Кіріспе

Бечарак – бұл халық әнінің әзіл-қалжың түрі, бастапқыда ауылдық Славониядан, Хорватиядан шыққан және ақырында оңтүстік Венгрия мен Сербияның Воеводина аймағына тараған. Сөздің түбірі "бекар" (bekâr) сөзінен шыққан, "бакалавр", "құдағи" немесе "той-думанға берілген адам" дегенді білдіреді. Бечарак әнтері әрқашан келекелеуге, мазақтауға және/немесе құмарлыққа толы болады, және әдетте ауылдық тойларда ("сиджело" немесе "кирвадж") ерлер тобы орындайды. Дегенмен, оларды әйелдер де тең дәрежеде орындайды, әсіресе коло биінде.

Сипаттама

Бечарак онсызбалық өлеңнің қатаң түрін қолданады, әрқашан бір үлгідегі музыкамен орындалады. Бұл музыканы тамбурица оркестрі, сирек кездесетін сыбызғы немесе самика тартылады, ал ең жақсы өлеңдер таратылып, келесі кештерде қайта пайдаланылады. Бечарциді аудармалау және оны сырттан түсіну қиын, себебі оларда әдемі тіркестер, жергілікті оқиғаларға сілтемелер мен мәдени мақналар жиі кездеседі. Мысалы: "sjedi Ćiro na vrh slame, brkovima plaši vrane" – "Чиро сабанның үстінде отыр, мұрттарымен қарғаны қорқытады". Бірақ мынадай өлеңнің мағынасын түсіну қиын: "mala moja, visoki jablane, je l' ti mjesec vidio tabane" – "сүйікті жаным, биік алма ағашы, ай саған қарады ма?".

Тарих

Бечарак Хорватия әскери шекарасы таратылғаннан кейін пайда болған деп саналады. 2010 жылы тағы да әрекет сәтсіз аяқталды, және жақсы анықтама алу үшін ағылшын тіліне аударма жасалды. 2011 жылы ол тізімге қосылды.

Бечарак мұражайы

2017 жылы Хорватияның Плетерница қаласында бечаракқа арналған мұражай ашылатыны жарияланды. Мұражай директоры бұл тұжырымдаманы заманауи мұражай деп сипаттады, ол бечарактың дәстүрлі мұрасын, бірақ қазіргі заманғы ортада көрсетеді. Бечарак Хорватияның материалдық емес мәдени мұрасының маңызды бөлігі болғандықтан, мұражай жобасының 85 пайызы Еуропалық Одақтан қаржыландырылды, бұл қаланың және бүкіл аймақтың әл-ауқатына оң әсер етеді деп күтілуде.