Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Элмер Трусделл Меррилл (1860 – 20 сәуір 1936) – американдық латын тілі ғалымы, Массачусетс штатының Миллвилл қаласында дүниеге келген. Меррилл 1881 жылы Веслиан университетін бітірген. Ол ең алдымен римдік ақын Катуллдың студенттік басылымы және Плиний Кішінің хаттарының мәтіні мен дәстүрін зерттеуімен есімдеріне сақталған. Бұл зерттеу 1914 жылы жарық көрген Тейбнер басылымымен аяқталды, ол кейінгі ғалымдардың еңбектері үшін маңызды негіз болды. Меррилл 1882–83 жылдары Массачусетс штатының Нормальдық мектебінде (Вестфилд), 1883–86 жылдары Веслиан университетінде, 1887–88 жылдары Оңтүстік Калифорния университетінде, содан кейін 1888–1905 жылдары Веслиан университетінде латын тілі мен әдебиеті профессоры ретінде, ал 1905–08 жылдары Троица колледжінде (Хартфорд, Коннектикут) сабақ берген. 1908 жылы ол Чикаго университетінде латын тілі профессоры болды және 1925 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін оқытумен айналысты. 1898–99 жылдары профессор, 1899–1900 жылдары міндетін атқарушы төраға, 1900–01 жылдары Римдегі Америка классикалық зерттеулер мектебінің төрағасы болды. 1906 жылдан кейін «Классикалық филология» журналының редакторы болды, ал 1906–07 жылдары Америка филологиялық қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 1895 жылы Епископаль шіркеуінде діни қызметкер ретінде тағайындалды және 1911 жылы Сент-Эндрюс университетінен LL.D. дәрежесін алды. 1923 жылы Bibliotheca Teubneriana Мерриллдің Катуллдың ғылыми басылымын жариялады. Оның бұл еңбегі классицистер тарапынан, әсіресе ақын және ғалым А.Э. Хаусманнан, жағымсыз пікірлер алды, ол оған аса теріс сын берді. Мерриллдің Катуллдың студенттік басылымы ХХ ғасырдың көп бөлігінде американдық оқу орындарында стандартты оқулық ретінде сақталды.
Elmer Truesdell Merrill (1860 – 20 April 1936) was an American Latin scholar, born at Millville, Massachusetts. Merrill graduated from Wesleyan University in 1881. He is primarily remembered for his student edition of the Roman poet Catullus and for his studies on the text and tradition of the Letters of Pliny the Younger, culminating in his 1914 Teubner edition, which constituted an important basis for the works of later scholars. Merrill taught at the Massachusetts State Normal School, Westfield, Massachusetts (1882–83), at Wesleyan University (1883–86), at University of Southern California (1887–88), again at Wesleyan (1888–1905) as professor of Latin language and literature, and at Trinity College, Hartford, Connecticut (1905–08). In 1908 he became professor of Latin at the University of Chicago, where he taught until his retirement in 1925. In 1898–99, he was professor, in 1899–1900, acting chairman, in 1900–01, chairman of the work of the American School of Classical Studies in Rome. After 1906 he was associate editor of Classical Philology, and in 1906–07 he served as president of the American Philological Association. He was ordained a priest in the Episcopal Church in 1895 and received an LL. D from the University of St. Andrews in 1911. In 1923, the Bibliotheca Teubneriana published Merrill's scholarly edition of Catullus. His effort was not well received by fellow Classicists, most notably the poet and scholar A. E. Housman, who offered a particularly scathing review. Merrill's student edition of Catullus remained a standard in American classrooms for much of the twentieth century.