Кіріспе

Фламанд ұлтшыл ұйымы Фламанд әскерилерінің ордені (Vlaamse Militanten Orde немесе VMO) – бастапқыда Фламанд әскерилерінің ұйымы (Vlaamse Militanten Organisatie) – Бельгиядағы фламанд ұлтшылдарының белсенді тобы, үгіт және саяси әрекеттер арқылы қатаң оңшыл мүдделерін қорғады. 1949 жылы құрылған олар 1954 жылы Бельгияның саяси партиясы Халықтық одақ (Volksunie немесе VU) құруға көмектесті. Партия орталыққа қарай жылған сайын экстремистік ВМО мен ВУ арасындағы байланыс әлсіреген. Кейінгі онжылдықтарда ВМО неонацизммен және иммигранттар мен солшылдарға жасалған бірқатар жарымәскери шабуылдармен байланысты болды, содан кейін 1980 жылдардың соңында тарап кетті.

Құрылтай және алғашқы жылдары

Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейінгі жылдары фламанд ұлтшылдары бельгизмге қарсылығы және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде немістермен әскери, саяси және экономикалық ынтымақтастыққа байланысты нацистік митингтерде, демонстрацияларда және тәртіпсіздіктерде жиі қудаланды. Ұйымдастырылған фламанд ұлтшылдығының жалғыз мүмкіндігі соғыс ардагерлерін күтуге арналған қайырымдылық қоғамдары немесе үстем Христиандық әлеуметтік партияның (Christelijke Volkspartij, CVV) жергілікті бөлімшелері болды. Бұл партия ашық түрде ұлтшыл болмаса да, маңызды сепаратистік қанаты болды. VMO 1949 жылы Боб Маес құрды. Бұл жылғы фламанд ұлтшылдарының толқынының бір бөлігі болды, оның ішінде Vlaamse Concentratie (partij) (Vlaamse Concentratie, VC) де бар. Топ тәуелсіз Фландрия құруды мақсат етті. Көп ұзамай VMO кеңейе бастады және толыққанды жарымәскери ұйымға айналды. 1950-1970 жылдар аралығында Әділет министрлігі тарапынан сынға ұшырады, бірақ оған төзімділік танытылды. Дегенмен, 1953 жылдың 14 желтоқсанында 16 VMO мүшесі сол жылдың басында тыйым салынған қаруды иеленгені үшін сотталды. VMO-ның өзі айыпталған жоқ (ол кезде топты қылмыстық жауапкершілікке тарту мүмкін болмады, тек жеке тұлғалар ғана жауап беретін). 1954 жылы VMO Христиандық фламанд халық одағымен (Christelijke Vlaamse Volksunie, CVV) және сол жылы құрылған Халық одағымен (Volksunie, VU) байланыс орнатты. 1963 жылдың қазанында екі ұйым арасындағы ресми жарылыс жарияланды. 1974 жылы VMO солшылдарға қарсы белсенділік таныту және фламанд тәуелсіздігін қолдау ниетін білдірді. Олардың арасындағы маңызды тұлға – Х. Бюйсерет, ол бұрын VMO-да жоғары лауазымда болған Вламс Блоктың үгіт-насихат басшысы болды. Жаңа VMO иммигранттарға, валлондықтарға және солшылдарға жасалған шабуылдармен, сондай-ақ Диксмуйдедегі халықаралық неонацистік митингтерді ұйымдастырумен байланысты болды. Бұл митингтерге Сент-Джордж лигасы мен Ұлттық мемлекеттер құқықтары партиясының өкілдері қатысты. Бастапқыда бұл митингтер фламандтарға арналған болса, 1960 жылдардың соңында VMO басқа оңшыл топтарды қатысуға шақыра бастады, олар халықаралық неонацистік күнтізбедегі маңызды оқиғаға айналды. Әсіресе Сент-Джордж лигасымен жақын байланыста болған екі топ Германиядағы Deutsche Bürgerinitiative, АҚШ-тағы NSDAP/AO және Франциядағы Fédération d'action nationale et européenne кіретін кең желінің бөлігі болды. Топ сонымен қатар, сәтсіз болса да, ирландиялық республикалық топтармен байланыс орнатуға тырысты және 1981 жылы ашаршылыққа шыққан Бобби Сэндсті қолдау үшін листовкалар таратты. Бірақ кейіннен VMO Ольстерге адалдығын білдіріп, Ольстер еріктілері күштерімен (UVF) байланыс орнатуға тырысты. Бұл да сәтсіз аяқталды, себебі UVF еврейлерді нысанаға алу туралы VMO-ның ұсынысын қабылдамады. UVF республикашылардың Палестинаға қарсы ұстанымына қарсы Израильді қолдады. 1970 жылдары VMO Екінші дүниежүзілік соғыстағы бұрынғы әріптестерінің мәйітін өз елдеріне қайтару арқылы халықаралық назар аударды. Австрияда VMO тобы (Бревье операциясы) серіктестіктің жетекші тұлғасы болған дін қызметкері Сириэль Вершаевтың мәйітін қазып алып, оны фламанд топырағына қайтадан жерледі. Фламанд Ұлттық Одағының (Дельта операциясы) бұрынғы басшысы Стаф Де Клерк және голландтың бұрынғы NSB басшысы Антон Муссерттің (Волфсангел операциясы) мәйіті де Фландрияда қайта жерленді.

1978 жыл

Желтоқсан: Локеренде поляк футболшысы Влодзимиер Любанскиге шабуыл жасалды.

1979 жыл

Ақпан: Шилдеде иммигранттарға қарсы демонстрациядан кейін полициямен қақтығыстар. Сәуір: Морцельде франкофондық мектепке шабуыл. Мамыр: Антверпенде түрік барына өрт қою. Маусым: Воерен тұрғыны, франкофонның машинасына өрт қою. Тамыз: Германияда "Хофман" террористік тобымен бірге оқу-жаттығу лагері. Қазан: 's Gravenvoeren қалалық әкімшілігіне шабуыл.

1980 жыл

Ақпан: Мехелендегі социалистік кітап дүкеніне шабуыл. Наурыз: Моэлингендегі барға шабуыл. Сәуір: Брюггедегі Галлеторенге шабуыл. Қазан: Ку-клукс-кланмен бірге АҚШ-та оқу-жаттығу лагері. Қараша: Крайнемде фламанд ұлтшылдарының демонстрациясынан кейін полициямен қақтығыстар.

1981 жыл

Сәуір: Локерендегі марокколық барға өрт шабуылы. Мамыр: Синт-Никластағы кәсіподақ ғимаратына шабуыл.

1982 жыл

Ақпан: Испанияның Марбелья қаласына Леон Дегрельді көруге сапар.

1983 жыл

Шілде: Вуеренде франкофондық барға шабуыл.

1984 жыл

Желтоқсан: Брюггедегі социалистік барға жасалған шабуыл.

1985 жыл

Наурыз: Гент қаласында солшыл наразылық білдірушілерге шабуыл жасалды. Қыркүйек: Синт-Никластағы социалистік кітапханаға өрт қойылды. Қазан: Брюггедегі Masereelfonds ғимаратына шабуыл жасалды. Қараша: Ломмельдегі антифашистік наразылық білдірушілерге шабуыл жасалды.

Әуе қозғалысы жөніндегі ұйымның аяқталуы

1981 жылы 106 ВМО мүшесі Антверпен соты тарапынан бас бостандығынан айырылды, бірақ олардың үкімдері келесі жылы апелляцияда күштен шығарылды. 1983 жылы Гент апелляциялық соты ВМО-ны жеке милиция деп танып, қызметін тоқтатты. Бұл үкімге қарамастан, ВМО 1980-жылдардың соңына дейін активті және жұмыс істеп тұрған деп есептелді, содан кейін ВМО-ны алмастыру үшін бірнеше ұқсас ұйымдар құрылды. Осы ВМО-ның ең сәтті екі ізбасары – Odal Group және Voorpost.