Кіріспе

Жапон саясаткері Нобутака Шиоден (四王天 延孝) – Жапон императорлық армиясының генерал-лейтенанты, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін еврей қастандығы туралы теорияны уағыздаған және Жапония диетасының заң шығарушысы.

Әскери мансап

Шиоден Маэбаси доменінің (қазіргі Гумма префектурасы) бұрынғы самурайының ұлы ретінде дүниеге келді, бірақ бала кезінде Каваго доменінің бұрынғы самурайы Шиоден Масаки оны асырап алды. Нобутака 16 ғасырдың шайқасшысы Шиоден Масатаканың ұрпағы болды. 1899 жылдың қараша айында Жапон императорлық әскери академиясының 11-шы сыныбын бітіріп, Гвардиялық инженерлік батальонда екінші лейтенант болып тағайындалды. Ол Қытай империясындағы жапон гарнизонына әскери инженер ретінде жіберілді және орыс-жапон соғысында қызмет етті. Кейіннен Жапон императорлық армиясының Бас штабында әртүрлі әкімшілік және штабтық лауазымдарда жұмыс істеді. 1909 жылы Армия штабының 21-ші сыныбын бітірді. Одан кейін Квантун жалға алынған аумағында әскери инженер, Армия артиллерия мектебінде оқытушы болып қызмет етті және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияға әскери атташе және ресми жапондық әскери байқаушы ретінде жіберілді. Парижде жүргенде, ол соғыстың артында халықаралық еврейлік қастандық тұрғаны туралы кең таралған теориямен танысты, содан кейін масондық және «еврей мәселесі» деп аталатын мәселелерді зерттеуге кірісті, нәтижесінде ол жалынды антисемит және Жапониядағы антисемиттік үгіт-насихаттың жетекші дауысы болды. 1920 жылдың қаңтарында ол жапондық Сібір интервенциясы кезінде Владивосток гарнизонына тағайындалды, кейін Харбин арнайы операциялар кеңсесінің командирі болды. Бұл кеңсе барлау, қарсы тыңшылық және КСРО туралы саяси және әскери ақпаратты талдаумен айналысты. Харбинде көптеген орыстар, оның ішінде көптеген яһудилер тұрды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери авиациядағы тәжірибесінен әсерленген Шиоден 1922 жылы Жапонияға оралып, Армия авиация мектебіне басшылық етті. Кейіннен ол Бас штабтың Әскери авиация бюросында қызмет етті. 1924 жылы генерал-майор болып тағайындалды. Содан кейін ол Жапон армиясының Ұлттар лигасы алдындағы өкілі, Хойо бекінісінің қолбасшысы және IJA 16-шы дивизиясы мен IJA 3-ші дивизиясы штабында қызмет етті. 1929 жылдың тамыз айында генерал-лейтенант болып тағайындалды және дереу резервке жіберілді.

Саяси мансап

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Шиоден Жапон әскери авиациясының дамуын қолдаған және жаңа ұшақтарды қаржыландыру үшін қайырымдылық кампанияларын өткізген Императорлық авиация қауымдастығының төрағасы, сондай-ақ Кокухоншаның ресми өкілі ретінде негізінен құрметті лауазымда қызмет етті. 1936 жылы ол "Сионның білімді ақсақалдарының хаттамаларын" француз тілінен жапон тіліне аударды. 1936 жылы Сыртқы істер министрлігі халықаралық саясат және экономикалық мәселелердегі еврейлердің рөлін зерттеу үшін арнайы топ құрғанда Шиоден директор болып тағайындалды. 1938 жылы ол нацистік Германияның Эрфурт қаласында өткен антисемиттер конференциясына қатысып, Нюрнбергте антисемиттік газет "Der Stürmer" редакторы Юлиус Штрейхермен кездесті. Газеттің 1939 жылғы маусымдық санында "Антисемит жапон – генерал Шиоденге" толық бет арналды. 1941 жылдың шілдесінде Шиоден бұрынғы премьер-министр Киичиро Хирануманың кіріспе сөзімен "Жүделер: олардың ойлары мен қозғалыстары" (Yudaya shisō oyobi undō) атты кітабын жариялады. Кітапта Шиоден әртүрлі елдердегі еврейлердің үкіметтер мен экономикаға әлемді жасырын түрде билеу мақсатымен артық ықпал ететінін айтқан. 1942 жылы Шиоден Жапония диетасының Лордтар палатасына сайланды және 1946 жылы осы орган таратылғанға дейін орынды сақтап қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Жапония капитуляциялағаннан кейін Шиоден американдық оккупациялық билік тарапынан тұтқындалды және А класындағы соғыс қылмыстары бойынша айыпталды, бірақ 1947 жылы сотқа жетпестен босатылды.