Джордж Борнофф – канадты скрипкашы және педагог. Оның әйгілі Борнофф әдісі саусақтардың жарты және толық қадамдарын үйретуге баса назар береді. Кітаптары мен жетістіктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джордж Борнофф (5 қараша 1907 – 1998) – канадалық скрипкашы және аспаптарды оқытушы. Ол әсіресе, сол қол саусақтарымен жасалатын жарты және толық тондық интервалдардың бес негізгі үлгісіне ерте назар аударатын, оның атымен аталатын Борнофф әдісін әзірледі. Оның скрипка сабақтары бойынша "Bornoff's Finger Patterns for Violin" кітабы 1948 жылы Томпсон, С. Фишер баспасында жарық көрді. 1974 жылы ол Американың скрипка оқытушылары қауымдастығынан "Ерен қызметі үшін" сыйлығымен марапатталды.
Canadian violinist and string teacher
George Bornoff (5 November 1907 – 1998) was a Canadian violinist and string teacher. He notably developed the method of string teaching bearing his name, the Bornoff Method, which emphasizes an early focus on five patterns of half and whole steps formed by the fingers of the left hand. His book on violin instruction, Bornoff's Finger Patterns for Violin, was published by Thompson, C. Fischer in 1948. In 1974 he was awarded the Distinguished Service Award from the American String Teachers Association.
Өмір және мансап
Винипегте (Манитоба) туған Борнофф өзінің туған қаласында Гас Хьюз (1916–18), Джон Уотерхаус (1919–20), И. С. Гарбовицкий (1922–24), және Жан де Риманочи (1925–28) сабақтарын оқыды. Ол 1923–1936 жылдары Виннипег симфониялық оркестрінің мүшесі болды және 1925–1928 жылдары Виннипег кыллы оркестрінің концертмейстері қызметін атқарды. Сондай-ақ, ол 1934–1943 жылдары CKY және CJRC радиостанцияларының оркестрлерінде, ал 1925–1943 жылдары CRBC және CBC оркестрлерінде тұрақты түрде ойнады. Ол сонымен қатар Батыс Канада бойынша концерттік скрипкашы ретінде танылды. 1937 жылы Борнофф Виннипегте Борнофф атындағы музыка мектебін құрды және 1947 жылға дейін мектеп директоры болып жұмыс істеді. Оның әйелі, пианист және контральто Мэри Ада Барон Борнофф, осы мектепте онымен бірге сабақ берді. Кейіннен ол 1945–1953 жылдары Нью-Йорктегі Колумбия университетінде скрипка мен камералық музыкадан сабақ берді. 1953 жылы Бостон университетінде Музыка білімі профессоры болып тағайындалды және келесі екі онжылдық бойында оқытумен айналысты. 1973 жылы ол Бостон университетінде зейнеткер профессор атанды және сол жылы Бостон консерваториясының скрипка факультетіне қосылды. 1980 жылы Струнды білім беруді дамыту қорының атқарушы директоры болды. Ол 1998 жылы Бостонда дүние салды. Оның белгілі шәкірттерінің арасында Ллойд Блэкман, Дж. Чалмерс Доан, Донна Греско, Стэнли Колт, Майкл А. Левин, Джозеф М. Вудс және Джеральд Станик бар.
Born in Winnipeg, Manitoba, Bornoff studied in his native city with Gus Hughes (1916–18), John Waterhouse (1919–20), I. S. Garbovitsky (1922 4), and Jean de Rimanoczy (1925 8). He was a member of the Winnipeg Symphony Orchestra from 1923 to 1936 and served as concertmaster of the Winnipeg String Orchestra from 1925 to 1928. He also played in the orchestras of the CKY and CJRC radio stations from 1934 to 1943 and played regularly in orchestras at the CRBC and CBC from 1925 to 1943. He also played throughout Western Canada as a concert violinist. In 1937 Bornoff founded the Bornoff School of Music in Winnipeg, serving as the school's director until 1947. His wife, pianist and contralto Mary Ada Baron Bornoff, taught with him at the school. He then taught violin and chamber music at Columbia University in New York City from 1945 to 1953. He became Professor of Music Education at Boston University in 1953 where he taught for the next two decades. In 1973 he was appointed professor emeritus at BU and that same year joined the violin faculty at the Boston Conservatory. In 1980 he became executive director of the Foundation for the Advancement of String Education. He died in Boston in 1998. Among his notable pupils are Lloyd Blackman, J. Chalmers Doane, Donna Grescoe, Stanley Kolt, Michael A. Levine, Joseph M. Woods and Gerald Stanick.