Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон адмиралы (1890–1945)
Japanese admiral (1890–1945)
Сейичи Ито (伊藤 整一) – Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштерінің адмиралы және Екінші дүниежүзілік соғыстың соңындағы соңғы миссиясындағы «Ямато» жауынгерлік кемесін бағыттайтын жетекші офицер.
Seiichi Itō (伊藤 整一) was an admiral in the Imperial Japanese Navy and the flag officer of the task force centered around the battleship Japanese battleship Yamato on her final mission towards the end of World War II.
Ерте мансап
Миике округінің Такада қаласында (қазіргі Мияма қаласы, Фукуока префектурасы) туған Ито 1911 жылы Жапон императорлық теңіз академиясының 39-шы түлегі болды. 148 курсанттың арасында 15-ші орынды алған ол, «Асо» жапон крейсері мен «Аки» жапондық соғыс кемесінде мичман болып қызмет етті. Оның карьералық өсуі тұрақты және жылдам болды: 1912 жылдың 1 желтоқсанында – прапорщик, 1914 жылдың 1 желтоқсанында – кіші лейтенант, 1917 жылдың 1 желтоқсанында – лейтенант. Ито 1923 жылы Теңіз штабының академиясына қайта оралды және 21-ші түлектер тобынан лейтенант-коммандер болып бітірді. 1927 жылдың мамыр-желтоқсан айларында Ито АҚШ-қа сапар шекті, ал қайтып келгеннен кейін командир болып тағайындалды. 1931 жылдың 1 желтоқсанында капитан болды және 1932 жылдың наурызынан 1933 жылдың қарашасына дейін Маньчжурияға теңіз атташесі болып жіберілді. Адмирал Исороку Ямамотомен бірге, Ито АҚШ пен Жапония арасындағы ресурстар мен өнеркәсіптік қуаттың аражік терең екенін жақсы білгендіктен, АҚШ-пен жақсы қарым-қатынасты сақтауды үнемі қолдады.
Born in Miike County Takada Town (present day Miyama City, Fukuoka Prefecture), Itō graduated from the 39th class of the Imperial Japanese Naval Academy in 1911. He was 15th in a class of 148 cadets, and served as midshipman on the cruiser Japanese cruiser Aso and battleship Japanese battleship Aki. His rise through the ranks was regular and rapid: ensign on December 1, 1912, sub lieutenant on December 1, 1914, and lieutenant on December 1, 1917. Itō returned to the Naval Staff College in 1923, graduating from the 21st class as a lieutenant commander. Itō visited the United States from May–December 1927, and was promoted to commander on his return. He became captain on December 1, 1931, and was assigned as naval attaché to Manchukuo from March 1932 November 1933. Along with Admiral Isoroku Yamamoto, Itō, well aware of the disparity in resources and industrial strength between the United States and Japan, was an outspoken proponent of maintaining good relations with the United States.
Кейінгі мансап
1933 жылы қарашада Итоға жеңіл крейсердің капитаны ретінде алғашқы командалық міндет тапсырылды. 1935 жылы қарашада ол жаңадан құрылған ауыр крейсерді басқаруға тағайындалды. 1936 жылы сәуірде оған ауыр крейсер "Атаго" басшылығы берілді. 1936 жылдың желтоқсан айында Ито жапондық "Харуна" линкорының командалық құрамына тағайындалды. 1937 жылдың 1 желтоқсанында Ито контр-адмирал атағын алып, 2-ші флот штабының бастығы болып тағайындалды. Келесі жылы ол Әскери-теңіз министрлігінің Кадрлар бюросының бастығы қызметін атқарды. Екі жыл қызметтен кейін, Ито 1940 жылдың қарашасында 8-ші крейсерлік дивизияға (CruDiv 8) басшылық етті, ал 1941 жылдың сәуірінде Біріккен флот штабының бастығы болып тағайындалды. Сол жылдың қыркүйегінде Ито Жапон императорлық әскери-теңіз күштерінің Бас штабының орынбасары болды және бір айдан кейін, 1941 жылдың 15 қазанында вице-адмирал шеніне көтерілді. Ол бұл лауазымды 1944 жылдың желтоқсанына дейін атқарды, содан кейін Ішкі теңізде орналасқан 2-ші флоттың басшылығына тағайындалды. 1945 жылдың сәуір айының басында Ито Жапон императорлық әскери-теңіз күштерінің соңғы ірі шабуылына жетекшілік етті. Ол жапондық "Ямато" линкорымен, жеңіл крейсер "Яхаги" және сегіз эсминецпен бірге Окинава шайқасында АҚШ Әскери-теңіз күштерін жою мақсатындағы "Тен Го" операциясы аясында соңғы шабуылға шықты. Ито бастапқыда бұл миссияға қарсы болды, оны бекер және ысырапшылық деп есептеді, бірақ император Әскери-теңіз күштерінен қандай да бір шабуыл күтетінін білгеннен кейін, ол келісім берді. 1945 жылдың 7 сәуірінде АҚШ әскери ұшақтары Окинаваға бет алған жапондық кемелерді байқап, оларға жүздеген американдық авиатасымалдауыштары шабуыл жасады. Жапондық әуе күшінің қолдауы болмағандықтан, жапондық кемелер жеңіліске ұшырады, ал "Ямато", "Яхаги" және төрт эсминец бірнеше бомба мен торпедадан қирады. Миссияны тоқтату және аман қалғандарды құтқару үшін қалған эскорт кемелерге бұйрық бергеннен кейін, Ито "Яматомен" бірге суға батуға шешім қабылдады. Ито қайтыс болғаннан кейін толық адмирал шеніне көтерілді. Оның жалғыз ұлы Окинава маңындағы камикадзе шабуылында қаза тапты, осыдан он күн өткен соң.
In November 1933, Itō was given his first command as captain of the light cruiser Japanese cruiser Kiso. In November 1935, he was reassigned to command the newly commissioned heavy cruiser Japanese cruiser Mogami. In April 1936, he was given command of the heavy cruiser Japanese cruiser Atago. In December 1936, Itō was assigned command of the battleship Japanese battleship Haruna. On December 1, 1937, Itō became a rear Admiral and was appointed Chief of Staff to the 2nd Fleet. The following year, he was named chief of the Navy Ministry's Personnel Bureau. After serving for two years, Itō commanded Cruiser Division 8 (CruDiv 8) in November 1940 until his appointment as Chief of Staff of the Combined Fleet in April 1941. In September of that year, Itō became Vice Chief of the Imperial Japanese Navy General Staff and was promoted to vice admiral a month later on October 15, 1941. He held this post until December 1944, when he was placed in command of the 2nd Fleet, based on the Inland Sea. In early April 1945, Ito commanded the last major offensive by the Imperial Japanese Navy when he led the battleship Japanese battleship Yamato on its final sortie accompanied by the light cruiser Japanese cruiser Yahagi and eight destroyers in Operation Ten Go, which aimed to destroy United States Navy during the Battle of Okinawa. Itō initially opposed the mission, which he viewed as futile and wasteful, but ultimately relented, after being informed that the Emperor was expecting the Navy to mount some kind of attack. On 7 April 1945, U. S. aircraft sighted the Japanese ships heading for Okinawa and subsequently several hundred American carrier aircraft attacked them. With no Japanese air support available, the Japanese ships were overwhelmed, and Yamato, Yahagi, and four of the destroyers were sunk by multiple bomb and torpedo hits. After ordering the mission cancelled and for the remaining escorts to rescue survivors, Itō chose to go down with the Yamato. Itō was posthumously promoted to full admiral. Ten days after his death, his only son died taking part in a kamikaze attack near Okinawa.
Фильмде
2005 жылы Toei компаниясының "Ямато" (男たちの大和 Otokotachi no Yamato) атты соғыс фильмінде Ито рөлін жапон актері Тетсуя Ватари сомдады. 1981 жылы Шуэ Мацубаяшидің "Ренго Кантай" (лит. "Біріккен флот", кейіннен АҚШ-та "Императорлық флот" деген атпен шығарылды) фильмінде Ито рөлін Кодзи Цурута ойнады. Шуэ Мацубаяшидің 1963 жылғы "Тайхэйё но тсубаса" фильмінде ("Тынық мұхитының қанаты", кейіннен АҚШ-та "Шабуыл жасағы!" және "Камикадзе" аттарымен шығарылды) Ито рөлін Сусуму Фуджита сомдады. Ютака Абэнің 1953 жылы түсірілген "Сенкан Ямато" фильмінде (戦艦大和, "Ямато соғыс кемесі") Ито рөлін Минору Такада ойнады.
In Toei's 2005 war film Yamato (男たちの大和 Otokotachi no Yamato), Itō was portrayed by Japanese actor Tetsuya Watari. In Shūe Matsubayashi's 1981 film Rengō Kantai 連合艦隊 (lit. "Combined Fleet", later released in the United States as The Imperial Navy), Itō was portrayed by Kōji Tsuruta. In Shūe Matsubayashi's 1963 film Taiheiyo no tsubasa 太平洋の翼 (lit. "Wings Over the Pacific", later released in the United States under the titles Attack Squadron! and Kamikaze), Itō was portrayed by Susumu Fujita. In Yutaka Abe's 1953 film Senkan Yamato 戦艦大和 (lit. "Battleship Yamato"), Itō was portrayed by Minoru Takada.