Америка Тәуелсіздік Соғысындағы 3-ші Мэриленд полкі
3rd Maryland Regiment
Америка революциясы: Мэрилендтің 3-ші полкі – 1776-1783 ж. аралығындағы тарихы, құрамы, шайқастардағы рөлі. Континенталдық армияның құрамындағы маңызды бөлім.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
3-ші Мэриленд полкі – Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Континенттік армияның жаяу әскер полкі болды. Ол 1776 жылдан 1783 жылға дейін, негізінен соғыстың Орта Атлантика аймағында қызмет етті.
The 3rd Maryland Regiment was an infantry regiment of the Continental Army during the American Revolutionary War. It served from 1776 to 1783, mostly in the Middle Atlantic Region of the conflict.
Өмірбаян
3-ші Мэриленд полкі 1776 жылдың 27 наурызында Мэриленд колониясының Анна Арундел, Принс Джордж, Талбот, Харфорд және Сомерсет округтерінен құрылған сегіз ротадан жасақталды. Полк 1776 жылдың 16 қыркүйегінде Континенттік армияда қызмет етуге бекітілді және 1776 жылдың 27 желтоқсанында бас күштерге қосылды.
The 3rd Maryland Regiment was organized on 27 March 1776 of eight companies from Anne Arundel, Prince George's, Talbot, Harford and Somerset counties of the colony of Maryland. The regiment was authorized on 16 September 1776 for service with the Continental Army and was assigned on 27 December 1776 to the main element.
1-ші Мэриленд бригадасы
1777 жылы 22 мамырда 1-ші Мэриленд бригадасына бекітілді. 1779 жылы 12 мамырда полк тоғыз ротадан құралған күйіне қайта ұйымдастырылды. 1780 жылы 5 сәуірде 1-ші Мэриленд бригадасы Оңтүстік бөліміне қайта бекітілді. 1781 жылы 1 қаңтарда полк 1-ші Мэриленд бригадасынан алынып тасталды. 1781 жылы 24 қыркүйекте ол Гист бригадасына, Континенттік армияның негізгі құрамына қосылды. Үш күннен кейін (1781 жылы 27 қыркүйекте) Гист бригадасы Оңтүстік бөліміне қайта бекітілді. 1782 жылы 4 қаңтарда полк Гист бригадасынан Оңтүстік бөліміндегі Мэриленд бригадасына ауыстырылды. Полк Брэндивайн шайқасы, Германтаун шайқасы, Монмут шайқасы, Камден шайқасы, Гильфорд соты шайқасы, Эютоу Спрингс шайқасы және Йорктаун шайқасында қатысты. Полк 1783 жылы 1 қаңтарда Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында таратылды.
On 22 May 1777 it was assigned to the 1st Maryland Brigade. The regiment was re organized to nine companies on 12 May 1779. On 5 April 1780 the 1st Maryland Brigade was reassigned to the Southern Department. The regiment was relieved from the 1st Maryland Brigade on 1 January 1781. It was assigned to Gist's Brigade on 24 September 1781 in the main Continental Army. Three days later (27 September 1781) Gist's Brigade was reassigned to the Southern Department. On 4 January 1782 the regiment was reassigned from Gist's Brigade to the Maryland Brigade in the Southern Department. The regiment would see action during the Battle of Brandywine, Battle of Germantown, Battle of Monmouth, Battle of Camden, Battle of Guilford Court House, Battle of Eutaw Springs and the Battle of Yorktown. The regiment disbanded on 1 January 1783 at Charleston, South Carolina.
Гисттің қолбасшылығымен
Гизт 1776 жылдың 10 желтоқсанында 3-ші Мэриленд полкінің полковнигі болды. 1777 жылдың 22 мамырында Джордж Вашингтон полкті 1-ші Мэриленд бригадасына, 1-ші Делавэр полкімен және 1-ші, 5-ші, 7-ші Мэриленд полктерімен бірге тағайындады. Брендивайн шайқасы кезінде, 1777 жылдың 11 қыркүйегінде, бригаданың танымал командирі Уильям Смолвуд пен Гизт Мэриленд ополчениесін жинаумен айналысты. Бұл француз Филипп Юбер Преудгоме де Борренің ұнатпайтын аға бригадир болып қалуына әкеп соқты. Полк Джон Салливан дивизиясының оң жақ фланғында, Бринтон Фордын күзетіп тұрды, ал дивизияның басқа бөлімдері үш жоғарғы фордты күзетті. Сэр Уильям Хоу армиясының басым бөлігі дивизиясының оң жақтан арт жағына өткенін байқаған Салливан, осы қимылды тоқтату үшін қиыр жолмен өтуге мәжбүр болды. Дивизиясын қиын жағдайға тапқан Салливан Адам Стивен мен Лорд Стирлингпен кеңесу үшін кетіп, Де Борреге дивизияны оңға жылжытуға бұйрық берді. Француз бұл маневрді нашар орындап, әскерлерді тәртіпсіздікке ұшыратты, дәл сол кезде Гвардия бригадасының шабуылы басталды. 1-ші Мэриленд полкінің командирі Джон Хоскинс Стоунның айтуынша, тек оның полкі мен 3-ші полк ғана лайықты қарсылық көрсетті. Британдықтарға қарсы тұруға тырысқанда, шатасқан 2-ші бригада екі полкке қателесіп, артынан оқ атып жіберді. Содан кейін мэрилендтіктер қашқан. Гизт Германтаун шайқасында 3-ші Мэриленд полкіне қолбасшылық етті. Ол 3-ші Мэриленд полкін 1779 жылдың 9 қаңтарына дейін басқарды, содан кейін 2-ші Мэриленд бригадасының командирі болып бригадир генерал атағына көтерілді, ал оның оң қол ассистенті подполковник Натаниел Рамзи болды. Рамзи генерал-майор Энтони Уэйннің қол астындағы полковник Джеймс Вессон жасағына жіберілді. Шабуылдың басында Вессон жарақаттанып, Рамзи оның жасағының басшылығын қабылдады. Кенеттен британдықтардың қарсы шабуылынан таң қалған америкалық алғы шеп кері шегіне бастады. Вашингтон Рамзи мен полковник Уолтер Стюарттан британдықтарды ұстап тұруын сұрады, ал ол қорғаныс шебін құрастырды. Екі офицер келісіп, Уэйн олардың әскерін жақын жердегі орманға орналастырды. Гвардиялық бригада олардың жасырынған орнына жеткенде, американдықтар олардың қанатына оқ ашты. Гвардия қатаң шайқас жүргізіп, орманды тазартты, олар 40 адамнан, соның ішінде полковник Генри Трелоуниден жарақат алды. Стюарт атылып, алып кетті. Американдықтар шегініп, 16-шы жеңіл драгун эскадронынан шабуылға ұшырады. Драгун Рамзидің жанына жетіп, тапаншасынан атып, оны аттан түсірді. Қару істен шығып, Рамзи қылышымен драгунға шабуыл жасап, оны аттан сүйреп алып, қашып кетуге тырысты. Драгундармен қоршалып алынған Рамзи ауыр жарақат алып, өлімге тасталды. Кейіннен британдықтар оны тұтқынға алды. Оның батырлығына таң қалған британдық командир сэр Генри Клинтон Рамзиді келесі күні босатып жіберді. Рамзи 1780 жылдың желтоқсанына дейін алмастырылмады.
Gist became colonel in command of the 3rd Maryland on 10 December 1776. On 22 May 1777, George Washington assigned the regiment to the 1st Maryland Brigade together with the 1st Delaware Regiment, and the 1st, 5th, 7th Maryland Regiments. During the Battle of Brandywine on 11 September 1777, both the popular brigade commander William Smallwood and Gist were on detached duty recruiting the Maryland militia. This left the disliked Frenchman Philippe Hubert Preudhomme de Borre as the senior brigadier. The regiment was in John Sullivan's division on the right flank, guarding Brinton's Ford while other elements of the division guarded three upstream fords. Finding that the greater part of Sir William Howe's army had marched into the right rear of his division, Sullivan had to march cross country in an attempt to block the move. Finding his division in an awkward position, Sullivan rode off to confer with Adam Stephen and Lord Stirling and ordered De Borre to shift the division to the right. The inept Frenchman botched the evolution, throwing the troops into disorder just as they came under attack by the Brigade of Guards. According to John Hoskins Stone, commander of the 1st Maryland, only his regiment and the 3rd put up a creditable fight. As they tried to resist the oncoming British, the confused 2nd Brigade mistakenly fired a volley into the two regiments from behind. The badly mishandled Marylanders then fled. Gist commanded the 3rd Maryland at the Battle of Germantown. He led the 3rd Maryland until 9 January 1779 when he was promoted brigadier general in command of the 2nd Maryland Brigade. while its second in command was Lieutenant Colonel Nathaniel Ramsey. Ramsey was detached to Colonel James Wesson's detachment under Brigadier General Anthony Wayne. Early in the battle, Wesson was wounded and Ramsey assumed command of his detachment. Surprised by a sudden British counterattack, the American advance guard began to retreat. Washington personally asked Ramsey and Colonel Walter Stewart to hold off the British while he arranged the main line of defense. The two officers agreed and Wayne deployed their soldiers in a nearby wood. As the Brigade of Guards came up to their hidden position, the Americans opened fire into their flank. The Guards charged and cleared the wood after a tough fight in which they lost 40 casualties including Colonel Henry Trelawney wounded. Stewart was shot and carried off. The retreating Americans were set upon in the open by a troop of the 16th Light Dragoons. A dragoon rode up to the unhorsed Ramsey and fired at him with his pistol. The weapon misfired and Ramsey attacked the trooper with his sword, dragged him from his horse, and tried to ride away. Surrounded by dragoons, Ramsey was badly wounded and left for dead. Later, the British picked him up as a prisoner. Impressed by his bravery, the British commander Sir Henry Clinton paroled Ramsey the next day. Ramsey was not exchanged until December 1780.