Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик семинариясы Дуай қаласында, Франция (1568–1793)
Catholic seminary in Douai, France (1568–1793)
Ағылшын колледжі (College des Grands Anglais) – Дуай университетімен байланысты Франциядағы (бұрынғы Douay және ағылшын тілінде Doway) католик семинариясы. Ол 1568 жылы құрылып, 1793 жылы жабылды. «Дуай-Реймс» атты Киелі кітапқа жасалған аудармасымен белгілі. Англия миссиясына жіберілген 300-ден астам Дуай дін қызметкерінің шамамен үштен бірі өлімге кесілді. Француз революциясы кезінде колледждің таратылуы Дарем графтығындағы Ланчестер маңындағы Крук Холлдың (кейіннен Сент-Кутберт колледжіне айналды) және Уэрдегі Сент-Эдмунд колледжінің ашылуына себеп болды. Француздар Дуайдың мүлкін тартып алғаны үшін төлеген өтемақы ақшасы британдық комиссарлар тарапынан Брайтон қаласындағы Георг IV Корольдік павильонының жиһаздалуын аяқтауға бағытталғаны көпке белгілі.
The English College (College des Grands Anglais) was a Catholic seminary in Douai, France (also previously spelled Douay, and in English Doway), associated with the University of Douai. It was established in 1568, and was suppressed in 1793. It is known for a Bible translation referred to as the Douay–Rheims Bible. Of over 300 priests from Douai sent on the English mission, about one third were executed. The dissolution of the college at the time of the French Revolution led to the founding of Crook Hall near Lanchester in County Durham (which became St. Cuthbert's College), and St Edmund's College, Ware. It is popularly believed that the indemnification funds paid by the French for the seizure of Douai's property were diverted by the British commissioners to complete the furnishings of George IV's Royal Pavilion at Brighton.
Дуай университеті
Испанияның Филипп II 1560–1562 жылдары Испанияның Нидерландтарын біріктірудің жалпы бағдарламасының бір бөлігі ретінде Дуайда университет құрды, ол 1426 жылы негісталған Лёвеннің Ескі университетіне жақын университет болды. Дуай университеті соңғы зерттеулерде сол заманның маңызды институты екені анықталды. Ашық католик сипатында болған университетте бес факультет болды: теология, канондық және азаматтық құқық, медицина және гуманитарлық ғылымдар. Дуайда шотланд және ирланд католик дін қызметкерлері үшін, сондай-ақ бенедиктин, францискан және иезуит үйлері үшін де ұқсас колледждер ашылды. Аллен мен колледждің мақсаты континенттің әртүрлі елдерінде эмиграцияда тұрып жатқан көптеген ағылшын католиктерін біріктіріп, оларға білімдерін жалғастыруға жағдай жасау (де-факто католик Оксфорд университетінде) болды, соның нәтижесінде Англияның католицизмге қайта оралуына дайын білімді ағылшын католик дін қызметкерлерінің қоры құрылатын еді (Аллен бұл оқиғаның жақын арада болатынына сенді). Сонымен қатар, колледж Трент соборының бұйрығымен құрылған семинарияның алғашқы үлгісі болды және құрылғаннан кейін көп ұзамай Папаның бекітілуін алды. Колледж Испания королі Филипп II-нің де қорғауында болды, ол оған жыл сайын 200 дукат көлемінде грант берді. Англия мен Уэльске және Англия мен Уэльс үшін дін қызметкерлерін даярлауға арналған Еуропа құрлығындағы басқа да семинариялар немесе оқу орындары (әдетте ағылшын колледждері деп аталады) Римде (1579 жылдан бастап), Вальядолиде (1589 жылдан бастап), Севильяда (1592 жылдан бастап) және Лиссабонда (1628 жылдан бастап) орналасқан. Дегенмен, алғашқы жылдары Алленнің колледжінде тұрақты кіріс болған жоқ және ол Англиядан жеке қайырымдалықтарға және бірнеше жергілікті достардың жомарттығына (әсіресе Аррастағы Сен-Васт, Аншин және Марсиен монастырьларына) тәуелді болды. Аллен өзінің теологиялық зерттеулерін жалғастырды және докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін университеттегі Regius профессоры болды, бірақ колледжді аман сақтау үшін барлық жалақысын колледжге берді. Колледж негісталғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң Аллен Папа Григорий XIII-тен тұрақты қаржыландыру сұрады. 1565 жылы Григорий колледжге айына 100 алтын тәжбен тұрақты зейнетақы тағайындады, ол Француз революциясына дейін төленіп тұрды. Колледж негісталғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң Алленнің тұлғасы мен ықпалы 150-ден астам студентті колледжге тартты. Дуайдан көптеген даулы еңбектер шықты, олардың кейбіреулерін Алленнің өзі, ал қалғандарын Томас Степлтон және Ричард Бристоу сияқты адамдар жазды. 1609 жылы Дуай-Реймс деп белгілі Киелі кітаптың ағылшын тіліне аудармасы Дуайдағы ағылшын колледжінде аяқталды. Алайда колледж университет пен қала тарапынан қарсылыққа тап болды, 1578 жылы Дуайдағы барлық ағылшындар қуылды және колледж Реймсте уақытша орналасты. Бірақ колледж Дуайдағы үйін сақтап қалды және 1593 жылы оған қайта оралды (бірақ Алленсіз, ол Римде тұруға шақырылған еді, ол 16 қазан күні 1594 жылы қайтыс болды).
As part of a general programme of consolidation of the Spanish Low Countries, in 1560–1562, Philip II of Spain established a university in Douai that was in some sense a sister university to the Old University of Leuven founded in 1426. The University of Douai has emerged in recent studies as an important institution of its time. Of an avowedly Catholic character, it had five faculties: theology, canon and civil law, medicine, and arts. Similar colleges also came about at Douai for Scottish and Irish Catholic clergy, and also Benedictine, Franciscan and Jesuit houses. The aim of Allen and the college was to gather together some of the many English Catholics living in exile in different countries of the continent and provide them with facilities for continuing their studies (in what was effectively a Catholic University of Oxford in exile), thus producing a ready made stock of educated English Catholic clergy ready for England's re conversion to Catholicism (expected by Allen in the near future). At the same time the college was the first of the type of seminary ordered by the Council of Trent, and so received papal approval shortly after its establishment. It was also taken under the protection of King Philip II of Spain, who assigned it an annual grant of 200 ducats. Other seminaries or houses of study on the European continent for the training of priests from and for England and Wales (all known typically as English Colleges) included ones in Rome (from 1579), Valladolid (from 1589), Seville (from 1592) and Lisbon (from 1628). Nevertheless, in the early years Allen's college had no regular income and was reliant on private donations from England and the generosity of a few local friends (especially the neighbouring monasteries of Saint Vaast at Arras, Anchin, and Marchiennes, which, at the suggestion of Dr. Vendeville, had from time to time subscribed towards the work). Allen continued his own theological studies and, after taking his doctorate, became Regius Professor at the university, though he donated his whole salary to the college to keep it afloat. A few years after the foundation Allen applied to Pope Gregory XIII for regular funding. In 1565, Gregory granted the college a monthly pension of 100 golden crowns per month, which continued to be paid down to the time of the French Revolution. Only a few years after foundation, Allen's personality and influence had attracted more than 150 students to the college. A steady stream of controversial works issued from Douai, some by Allen himself, others by such men as Thomas Stapleton and Richard Bristow. It was at the English College at Douai that the English translation of the Bible known as the Douay–Rheims Bible was completed in 1609. However, the college did see opposition from the university and town, with all the English at Douai expelled in 1578 and the college finding a temporary base at Rheims. The College did hold onto the house at Douai, however, and returned to it in 1593 (though without Allen, who had been called to reside in Rome, where he died on 16 October 1594).
Дуай шейіттері
Англияның қайта католиктік болуы күткендей болмады (Мариандық католик епископтары қайтыс болғандықтан, түрмеге қамалған немесе жер аударылғандықтан, ал Англияда қалған католик дін қызметкерлері көз жұмып немесе протестантизмге өткендіктен), колледж Англияға жасырын түрде кіру үшін миссионерлік дін қызметкерлерін немесе «семинариялық дін қызметкерлерін» жібере бастады. Олардың мақсаты – бар болған католиктерге қызмет ету және қайта дінге көшуге тырысу еді. Католик дін қызметкері болу сол кезде заң бойынша мемлекетке қарсы қылмыс саналды (жазасы – аяусыз жазалап, денесін төрт бөлікке бөлу), сондықтан 16-шы ғасырдың соңына дейін Дуай Англияға 300-ден астам дін қызметкерін жіберді, олардың 130-дан астамы (көбінесе Дуай шейіттері деп белгілі дүниежүзілік дін қызметкерлері) өлім жазасына кесілді, көптегендері түрмеге қамалды және шамамен 160-ы құрлыққа қуылды. 1577 жылы Кутберт Мэйн олардың арасынан шейіт болған бірінші адам болды. Англия католиктері үшін Дуайдың маңызы одан әрі артты, өйткені Англияның қайтадан католиктік дінге оралу үміті якобит көтерілістерінің жеңілісімен толыққанды аяқталды. Доктор Роберт Уитхэмнің (1715–1738) басшылығымен Дуайдағы ағылшын колледжі кеңейтіліп қайта жаңартылды және «Оңтүстік теңізінің көпіршігі» кезінде барлық қаржысын жоғалтқан кезде туған үлкен қарызынан құтылды.
When the open re conversion of England did not materialise (since the Marian Catholic bishops were dead, imprisoned or in exile, and the Catholic priests who had stayed in England were dying out or converting to Protestantism), the college began to supply missionary priests or "seminary priests" to enter England covertly, minister to existing Catholics and attempt re conversion. Operating as a Catholic priest was legally high treason at the time (with the penalty of being hanged, drawn and quartered), and of the over 300 priests Douai sent into England by the end of the 16th century, more than 130 (mainly the secular clergy, known as the Douai Martyrs) are known to have been executed, with many more imprisoned and nearly 160 banished back to the continent. In 1577 Cuthbert Mayne became the first of them to be martyred. Douai became ever more important to English Catholics when their hopes of England returning to Catholicism were finally ended by the defeat of the Jacobite risings. Under the presidency of Dr. Robert Witham (1715–1738) the English College at Douai was rebuilt on a substantial scale and rescued from the overwhelming debt into which it had been plunged when it lost nearly all its endowment in the notorious "South Sea Bubble".
Француз төңкерісі
Француз төңкерісінің бастапқы кезеңінде Дуай қаласы көптеген қалаларға қарағанда аз зардап шекті, ал университет және оған қатысты колледждер католиктік сипатын сақтап келді. Бірақ Террор билігі орнаған кезде, олар көптеген ұқсас оқу орындары сияқты талқандалып, жабылды. 1791 жылы қаладағы дін қызметкерлерінің барлығы "Азаматтық серт" беруге шақырылғанда, британдық оқу орындарының өкілдері ұлттық ерекшеліктеріне сүйене отырып, босату талап етті. Бұл өтініш біраз уақытқа қабылданды, бірақ Людовик XVI өлімге кесілгеннен және Ұлыбритания соғыс жариялағаннан кейін, көптеген британдық оқу орындарының басшылары мен студенттері иммунитеттерінің жойылғанын түсініп, Англияға қашып кетті. Ағылшын колледжінің мүшелері, президенті Джон Дэниелмен бірге, колледжді сақтап қалу үмітімен қалды. Алайда, 1793 жылдың қазан айында олар Пикардиядағы Дуленс түрмесіне қамалды, сондай-ақ осындай мақсатта қалған алты англо-бенедиктин монахы, доктор Степлтон (Сент-Омердің президенті) және оның шәкірттері де бірге әкелінді. Түрмеде қиын жағдайларды бастан өткергеннен кейін, 1794 жылдың қарашасында ағылшын колледждеріне Дуайға оралуға рұқсат берілді. Бірнеше айдан кейін Степлтон оларды босатып, Англияға оралуға рұқсат алды, бірақ колледж ешқашан Дуайға қайтып оралмады. Англияда жақында жазалау заңдары жойылғандықтан, олар колледждің жұмысын жалғастыру үшін екі жаңа колледж ашты: Крук Холл (Дарем графтығы), кейін Ушоу колледжіне (Дарем графтығы) көшірілді, және солтүстікте Сент-Эдмунд колледжі, Олд Холл, Уэр (Гертфордшир графтығы) оңтүстікте. 1905 жылы шіркеу мен мемлекеттің бөлінуі туралы заң қабылданғаннан кейін, француз мемлекеті ағылшын бенедиктиндерінің барлық мүлкін тәркіледі. Осылайша, қауым Англияға оралып, Лондонға жақын Беркширдегі Вулхамптон қаласында монастырь мен мектепті қайта құрды.
As a town Douai suffered less than many others at the beginning of the French Revolution and at first the university and its associated colleges held onto its Catholic character, but during the Reign of Terror it suffered the same fate as many similar establishments. When all the clergy of the town were called upon in 1791 to take the "Civic Oath", the members of the British establishments claimed exemption in virtue of their nationality. The plea was allowed for a time but, when Louis XVI was executed and Britain declared war, the superiors and students of most of the other British establishments realised their immunity was at an end and fled to England. The members of the English College, with their president, John Daniel, remained in the hope of saving the college. However, in October, 1793, they were taken to prison at Doullens in Picardy, together with six Anglo Benedictine monks who had remained for a similar purpose, and Dr. Stapleton (President of St Omer) and his students. After suffering in prison, the English Collegians were allowed to return to Douai in November 1794 and a few months later Stapleton managed to gain their release and permission to return to England, though the college would never return to Douai. In England, the Penal Laws had recently been repealed, and they founded two colleges to continue the college's work, at Crook Hall, County Durham (afterwards removed to Ushaw College, County Durham) in the North and St Edmund's College, Old Hall, at Ware, Hertfordshire in the South. With the laws of separation of Church and State implemented in 1905, all the property of the English Benedictines was confiscated by the French state. The community thus returned to England, reestablishing its monastery and school at Woolhampton in Berkshire, in proximity to London.
Қазіргі заман
Колледждің ғимараттарында қазір Saint Jean de Douai институты орналасқан, ол балаларға арналған мемлекеттік-жеке мектеп.
The college's buildings now house the Institution Saint Jean de Douai, a public private school for children.