Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пьер Навилль (1 ақпан 1904, Париж – 24 сәуір 1993) – француз сюрреалистік жазушысы және әлеуметтанушы. Ол сюрреалистік ойшылдардың «Сексті зерттеу» тобының белгілі мүшесі болды. Саясатта ол алдымен коммунист, кейін троцкист болып, соңынан ПСУ-ға қосылды. Ол кәсіби әлеуметтанушы ретінде жұмыс істеді.
Pierre Naville (1 February 1904, Paris – 24 April 1993) was a French Surrealist writer and sociologist. He was a prominent member of the "Investigating Sex" group of Surrealist thinkers. In politics, he was a Communist and then a Trotskyist, before joining the PSU. He led a career as an occupational sociologist.
Ерте өмір
Навилль 1904 жылы Парижде швейцариялық протестант банкирлер отбасында туған.
Naville was born in 1904 in Paris, to a family of Swiss Protestant bankers.
Сюрреалистік салт-дәстүрі
1922 жылы ол Филипп Супо, Франсуа Жерар, Макс Якоб, Луи Арагон және Блез Сендраспен бірге L'œuf dur (Қатты жұмыртқа) авангардтық мерзімді басылымын құрды. Ол Бенджамин Перетпен бірге «Ла Революция Сюрреалистінің» алғашқы үш санының редакторларының бірі болды, 1924 жылы Сюрреалисттік зерттеулер бюросын құрды және Андре Бретонмен сюрреалистік қызметке қатысты, бірақ кейіннен пайда бола бастаған сюрреализмнің қалыпты догмаларынан саяси көзқарастарының өзгешелігіне байланысты оппозицияға шықты.
In 1922 he founded the avant garde periodical L'œuf dur (The Tough Egg) together with Philippe Soupault, François Gérard, Max Jacob, Louis Aragon and Blaise Cendrars. He was co editor with Benjamin Péret for the three first numbers of La Révolution Surréaliste, founded the Bureau de Recherches Surréalistes in (1924 and participated in surrealist activities with André Breton before eventually opposing Surrealism because of his political divergences from the emerging Surrealist orthodoxy.
Саясат
1926 жылы Навилл сюрреалист Дениз Левиге үйленді. Сол жылы ол Француз Коммунистік партиясына (PCF) қосылып, Clarté басылымын басқарды. 1927 жылы ол Мәскеуде Леон Троцкийді кездесуге барған делегация құрамында болды. Троцкийдің аргументтеріне көз жеткізіп, 1928 жылы партиядан доктриналық бұрылыс жасады деген айыппен шығарылды. Осыдан бастап ол әйелімен бірге француз троцкишілдерінің радикалды сол қанатының және олардың басылымдарының өміріне белсенді қатысты. Алайда, ол Троцкийдің позициясына көз жеткізбей, 1939 жылы топтан бөлінді. Содан кейін ол "Ревю Интернационал" журналы арқылы коммунистік және троцкишіл идеологиядан құтылған марксистік солшыл бағытты құруға тырысты. Алғашқыда ПСУ арқылы өтіп, Навилл ПСЖ-да, кейін УГС-да жаңа солшыл іздеуді жалғастырды, содан кейін Бесінші Республика кезінде Біртұтас Социалистік Партияны (PSU) қайта құруға қатысты. Ол "реалистерге" (Жиль Мартинет, Мишель Рокар) қарсылығына қарамастан, бұл партияға адал болды және Франсуа Миттеранды толығымен қабылдамады.
In 1926, Naville married fellow surrealist Denise Lévy. That year he joined the French Communist Party (PCF), for which he managed the publication Clarté. He was a member of a delegation that visited Leon Trotsky in Moscow in 1927. He returned convinced by Trotsky's arguments and was expelled from the Communist Party in 1928 for deviationism. From this point onwards, he and his wife participated in the life of the French Trotskyist extreme left and notably its publications. However, he became less and less convinced by Trotsky's position, and broke with the group in 1939. He then organised attempts to create a Marxist left, devoid of Communist and Trotskyist trappings, through a publication called the Revue Internationale. Initially passing through the PSU, Naville continued to search for a modern left in the PSG, then the UGS, before taking part in the re establishment of the Parti Socialiste Unifié (PSU) under the Fifth Republic. He remained loyal to this party in spite of his opposition to the "realists" (Gilles Martinet, Michel Rocard) and showed total rejection of François Mitterrand.
Еңбек психосоциологиясы
1947 жылы ҰҒЖ-да (CNRS) зерттеулер директоры болып тағайындалған ол Жорж Фридманмен бірге «Әлеуметтану орталығында» (Centre d'études sociologiques) жұмыс істеді, өз еңбегін жұмыстың психосоциологиясына, автоматтандыру, индустриалдық қоғам, мінез-құлық психологиясы және соғыс стратегиялары мен теорияшыларының, әсіресе Карл фон Клаузевицтің зерттеуіне арнады. Ол Клаузевицтің толық шығармаларының француз тіліне аударылып, жариялануын бақылады.
Appointed director of research at the CNRS in 1947, he worked with Georges Friedmann at the Centre d'études sociologiques, dedicating his work to the psychosociology of work, and the study of automation, industrial society, the psychology of comportment, and the strategists and theoreticians of war, notably Carl von Clausewitz. He supervised the French translation and publication of the complete works of Clausewitz.
Экзистенциализм
Ол Жан-Поль Сартрдың "Экзистенциализм – гуманизм" (Existentialism is a Humanism) атты еңбегінің соңында экзистенциализмді сынаған маңызды сыншыл болды.
He was the primary other contributor mentioned at the end of Jean Paul Sartre's L'existentialisme est un humanisme (Existentialism is a Humanism), criticising existentialism.
Құрметтер
Эври Валь д'Эссон университетінің әлеуметтік ғылымдар және басқару саласындағы зерттеу зертханасы оның атымен аталады.
The laboratory of research in social sciences and management at the University of Évry Val d'Essonne bears his name.