсетеді: Альдебургке ұқсастық кездейсоқ немесе тілдік сіңірудің нәтижесі болуы мүмкін. 1086 жылғы «Domesday Survey» кітабында Алдрингхемдегі ешқандай иелік туралы мәлімет жоқ, бірақ екі жер телімі аталған. Біреуі Лейстонның бағалауына кірген, Хокснедегі епископтың билігінде болған және Роберт Малет жалға берген. Онда жеті шаруа және 90 акр жері бар бір бордар болған. Екіншісі 20 акр жер және жартылай жұмысшы командасын құрады, сонымен қатар Роберт Малеттің меншігінде болған. Алайда, Ранулфтың Алдрингхемдегі иелігі оның отбасында қалды: В. А. Копингер Ранулфтың ұлы Уильям де Гланвиллден бастап, Уильямның ұлы Гилбертке, Гилберттің ұлы сэр Ральф де Гланвиллге және сэр Ральфтың қызы Модқа дейінгі тегін көрсетеді. Содан кейін ол қызы Сараның Ирландияның бас судьясы (1268–70, 1276–81) сэр Роберт де Уффордқа үйленуі арқылы иелігіне өтті, оның ұлы Роберт (1279–1316) 1308 жылы Парламентке шақырылды және 1337 жылы Суффолк графы атанған сэр Роберт де Уффордтың әкесі болды. Осылайша, Алдрингхем иелігі Суффолк графтарының, кейін герцогтарының билік ортасына қосылды. Содан кейін Суффолк графы Лейстон аббаттығын Минсмирдің кейде теңіз суының шайылуына ұшырауынан қауіпті жаңа орынға көшірумен айналысты. Уффорд әулетінің үзілуіне байланысты Алдрингхем иелігі де ла Польдерге өтті, ал 1513 жылы Эдмунд де ла Поль, Суффолк герцогының 3-шісі жазаланып, өлімге кесілгеннен кейін ол Корольдікке қайтарылды. 17 ғасырдың басында король Джеймс I Алдрингхем шіркеуінің (соның ішінде көршілес Торптың шапкелі) және оның оннан бір бөлігін Джордж Вильерске, Букингем герцогының 1-шісіне берді, ол оны 1626 жылы сатты; 1640 жылы ол қайтадан Дэниел Элиаб пен Мэтью Харвиге және олардың мұрагерлеріне мәңгілікке сатылды, олардың мұрагерлері 1700 жылдардың басында әлі де иеленуде болды. 1792 жылы шіркеудің оннан бір бөлігі де, иелік те сэр Джошуа Ваннектің қолында болды, ол 3-ші баронет, кейін 1-ші Хантингфилд бароны атанды. Бұл «Coldfair» деп аталады, содан кейін Coldfair Green деп аталды. Ауылдағы ең көне жекеменшік ғимарат – «The Parrot and Punchbowl» пабы, онда оның 16 ғасырда ашылғаннан кейін екі ғасыр бойы контрабандамен тығыз байланысы болғаны туралы көптеген мәліметтер бар. Алдрингхем жел диірмені 1922 жылы бөлшектелді және 1923 жылы Торпенесте қайта құрастырылды. Алдрингхем ақын, суретші және сәулетші Сесил Лейдің үйі болды, оның сәулеттік жұмыстарының көп бөлігі ауылда немесе оның жанында, соның ішінде Рейдсенд, Солтүстік Уоррендегі бірнеше үйлер және Альдрингхем Хиттегі Провиденс баптист шапкелі орналасқан.

Aldringham is mentioned in the Domesday Book of 1086 as "Alrincham". Its placename derivation is uncertain but Ekwall indicates that it probably means "the village of Ealdhere's people": the similarity to Aldeburgh is coincidental or the result of assimilation. There is no manor at Aldringham referred to in the Domesday Survey of 1086, but there are two estates mentioned. One, included in the valuation of Leiston, was in the soc of the bishop at Hoxne, and was held as tenant by Robert Malet. This included seven villeins and a bordar, having 90 acres. The other was a holding of 20 acres and half a ploughteam, and was also held by Robert Malet. Ranulf's manor in Aldringham, however, remained in his family: W. A. Copinger shows a descent through a supposed son of Ranulf's, William de Glanvill, to William's son Gilbert, to Gilbert's son Sir Ralph de Glanville, and to Sir Ralph's daughter Maud. It then passed by her daughter Sarah's marriage to Sir Robert de Ufford, Justiciar of Ireland (1268 70, 1276 81), whose son Robert (1279 1316) was summoned to Parliament in 1308, and was (by Cecily de Valoines) the father of Sir Robert de Ufford, created 1st Earl of Suffolk in 1337. In this way the manor of Aldringham was attached to the seat of power of the Earls, and later the Dukes, of Suffolk. after which the 1st Earl of Suffolk busied himself with the relocation of Leiston Abbey to a new site away from those destabilizing marine inundations to which Minsmere was sometimes exposed. On the failure of the Ufford line, Aldringham manor passed to the de la Poles, and after the attainder and execution of Edmund de la Pole, 3rd Duke of Suffolk in 1513 it reverted to the Crown. During the early 17th century, King James I granted the rectory of Aldringham (including the neighbouring chapelry of Thorpe), with its tithes, to George Villiers, 1st Duke of Buckingham, who sold it in 1626; in 1640 it was again sold to Daniel Eliab and Matthew Harvey, and to their heirs forever, which heirs were still holding in the early 1700s. In 1792 both the rectory with its tithes, and also the manor, were in the hands of Sir Joshua Vanneck, 3rd Bart., afterwards 1st Baron Huntingfield. This alludes to the "Coldfair" after which Coldfair Green is named. The oldest secular building in the village is The Parrot and Punchbowl pub, which contains many references to its heavy involvement in smuggling in the two centuries after its opening in the sixteenth century. Aldringham Windmill was dismantled in 1922 and re erected in 1923 at Thorpeness. Aldringham was the home of the poet, artist and architect Cecil Lay, and most of his architectural work is found in or near the village, including Raidsend, some houses on North Warren, and the Providence Baptist Chapel on Aldringham Heath.

Қауымдастық

Ауыл шашыраңқы орналасқан және Лейстон мен Альдебургке жақын болғандықтан, онда негізгі қызметтер мен қоғамдық мүмкіндіктер шектеулі. Ауыл 2000 жылдардың басында салынысқан шағын тұрғын үй кешенімен кеңейді. II санаттағы Parrot and Punchbowl пабы Алдрингхемде орналасқан және 1500 жылдардың соңына дейін сақталған.