Кіріспе

Америкалық колледж футболының ойыншысы және жаттықтырушысы (1894–1977)

Бернард В. Биерман (11 наурыз 1894 – 7 наурыз 1977) – американдық колледж футболының жаттықтырушысы, ең танымал жылдары Миннесотаның бас жаттықтырушысы ретінде белгілі. 1934 және 1941 жылдар аралығында оның Миннесота командалары бес ұлттық чемпионатты (1934, 1935, 1936, 1940 және 1941) және жеті Үлкен Он чемпионатын (1933, 1934, 1935, 1937, 1938, 1940 және 1941) жеңіп алды, сондай-ақ төрт толыққанды маусымды өткізді (1934, 1935, 1940, 1941). Биерманның бес ұлттық чемпионаты оны барлық уақыттағы ең үздік колледж футбол жаттықтырушыларының қатарына қосады, себебі одан көп жеңіс тек екі жаттықтырушы ғана (Ник Сэбан (7) және Бэр Брайант (6)) тіркелді. Биерман Миннесота штатында туып өскен және Миннесота университетінде футбол, баскетбол және жеңіл атлетикамен айналысқан, ал 1915 жылы жеңіліссіз Миннесотаның «Алтын Гоферлер» футбол командасының капитаны болған. Кейін Биерман Монтана университетінде (1919–1921), Миссисипи A&M (1925–1926), Тулан университетінде (1927–1931), Айова Префлайт (1942) және Миннесота университетінде (1932–1941, 1945–1950) бас футбол жаттықтырушысы қызметін атқарды. Ол бас жаттықтырушы ретінде 153–65–12 есебін көрсетті және 1955 жылы Колледж футбол Даңқына енгізілді. Биерман сонымен қатар Монтана (1919–1922), Миссисипи A&M (1925–1927) және Тулан (1928–1930) колледждерінде бас баскетбол жаттықтырушысы болды, оның мансабындағы баскетбол есебі 89–51 құрады.

Алғашқы жылдар

Биерман 1894 жылы Миннесота штатының Спрингфилд қаласының жанындағы фермада неміс иммигранттарының отбасында дүниеге келді. Оның отбасы ол кішкентай кезінде Оклахомаға көшіп кетті, бірақ кейін Миннесотаға қайтып, Уэсека, Пэйнсвилл, Личфилд және Миннеаполисте тұрды. 1908 жылы отбасы Личфилдке оралды, сонда Биерман орта мектепті бітірді және 1912 жылы бітіргенге дейін футбол, бейсбол және жеңіл атлетикамен айналысты. Биерманның орта мектептегі спорттық жетістіктері остеомиелит ауруына байланысты ерекше, себебі ол бала кезінде 3 жыл бойы таяққа тәуелді болды. Биерман 1912 жылдың күзінде Миннесота университетіне түсті. Ол 1912 жылы жаңа студенттер футбол командасында, ал 1913 жылы университет командасында ойнады, алайда маусымның басында бұлшық еті салып, ойыннан шығып қалды. 1914 жылы негізгі құрамға ілікті, ал 1915 жылы жеңіліссіз Миннесотаның «Алтын қаздар» футбол командасының капитаны болды. Биерман Миннесотада барлығы жеті университеттік диплом алды: футболдан үш, жеңіл атлетикадан үш және баскетболдан біреуі.

Монтана

1916 жылдың жазында Биерман Монтана штатының Бутте қаласындағы Бутте орта мектебінің футбол жаттықтырушысы болып жұмысқа қабылданды. Оның Бутте командасы қарсыластарын жалпы есеп бойынша 300:6 есебімен ұтып, Монтана штатының чемпионы деп танылды. 1917 жылдың сәуір айында АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, Биерман АҚШ Теңіз корпусына тіркелді. Ол 1917 жылдың мамыр айынан 1919 жылдың сәуір айына дейін Теңіз корпусында қызмет етті. 1918 жылдың 1 шілдесінде кіші лейтенант, ал 2 шілдесінде капитан шеніне көтерілді. Соғыстың көп бөлігін Кубада өткізді. Әскери қызметін аяқтағаннан кейін, 1919 жылдың мамыр айында Монтана университетінің футбол, баскетбол және жеңіл атлетика жаттықтырушысы болып жұмысқа алынды. 1919 жылдан 1921 жылға дейін Монтананың бас футбол жаттықтырушысы болды.

Тулан және Миссисипи A&M

1922 жылы Биерман Миннесотаға оралып, Уэллс Дики компаниясы үшін муниципалдық облигациялар сатушысы болып жұмыс істеді. 1925 жылдың сәуір айында ол Миссисипи A&M колледжінің бас футбол жаттықтырушысы және дене шынықтыру профессоры болып тағайындалды. Бұл толық уақытты жұмыс болды, ол Биерманның облигация бизнесіндегі мансабының аяқталуын білдірді. Кейін Биерман Миссисипи A&M-де футболдың "нағыз дамымаған" күйде болғанын еске алды және ол жұмыс істеген кезеңдегі ең жарқын сәт – жеңіліссіз, ұлттық чемпион атанған 1925 жылғы Алабама командасына 6:0 есебімен шабуылдасқан жекпе-жек болғанын айтты. 1925 және 1926 жылдары ол мектептің бас футбол жаттықтырушысы қызметін атқарды, нәтижесі 8 жеңіс, 8 жеңіліс және 1 тең ойын. 1927 жылдың сәуір айында ол Тулейн университетінің бас футбол жаттықтырушысы болып тағайындалды. Екі жылдық жаңарудан кейін Биерманның Тулейн командалары конференциялық ойындарда жеңіліс таба алмады және 1929 жылдан 1931 жылға дейін үш рет Оңтүстік конференциясының чемпионы атанды. 1929 жылғы Тулейн командасы 9:0 есебімен тамаша нәтиже көрсетті; 1930 жылғы команда конференциялық ойындарда жеңіліссіз болды, бірақ Үлкен Ондық лиганың чемпионы Норт-Уэстернға ұтылып қалды. Тулейндегі соңғы жылы Биерман 1931 жылғы команданы реттеулі маусымда 11:0 есебімен жеңіске жеткізді және Дикинсон жүйесінің соңғы рейтингінде 2-орынға ие болды. 1931 жылғы команда 1932 жылғы Роуз-боулға қатысу құқығын жеңіп алды, бірақ №1 атанған USC командасына 21:12 есебімен есе жіберді.

1932 жылдан 1941 жылға дейін

1932 жылдың қаңтарында Биерман Фриц Крислердің орнына Миннесотаның бас футбол жаттықтырушысы болып тағайындалды. 1932 жылы 5–3 есебімен өткен маусымнан кейін, Биерман 1933 жылдан 1941 жылға дейінгі тоғыз жыл бойы Миннесота командасын жетектеді, осы кезеңде олар бес рет ұлттық чемпионатты (1934, 1935, 1936, 1940 және 1941) және жеті «Үлкен Ондық» чемпионатын (1933, 1934, 1935, 1937, 1938, 1940 және 1941) жеңіп алды, сондай-ақ төрт толыққанды маусымды (1934, 1935, 1940, 1941) сәтті аяқтады. Биерман 1934 жылы Питтсбургке қарсы жеңісті маусымның «жоғарғы нүктесі» деп атады, осы маусымда «Алтын гүлістер» ұлы командаға айналды. Биерман 1934 жыл мен 1941 жыл аралығында тоғыз консенсустық All Americans-ты тәрбиеледі: фулбэк Пэг Лунд, жартылай қорғаушылар Джордж Франк және Брюс Смит, фэнк Ларсон, гвардияшы Билл Беван және Эд Уайдсеф, Дик Смит, Урбан Одсон және Дик Уайлдунг. Биерман 1937 жылы «Футболда жеңіс: стратегия, психология және техника» атты кітабын жариялады. Биерманның соғысқа дейінгі Миннесота династиялары бір қанатты шабуылдық формацияны қолданды.

Соғыс уақытындағы әскери қызмет

Биерман Миннесотада жаттықтырушылық қызметін атқаратын кезеңде теңіз жаяу әскерлерінің резервінде қызметін жалғастырды. Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін, 1942 жылдың қаңтарында Биерманға теңіз жаяу әскерінің толыққанды қызметіне баруға бұйрық берілді. 1942 жылдың наурыз айында ол Айова университетіндегі Әскери-теңіз күштерінің жаңа ұшуға дайындық мектебінің спорт директоры және бас футбол жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол 1942 жылғы Айова Pre Flight Seahawks футбол командасын 7-3 есебімен және AP қызметтік сауалнамасында 2-орынға жеткізді. 1943 жылдың мамырында Әскери-теңіз күштері Биерманның теңізге жіберілгенін және 1943 жылы Айова Pre Flight командасын жаттықтыруға қатыса алмайтынын хабарлады. Оның теңізге бару туралы бұйрығы күшінен шығарылды, ол 1943 жылдың жазы мен күзінің басында Сан-Диегодағы теңіз жаяу әскерлері базасында болды. 1944 жылдың наурыз айында ол Пенсакола теңіз әуе базасының спорт директоры болып тағайындалды. 1944 жылдың қазанында Әскери-теңіз күштері оны қызметтен босатып жіберді.

1945 жылдан 1950 жылға дейін

Әскери қызметтен босатылғаннан кейін Биерман 1944 жылдың қазан айында Миннесотаға футболдан кеңесші жаттықтырушы ретінде оралды. 1945 жылы Миннесотаның бас футбол жаттықтырушысы лауазымын қайта иеленді және 1950 жылғы маусымға дейін осы қызметте болды. Соғыстан кейін оның командалары чемпионаттар үшін күреспеді, ал 1950 жылдың қараша айында бас жаттықтырушы лауазымынан қанағаттанды, себебі оның 1950 жылғы командасы 1–7–1 есебін көрсетті.

Жалпы рекорд және жаттықтырушылық стиль

16 жыл бойы Миннесота футбол командасының бас жаттықтырушысы болған ол 93-35-6 есебін көрсетті. Ол тыныш мінезімен белгілі болды, ойыншыларын алаңға түсер алдында "қоздырып, эмоциялық жағдайға жеткізуге қарсы болған" жаттықтырушы еді.

Отбасы және кейінгі жылдары

Биерман 1959 жылдың жазында зейнеткерлікке шыққанға дейін Миннесота университетінің спорт бөлімінде жұмыс істеді. Ол сондай-ақ 1958 жылы Миннесота спорттық даңқ залына, 1967 жылы Луизиана спорттық даңқ залына, 1971 жылы Нью-Орлеан спорттық даңқ залына және 1991 жылы Миннесота университеті "М" клубының даңқ залына енгізілді. 1959 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін Биерман Оңтүстік Калифорнияға көшіп кетті. 1960 жылдары ол Миннесотамен байланысын сақтап, WCCO радиосында Миннесота футбол жарыстары туралы түсіндіруші (комментатор) болып жұмыс істеді.