Людлоу Гриском: Америкалық құс зерттеушісінің өмірі мен еңбегі

Кіріспе

Американдық орнитолог (1890-1959)

Людлоу Гриском (17 маусым 1890 – 28 мамыр 1959) – американдық орнитолог, далалық орнитологияның ірі қадамы болған адам. Оның ұшып жүрген құстарды далалық белгілері арқылы анықтауға ерекше мән беруі кәсіби мамандар мен әуесқойлардың арасында кеңінен қабылдауға ие болды. Көптеген адамдар оны "Құс сарапшыларының деканы" деп атады.

Жас шағы мен отбасы

Гриском Нью-Йорк қаласында Клемент Акттон Гриском және Женевьева Спригг Ладлоудың ұлы болып дүниеге келді. Ладлоудың әкесі Клемент Акттон Гриском аға белгілі саудагер және кеме жүргізу компаниясының басшысы болды. Оның шешесінің әкесі Уильям Ладлоу әскери қызметте өзгелерден ерекше көзге түсті. Гриском әулетінің тамыры Пенсильванияда 17 ғасырдағы дәрігер болған Томас Ллойдқа дейін жетеді. Үш баланың үлкені Лудлоу Грискомның Джойс есімді әпкесі бала кезінде қайтыс болды, ал ағасы Акттон болды. Лудлоудың құстарға деген қызығушылығы 1898 жылдан бастау алды. 1907 жылы ол Нью-Йорк Линнеан қоғамына қосылып, табиғатты жақсы көретін достар тапты. Гриском 1912 жылы Колумбия университетін заң мамандығына дайындық бойынша «А» бағасымен бітірді. Гриском опера мен концерттерге әуес болды және шебер пианист еді.

Музей жұмысы

1916 жылы Гриском Нью-Йорктегі Америка табиғи тарих мұражайының (AMNH) штатына қосылды, бастапқыда ихтиология бөлімінде, онда Джон Тредвелл Николспен бірлесіп балықтар туралы бір мақала жазды. Ұйым мұражай коллекцияларын зерттеуден тірі құстарды зерттеуге көшкен кезде, ол өз пікірлерімен және қабілеттерімен оның өзгеруіне үлес қосты. 1934 жылы ол Қаржы комитетіне сайланды, кейіннен кеңес құрамына, фаунистикалық және басқа комитеттерге кірді. Грискомның AOU-ға қатысуы да қиындықтарсыз болған жоқ. Кейде ол AOU-ның кейбір ескірген әдістерін, әсіресе Тізімді тексеру комитетінің жұмысын сынға алды; 1940 жылдары комитет құрамына Александр Уетмор және Джеймс Ли Питерс кірді. Питерс, сонымен қатар Грискомның MCZ-дегі әріптесі, Грискомнан көп жағынан өзгеше болды: мұражайда тыныш жұмыс істеді, ал Гриском жылдам далалық идентификациясымен назар аударды. 1927 жылы Бостонға келгеннен кейін Гриском Натталл орнитологиялық клубына қосылды, ол AOU-дың алдын бағдарлаушысы болған орнитологтардың шектеулі мүшелік тобы еді. 1930 жылы ол қазынашы болып сайланды (Чарльз Фостер Батчелдердің орнын басып), кейіннен кеңес мүшесі болып тағайындалды және 1952 жылдан бастап президент болып қызмет етті. Ол клубтың тұрақты жиналыстарындағы әртүрлі сапарлары мен жергілікті құстардың таралуы және көші-қоны туралы 50-ге жуық баяндама жасады. AOU-дағыдай, ол құстарды қолдағы емес, далалық белгілерімен анықтауға баса назар аударды, ал ұйымның хаттамаларына оның соңғы байқаулары туралы жазбаларын қосу үшін кеңейтілді. Сондай-ақ 1927 жылы Гриском Бостон табиғи тарих қоғамының демеушілігімен құрылған Жаңа Англия табиғи тарих мұражайының қосымша мүшесі болды. Ол 1937 жылы Қоғамның Бюджет комитетінің төрағасы болды және одан әрі әкімшілік және қаржылық жауапкершіліктерді мойындады. 1940 жылдары мұражай қаржылық қиындыққа тап болды, ал Гриском (қазіргі қамқорлар кеңесінде) жаңа директор Брэдфорд Уошбернмен бірге жағдайды түзетуге жұмыс істеді. Гриском осы қоғамның кітаптарының бір бөлігін сатуды ұйымдастырды (олардың көп бөлігі Бостон аймағында қайталанған), кітапхананың көп бөлігі Оңтүстік Калифорния университетіне жіберілді. Онжылдықтың соңында Уошберн мен Гриском мұражайға келушілер санын арттыру қажеттігін сезінді. Олар осы мекемені Бостон ғылым мұражайы деп қайта ұйымдастырды, ал Гриском президенті болған кезде жаңа мұражай 1951 жылы есігін ашты. Ұлттық деңгейде Гриском Ұлттық Одубон қоғамының (NAS) редакторы және атқарушы органында маңызды мүшесі болды. Ол Audubon Magazine журналының редакторы және Audubon Field Notes журналының редактор-шолушысы болды. Соғырдың тарихы толығымен рас болсын болмасын, Гриском құстарды көзбен жылдам анықтауға шебер болды, ол мұражай жұмысынан алған диагностикалық белгілерін пайдаланды және басқа құс зерттеушілер мен орнитологтарға сол әдістерді қолдануға ықпал етті. Кейінірек мансабында ол былай деп жазды: [Адамдар] қазір ән, дыбыс, ұшу тәсілдері, пішін және т.б. арқылы көптеген құстарды бірден тануға қабілетті, олардың түстерінен мүлдем бөлек, білмейтіндерге керемет болып көрінеді және бір буын бұрын мүмкін емес деп жарияланды. Көзбен анықтау және тірі құстың далалық идентификациясы үшін күрес, менің білуімше, жеңіліп қалды, және құстарды тіріде тануға болатындығы және осы тануды ғылыми зерттеулерде қолдануға болатындығы туралы ешқандай дау жоқ. Бұл Гриском Латын Америкасына жасаған экспедицияларында үлгілер жинамағанын білдірмейді. АҚШ-та ол 1928-1945 жылдар аралығында жылына бір құс жинағанын есептеді және 1955 жылға дейін ғылыми жинауға рұқсаты болды. Гриском көрініс жазбаларын сынсыз қабылдамады, өзін осы тұрғыдан орташа деп санайды. Ол әуесқойларды құс аулауды спорт түрінде жүзеге асыруға шақырса да, көптеген кәсіби емес адамдардың жариялаған байқаулары туралы есептерді ғылыми әдебиетте артық деп санайды. Ол өзінің "Нью-Йорк қаласы аймағының құстары" (1923) еңбегінде өзі сенімді деп санайтын көріністерін ғана қолданды және жай ғана байқау туралы хабарлау мен оны жазба ретінде қабылдау арасындағы айырмашылықты көрсетті. Алайда Людлоу Грискомды құстарды спорт ретінде көрудің жаңадан пайда болған практикасына ынталы қатысуы және оны насихаттағаны үшін есте сақтайды. Оның алғашқы құс санағы 1908 жылы болды, ал ол Бостон аймағында санақтарды ұйымдастырды. Ол жеке өмірін және жылдық тізімін сақтады: оның Солтүстік Америкадағы түрлерінің саны 1939 жылға дейін 640 болды. Бірақ оның ерекше сүйіспеншілігі - үлкен күндері, бір аймақты аралап, 24 сағат ішінде мүмкіндігінше көп құс түрін табуға тырысатын құс зерттеушілер тобының достық жарысы. Массачусетс штатының жағалауындағы Гриском үшін бір күндік есеп 160 түрді құрады. Грискомның "Нью-Йорк қаласы аймағының құстары" және Массачусетс құстарының фаунистикасы туралы еңбектері жаңа жанрдағы алғашқы кітаптардың бірі болды: анықтамалық емес, құстарды табуға арналған нұсқаулықтар. Көбінесе білікті бақылаушылардың байқауларының көлемі артып келе жатқанда, Гриском осы кітаптарда құстың аймақта қайда табуға болатынының егжей-тегжейлі сипаттамасын берді (мысалы, нақты саябақта немесе жағажайда), жылдың қай уақытында (мысалы, көктемгі көші-қонда) және қандай санда екенін көрсетті. Осы еңбектерді дайындау кезінде Гриском өзінің жазбаларын пайдаланды. 1907 жылдан бастап өмірінің соңына дейін Гриском АҚШ және шетелдегі сапарларында жасаған далалық жазбаларын үлкен тізім кітаптарына көшірді. Ол әр құс түрінің идентификациялық ерекшеліктерін, құстардың санын бағалады, байқалған мінез-құлқын жазды және ауа райының жағдайларын ескерді. Осы тізім кітаптарының жиынтығы 16 томды құрайды және олар Пибоди Эссекс мұражайының қорында сақталады. Далада Гриском достары мен студенттері оның идентификациядағы шеберлігімен, ынтасымен және тікелей юморымен, сондай-ақ басқаларға құс аулаудың ләззатын үйретуден алған зор қанағаттығымен есте сақталады. Оның ең көрнекті далалық сапарының серігі, әдетте, 1942 жылы Нью-Йорктің Датчесс округінен Грискоммен бірге сапарлаған президент Франклин Д. Рузвельт болды.

In 1916, Griscom joined the staff of the American Museum of Natural History (AMNH) in New York, initially in the ichthyology department where he co authored one paper on fishes with John Treadwell Nichols. As the organization shifted focus from museum collections to the study of live birds, he contributed his opinions and talents to its transition. He was elected to the Finance Committee in 1934 and later served on the council, a subcommittee for faunistics, and other committees. Griscom's participation in the AOU was not without friction. At times, he was critical of certain AOU ways and means that he found old fashioned, in particular the workings of the Check List Committee; the committee in the 1940s included Alexander Wetmore and James Lee Peters. Peters, who was also Griscom's colleague at the MCZ, was in many ways the antithesis of Griscom: quietly working in the museum while Griscom attracted attention with his rapid field identifications. Once in Boston, in 1927, Griscom joined the Nuttall Ornithological Club, a limited membership group of ornithologists that was in certain respects a predecessor of the AOU. He was elected treasurer in 1930 (succeeding Charles Foster Batchelder), was subsequently named a member of the council, and served a term as president from 1952. He gave nearly 50 talks at the club's regularly scheduled meetings on his various field trips and on local bird distribution and migration. As at the AOU, he emphasized identification of birds by field marks rather than in the hand, and the organization's meeting minutes expanded to accommodate his notes of recent sightings. Also in 1927, Griscom became an associate member of the New England Museum of Natural History, which was sponsored by the Boston Society of Natural History. He became chair of the Society's Budget Committee in 1937 and went on to assume more administrative and financial responsibilities. By the 1940s, the museum was in financial difficulty, and Griscom (now on the board of trustees) worked with new director Bradford Washburn to right the ship. In a controversial move, Griscom organized the sale of a portion of the Society's books (many of which were duplicated within the Boston area), with much of the library going to the University of Southern California. As the decade ended, Washburn and Griscom perceived the need to expand the museum's attendance. They reorganized the institution as the Boston Museum of Science, and with Griscom as president, the new museum opened its doors in 1951. On the national scene, Griscom became an important member of the National Audubon Society (NAS) in both an editorial and executive capacity. He was a contributing editor to Audubon Magazine and an associate editor of Audubon Field Notes. Whether or not the story of the warbler is entirely true, Griscom was indeed skilled at quickly identifying birds by sight, using diagnostic features first learned from his museum work, and he influenced other birders and ornithologists to use the same techniques. Later in his career, he wrote:

[What] people are now able to do in the way of instantly recognizing a large number of birds by song, notes, tricks of flight, shape, etc, entirely apart from their colors, seems perfectly fabulous to the uninitiated and was flatly declared to be impossible a generation ago The battle for sight records and field identification of the living bird has been won, so far as I know, and there is no real quarrel left about what birds can be recognized alive and when this recognition can be used in scientific research. This is not to say that Griscom never collected specimens, as he certainly did so on his Latin American expeditions. In the U. S., he estimated that he collected one bird per year between 1928 and 1945, and he held a permit for scientific collecting until 1955. Nor did Griscom accept sight records uncritically, viewing himself as a moderate in this respect. While he encouraged amateurs to pursue birding as a sport, he considered many nonprofessionals' published accounts of sightings to be so much clutter in the scientific literature. In his Birds of the New York City Region (1923), he used only those sight records that he considered reliable, and he made the fine distinction between merely reporting an observation and accepting it as a record. Ludlow Griscom is best remembered, however, for his eager participation in and promotion of the rising practice of birding by eye and ear, of watching birds as a sport. His first Christmas Bird Count was in 1908, and he organized counts in the Boston area. He kept personal life and year lists: his North America species total through 1939 was 640. But his particular passion was for Big Days, a friendly competition in which a team of birders traverses a region, intending to find and identify as many bird species as possible in a 24 hour period. An excellent one day count for Griscom in coastal Massachusetts was 160 species. Griscom's Birds of the New York City Region and his works on the faunistics of Massachusetts birds were some of the first books in a new genre: birdfinding guides rather than identification guides. Working from a growing volume of sightings by skilled observers, Griscom provided in these books the details of exactly where a bird could be found in a region (for instance, a specific park or beach), at what time of year (in spring migration, for example), and in what numbers. In preparing these works, Griscom drew in part on his own records. From 1907 until the end of his life, Griscom transcribed his field notes made during trips in the United States and overseas into a set of large ledger books. He recorded identification details of each bird species, estimated numbers of birds, observed behaviors, and made note of weather conditions. The collected sixteen volumes of these ledgers are in the collection of the Peabody Essex Museum. In the field, Griscom is remembered by friends and students for his virtuosity in identification, his enthusiasm and brusque sense of humor, and his great satisfaction in teaching others the pleasures of birding. Probably his most illustrious field trip companion was President Franklin D. Roosevelt, who accompanied Griscom on a trip through Dutchess County, New York, in 1942.

Қорғаушылар

Лудлоу Грискомның орнитология мен табиғатты қорғаудағы ең маңызды үлесі, Роджер Тори Петерсонға тигізген әсері болды, нәтижесінде 1934 жылы Петерсонның «Құстар анықтамалығының» бірінші басылымы жарық көрді. Гриском Петерсонның суреттерін кітаптың баспашысы «Хаутон Миффлин» үшін тексеріп, олардың дала жағдайында құстарды анықтауға қажетті дұрыс ерекшеліктерді бергенін көрсетті. Петерсон өзінің анықтамалықтары Грискомның оқытуымен «терең ықпалдасқандығын» жазды. Нью-Йорк қаласындағы жылдары Гриском «Бронкс округі құс клубы» деп белгілі болған топқа ұстаздық етті. Ол ойын құстарын басқару мәселесінде орташа көзқарас білдірді. Ұлыбританиядағы ойынды басқару тәжірибесін жақсы бағалады; тұрғын емес аңшылық лицензияларын беруді азайтуды ұсынды; және құстар көшпес болып, аң аулауға жарамсыз болып қалмауы үшін қаздарға шектеулі мерзімге аң ауру маусымын жабуды ұсынды.

Дәйексөздер

Құсты атпастан не екенін білуге болады.

Таңдалған жарияланымдар

Николс, Джон Т. және Людлоу Гриском. 1917 жыл. "Конго бассейнінің тұщы су балықтары, Америка музейінің Конго көрмесінен алынған, 1909–1915", Америка табиғи тарих мұражайының бюллетені 37:653–756. Гриском, Людлоу. 1922 жыл. "Далалық идентификация мәселелері", The Auk 39:31–41. Гриском, Людлоу. 1922 жыл. "Атлант жағалауындағы су құстарындағы (Anatidae) далалық зерттеулер, І бөлім", The Auk 39:517–530. Гриском, Людлоу. 1923 жыл. Нью-Йорк қаласы аймағының құстары. Нұсқаулық сериясы № 9. Америка табиғи тарих мұражайы, Нью-Йорк, Нью-Йорк. 400 бет. Гриском, Людлоу. 1923 жыл. "Атлант жағалауындағы су құстарындағы (Anatidae) далалық зерттеулер, ІІ бөлім", The Auk 40:69–80. Гриском, Людлоу. 1932 жыл. "Гватемаладағы құстардың таралуы", Америка табиғи тарих мұражайының бюллетені 64:1–439. Гриском, Людлоу. 1933 жыл. "Маунселл С. Кросби жинаған деректер бойынша Нью-Йорк штатының Дачесс округінің құстары", Нью-Йорк Линей қоғамының мәмілелері 3:1–184. Гриском, Людлоу. 1934 жыл. "Мексиканың Герреро штатының орнитологиясы", Салыстырмалы зоология мұражайының бюллетені 75:367–422. Фернальд, Мерит Л. және Людлоу Гриском. 1935 жыл. "Оңтүстік-шығыс Вирджиниядағы ботаникалық зерттеулердің үш күні", Гарвард университетінің Gray Herbarium-нан алынған үлестер 107:129–157, 167–189. Гриском, Людлоу. 1935 жыл. "Панама Республикасының орнитологиясы", Салыстырмалы зоология мұражайының бюллетені 78:261–382. Гриском, Людлоу. 1936 жыл. "Далалық идентификацияның қазіргі заманғы мәселелері", Bird Lore 38:12–18. Фернальд, Мерит Л. және Людлоу Гриском. 1937 жыл. "Diodia туралы ескертпелер", Rhodora 39:306–308. Гриском, Людлоу. 1937 жыл. "Қызыл крестқұсқа (Red Crossbill) монографиялық зерттеу", Бостон табиғи тарих қоғамының мәмілелері 11:77–210. Гриском, Людлоу және Дж. К. Гринвей, кіші. 1941 жыл. "Төменгі Амазонияның құстары", Салыстырмалы зоология мұражайының бюллетені 88:81–344. Гриском, Людлоу. 1945 жыл. Қазіргі заманғы құс зерттеуі. Гарвард университетінің баспасы, Кембридж, Массачусетс. 190 бет. Гриском, Людлоу. 1946 жыл. "Қорғаудың 50 жылы", Массачусетс Аудубон қоғамының бюллетені 30:65–72. Гриском, Людлоу. 1948 жыл. "Бүркіт атуды сақтауға болады", Field and Stream 52(9):22–23, 83–85. Гриском, Людлоу және Эдит В. Фолгер. 1948 жыл. Нантакет құстары. Жаңа Англия құс зерттеулері I. Гарвард университетінің баспасы, Кембридж, Массачусетс. 156 бет. Гриском, Людлоу. 1949 жыл. Конкорд құстары: популяция трендтерін зерттеу. Жаңа Англия құс зерттеулері II. Гарвард университетінің баспасы, Кембридж, Массачусетс. 340 бет. Гриском, Людлоу. 1950 жыл. "Мексика құстарының таралуы және шығу тегі", Салыстырмалы зоология мұражайының бюллетені 103:341–382. Гриском, Людлоу, 288 тақтаға кіріспе және мәтін. 1950 жыл. Аудубонның "Америка құстары", халықтық басылым. Macmillan, Нью-Йорк, Нью-Йорк. 320 бет. Фридман, Герберт, Людлоу Гриском және Роберт Т. Мур. 1950 жыл. "Мексика құстарының таралу тізімі, 1-бөлім", Pacific Coast Avifauna 29. Cooper Ornithological Club, Беркли, Калифорния. 202 бет. Гриском, Людлоу және Дороти Истман Снайдер. 1955 жыл. Массачусетс құстары: түсіндірмелі және жаңартылған тізім. Peabody Museum, Салем, Массачусетс. 295 бет. Гриском, Людлоу және Александр Спрант, кіші, редакторлар. 1957 жыл. Американың құс құстары: Батыс жарты шарда кездесетін ағаш құстары туралы танымал есеп. Devin Adair, Нью-Йорк, Нью-Йорк. 356 бет. Миллер, А. Х., Герберт Фридман, Людлоу Гриском және Роберт Т. Мур. 1957 жыл. "Мексика құстарының таралу тізімі, ІІ бөлім", Pacific Coast Avifauna 33. Cooper Ornithological Club, Беркли, Калифорния. 436 бет. Гриском, Людлоу және Гай Эмерсон. 1959 жыл. "Мартаның жүзім бағындағы құстар", түсіндірмелі тізіммен. Жеке басылым, Мартаның жүзім бағы, Массачусетс. 164 бет.

Nichols, John T., and Ludlow Griscom. 1917. "Fresh water Fishes of the Congo Basin Obtained by the American Museum Congo Exhibition, 1909–1915", Bulletin of the American Museum of Natural History 37:653–756. Griscom, Ludlow. 1922. "Problems of Field Identification", The Auk 39:31–41. Griscom, Ludlow. 1922. "Field Studies of the Anatidae of the Atlantic Coast, Part I", The Auk 39:517–530. Griscom, Ludlow. 1923. Birds of the New York City Region. Handbook series no. 9. American Museum of Natural History, New York, N. Y. 400 pp. Griscom, Ludlow. 1923. "Field Studies of the Anatidae of the Atlantic Coast, Part II", The Auk 40:69–80. Griscom, Ludlow. 1932. "The Distribution of Bird life in Guatemala", Bulletin of the American Museum of Natural History 64:1–439. Griscom, Ludlow. 1933. "The Birds of Dutchess County, New York from Records Compiled by Maunsell S. Crosby," Transactions of the Linnaean Society of New York 3:1–184. Griscom, Ludlow. 1934. "The Ornithology of Guerrero, Mexico," Bulletin of the Museum of Comparative Zoology 75:367–422. Fernald, Merritt L., and Ludlow Griscom. 1935. "Three Days of Botanizing in Southeastern Virginia," Contributions from the Gray Herbarium of Harvard University 107:129–157, 167–189. Griscom, Ludlow. 1935. "The Ornithology of the Republic of Panama," Bulletin of the Museum of Comparative Zoology 78:261–382. Griscom, Ludlow. 1936. "Modern Problems of Field Identification," Bird Lore 38:12–18. Fernald, Merritt L., and Ludlow Griscom. 1937. "Notes on Diodia," Rhodora 39:306–308. Griscom, Ludlow. 1937. "A Monographic Study of the Red Crossbill," Proceedings of the Boston Society of Natural History 11:77–210. Griscom, Ludlow, and J. C. Greenway, Jr. 1941. "Birds of Lower Amazonia," Bulletin of the Museum of Comparative Zoology 88:81–344. Griscom, Ludlow. 1945. Modern Bird Study. Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts 190 pp. Griscom, Ludlow. 1946. "Fifty Years of Conservation," Bulletin of the Massachusetts Audubon Society 30:65–72. Griscom, Ludlow. 1948. "Duck Shooting Can Be Saved," Field and Stream 52(9):22–23, 83–85. Griscom, Ludlow, and Edith V. Folger. 1948. The Birds of Nantucket. New England Bird Studies I. Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts 156 pp. Griscom, Ludlow. 1949. The Birds of Concord: A Study in Population Trends. New England Bird Studies II. Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts 340 pp. Griscom, Ludlow. 1950. "Distribution and Origin of the Birds of Mexico," Bulletin of the Museum of Comparative Zoology 103:341–382. Griscom, Ludlow, introduction and text for 288 plates. 1950. Audubon's Birds of America, Popular Edition. Macmillan, New York, N. Y. 320 pp. Friedman, Herbert, Ludlow Griscom, and Robert T. Moore. 1950. "Distributional Check list of the Birds of Mexico, Part I", Pacific Coast Avifauna 29. Cooper Ornithological Club, Berkeley, Calif. 202 pp. Griscom, Ludlow, and Dorothy Eastman Snyder. 1955. The Birds of Massachusetts: An Annotated and Revised Check List. Peabody Museum, Salem, Mass. 295 pp. Griscom, Ludlow, and Alexander Sprunt, Jr., eds. 1957. The Warblers of America: A Popular Account of the Wood Warblers as They Occur in the Western Hemisphere. Devin Adair, New York, N. Y. 356 pp. Miller, A. H., Herbert Friedman, Ludlow Griscom, and Robert T. Moore. 1957. "Distributional Check list of the Birds of Mexico, Part II", Pacific Coast Avifauna 33. Cooper Ornithological Club, Berkeley, Calif. 436 pp. Griscom, Ludlow, and Guy Emerson. 1959. Birds of Martha's Vineyard, with an Annotated Check List. Privately printed, Martha's Vineyard, Mass. 164 pp.