Кіріспе

Түрік жазушысы, 20 ғасырдың басы Омер Сейфеттин (11 наурыз 1884, Гөнен – 6 наурыз 1920, Стамбул) – 19 ғасырдың соңынан 20 ғасырдың басына дейінгі түрік жазушысы, қазіргі түрік әдебиетінің ең ірі авторларының бірі саналады. Оның шығармалары түрік тілін сол кезде көп қолданылған парсы және араб сөздерінен тазартуы үшін жоғары бағаланады.

Өмірбаян

Өмер Сейфеттин 1884 жылы Балыкесир провинциясының Гонен қаласында дүниеге келген. Әскери шенеуніктің ұлы болған ол, өмірінің алғашқы жылдарын Мармара теңізінің жағалауында саяхаттап өткізді. Ол әскери карьерасын бастады және 1903 жылы Әскери академияны (Харп Окулу) бітірді. Содан кейін лейтенант болып тағайындалып, Осман империясы армиясының Батыс шекаралық бөлімдеріне жіберілді. Ол жазумен танысқан жері – Измир қаласы болды. Бірінші лейтенант дәрежесіне көтерілген Сейфеттин Измирдегі әскери мектепте нұсқаушы болып орналасты. Бұл оған француз тілін жетілдіруге және пікірлері жақын жазушылармен қарым-қатынас жасауға мүмкіндік берді. 1911 жылы Омер Сейфеттин Салоникада Зия Гокальп пен Әли Каниппен бірге «Genç Kalemler» («Жас қалам») атты әдеби-мәдени журналды құрды. Сейфеттин әдеби шығармаларында Осман түрік тіліне қарсы түрік тілін қолдануды бастады, бұл туралы ол Әли Канипке жолданған хатында айтқан. Балқан соғысының басында әскерге шақырылып, 1913 жылдың қаңтарында Янинада жеңіліске ұшырағаннан кейін ол Грецияда шамамен 12 ай тұтқын ретінде өтті. 1913 жылдың соңында тұтқыннан босатылып, Константинопольге оралды және Бірлік және прогресс комитетімен байланысты «Түрік сөзі» басылымының бас редакторы болып тағайындалды. 1919 жылдан 1920 жылға дейін Түркияның тәуелсіздік соғысын қолдаған «Бююк Мекмуа» журналында мақалалар жариялады. 1920 жылы 36 жасында қант диабетінен қайтыс болды.