Кіріспе

Роджер Мичеллдің телефильмі. "Persuasion" – Роджер Мичеллдің режиссерлік жұмысы және Джейн Остиннің 1817 жылғы осы аттас романы негізінде түсірілген 1995 жылғы BBC Screen Two тарихи драмасы. Аманда Рут театрлық дебютінде басты кейіпкер Энн Эллиот рөлін ойнаса, Сиаран Хиндс оның романдық қызығушылығы – капитан Фредерик Уентворт рөлінде ойнады. Фильмнің оқиғасы 19 ғасырдың басындағы Англияда, Анна басқалардың ықпалымен Уентворттың неке ұсынысынан бас тартқаннан кейін сегіз жыл өткен соң өрбуде. "Persuasion" олардың қайта танысуы мен жақындасуын, сонымен қатар кейіпкерлердің араласуы арқылы туындайтын кедергілерді көрсетеді. Романды Остиннің өзге туындыларынан гөрі ересектеу деп санаған Ник Диар оны реализм мен шындыққа жақындығымен сипаттады, әсіресе екі адамның ажырасып, кейін қайта қосылу тарихын айтуда. Остин стилі Аннаның ойларын іштен жеткізгендіктен, Диар мен Рут кейіпкердің сезімдерін аз сөздермен жеткізуге тырысты. Режиссер Роджер Мичелл 19 ғасырдың басқа бейнелеулеріндегі жылтыраған, жасанды көріністен аулақ болды және актерлерін макияж жасаудан немесе тым таза болудан тыйым салды. Костюм дизайнері Александра Бёрн «кигендей» сезім беретін киімдер жасады, ол оған BAFTA сыйлығын әкелді. "Persuasion" хронологиялық тәртіппен түсірілді, бұл Рутқа Энннің күйзелістен қуанышқа және гүлденуге дейінгі өзгерісін оңай көрсетуге мүмкіндік берді. Фильм Остиннің туындыларының танымал болған кезеңінде түсірілді. Алғашқыда BBC "Persuasion" фильмінің жалғыз өндірушісі болды, бірақ американдық WGBH Boston және француздық Millesime компанияларымен серіктестік жасады. Бұл өндіріске үлкен бюджет берді және романнан алынған жерлерде, соның ішінде Лайм Реджис және Бат қалаларында түсіруге мүмкіндік берді. "Persuasion" алғаш рет 1995 жылдың 16 сәуірінде BBC Two арнасында көрсетілді. Sony Pictures Classics компаниясы фильмді 1995 жылдың 27 қыркүйегінде американдық кинотеатрларда шығарды, Остиннің танымалдылығы Голливудқа анық болған кезде. "Persuasion" кинотеатрларда көрсетілгені киносыншылардың назарын аударды және көбінесе оң пікірлер алды, көптеген адамдар Руттың актерлік шеберлігін жоғары бағалады. Кино зерттеушілері бастапқы материалдан, сондай-ақ сыныптық және гендерлік тақырыптардан елеулі өзгерістерді байқады.

Сюжет

Фильм Корольдік әскери-теңіз кемесінің адмирал Крофтті алып бара жатқан кемесінің және Шепард мырза мен оның жесір қалған қызы Клейді Келлинш-холлға алып бара жатқан вагондардың аралықта қиылысуымен басталады. Шепард пен Клейді кредиторлар залдағы иесі сэр Уолтер Эллиоттың берешегі үшін жақындастырады, ал Крофт флоттың офицерлерімен Наполеон соғыстарының аяқталуын талқылайды. Сэр Уолтер, мақтаншақ барнеттің қаржысы құлдырап қалды. Ол бастапқыда бұл идеяға қарсы болса да, ақырында зал жалға берілген кезде уақытша Батқа көшуге келіседі; идея Шепард, отбасы досы Леди Рассел және оның екінші қызы, ақылды Энн Эллиоттан келді. Энн Келлинч-холлдың жаңа жалға алушысы капитан Фредерик Уентворттың қайын інісі адмирал Крофт болатынын білгенде, қатты шошып кеткені анық. Уентворт - теңіз офицері, оны Анна сегіз жыл бұрын некеде бас тартуға көндірді, себебі оның болашағы белгісіз. Капитан Уентворт Наполеон соғыстарында байлықпен қаптаған кемелерді тартып алып, Англияға әйел іздеп оралған. Кейіннен Анна леди Расселге бір кездері бай болған отбасының қазіргі жағдайына және капитанның неке ұсынысынан бас тарту туралы шешімге өзінің бақытсыздығын білдіреді. Ол өзінің кіші әпкесі Мэриге барады, ол гипохондрик, жергілікті ақсүйектер отбасына, Масгроувтарға үйленген және жақын маңдағы Апперкроста, оның қайын енесінің жанында тұрады. Энн мұқият тыңдайды әр түрлі шағым-шағымдар оған мүшелері отбасы Масгроув туралы басқалар, оның ішінде Мэри, Мэри күйеуі Чарльз, әпке-шешелері Луиза және Генриетта, және қайын анасы миссис Масгроув. Капитан Wentworth адмирал Croft және миссис Croft қалуға келеді, және бір кешке Uppercross үлкен үйде кешкі ас. Алайда, Анна кешкі асқа қатыспайды, Мэри мен Чарльз кешкі асқа қатыса отырып, Мэридің жарақаттанған ұлын емдейтін болады. Келесі күні таңертеңгілік астарда Энн мен Мэриді Уэнтуорт қысқаша кездестіреді, ол Анн оны қабылдамағанынан бері алғаш рет көріседі. Кейінірек Энн Вентворттың оны өзгерген деп ойлағанын, сондықтан оны ешқашан танымағанын біледі ". Тәжірибелі театр және теледидар сериалдарының режиссері Роджер Мичелл өзінің алғашқы көркем фильміне "Келтіруді" режиссерлік етуге таңдалды. Ол бұл шығарманы "жыныстық құмарлықпен толы эротикалық махаббат тарихы" деп сипаттады. Кейіпкерді Рут "қарақшы" деп сипаттады, бұл актрисаны тартымды етті. "Мен осындай жұмысты жақсы көремін, - дейді ол. - Бастапқыда мен қиындық көріп, кейіннен жетістікке жетем. Фредерик Уентворттың рөлін сомдаған ирланд актері Сиаран Хиндс Остиннің "адамның жүрегін және оның кейде қаншалықты нәзік болатынын түсінеді" деп түсіндірді. Ол сондай-ақ, Уентворт "өз мамандығында ер адамдардың білікті басшысы" болғанымен, Аннның алдында "әлеуметтік тұрғыдан жарамсыз" екенін бағалады. Леди Расселдің рөлін соққан актриса Сьюзан Флитвуд Мишельмен "Предъезд Буддасы" фильмінде де жұмыс істеген. Ол түсірілгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды; Persuasion оның соңғы фильмдік рөлі болды.

Макияж және костюм дизайны

[[Файл:Persuasion 1995 фильм сахнасы. Мишель өзінің фильмін жарқыраған, жасалма сезімге толудан сақтауға тырысты. Ол жеке сұхбатта: "Мен Энн Эллиотты толығымен бақытсыз емес, бірақ өзін қалай да шатырқатып, мазасыздықтан құтылған қарапайым әйел ретінде көрсеткім келді, бірақ оның ішінде эмоциялар үнемі қозғалып тұрады" деді. Фильмнің костюм дизайнын Александра Бёрн қадағалады, ол "кигендей" және "шынайы" көрінетін киімдер жасады. Флитвуд сияқты, Бёрн Мишельмен "Субұрбадағы Будда" фильмінде де жұмыс істеді. Түсірілім кезінде топ кейде BBC-нің "Гордость и предубеждение" сериалымен костюмдер мен реквизиттер үшін бәсекелесуге мәжбүр болды, ол сол кезде түсіріліп жатты. Осының салдарынан "Persuasion" тобы Италия мен Австралиядан ауыстыруға арналған заттарды сұрап жіберуге мәжбүр болды. Фильмдегі жұмысы үшін Бёрн ең жақсы костюм дизайны үшін BAFTA сыйлығын жеңіп алды. Screenonline үшін жазған Луиза Уотсон фильмнің костюмі мен макияжы Остиннің қаһарманының толыққанды Золушкаға айналуын көрсетуге көмектеседі деп санайды. Бастапқыда отбасының құрбаны ретінде бағаланбаған Анна – гүлдерін қалдырған қабырға гүлі. Оның кең киімдері Вентвортты бас тартқаннан бері қаншалықты мұңды болғанын көрсетеді. Ол өзіне сенімін қайта тапқанда гүлдейді; ол сәнді киінеді, оның көздері жарқырайды және оның мінезі жанданады. Полетт Ричардс фильмдегі Сир Уолтер сияқты "сенімсіз" еркек кейіпкерлердің киімдерінің әсемдігі арқылы анықталатынын айтады. Бұл, әсіресе қазіргі көрермендерге анық, себебі олар "нағыз еркектердің" киімдеріне немқұрайлы қарауы күтілетін мәдениетте өмір сүреді. Керісінше, Уентворт әдетте фильмде теңізшілердің формасын киіп көрсетіледі, бұл 1971 жылғы бейімдемедегі Брайан Маршаллдың кейіпкерін сомдауынан өзгеше. Бұл форма Уентвортты көптеген еркек кейіпкерлерден ерекшелендіреді, оған романтикалық, бірақ оқшаланған түрде көрінуге мүмкіндік береді. Джина мен Эндрю Макдональд фильмге ұқсас көзқарас білдірді, олардың пікірінше, фильм Остиннің сатирасын жоғары сыныптардың сәнге құмарлығын Корольдік теңіз күштерінің ізгіліктерімен салыстыра отырып, дәл бейнелейді. Теңізшілердің кәсібі олардың формаларын жиі киюімен ерекшеленеді, бұл романның басқа бейімдемелерінен өзгеше.

Түсірілім

BBC өндірісі ретінде «Persuasion» бастапқыда 750 000 фунт стерлинг бюджетпен жоспарланған. Британдық телеарна американдық WGBH Boston телеарнасымен ынтымақтастыққа ұсыныс жасады, бұл серіктестік «Masterpiece Theatre» американдық антологиялық телесериалын, сондай-ақ «Pride and Prejudice» сияқты әдеби бейімделулерді де жасаған. «Masterpiece Theatre» атқарушы продюсері Ребекка Итон Остиннің барлық романдарының ішінде «Persuasion» романын артық көріп, бірлесіп өндіруге келісім берді. Бұл шешім қосымша қаржыландыруға алып келді. Итон WGBH-ның шағын бюджетін телевизиялық жобаларға инвестициялаудың табысты мысалы ретінде «Persuasion» романын атады, бірақ кейін бейімделудің екі сағаттық форматына, ал емес «керемет» алты бөлімді мини-сериалға өкініш білдірді. Сонымен қатар, француздық Millesime компаниясы фильмді Францияда теледидарда көрсету құқығы үшін бірлесіп өндірді. Бұл шешім қаржыландыруды 1 000 000 фунтқа дейін арттырды. «Masterpiece Theatre» кинотеатрының маңызды демеушісі Mobil Oil Corporation да фильмді бірлесіп өндірді. Қаржыландырудың алуан түрлілігі өндіріс тобының түрлі тараптардан пікір алуын қажет етті. Мысалы, Millesime оқиғаның кейбір аспектілеріне наразылық білдірді, тіпті Лайм эпизодының толығымен алынып тасталуын қалады, оны «өте жалықтыратын» деп есептеді. WGBH BBC-ге егжей-тегжейлі түсініктемелер берді, олар кейін сценарийге енгізілді. Бір өзгеріс финалға қатысты. Энн мен Уентворт өзара сезімдерін білдіргендегі кульминациялық сағатты көрсету үшін екі түрлі көрініс түсірілді: біреуінде олар сүйіседі, екіншісінде сүйіспейді. Диар бастапқыда Остин ромалының финалына сәйкес келетін сценарий жазды: Энн Вентвортпен Бат көшелерінде кездеседі, олар сөз алмасып, қолдарынан ұстасады. Итон егер екеуі сүйіспесе, көрермендер көп сағат күткеннен кейін «ашуланып, тітіркеніп» кетеді деп ойлады. Сондай-ақ, Итон «сүйісу эмоционалдық қанағаттандыру болар еді» деп есептеді. Американдық финал халықаралық постерде көрсетілген, онда екі басты кейіпкер құшақтасқан күйде бейнеленген. Сүйісу кейбір жанкүйерлер арасында сынға ұшыраса да, актриса Аманда Рут оны қорғады. «Осы оқиғаның үлкен күткенінен кейін, сіз Энн мен капитан Уентворттың бірге болуын қатты қалайсыз, қатты! Фильм – визуалды орта есімдер, сондықтан сіз оларды төсек бөлмесінде көргіңіз келмейді, бірақ сүйісу сияқты бір нәрсені көруді қалайсыз», деді ол. Диар ашылу сахнасын сол дәуірдегі Корольдік теңіз күштерінің кемесінде түсіргісі келді, бірақ қол жетімді жалғыз нақты кеме Нельсонның HMS Victory болды. Ол Портсмут мұражайының бөлігі ретінде құрғақ докта орналасқан, сондықтан суретке түсіру кеме жұртшылыққа жабық болған қысқа мерзімде ғана мүмкін болды. Энн мен Уентворт мұхитқа қарап тұрған соңғы кадр 1984 жылғы «The Bounty» тарихи фильмінен алынған. Фильмнің төмен бюджетінің салдарынан адмирал Крофттің кемесі мұхитта бейнеленген ашылу кадрының бірі де «The Bounty» фильмінен алынған.

Бастапқы материалдан өзгерістер

Dear "күрделі сюжеті мен көптеген кейіпкерлерін таңғажайып сақтап қалғаны үшін" мақтау алды, ал Root Аннаны "феминистік дәуірдегі феминист" және "күшті, тәуелсіз кейіпкер" деп сипаттады, оған заманауи көрермендер оқиғаның уақытынан тәуелсіз, өте оңай байланыстыра алады. Фильм түсіру соңына қарай Ребекка Итон Голливудта Остин және костюмді драмаларға байланысты өсіп келе жатқан "қызығушылықты" байқады. WGBH бұрын ешқашан кинотеатрларға арналған фильм түсірмеген, бірақ "үлкен экранда өз бағын сынап көруге шешім қабылдады". Sony Pictures Classics адаптацияның дайын нұсқасын көрді және оны американдық кинотеатрларда көрсетуге рұқсат сұрады, ол 1995 жылдың 27 қыркүйегінде шықты. Ол жерде ол шағын аудиториясы бар "артхаус" фильмі ретінде сипатталды. Ол Торонто және Чикаго халықаралық кинофестивальдерінде көрсетілді. "Көндіру" Нью-Йорктегі алғашқы аптасында 56 000 доллар, ал Лос-Анджелесте 150 000 доллар табалдырысын өтті. АҚШ-тағы жалпы кіріс 5 269 757 долларды құрады. 1996 жылы фильм Австралия, Германия және Францияда да шектеулі көрсетімде болды. Ол бірнеше айдан кейін кинотеатрларда шыққан танымал "Сезім мен сезімталдық" фильмінен кем қаржылық табысқа ие болды. Фильм 1996 жылдың 12 қарашасында VHS форматында, ал 2000 жылдың 1 ақпанында DVD нұсқасы жарық көрді.