Кіріспе

1-ші Мэриленд полкі (Смолвуд полкі) 1776 жылдың 14 қаңтарында Мэриленд штатының әскерлерінің Мэриленд батальонын құруға рұқсат беру арқылы құрылды. Ол көктемде Балтимор, Мэриленд (үш рота) және Аннаполис, Мэриленд (алты рота) қалаларында полковник Уильям Смолвудтың басшылығымен, Мэриленд колониясының солтүстік және батыс округтерінен құралған сегіз рота мен бір жеңіл жаяу әскер ротасынан тұратын күш ретінде ұйымдастырылды.

Тарих

1776 жылғы 6 шілдеде Мэриленд батальоны негізгі Континенттік армияға бекітілді. 1776 жылғы 12 тамызда Стирлинг бригадасына бекітіліп, бес күннен кейін (17 тамыз 1776) негізгі Континенттік армия құрамына қабылданды. 31 тамызда Мэриленд батальоны Стирлинг бригадасынан Макдугалл бригадасына қайта бекітілді. 1776 жылғы 19 қыркүйекте Мэриленд тәуелсіз роталары Мэриленд батальонына бекітілді. Бұл бөлімше 1776 жылғы 10 қарашада Макдугалл бригадасынан босатылды. 1776 жылғы 10 желтоқсаннан 1777 жылғы қаңтарға дейін бөлімше Мерсер бригадасына бекітілді. 1777 жылғы қаңтарда бұл бөлімше сегіз ротаға қайта ұйымдастырылып, 1-ші Мэриленд полкі деп аталып, 1777 жылғы 22 мамырда негізгі Континенттік армияның 1-ші Мэриленд бригадасына бекітілді. 1779 жылғы 12 мамырда полк тоғыз ротаға қайта ұйымдастырылды. 1780 жылғы 5 сәуірде 1-ші Мэриленд бригадасы Оңтүстік департаментіне қайта бекітілді. 1781 жылғы 1 қаңтарда ол Оңтүстік департаментінің Мэриленд бригадасына қайта бекітілді. Полк Нью-Йорк кампаниясы, Трентон шайқасы, Принстон шайқасы, Брэндивайн шайқасы, Германтаун шайқасы, Монмут шайқасы, Камден шайқасы және Гилфорд соты шайқасында қатысты. Полк 1783 жылғы 27 шілдеде Балтиморда демобилизацияланды және 1783 жылғы 15 қарашада таратылды. Мэриленд батальоны Лонг-Айленд шайқасында американдық күштердің сан жағынан басым британдық және гессендік күштерге қарсы шегінуін жеке күшімен қамтамасыз етіп, ерекше көзге түсті, ал осы ерлер тобы "Мэриленд 400" деп танылды. Осыдан кейін генерал Джордж Вашингтон Континенттік армияның алғашқы кезеңіндегі сенімді жауынгерлік бөлімдердің бірі ретінде Мэрилендке үлкен сенеді. Осы себепті Мэриленд кейде "Ескі сызық штаты" деп аталады. Бұл бөлімшенің тарихын Мэриленд армиясының Ұлттық гвардиясының 175-ші жаяу әскер полкі жалғастырады.

Бруклин шайқасы

Мэриленд полкі Лонг-Айленд шайқасынан екі апта бұрын Континенттік армияға қосылды. Вашингтон армиясының көпшілігінен айырмашылығы, Мэриленд контингенті үйде жақсы жаттықтырылды және жақсы жабдықталды – тіпті олар штыктары бар еді, армия үшін сирек кездесетін жағдай – полк өз өлкесінде «Дэнди Бесінші» деп белгілі болды, ал армияның қалған бөлігі оларды «макаронистер» деп атады, сол кездегі сәнге құмар адамдарға берілген ат. Мэрилендтіктер лорд Стирлинг бригадасына бағындырылды. Корнуоллис бастаған британдықтар американдықтарды күтпеген жерден қоршап алғанда, Стирлинг Бруклин биіктігіндегі бекінілген позициядан тыс қалғандардың барлығына, Мэрилендтіктерден басқа, 1-ші Мэрилендтің 4 ротасын және өзімен бірге қалдырып, шегінуге бұйрық берді. Стирлинг осы ерлерді (кейін «Мэриленд 400» деп танылатын) Корнуоллистің 2000 британдық сарбазына қарсы шайқасқа жіберді, олар ежелгі тас үйдің айналасына жиналған еді. Бұл үй қазіргі 5-ші авеню мен 3-ші көшенің жанында орналасқан, қалың қабырғалы тас және кірпіштен салынған бекініс еді, ол 1699 жылы үнді шабуылдарына қарсы тұру үшін салынған. Аса қатал шайқаста Мэрилендтіктер британдық күштерге алты рет шабуылдап, өз әріптестеріне Вашингтон армиясының қалған бөлігімен бірге қауіпсіз жерге жетуге уақыт берді. Олар екі рет британдықтарды үйден ығыстырып шығарды, бірақ британдық күштердің қосымша күштері келгенде және Мэрилендтіктердің қатары азайғанда, олар шабуылды тоқтатып, өздері қауіпсіз жерге жетуге тырысты. Тек майор Мордекай Гист және тоғыз адам ғана американдық шепке жетті. Қалғандарының 256-сы Ескі Тас Үйдің алдында қаза тапты, ал 100-ден астамы жараланған немесе тұтқынға алынған. Мэриленд полкінің батылдығы оларға «өлімсіздер» деген атақ әкелді. Қаза тапқандар фермадағы алты траншеядан тұратын жаппай қабірге жерленді. Қабір орны қазіргі Үшінші даңғылдың 7-ші және 8-ші көшелерінің арасында орналасқан. 1910 жылы Үшінші даңғыл кеңейтілгенге дейін, қабір орнында «1776 жылдың 27 тамызында Кортелиу үйі маңындағы шайқаста қаза тапқан 256 Мэриленд сарбазының жерленген жері» деп жазылған тақта орнатылған еді. Ұзақ болмаған шайқастың нәтижесі американдықтар үшін ауыр болды. Мыңнан астам адам қаза тапты, тұтқынға алынды немесе жоғалып кетті. Генералдар Стерлинг пен Салливан жаудың қолына түсті. Батальон өзінің 250-ден астам сарбазын жоғалтты. Мэрилендтіктердің көптеген шығындары Кортелиу үйі маңындағы шегіну кезінде және соңғы қорғаныс шараларында болды. Нәтижесінде, бастапқы Мэриленд 400-дің 96-сы ғана қайтып келді, олардың ішінде қызметке жарамдысы тек 35 болды. Тарихшы Томас Филд 1869 жылы жариялаған «Лонг-Айленд шайқасы» еңбегінде Мэрилендтіктердің тұруын «тарихтағы кез келген сағаттан да азаттық үшін құндырақ сәт» деп атады. 1-ші Мэриленд полкінің төрт ротасы құлаған американдық майдан шебінің соңғы тірегі болды, олардың батылдық әрекеттері көптеген әріптестерін құтқарып қана қоймай, Вашингтонға әскерін қайта жинақтап, Манхэттенге қайтарып алуға және тәуелсіздік үшін күресті жалғастыруға мүмкіндік берді. Уақыт өте келе, ферма «Қызыл Шайтан» бояу фабрикасының орнына айналды, ал қабірлер фабрика ауласының бір бөлігіне айналды, себебі қабірге қатысты шектеулер болды. Тағы уақыт өтті. Бояу фабрикасы автосервиске айналды, ал аула жабылды. Бүгін Вашингтонның өзі аза тұтқан батырлар автосервистің еденінің астында жатыр. Олар Стенфорд Уайт ескерткішінен шақырымдар қашықтықтағы белгісіз қабірде жатыр, бұл ескерткіш олардың құрбандығына арналған,Prospect Park-тегі Lookout Hill-дің басында орналасқан, шармен жабдықталған мәрмәр шахтадан тұрады. Бұл ескерткіш 1895 жылы Мэриленд штатындағы Америка революциясының ұлдары қоғамының сыйы ретінде орнатылды. Ескі Тас Үй шайқастан аман қалды және кейінірек «Бруклин Доджерс» деп аталған бейсбол командасының алғашқы клубына айналды. 1890 жылдары бұзылып, 1930 жылдары қайта салынды.

Коупенс шайқасы

Солтүстік театрдың бас қолбасшысы болып генерал-майор Натанаэль Грин тағайындалғанда, оның әскері 1482 адамнан тұрды. Олардың ішінде 949-ы ғана континенттік тұрақты әскер болды, олардың көп бөлігі "Мэриленд желісі" полкінде қызмет етті. Мэрилендтіктердің үш ротасы подполковник Джон Игер Говардтың батальоны құрамында болды. Олар Коупенс шайқасына белсенді қатысты.