Америка Азамат Соғысы: Биг Сэнди Экспедициясы (1861)
Big Sandy Expedition
Америка Азамат Соғысы: Кентуккидегі 1861 жылғы "Big Sandy" жорығы. Одақтың әскерлері конфедераттардың күшін тоқтатуға тырысты, Hazel Green мен West Liberty қалаларын басып алды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1861 жылғы Америка Азаматтық соғысының науқаны
1861 campaign in the American Civil War
Үлкен құм экспедициясы – 1861 жылдың қыркүйек айының ортасында Кентуккиде басталған Америка Азаматтық соғысының ерте науқаны. Одақтың генерал-бригадирі Уильям "Булл" Нельсон Кентукки штатының Мейсвилл қаласында жаңа бригада құру және Шығыс Кентуккидің Үлкен құмды аңғары аймағына экспедиция жүргізу, полковник Джон С. Уильямс басқаратын Конфедерация күштерінің жиналуын тоқтату туралы бұйрық алды. Бұл үш кезеңде жүзеге асырылды. 1861 жылдың 21 қыркүйегінен 20 қазанына дейін Нельсон Огайо және Кентукки штаттарынан 5500 еріктілерден бригада жинады. 23 қазанда оңтүстік тобы Хэйзел Грин мен солтүстік тобы Батыс Либертиді басып алды. Екі топ Сальерсвиллде (Ликинг станциясы) біріктіріліп, 31 қазанда соңғы кезеңді бастады. Бұл 8 қарашада Айви тауы шайқасына және 9 қарашада Пиквиллден (Пикетон) Конфедерация әскерлерінің шегінуіне әкелді.
The Big Sandy Expedition was an early campaign of the American Civil War in Kentucky that began in mid September 1861 when Union Brig. Gen. William "Bull" Nelson received orders to organize a new brigade at Maysville, Kentucky and conduct an expedition into the Big Sandy Valley region of Eastern Kentucky and stop the build up of Confederate forces under Col. John S. Williams. This was done in three phases. From September 21 to October 20, 1861, Nelson assembled a brigade of 5,500 Union volunteers from Ohio and Kentucky. On October 23, the southern prong secured Hazel Green and the northern prong West Liberty. The two prongs were consolidated at Salyersville (Licking Station) and they began the final phase on October 31. This led to the Battle of Ivy Mountain on November 8 and the withdrawal of Confederate forces from Pikeville (Piketon) on November 9, 1861.
Өмірбаян
1861 жылдың қыркүйек айының бірінші аптасында Кентуккидегі бейтараптыққа қатысты барлық сылтаулар генерал-майор Леонидас Полк бригадаға генерал Гидеон Пиллоуға Кентукки штатындағы Хикманға дейін конфедерациялық әскерлерді ілгерілетуге бұйрық берген кезде аяқталды. 18 қыркүйекте Кентукки заң шығарушы органы штаттан тыс федералды әскерлерді кіргізуге келісім берді, конфедерациялық бағытталған заң шығарушылар қатыспады. Келесі күні Кентукки штатының күзетшілерінің бұрынғы командирі Саймон Боливар Бакнер Кентукки штатының Боулинг-Грин қаласында конфедерациялық штаб-пәтерін құрды, ал Феликс К. Золликоффердің әскерлері Барбурвиллді басып алды. Золликоффер көп ұзамай Камберленд Фордқа шамамен 3200 адаммен келді, олардың құрамында төрт жаяу әскер полкі, алты зеңбірекпен жабдықталған далалық артиллериялық батареясы және төрт кавалериялық ротасы болды. Бұл Кентуккидің орталық бөлігін одақтың бақылауына жақын уақытта қауіпті жағдайға жеткізді, сол кезде Кентуккидің шығысындағы Үлкен құмды аңғардағы конфедераттардың саны артып, Маккормактың өткелі (Френчбург) арқылы Блуграсс аймағына енуге дайын тұрғандай көрінді. Жауап ретінде бригада генералы Джордж Х. Томас Биг Хилл, Ричмонд және Лексингтонға қарай кез келген қозғалысты тоқтату үшін Дик Робинсон лагерінен әскерлерді Кентуккидің оңтүстік-шығысына жіберді. АҚШ-тың бұрынғы вице-президенті Джон К. Брекинридж және оның одақтасы полковник Хамфри Маршалл Лексингтонда жаттығулар өткізуге шақыру арқылы Томас алаңдаушылығын арттырды, олар "бейбітшілік жақтастарына" және "штат құқықтарын қолдаушыларға" шақырды. Алайда Брекинридж бен Маршалл екеуі де Маунт Стерлингке барып, Батыс Вирджиниядағы конфедерациялық күштерге қосылды, онда Маршалл Пикетон (Пайквилл) орналасқан Шығыс Кентукки армиясының басшылығын алды. Бірнеше күннен кейін "Булл" Нельсон Вашингтонға жақын Кентукки штатындағы Кентон лагерінде штаб-пәтерін құрғанын және Кентуккиде "қарсылықты жою" үшін еріктілерді қаруландырып, жабдықтайтынын жариялады. Филадельфия Пресс Биг Сэнди экспедициясы конфедераттардың Огайо өзеніне құятын Биг Сэнди өзенінің аузын бақылауға алуына кедергі келтіретінін жазды. Бұл бригада генералы Уильям С. Роузкранстың Батыс Вирджиниядағы артқы және оң жақ қанатын қорғайды, соның арқасында Нельсон Уайлдкет тауын нығайтуға және Золликофферді Ноксвиллге кері итеруге мүмкіндік алады. Нельсон Баф округіндегі Олимпия[n] Спрингс (Мад Лик Спрингс) қаласын жиын-қорылу орны етіп белгіледі. Ол оны Оуингсвиллден оңтүстікке қарай сегіз шақырым және Маунт Стерлингтен шығысқа қарай жиырма шақырым жерде орналасқан атақты шипажайдың иесі Харрисон Гиллдің құрметіне Кемп Гилл деп атады. Маунт Стерлинг Паунд Гэп жолы (Rt. 460) Маккормактың өткелі (Френчбург) арқылы өтті, ол Престонсбургтен Блуграсс аймағына қақпа болды. 1861 жылдың 29 қыркүйегінде майор Джон Смит Херт үш милициялық ротасымен маңызды тау өткелін басып алды. 8 қазан күні полковник Льюис Бракстон Григсби өзінің 300 адамын Хурттың 200 адамына қосты. Полковник Джеймс Перри Файф 59-Огайо ерікті жаяу әскер полкімен Кенттон лагеріне аттанды, ал полковник Леонард А. Харрис 2-Огайо ерікті жаяу әскер полкімен Олимпиан Спрингске келді. Полковник Джесси С. Нортон 21-Огайо ерікті жаяу әскер полкімен Николасвиллден алға жылжыды, ал келесі екі апта ішінде Нельсонның күштері шамамен 5500 адамға жетті, олардың 3700-і Огайодан, ал 1800-і Кентуккиден келді. Престонсбургке жақын фермада конфедерациялық капитан Андрю Джексон Мей және Джон Фиклин "Cerro Gordo" Джон С. Уильямсқа 5-Кентукки жаяу әскерін ұйымдастыруға көмектесті. 1010 адамнан тұратын бөлім нашар киінген, кейбіреулер оларды "Рагамуффин полкі" деп атады. Тоғыз жаяу әскер ротасы және бес кавалериялық ротасы екі артиллериялық құралына ие болды және олар соғысқа жарамсыз әр түрлі жеке қару-жарақтармен жабдықталды.
During the first week of September 1861, all pretense of neutrality in Kentucky ended when Maj. Gen. Leonidas Polk ordered Brig. Gen. Gideon Pillow advance Confederate troops up to Hickman, Kentucky. On September 18, Kentucky legislature approved the introduction of Federal troops from outside the state, the pro Confederate legislators staying away. The next day, Simon Bolivar Buckner, former commander of the Kentucky State Guard, established a Confederate headquarters at Bowling Green, Kentucky, while troops under Felix K. Zollicoffer seized Barbourville. Shortly afterwards, Zollicoffer arrived at Cumberland Ford with approximately 3,200 men, consisting of four infantry regiments, a field battery of six guns, and four cavalry companies. This posed an imminent threat to Union control of central Kentucky, at a time when increasing numbers of Confederates in the Big Sandy Valley of eastern Kentucky appeared about to enter the Bluegrass region through McCormack's Gap (Frenchburg). In response, Brig. Gen. George H. Thomas ordered troops from Camp Dick Robinson to southeast Kentucky to halt any movement toward Big Hill, Richmond and Lexington. Former Vice President of the United States John C. Breckinridge and his ally, Col. Humphrey Marshall, added to Thomas's concerns with a call for "Peace Men" and "States' Rights Men" to assemble in Lexington for drill. However, both Breckinridge and Marshall instead rode to Mt. Sterling to join the Confederate forces in western Virginia, where Marshall took command of the Army of Eastern Kentucky posted at Piketon (Pikeville). Several days later, "Bull" Nelson publicly announced he had established his headquarters at Camp Kenton near Washington, Kentucky and would arm and equip volunteers "to end treason" in Kentucky. The Philadelphia Press wrote that the Big Sandy expedition would prevent the Confederates from taking control of the mouth of the Big Sandy River, where it entered the Ohio River. This would protect the rear and right flank of Brig. Gen. William S. Rosecrans in western Virginia, allowing Nelson to reinforce Wildcat Mountain and to push Zollicoffer back to Knoxville. Nelson made Olympia[n] Springs (Mud Lick Springs) in Bath County the staging area. He named it Camp Gill on honor of Harrison Gill, owner of the renowned spa eight miles south of Owingsville and twenty miles east of Mount Sterling. The Mt. Sterling Pound Gap Road (Rt. 460) ran through McCormick's Gap (Frenchburg), the gateway to the Bluegrass Region from Prestonsburg. On September 29, 1861, Maj. John Smith Hurt occupied the vital mountain pass with three militia companies. Col. Lewis Braxton Grigsby added his 300 men to Hurt's 200 on October 8. Col. James Perry Fyffe had the 59th Ohio Volunteer Infantry Regiment march to Camp Kenton, and Col. Leonard A. Harris arrived in Olympian Springs with the 2nd Ohio Volunteer Infantry Regiment. Col. Jesse S. Norton came forward from Nicholasville with the 21st Ohio Volunteer Infantry Regiment, and during the next two weeks, Nelson's forces grew to about 5,500 men, 3,700 from Ohio and 1,800 from Kentucky. At a farm near Prestonsburg, Confederate captains Andrew Jackson May and John Ficklin assisted "Cerro Gordo" John S. Williams with the organization the 5th Kentucky Infantry. The 1,010 man unit was badly clothed some called the hard nosed group the "Ragamuffin Regiment." The nine companies of infantry and five mounted companies had two pieces of artillery and they carried an assortment of personal weapons that were ill suited for warfare.
Батыс Либерти және Хейзел Грин
Дүйсенбіде, 1861 жылдың 21 қазанында Нельсон Дик Робинсон лагерінде жинаған әскерлері Золликоффердің Конфедерация әскерлерімен Уайлдренесс-жолындағы Уайлдкет-Маунтин тауында ұзаққа созылған шайқасқа қатысты. Ертесі күні таңертең Нельсон полковник Леонард Харристің 1600 салдаты мен екі артиллериялық құралды Батыс Либертиге 56 шақырым (35 миль) жолға шығаруға бұйрық берді. Сәрсенбі күні таңертең Нельсон 3500 салдаты мен артиллериясымен Хейзел Гриннің алдында болды. Қысқаша шайқастан кейін 200 конфедерациялық салдатының 38-і басылып берді. Солтүстікке қарай 19 шақырымдағы Батыс Либертиде 500-700 конфедерациялық салдаты 21 қаза тапты, 40-ы жараланды және 34-і тұтқынға алынды. Федералдық әскерден екі салдаты жараланды. Нельсон керуендерінің жетіп келуін күтіп, Ликинг станциясында (Салирсвилл) әскерін жинақтады. 31 қазанда операция қайта басталды, ал Престонсбургке жеткенде, олар "Шығыс Кентуккидің Гибралтары" деп аталған жердің тасталып кеткенін көрді.
On Monday, October 21, 1861, troops that Nelson had assembled Camp Dick Robinson became engaged in a protracted fight with Zollicoffer's Confederates along the Wilderness Road at Wildcat Mountain. The next morning Nelson was unaware of this when he ordered 1,600 men under Col. Leonard Harris to advance 35 mile (56 km) to West Liberty with two artillery pieces. At dawn Wednesday, Nelson was in front of Hazel Green with about 3,500 men and artillery. Thirty eight of the 200 Confederates surrendered after a brief fight. Twelve miles (19 km) north at West Liberty 500 700 Confederates suffered a loss of 21 dead, 40 wounded, and 34 captured. The Federal loss was two wounded. While Nelson waited for his wagon trains to catch up, he consolidated his forces at Licking Station (Salyersville). The operation resumed on October 31 and on reaching Prestonsburg they found the supposed "Gibraltar of Eastern Kentucky" abandoned.
Айви тауы
Жексенбі, 7 қарашада полковник Джошуа У. Силл Джонс-Крикке қарай Биг Сэнди экспедициясының солтүстік бағытын бастады. Одан ол шамамен қырық шақырым оңтүстікке бұрылып, Пайквиллдегі жаудың арт жағына шығуға тиіс болды. Келесі күні таңертең Нельсон 3600 сарбазымен бірге Ескі Штат жолымен (Rt. 460) Пайквиллге қарай жол тартты. Олар Айви тауына жақындағанда, қатты жаңбыр төгілді – шамамен 1 километрлік тік жарлы төбе. Үлкен Сэнди өзенінің Батыс Левиза саласы оң жақтағы қозғалысты шектеді. Жеті фут енді жол мен тізеге дейін сазға батқандықтан артиллерия өз қаруларын түсіріп, жаяу әскердің соңынан бір қатарда ілесіп жүру үшін дайындауға мәжбүр болды. Пайквиллге батысқа қарай 24 шақырымдай жерде алдыңғы күзет Иви-Крикке қарай бұрылатын жолдың қиысында жоғалып кетті. Олардың алдында, 30 метр биіктіктегі төбенің беткейінде 250 конфедерат сарбазы, тас, ағаштар мен бұталардың арасында жасырынып тұрды. Сағат 13:00 шамасында сол төбе беткейі конфедераттардың екі ұңғылы мылтығы мен ескі мылтықтарынан көк түтінге толып кетті. Дәл сол сәтте одақтың төрт сарбазы қаза тауып, тағы 13-і жараланып, жерге құлады. Нельсон семсерін шығарып алға жүгіріп, көзге түсетін жартасқа шығып, әскерлеріне "Егер көтерілісшілер маған тие алмаса, сіздерге де тие алмайды" деді. Ол 2-ші Огайо және 21-ші Огайо жаяу әскерлеріне таудың жанына көтеріліп, солтүстіктен жаудың орналасқан жерін айналып өтуді бұйырды. Сонымен қатар, Нельсон екі жеңіл артиллерия бөлімін Айви-Крик пен Батыс Левиза саласының жанына орналастырып, жаудың бекінісіне тікелей оқ атуды тапсырды. Сағат 14:20-да 21-ші Огайо жаяу әскері төбеге жетті. Олар конфедераттардың үстінен үлкен тастарды құлатып, олардың барлығы әр тарапқа қашып кетті. Жарты сағаттан кейін капитан Мей өз сарбаздарына ағаштарды кесіп, көпірлерді өртеп, жаудың ізденуін қиындатуды бұйырды. Айви тауы шайқасы (Айви тарлығы) Нельсон басқаратын одақ әскерлерінің айқын жеңісі болды, олар алты сарбазы қаза тауып, 24-і жараланған. Конфедераттардың қатарынан 10 сарбаз қаза тауып, 15-і жараланды, ал 50-і жоғалып кетті немесе тұтқынға алынды. Нельсон Колдвотер-Криктегі өртенген көпірден әрі, Линдзи Лейннің үйіне жақын жерде қууды тоқтатты. Уильямс Пайквиллге қарай жол тартты, онда ол қалған күштерімен Паунд Гэпке кері шегінуді қамтамасыз ету үшін 400 сарбаздан тұратын артқы күзет орналастырды. 9 қарашада сағат 3-те Нельсон әскерлерін қайта қууға бұйырды. Нашар жол жағдайы қозғалысты баяулатты, ал түнге қарай ол Пайквиллден 8 шақырым қашықтықта қалды. 10 қарашаның жексенбі күні таңертең Нельсон мақсатына бірнеше шақырым жеткенде, Джошуа Силлдің солтүстік бағытынан келген жасақ тобы сенбі күні сағат 16:00-де қаланы басып алғанын хабарлады. Паунд Гэпта полковник Уильямс Нельсонның "ұйымдаспаған, жартылай қаруланған, жалаң аяқ отрядты" таратып жібергенін, бірақ олардың соғысуға деген құлқынан басқа ештеңесі болмағанын хабарлады. "Цинциннати Коммерциал" газетінде Нельсонның "әскерлерді қиын жерлерге жеткілікті көліксіз қалай жылдыруға болатынын" көрсеткені жазылған. Бұл шешім Уильямсты қатты таң қалдырды, ол Нельсонның Вирджиния мен Теннесси темір жолын жою ниетімен Вирджинияға жалғастыра беретініне сенді. Бұл темір жол Вирджиниядағы Ричмондтағы конфедераттардың астанасын Теннессидегі Мемфис және Ноксвиллдегі Миссисипи аңғарымен байланыстырды. Айви тауы шайқасы туралы алғашқы хабарларда солтүстік тілшілері оқиғаны бұрмалап көрсетті, өйткені солтүстік аудиториясы соғысты тез аяқтағысы келді. Осы қателіктер "Цинциннати газетінің" "Кентуккидің шығысындағы науқан шоуменнің керуенінің өтуінен артық тұрақты әсер етпейді. 500 көтерілісші ат әскері бір апта ішінде жасалған сәндік жұмысты тоқтатады, оған көп ақша мен құнды уақыт жұмсалды" деген қорытындыға әкелді. Соңғы мәселелер үлкен алаңдаушылық туғызды және Бриг. Генерал Дон Карлос Бьюэлл Бриг. Генерал Уильям Т. Шерманды Луисвиллде алмастыруға себеп болды. Нельсон 24 қарашаның жексенбі күні түстен кейін сол жерге баяндама беруге бұйрық алды, оның бригадасы да соған ілесіп кетті. Күтілгендей, конфедераттар қайтып келді, бұл полковник Джеймс А. Гарфилдті оларды бағындырудың аяқталмаған жұмысын жалғастыру үшін аймаққа әкелді.
Thursday, November 7, Col. Joshua W. Sill started the northern prong of the Big Sandy expedition toward John's Creek. From there he was to veer south for about forty miles and gain the rear of the enemy at Pikeville. The following morning, Nelson took the main column of 3,600 men toward Pikeville on the Old State Road (Rt. 460). Heavy rain fell in torrents as they neared Ivy Mountain, a hogback, hill about 0.5 mile (1 km) long. The West Levisa Fork of the Big Sandy River restricted movement on the right the seven foot wide path and knee deep mud forced the artillery to unlimber their guns and rig them so they could follow the infantry forward in a single file. About 15 mile (24 km) west of Pikeville, the advance guard disappeared in the elbow of the path as it turned down toward the crossing at Ivy Creek. Directly to their front, there were 250 Confederates some 100 feet (30 m) up the hill and hidden behind rocks, trees, and bushes. About 1:00 p. m., that hillside exploded with blue smoke from the doubled barreled shotguns and old muskets carried by the Confederates. In the next instant, four Union soldiers were dead and another 13 lay on the ground wounded. Nelson rushed forward with his saber drawn, climbed up on a conspicuously located rock, and told his men "that if the Rebels could not hit him they could not hit any of them." He ordered the 2nd Ohio Infantry and 21st Ohio Infantry to push up side of the mountain and flank the enemy position from the north. At the same, Nelson had two light artillery pieces take a position near mouth of Ivy Creek and West Levisa Fork and fire directly into the enemy breastworks. About 2:20 p. m., the 21st Ohio Infantry arrived at the top of hill. They rolled large boulders down on the Confederates who ran off in every direction. One half hour later, Captain May had his men felling trees and burning bridges to retard pursuit. The Battle of Ivy Mountain (Ivy Narrows) was a clear victory for the Union force under Nelson who had gained full control of the field at a loss of six killed and 24 wounded. The opposing Confederates had 10 dead, 15 wounded, and 50 missing or taken prisoner. Nelson ended the pursuit beyond a burned bridge at Coldwater Creek and near the home of Unionist Lindsay Layne. Williams continued on to Pikeville where he posted a rear guard of 400 men to cover a withdrawal to Pound Gap with the remainder of his force. At 3:00 a. m. Saturday, November 9, Nelson had his troops back in pursuit. Terrible road conditions retarded movement and by nightfall, he remained 5 mile (8 km) from Pikeville. Early Sunday, November 10, Nelson had come to within several miles of the objective when a detachment from Joshua Sill's northern prong rode forward to advise they had secured the town at 4:00 p. m. Saturday. In Pound Gap, Colonel Williams reported that Nelson had dispersed an "unorganized and half armed, barefooted squad" that lacked everything, but the will to fight. The Cincinnati Commercial noted that Nelson had shown how "troops could be moved across unforgiving terrain without adequate transportation." That determination had truly surprised Williams who believed that Nelson would continue into Virginia with the intent of destroying the Virginia & Tennessee Railroad, a line that connected the Confederate capital at Richmond, Virginia with the Memphis, Tennessee and the Mississippi Valley at Knoxville. In the first accounts of the fighting at Ivy Mountain, Northern news correspondents grossly misrepresented events because their Northern audience wanted a quick conclusion to the war. Those mistakes led the Cincinnati Gazette to conclude that while a great victory had been attained, the "campaign in Eastern Kentucky has no more permanent effect than the passage of a showman's caravan. Five hundred rebel guerrilla cavalry will undo in a week the ornamental work . done at so great an expenditure of money and of most precious time." The latter issues were of great concern and the reason why Brig. Gen. Don Carlos Buell replaced Brig. Gen. William T. Sherman in Louisville. Nelson received orders to report there and his brigade followed on Sunday afternoon, November 24. As predicted, the Confederates returned and that brought Col. James A. Garfield into the region to resume the unfinished task of subduing them.