Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Континенттік армияның жаяу әскер полкі
Continental Army infantry regiment
11-ші Пенсильвания полкі немесе Ескі он бірінші 1776 жылдың 16 қыркүйегінде Континенттік армияда қызмет етуге бекітілді. 25 қазанда Ричард Хамптон полковник болып тағайындалды. 1776 жылдың желтоқсанында полк Джордж Вашингтонның бас әскеріне қосылды және Ассунпинк-Крик шайқасына қатысты, ал 1777 жылдың қаңтарында Принстон шайқасында күш көрсетті. Көктемде бұл бөлім Филадельфияда (Пенсильвания штаты) сегіз ротадан тұрды. Әскерлер Филадельфиядан және оған жақын төрт округтен жиналды. 1777 жылдың 22 мамырында полк 2-ші Пенсильвания бригадасының құрамына кірді. 11-ші полк 1777 жылы Брэндивайн, Паоли және Германтаун шайқастарында батыл күресті. Ол Уайт-Марш және Монмут шайқастарында да болды. 1778 жылдың 1 шілдесінде бөлім 10-шы Пенсильвания полкімен біріктірілді, соның салдарынан 11-ші полк таратылды. Хамптон қайта ұйымдастырылған бөлімге басшылық етті. Жаңа 11-ші Пенсильвания полкі 1779 жылдың қаңтарында екі "қосымша" полк пен үшінші полктің бөлімдерін біріктіру арқылы құрылды. Жаңа он бірінші 1779 жылдың жазында Салливан экспедициясында қызмет етті. Бөлім 1781 жылдың қаңтарына дейін болды, содан кейін 3-ші Пенсильвания полкімен біріктірілді.
The 11th Pennsylvania Regiment or Old Eleventh was authorized on 16 September 1776 for service with the Continental Army. On 25 October, Richard Humpton was named colonel. In December 1776, the regiment was assigned to George Washington's main army and was present at Assunpink Creek and fought at Princeton in January 1777. During the spring, the unit assembled at Philadelphia, Pennsylvania in a strength of eight companies. The soldiers were recruited from Philadelphia and four nearby counties. On 22 May 1777, the regiment became part of the 2nd Pennsylvania Brigade. The 11th was in the thick of the action at Brandywine, Paoli, and Germantown in 1777. It was present at White Marsh and Monmouth. On 1 July 1778, the unit was consolidated with the 10th Pennsylvania Regiment, and the 11th Regiment ceased to exist. Humpton took command of the reorganized unit. A new 11th Pennsylvania Regiment was formed in January 1779 by consolidating two "additional" regiments and elements of a third. The New Eleventh served in the Sullivan Expedition in the summer of 1779. The unit existed until January 1781, when it merged with the 3rd Pennsylvania Regiment.
Принстон
11 Пенсильвания полкі 1776 жылдың 16 қыркүйегінде құрылды. Ричард Хамптон, бұрынғы британ армиясының капитаны және Жеті жылдық соғыстың қатысушысы, 25 қазанда полковник болып тағайындалды. Сайындар Филадельфия қаласы, Беркс, Честер, Филадельфия (қазіргі Монтгомери) және Нортумберленд округтерінен шақырылды. Америкалық жаяу әскер полкі бастапқыда екі қатарда шайқасу үшін құрылған. 11 Пенсильвания полкі 1776 жылдың 27 желтоқсанында бас әскерге бекітілді. Миффлин бригадасы 28 желтоқсанда Делавэр өзенінен Нью-Джерси штатының Берлингтон қаласына өтті. 1777 жылдың 1 қаңтарына дейін Миффлин өз әскерін Нью-Джерси штатының Бордентаун қаласына жеткізді. Ол келесі күні Ассунпинк-Крик шайқасына қатысу үшін бас әскерге қосылды. Миффлин сол күні кешке Джордж Вашингтонның соғыс кеңесінде болды. 1777 жылдың 3 қаңтарында Принстон шайқасы алдында Пенсильваниялықтар екінші түнгі сапарды жасады, ұйықтаған уақыты өте аз болды, сол себепті сарбаздар шаршап қалды. Джон Салливан дивизиясының сапқа тұру реті Исаак Шерман басқарған алғы шеп болды, одан кейін Артур Сент-Клэр мен Миффлин бригадалары келді. Салливан колоннасы оңға бұрылса, Натанаэль Гриннің әскері Хью Мерсердің 350 адамымен бірге солға бұрылды. Чарльз Моухудтың британдық 17-ші және 55-ші полктері Грин колоннасымен бірден кездесті. Оқ атысып болғаннан кейін британдықтар американдық алғы шепке шабуыл жасап, Мерсерді қаза қалдырды. Маухудтың сарбаздары Томас Кларк үйі мен төбеге қарай жылжыды, бірақ Джозеф Моулдердің артиллерия ротасының оқ атуымен тоқтатылды. Британдық шабуыл тоқталғанда Вашингтон Джон Кэдваладер, Дэниел Хичкок, Эдвард Хэнд және Миффлин бригадаларынан желі құрды. Британдықтармен оқ атысып болғаннан кейін американдықтар алға жылжи бастады. Маухудтың аз санды әскері қарсылық көрсетті, бірақ қатарын бұзып, қашып кетті.
The 11th Pennsylvania Regiment came into existence on 16 September 1776. Richard Humpton, a former captain in the British Army and Seven Years' War veteran, was appointed colonel on 25 October. The soldiers hailed from Philadelphia City, Berks, Chester, Philadelphia (now Montgomery), and Northumberland Counties. The American infantry regiment was designed to fight in two ranks from its inception. The 11th Pennsylvania Regiment was assigned to the main army on 27 December 1776. Mifflin's brigade crossed the Delaware River to Burlington, New Jersey on 28 December. By 1 January 1777, Mifflin moved his troops to Bordentown, New Jersey. He joined the main army the next day in time to be present at the Battle of the Assunpink Creek. Mifflin was at George Washington's council of war that evening. Before the Battle of Princeton on 3 January 1777, the Pennsylvanians made the second night march in a row with very little sleep, and the soldiers were exhausted. The order of march for John Sullivan's division was a vanguard under Isaac Sherman followed by the brigades of Arthur St. Clair and Mifflin. While Sullivan's column swung to the right, the troops under Nathanael Greene turned to the left, led by 350 men under Hugh Mercer. Charles Mawhood's British 17th Foot and 55th Foot immediately confronted Greene's column. After a firefight, the British charged and routed the American vanguard, mortally wounding Mercer. Mawhood's soldiers advanced toward the Thomas Clark House and hill but were halted by cannon fire from Joseph Moulder's artillery company. As the British attack stalled, Washington patched together a line from the brigades of John Cadwalader, Daniel Hitchcock, Edward Hand, and Mifflin. After exchanging volleys with the British, the Americans finally advanced. Mawhood's outnumbered force resisted but broke ranks and fled.
Филадельфия науқаны
22 мамыр күні 1777 жылы Вашингтон 11-ші полкті 2-ші Пенсильвания бригадасына қосты. Генерал-майор Бенджамин Линкольн Пенсильвания дивизиясын басқарды. Бірақ ол кейін жеке тапсырмаға жіберілді, ал 1-ші Пенсильвания бригадасының қолбасшысы, бригада генерал-майыры Энтони Уэйн оның орнына дивизияны басқарды. Бригада генерал Джон Филип Де Хаас 2-ші Пенсильвания бригадасының командирі болып тағайындалды, бірақ ол бригадасына ешқашан қосылмады, себебі бұл мәселе бүгінге дейін түсініксіз. Де Хаас болмағанда, Хамптон 11 қыркүйекте 1777 жылы Брэндивайн шайқасында бригаданы басқарды. Уэйннің 2000 сарбаздан тұратын дивизиясы Брэндивайн өзенінің шығысында, Чаддс Фордтың шығысында бір қатарға орналасты. Уақытша командир Томас Хартлидің 1-ші бригадасы оң жақта, ал 2-ші бригада сол жақта тұрды. 5-ші Пенсильвания полкі сол қанатты ұстады, ал оның оң жағында 11-ші, 8-ші және 4-ші Пенсильвания полктері орналасты. Вашингтон өзінің бас әскерімен Скуилкил өзенінің артына шегінді, ал Уэйннің дивизиясын батыс жағалауда сэр Уильям Хаудың британдық әскерін мазалау үшін қалдырды. 20 қыркүйекте Уэйн, Хамптон және Хартли Хоудың жақын маңдағы лагерін барлады. Сол кезде Хоу Чарльз Грейге Уэйннің Пенсильваниялықтарына қарсы түнгі тыныш штыкпен шабуыл жасауды бұйырды. Грейдің құрамында 2-ші жеңіл жаяу әскер батальоны, 42-ші және 44-ші жаяу әскер полктері бар 1200 сарбаз болды. 21-ші күні түн ортасынан кейін Паоли шайқасы басталды, американдық драгун лагерьге ескерту берді, содан кейін Уэйн сарбаздарына паналаудан шығуға бұйрық берді. Пенсильванияның 11-ші полкінің сарбазы "бес минуттан кем уақыт ішінде" жасақ құрылғанын еске алды. Британдықтар шабуыл жасап, пикеттерді басып алғанда, Уэйн 1-ші Пенсильвания полкін британдықтарды тоқтатуға жіберді және әскерін артқа жылжытты. Артиллерия бірінші болып шықты, содан кейін 2-ші және 1-ші бригадалар одан кейін ерді. Бір зеңбірек бұзылып, жолды жапты, ал Пенсильваниялықтар кедергіні жоюды күтіп тұрғанда, британдықтар 1-ші полк арқылы өтіп, қозғалмай тұрған колоннаға штык пен қылышпен шабуыл жасады. Қырғыннан аман қалған американдықтар түнгі уақытта қашып кетті немесе жасырынып қалды. Уильям Смолвудтың 2100 Мэриленд ополчениесі де қашқындыққа қатысты, оның үстіне 1000-нан астам ополчениелік қашып кетіп, қайта оралмады. "Паоли қырғыны" деп аталған шайқаста американдықтар 300 адамды жоғалтты, оның ішінде 52 адам қаза тапты. Британдықтар үш сарбазды жоғалтты және сегіз сарбаз жарақат алды. 4 қазан күні 1777 жылы Германтаун шайқасында 11-ші полк Джон Салливанның оң колоннасында шайқасты. Шабуылға Томас Конвейдің 3-ші Пенсильвания бригадасы басшылық етті. Бұлтты таңертең Конвейдің сарбаздары Эри тауында британдық 2-ші жеңіл жаяу әскер батальонымен кездесті. Салливан оң жақта екі Мэриленд бригадасынан тұратын дивизиясын күшейтті, ал Уэйн өзінің екі бригадасын Германтаун жолының сол жағына орналастырды. Брэндивайндегідей, Хартлидің 1-ші бригадасы оң жақта, жолдың жанында, ал Хамптонның 2-ші бригадасы, соның ішінде 11-ші полк сол жақта орналасты. Паолидегі жазалаушылардан кездескен Уэйннің сарбаздары шайқасқан күйде шабуыл жасады. Пенсильваниялықтар мен Мэрилендтіктердің шабуылынан 2-ші жеңіл жаяу әскері алғаш рет жеңіліске ұшырады және лагерін жоғалтты. Біраз уақыттан кейін 5-ші және 55-ші полктер майданға келді, ал 2-ші жеңіл жаяу әскері қайта жиналуға тырысты. Салливанның колоннасы осы позицияны басып алып, алға жылжыды. 46-шы жаяу әскер полкінің пикетіне басшылық еткен британдық офицер жеңіл жаяу әскерінің қашқанын таңғалып қарады. Содан кейін 2-ші Пенсильвания бригадасы және Натанаэль Гриннің сол жақ колоннасының бір бөлігі оның сарбаздарын қашуға мәжбүр етті. Салливанның саптары Бенджамин Чью үйінің жанынан өтіп бара жатқанда, 40-шы жаяу әскер полкінің 120 сарбазы ғимаратқа тығылып кірді, бірақ американдықтар оларды елемеді және тұманға қарай алға жылжи берді. Салливан Конвей бригадасын Мэрилендтіктердің оң жағына жылжытты, сонда оның әскерлері мен Уэйннің арасындағы байланыс үзілді. Осы кезде американдық резерв Чью үйінің алдына келді. Генри Нокстың көндіруімен Вашингтон ғимаратқа шабуыл жасады. Сәйкесінше, Проктордың 4-ші континенталды артиллерия полкінің екі зеңбірегі және екі британдық 6 фунттық зеңбірек Чью үйіне атуды бастады. Нью-Джерсидің екі полкі үйді шабуылдауға тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады және ауыр зардап шекті. Германтаун жолының шығысында және оңтүстікке қарай бірнеше жүз метр жерде Уэйн дауды естіп, дивизиясын кері бұрып, Чью үйіне қайта бағытталды. Олар кері қайтып келе жатқанда, Адам Стивеннің Вирджиния дивизиясы оларды тұман ішінде көріп, атуды бастады. Достас атыстан 2-ші Пенсильвания бригадасы зардап шекті, оның сарбаздары да жауап берді. Күшейіп келе жатқан шатақтан Уэйннің сарбаздары үрейленді және шайқас алаңынан 5 шақырым қашықтықта ғана қайта жиналды. Полк 5-8 желтоқсан күндері 1777 жылы Уайт Марш шайқасында болды, бірақ жеңіл жаяу әскер мен ополчение ғана қатысты. Полк қысқа уақытқа Вэлли Форджда орналасқанда, Хамптонның штаб офицерлері подполковник Калеб Норт және майор Фрэнсис Ментгес болды.
On 22 May 1777, Washington placed the 11th Regiment in the 2nd Pennsylvania Brigade. Major General Benjamin Lincoln led the Pennsylvania division. Still, he was later sent on detached duty, and the 1st Pennsylvania Brigade's commander Brigadier General Anthony Wayne led the division in his absence. Brigadier General John Philip De Haas was named commander of the 2nd Pennsylvania Brigade, but he never joined his brigade for reasons that remain unclear to this day. In De Haas' absence, Humpton led the brigade at the Battle of Brandywine on 11 September 1777. Wayne's 2,000 man division deployed in a single battleline east of Chadds Ford on Brandywine Creek. The 1st Brigade under temporary commander Thomas Hartley formed on the right while the 2nd Brigade held the left. The 5th Pennsylvania held the extreme left flank, while to its right, in order, were the 11th, 8th, and 4th Pennsylvania Regiments. Washington withdrew behind the Schuylkill River with his main army while leaving Wayne's division on the west bank to harry Sir William Howe's British army. On 20 September, Wayne, Humpton, and Hartley scouted Howe's nearby camp. At the same time, Howe directed Charles Grey to conduct a silent night bayonet attack on Wayne's Pennsylvanians. Grey had 1,200 troops, including the 2nd Light Infantry Battalion, 42nd Foot, and 44th Foot. Just after midnight on the 21st, the Battle of Paoli began when an American dragoon alerted the camp, and Wayne ordered his soldiers out of their shelters. A soldier of the 11th Pennsylvania recalled that the soldiers formed in "less than five Minutes". As the British attack overran the pickets, Wayne sent the 1st Pennsylvania Regiment to hold off the British and got his men in motion to the rear. The artillery pulled out first, then the 2nd and 1st Brigades followed. One of the guns broke down, blocking the road, and as the Pennsylvanians waited for the obstruction to be cleared, the British burst through the 1st Regiment and fell on the immobile column with bayonet and sword. Those Americans who survived the slaughter retreated or fled into the night. An approaching body of 2,100 Maryland militia under William Smallwood was also involved in the stampede, and over 1,000 militiamen ran away and never returned. In the so called "Paoli Massacre", the Americans experienced 300 casualties, including 52 dead. British losses were only three dead and eight wounded. At the Battle of Germantown on 4 October 1777, the 11th Regiment fought in John Sullivan's right column. The attack was led by Thomas Conway's 3rd Pennsylvania Brigade. In the foggy dawn, Conway's men engaged the British 2nd Light Infantry Battalion at Mount Airy. Sullivan fed in his division of two Maryland brigades on the right flank, while Wayne deployed his two brigades on the left of Germantown Road. As at Brandywine, Hartley's 1st Brigade formed on the right, next to the road, while Humpton's 2nd Brigade, including the 11th Regiment, deployed on the left. Faced with their tormentors of Paoli, Wayne's men attacked in a battle frenzy. Set upon by the Pennsylvanians and Marylanders, the 2nd Light Infantry was routed for the first time and suffered the loss of their camp. A little later, the 5th Foot and 55th Foot arrived at the front, and the 2nd Light Infantry attempted to rally. Sullivan's column overpowered this position and pressed ahead. A British officer in command of a picket of the 46th Foot watched in amazement as the light infantry ran away. Then, the 2nd Pennsylvania Brigade and part of Nathanael Greene's left column also forced his men to flee. As Sullivan's line passed the Benjamin Chew House, 120 men of the 40th Foot took refuge in the building, but the Americans ignored them and pressed onward into the fog. Sullivan shifted Conway's brigade to the right of his Marylanders, and all contact between his troops and Wayne's was lost. Presently, the American reserve arrived before the Chew House. Persuaded by Henry Knox, Washington attacked the structure. Accordingly, two cannons of Proctor's 4th Continental Artillery Regiment and two captured British 6 pound guns began firing at the Chew House. Two New Jersey regiments tried to storm the house to no avail, suffering heavy losses. Completely isolated to the east of Germantown Road and several hundred yards south, Wayne heard the racket, about faced his division, and started back in the direction of the Chew House. As they moved back, Adam Stephen's Virginia division spotted them in the fog and opened fire. The friendly fire volley ripped into the 2nd Pennsylvania Brigade, whose men returned fire. In the growing confusion, Wayne's men panicked and did not rally until they were 3 mile (5 km) from the battlefield. The regiment was present at the Battle of White Marsh from 5 to 8 December 1777, though only light infantry and militia were engaged. At the time the regiment went into winter quarters at Valley Forge, Humpton's field officers were Lieutenant Colonel Caleb North and Major Francis Mentges.
Монмут
11-ші полктің соңғы әрекеті 1778 жылғы 28 маусымда Монмут шайқасы болды. 22 маусымда Вашингтон әр бригададан бір офицер мен 25 мергенді Даниель Морган басқаратын жасаққа қосылуға бұйрық берді. 24 маусымда Морганға сэр Генри Клинтонның британ әскерінің оң жағы мен арт жағын мазалау тапсырылды. Сонымен қатар, Вашингтон британдықтардың сол жақ флангын қиындыққа салу үшін Чарльз Скотт басқаратын бүкіл армиядан 1500 таңдалған әскер жіберді. 25 маусымда Уэйн басқаратын тағы 1000 таңдалған әскер жіберілді. Әртүрлі бөлімшелер мен қосымша бөлімдер Чарльз Лидің басқаруына берілді. Фрэнсис Джонстоннің уақытша басқаруымен 2-Пенсильвания бригадасының құрамында 53 офицер, 13 штаб қызметкері, 115 офицер емес лауазымдағы әскери қызметші және 647 қатардағы сарбаз, яғни барлығы 828 адам болды. Дегенмен, Лидің алдыңғы қарулы күштеріне жіберілген бөлімшелер бригаданың санын 35 офицерге, 51 сержантқа және 401 қатардағы сарбазға дейін азайтты, яғни 487 адамға дейін. Хэмптон 11-ші Пенсильвания полкінің қалдығын басқарды. Скотттың 360 адамнан тұратын төрт бөлімшесінің бірі Пенсильваниялық Ричард Батлердің басшылығында болды. Уэйннің 350 адамнан тұратын үш бөлімшесінің бірі Пенсильваниялық Уолтер Стюарттың басшылығында болды. Шайқас басталғанда, Лидің авангарды британдық артқы күзетпен шайқасты, бірақ Клинтон 6000 әскермен алға жылжығанда тез шегінді. Бөлімдер бұйрықсыз кері шегінді, және Ли кері шегінуге бұйрық берді. Лидің алдыңғы қарулы күштерінің бір бөлігі түскі уақытта тікпақтардың маңында қарқынды шайқасқа қатысты, ал Вашингтон мен Лорд Стирлинг 2-ші және 3-ші Пенсильвания бригадаларын, сондай-ақ Джедедия Хантингтон, Джон Гловер және Эбенезер Лирнедтің бригадаларын Перрин қырқасында тізім бойынша орналастырды. Нокс осы позицияны нығайту үшін шамамен 12 зеңбірек орнатты. Екі армия екі сағат бойы артиллериялық оқтармен бомбалады. Сағат 14:00-де Клинтон Грей бригадасымен Лорд Стирлингтің сол флангын айналып өтуге тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Клинтон Комбс-Хиллдегі американдық батарея оның қатарларын сол жақтан тікелей оққа түсірген кезде ұйымдасқан түрде кері шегінуді бастады. Бірнеше шайқастан кейін британдықтар байланысты үзіп, кері шегінуді жалғастырды. Шайқас аяқталғаннан кейін бірден, 1 шілдеде "Ескі Он бірінші" 10-шы Пенсильвания полкіне біріктірілді.
The 11th Regiment's last action was the Battle of Monmouth on 28 June 1778. On 22 June, Washington ordered each brigade in the army to detach one officer and 25 sharpshooters to join a corps led by Daniel Morgan. On 24 June, Morgan was directed to annoy the right flank and rear of Sir Henry Clinton's retreating British army. Washington also sent a 1,500 detachment of picked men from the entire army under Charles Scott to harass the British left flank. Another 1,000 picked men led by Wayne were sent out on 25 June. The various detachments plus more units were placed under the command of Charles Lee. The 2nd Pennsylvania Brigade under the acting command of Francis Johnston had 53 officers, 13 staff, 115 non commissioned officers, and 647 privates, or a total strength of 828 men. However, the detachments to Lee's advance guard reduced the brigade's numbers to 35 officers, 51 sergeants, and 401 rank and file, or 487 men. Humpton led the rump of the 11th Pennsylvania. Of the four 360 man detachments under Scott, one was under the leadership of a Pennsylvanian, that of Richard Butler. Of the three 350 man detachments under Wayne, one was under Pennsylvanian Walter Stewart. At the beginning of the action, Lee's vanguard sparred with the British rear guard but quickly retreated when Clinton advanced at the head of 6,000 men. Units fell back without orders, and Lee was compelled to order a retreat. While elements of Lee's advance guard put in some stiff fighting at a hedgerow around noon, Washington and Lord Stirling deployed the 2nd and 3rd Pennsylvania Brigades, and the brigades of Jedediah Huntington, John Glover, and Ebenezer Learned in line on Perrine Ridge. Knox positioned about 12 cannons to brace this position. Both armies then endured a cannonade for two hours. At 2:00 PM, Clinton tried to turn Lord Stirling's left flank with Grey's brigade, but the attempt failed. Clinton began a deliberate withdrawal when an American battery on Comb's Hill started to enfilade his lines from the left. After several clashes, the British successfully broke contact and continued their retreat. Almost immediately after the battle, on 1 July, the "Old Eleventh" was merged into the 10th Pennsylvania Regiment.