Америкалық ерлерге арналған өзін-өзі жетілдіру қозғалысы: 1980-90ж.ж. мифопоэтикалық шеберханалар, Юнг психологиясы, мифтер мен ритуалдар. Өзін тануға көмек!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық өзін-өзі жетілдіру қозғалысы
American self help movement
Мифопоэтикалық ерлер қозғалысы – 1980 жылдардың басынан 1990 жылдарға дейін АҚШ-та әртүрлі ұйымдар мен авторлар ұйымдастырған, ерлерге арналған өзін-өзі жетілдіру шаралары, терапиялық семинарлар мен оқу-жаттығу лагерлері. «Мифопоэтикалық» терминін профессор Шепард Блис «Жаңа дәуір ерлер қозғалысы» терминіне басымдық беру үшін енгізді (бірақ «мифопоэя» терминін Дж.Р.Р. Толкин 1930 жылдары қолданған, және оның мағынасы өзгеше). Мифопоэттер Роберт Блай, Роберт А. Джонсон, Джозеф Кэмпбелл және басқа Юнгиан авторларының еңбектерінен шабыттанған психологиялық өзін-өзі жетілдірудің жалпы стилін қабылдады. Қозғалыста қолданылатын топтық шаралар швейцариялық психиатр Карл Густав Юнгтен алынған идеяларға негізделді, ол Юнгиан психологиясымен танымал, мысалы, Юнг архетиптері. Осы архетиптерден мифтер мен әртүрлі мәдениеттерден алынған ертегілерді пайдалану, ерлер қоғамда кездесетін қиындықтарды түсіндірудің бір жолы ретінде қолданылды. Мифопоэтикалық ерлер қозғалысы кезінде құрылған топтар көбінесе терапиялық семинарлар мен шөл даласына саяхаттауға басымдық беріп, саяси және әлеуметтік жақтасқаннан аулақ болды, сондай-ақ жиі түркі халықтарының дәстүрлі рәсімдерін – барабан тарту, ән салу және терлеу үйлері сияқты амалдарды қолданды. Бұл рәсімдер қатысушылардың жеке өсуіне, жоғалған терең еркектік өзіндігіне немесе ішкі жанға рухани байланыс орнатуға бағытталған. Қозғалыстың ең танымал туындысы – ақын Роберт Блайдың «Темір Джон: Ерлер туралы кітап» атты еңбегі. Ол «еркек энергиясы» феминистік қозғалыс, индустриализация және әкелердің жұмыс істеуге байланысты отбасылық өмірден алшақтауы сияқты заманауи әлеуметтік институттар арқылы әлсірегенін айтты. Блай ерлерді, тек ерлерге арналған жиындарда бір-бірімен рухани байланыс орнату арқылы, өнеркәсіптік емес ерлік туралы ұғымды қайта жаңартуға шақырды. Бұл шаралардың мақсаты – қазіргі қоғамдағы ерлердің рөліне әсер ететін күштерді және бұл өзгерістердің мінез-құлыққа, өзін-өзі тануға және жеке басына қалай әсер ететінін жақсырақ түсіну болды. Аналитикалық психологияда (немесе «Юнгиан психологиясында») puer aeternus – Юнг архетипі деп санайтын нәрсеге мысал, ол «адам психикасының бастапқы, құрылымдық элементтерінің» бірі. Юнгиан психологы Джеймс Хиллман қазіргі заманғы ерлер психикасын талқылауда логика мен рационалды ойлауды, сондай-ақ қоғамдағы белгілі тұлғалардың жағдайларын қарастырады. Хиллман «әрқайсымыздың ішіндегі бала» сияқты тақырыптар туралы терең ойлармен бөлісіп, ерлердің жетілмеген жақтарын мойындау, олармен қатар өмір сүру және, ақыры, оларды құмарлық пен энергияның көзіне айналдыру стратегияларын ұсынады. Хиллманның пікірлері puer aeternus немесе «мәңгілік жастық» архетипін қарастырумен үйлеседі. Көбінесе «ерлер қозғалысы» деп қате аталатын, бұл қозғалысқа қарағанда әлдеқайда кең ауқымды, мифопоэтикалық қозғалыс өз жиындарында өтетін рәсімдерімен ең танымал. 1990 жылдардың басында көпшілік назарында болғанмен, қозғалыс «ManKind Project» және тәуелсіз психологиялық-рухани тәжірибешілерде тыныш жалғасуда.
The mythopoetic men's movement was a body of self help activities and therapeutic workshops and retreats for men undertaken by various organizations and authors in the United States from the early 1980s through the 1990s. The term mythopoetic was coined by professor Shepherd Bliss in preference to the term "New Age men's movement" (though "mythopoeia" was coined by J. R. R. Tolkien in the 1930s, and has a different meaning). Mythopoets adopted a general style of psychological self help inspired by the work of Robert Bly, Robert A. Johnson, Joseph Campbell, and other Jungian authors. The group activities used in the movement were largely influenced by ideas derived from Swiss psychiatrist Carl Gustav Jung, known as Jungian psychology, e. g., Jungian archetypes, from which the use of myths and fairy tales taken from various cultures served as ways to interpret challenges facing men in society. Groups formed during the mythopoetic men's movement typically avoided political and social advocacy in favor of therapeutic workshops and wilderness retreats, often using Native American rituals such as drumming, chanting, and sweat lodges. These rituals were done with the aim of personal growth of participants with an intended purpose of connecting spiritually with a lost deep masculine identity or inner self. The most well known text of the movement was Iron John: A Book About Men by the poet Robert Bly, who argued that "male energy" had been diluted through modern social institutions such as the feminist movement, industrialization, and separation of fathers from family life through working outside the home. Bly urged men to recover a pre industrial conception of masculinity through spiritual camaraderie with other men in male only gatherings. The purpose of these activities was to foster greater understanding of the forces influencing the roles of men in modern society and how these changes affect behavior, self awareness, and identity. In analytical psychology (or "Jungian psychology"), the puer aeternus is an example of what Jung considered an archetype, one of the "primordial, structural elements of the human psyche." Jungian psychologist James Hillman incorporates logic and rational thought, as well as reference to case histories of well known people in society, in the discussion of the contemporary male psyche. Hillman has spoken in depth on subjects such as "the boy inside each of us," and pursues strategies to acknowledge, co exist, and ultimately father immature parts of men to turn them instead into sources of passion and energy. Hillman's arguments are considered to be in line with the consideration of a puer aeternus or "eternal youth" archetype. Sometimes mistakenly referred to simply as the men's movement, which is much broader, the mythopoetic movement is best known for the rituals that take place during their gatherings. While most in the public eye during the early 1990s, the movement carries on more quietly in The ManKind Project and independent psychologico spiritual practitioners.
Саясат
Өзін-өзі дамыту қозғалысы ретінде, мифопоэтикалық қозғалыс феминизм, гомосексуалдар құқықтары немесе отбасылық құқық сияқты (ажырасу, отбасылық зорлық-зомбылық немесе баланың қамқорлығына қатысты мәселелер) саяси мәселелерде нақты ұстанымдар қабылдамайды, керісінше, эмоционалдық және психологиялық денсаулыққа көбірек назар аударуға бейім. Осы бейтараптығының салдарынан, қозғалыс феминистер тарапынан әлеуметтік сынапқа ұшырады және көбінесе зиялылыққа қарсы және саяси емес деп есептелді.
As a self help movement, the mythopoetic movement tends not to take explicit stances on political issues such as feminism, gay rights or family law (such as the issues of divorce, domestic violence or child custody), preferring instead to stay focused on emotional and psychological well being. Because of this neutrality, the movement became a target of social criticism by feminists, and was often characterized as anti intellectual as well as apolitical.