Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шиндо Йошин рю (新道楊心流), яғни "Жаңа Шырша мектебі" – жапондық жекпе-жек өнерінің дәстүрлі мектебі (ко рю), негізінен джиу-джитсу өнерін үйретеді. Атаудың алғашқы канджисі бастапқыда "新=Жаңа" деп аударылған, бірақ басты тармақта "жаңа" деген канджи ақырында гомофоникалық "神=қасиетті" деп өзгертілді. Мектептің атауы сондай-ақ Синто Йошин рю деп транслитерациялануы мүмкін, бірақ корю дәстүрін қазіргі заманғы Синтойошин рю мектебімен шатастыруға болмайды, олар байланыссыз.
Shindō Yōshin ryū (新道楊心流), meaning "New Willow School" is a traditional school (ko ryū) of Japanese martial arts, teaching primarily the art of jūjutsu. The first kanji of the name originally translated into "新=New", but in the mainline branch the kanji for "new" was eventually changed into the homophonic "神=sacred". The name of the school may also be transliterated as Shintō Yōshin ryū, but the koryu tradition should not be confused with the modern school of Shintōyōshin ryū which is unconnected.
Тарих / Негізгі бөлім
Шиндо Йошин рю дәстүрін Эдо дәуірінің соңында Курода кланының қызметшісі Кацуносуке Мацуока (1836–1898) құрды. Кацуносуке 1836 жылы Курода кланының Эдодағы штаб-пәтері – Эдо Хантайда дүниеге келді. 1858 жылы Кацуносуке Эдоның Асакуса ауданында өзінің алғашқы додзёсын ашты, онда Тенджин Шиньё рю джудзюцудан сабақ берді. Сонымен қатар, ол Кэсима Шиндан Жикишинкаге рю мектебінің он төртінші басшысы Сакакибара Кенкичидің, Сакакибара сёгун Токугава Иэмочиге қызмет еткен кезде, орнын басты. Жылдар өте келе Кацуносуке Эдо дәуірінің соңындағы заманауи джудзюцу жүйелері әскери маңызының көп бөлігін жоғалтып, тиімді әскери қатысудан гөрі жеке сынға қатысуға бағытталған жүйелерге айналды деген қорытындыға келді. Осы себепті 1864 жылы ол кэндзюцу және джудзюцудағы тәжірибесін біріктіріп, өзі жасаған жаңа жүйені құрды, оны "жаңа сабан мектебі" деген мағына беретін Шиндо Йошин рю деп атады. Сол кезде шайқаста тәжірибесі болмаса да, Кацуносуке бұл жаңа жүйенің әскери тұрғыдан қолданылуын қамтамасыз ету үшін сого будзюцу, яғни біріктірілген жауынгерлік жүйенің оқу бағдарламасын қамтуға ниеттенді. 1868 жылы Кацуносуке Мэйдзи қайта жаңғыруына куә болды және Бошин соғысында жеңілген тарапта соғысты. Токугава сёгунатының құлауынан кейін Кацуносуке Эдоның солтүстігіндегі Уэно ауылына көшіп, сонда жаңа додзё салды. Кацуносуке Уэноға көшкеннен кейін Асакусадағы додзё лицензияланған нұсқаушы Иносе Матакичидің басшылығымен филиалдық додзёға айналды. 1895 жылы қартайған Кацуносуке Эдода тұратын тағы бір лицензиялы шәкірті Шигета Обатаға негізгі желіден бөлініп, Шиндо Йошин рюдың өз тармағын басқаруға рұқсат берген кезде Шиндо Йошин рю екіге бөлінді. Бұл тармақ Обата ха Шиндо Йошин рю аталды. Кацуносуке Мацуока 1898 жылы 62 жасында қайтыс болды. Ұрпағы болмағандықтан Мацуока отбасы Матакичи Иносені Шиндо Йошин рюдың уақытша басшысы етіп тағайындады. Бұл тағайындаумен директорлық Кацуносуке немересі Тацуо ересек болғанда Мацуока отбасына қайта оралады деп түсіндірілді. Иносе басшылығының осы кезеңінде ол шамамен 20 жыл бойы Шимозума орта мектебінде оқытқан Тацусабуро Накаямаға Менкё Кайден сыйлады. 1917 жылы Тацуо Токио медицина колледжін бітіргеннен кейін Матакичи Иносе ресми түрде Шиндо Йошин рюдың директорлығын Тацуо арқылы Мацуока отбасына қайтарды. 1921 жылдың 21 маусымында Накаяма 1903 жылдан бері оның шәкірті болған Вадо Рюдің негізін қалаушы Хиронори Оцукаға Менкё Кайден сыйлады. Шиндо Йошин рюдың 3-ші басшысы болып қызмет етуден басқа, Тацуо Мацуока сәтті саясаткер және жетістіктерге жеткен дзюдошы болды, соңында 7-ші дан дәрежесіне жетті. Ол 1989 жылы 95 жасында қайтыс болды. Тацуо Мацуока 4-ші буынның басшысын тағайындамағандықтан, оның өлімімен білім беру аяқталды. Шиндо Йошин рюдың қалған студенттері "Шиндо Йошин рю Домонкай" деп аталатын жаңа ұйым құрды және осы ұйымға басшылық ету үшін доктор Рёзо Фудзивараны тағайындады. Доктор Фудзивара қазіргі уақытта Токиодағы беделді Ниппон Кобудо Кёкайда Шиндо Йошин рю өкілі болып қызмет етеді.
The Shindō Yōshin ryū tradition was founded late in the Edo period by a Kuroda clan retainer named Katsunosuke Matsuoka (1836–1898) Katsunosuke was born in Edo Hantei, the Edo headquarters of the Kuroda clan in 1836. Katsunosuke opened his first dōjō in 1858 in the Asakusa district of Edo where he taught Tenjin Shinyō ryū jūjutsu. He also stood in for his teacher Sakakibara Kenkichi, fourteenth headmaster of the Kashima Shinden Jikishinkage ryū school of kenjutsu, during Sakakibara's service to the shōgun Tokugawa Iemochi. Over the years Katsunosuke became convinced that the contemporary jūjutsu systems of the late Edo period had lost much of their military usefulness, evolving into systems driven more by individual challenge matches than effective military engagement. For this reason in 1864 he decided to combine his expertise in kenjutsu and jūjutsu by formulating a new system of his own creation called Shindō Yōshin ryū, meaning "new willow school." Despite having no first hand experience of battle at the time, Katsunosuke intended this new system embrace a curriculum reflecting that of a sōgō bujutsu or integrated martial system in order that it be militarily applicable. By 1868, Katsunosuke had witnessed the Meiji Restoration and fought on the losing side of the Boshin War. Following the collapse of the Tokugawa shogunate Katsunosuke relocated to Ueno Village, north of Edo, eventually constructing a new dojo there. Following Katsunosuke's relocation to Ueno, the dojo in Asakusa became a branch dojo under the direction of licensed instructor, Inose Matakichi. Shindō Yōshin ryū split into two lines in 1895 when an aging Katsunosuke authorized another licensed student living in Edo named Shigeta Ohbata to separate from the mainline and lead his own branch of Shindō Yōshin ryū. This line became the Ohbata ha Shindō Yōshin ryū. Katsunosuke Matsuoka died in 1898 at the age of 62. Without a male heir, the Matsuoka family appointed Matakichi Inose as the temporary headmaster of Shindō Yōshin ryū. With this appointment it was understood that the headmastership would return to the Matsuoka family when Katsunosuke's grandson, Tatsuo, reached adulthood. During this period of Inose's leadership, he awarded a Menkyo Kaiden to Tatsusaburo Nakayama, who taught at Shimozuma Middle School for approximately 20 years. In 1917, following Tatsuo's graduation from Tokyo Medical College, Matakichi Inose formally returned the headmastership of Shindō Yōshin ryū to the Matsuoka family via Tatsuo. On 21 June 1921, Nakayama awarded a Menkyo Kaiden to Hironori Otsuka, later founder of Wado Ryu, who was his student since 1903. In addition to functioning as the 3rd headmaster of Shindō Yōshin ryū, Tatsuo Matsuoka was a successful politician and an accomplished Judoka, eventually attaining the rank of 7th dan. He died in 1989 at the age of 95. As Tatsuo Matsuoka did not appoint a 4th generation headmaster, the transmission ended with his death. The remaining students of mainline Shindō Yōshin ryū formed a new organization called the Shindō Yōshin ryū Domonkai and appointed Dr. Ryozo Fujiwara to lead this organization. Dr. Fujiwara currently functions as Shindō Yōshin ryū’s representative to the prestigious Nippon Kobudō Kyōkai in Tokyo.
Тарих / Обата-Такамура филиалы
Обата/Такамура тармағы 1895 жылы Кацукосуке Мацуокадан менкё кайден алған Шигета Обатадан бастау алды. Шигета 1863 жылы Киотода Обата Шибухару есімді самурайдың отбасында дүниеге келген. Бала кезінде Шигета Миура Йошин Корю мектебінде оқыды. 1883 жылы Эдоға көшіп келіп, атақты Хидеми Тоцуканың басшылығымен Тоцука ха Йошин Корюде жаттығуларын жалғастырды. 1885 жылы ол тікелей басшы Кацуносуке Мацуоканың басшылығымен Шиндо Йошин-рюда жаттыға бастады. 1895 жылы менкё кайден алғаннан кейін Кацуносуке оған негізгі мектептен бөлінуге рұқсат берді және кейіннен өзінің жеке желісін құрды. 1898 жылы Шигета Обата Токионың Асакуса ауданында додзо ашты және бұл додзоны Обата Эйбукан деп атады. Шигета Обата - ХХ ғасырдың басындағы белгілі будока, ол Кацута Хирацука/Йошин рю, Масамидзу Иназу/Йошин Корю, Джигоро Кано/Дзюдо, Такеда Сокаку/Дайто рю, Йошида Котаро/Дайто рю және Такаёши Катаяма/Йошин рю сияқты белгілі будо тұлғаларымен қарым-қатынас жасады. 1899 жылы Шигета Обатаның Хидэёси есімді ұлы дүниеге келді. Шигета оның ұлы Шиндо Йошин рю-да жан-жақты оқытылуын қадағалады, өйткені ол әкесінен кейін екінші басшы болады деп күтілді. 1928 жылы Хидэёси Обатаның Юкиёши есімді ұлы дүниеге келді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хидэёси Обата одақтастардың Сайпанды қоршауында қаза тапты. Бұл хабарды алғаннан кейін, Шигета Обата немересі Юкиёши Обатаға менкё кайден сыйлады және оны өзінің ресми мұрагері етіп тағайындады. Бұл кезде Шигета өзінің немерелерін оқытуды жеке бақылау үшін Намиширо Мацухиро есімді толық лицензиялы нұсқаушыны тағайындады. 1945 жылы Токионың одақтастар тарапынан өртеліп бомбаға ұшырауы кезінде Шигета Обата қаза тауып, Обата Эйбукан додзосы қиратылды. Соғыстан кейінгі онжылдықта Юкиёши Обата Жапониядан шығып, ақырында Стокгольмге (Швеция) қоныстанды. Осы кезеңде Юкиёси Обата есімін қолдануды тастап, Такамура фамилиясын қабылдады. 1960 жылдары Юкиёси үйленіп, АҚШ-қа көшіп келді. Бұл қадам америкалықтардың Азия жекпе-жек өнеріне деген қызығушылығының артуымен тұспа-тұс келді. Нәтижесінде Юкиёси Солтүстік Калифорнияда өзін арнаған студенттер тобын құрды. 1968 жылы Юкиёси Такамура өзінің үйреткен өнерін Такамура ха Шиндо Йошин рю деп атады және өнерді насихаттауды қадағалау үшін ұйым құрды. Бұл Такамура ха Шиндо Йошин Кайдың дүниеге келуі болды. Бұл ұйым мүшелерінің саны келесі жиырма жылда баяу өсті және 1980 жылдардың ортасына қарай Америка, Филиппин, Жапония және Еуропада оқыту үшін он додзо мен он бес лицензияланған нұсқаушыны қолдады. 1996 жылы Юкиёши Такамура қатерлі ісікке шалдыққаннан кейін Сан-Францискода өзінің аға оқытушыларының кездесуін өткізді. Бұл кездесуге Жапониядан Такаги Изо, АҚШ-тан Дэвид Мейнард, Франциядан Анри Гембелио, АҚШ-тан Тобин Тредгилл және АҚШ-тан Нанет Окура қатысты. Бұл кездесуде Такамураның риуханың болашағы туралы көзқарасы талқыланды және ұйым каики (қағидалары) жобасын қайта қарады. Өлер алдында ол үш студентке Такамура ха Шиндо Йошин рюдағы менкё кайденді сыйлады. Олар: Осакадағы Изо Такаги, Ұлыбританиядағы Дэвид Мейнард және АҚШ-тағы Тобин Э. Тредгилл болды. Бастапқыда ұйымды әрқайсысы әр түрлі географиялық аймақтар үшін жауапты осы үш адамнан тұратын кеңес бақылайтын болды, бірақ 2003 жылы Изо Такаги мен Дэвид Мейнард денсаулық мәселелеріне байланысты белсенді оқытудан зейнеткерлікке шықты. Осы зейнеткерлікпен Тобин Э. Тредгиллден kaichō лауазымына көтерілуді сұрады, ол қазір бүкіл әлем бойынша ұйымды бақылайды. Такамура ха Шиндо Йошин Кай бүгінгі күні Тобин Э. Тредгиллдің басшылығымен штаб-пәтері Колорадо штатының Эвергрин қаласында орналасқан додзомен жалғасуда. Қазіргі уақытта ұйымның АҚШ, Канада, Испания, Португалия, Германия, Франция, Ұлыбритания, Финляндия, Швеция, Жаңа Зеландия және Австралияда жұмыс істейтін додзолары бар.
The Ohbata/Takamura branch originated with Shigeta Ohbata who received menkyo kaiden in 1895 from Katsukosuke Matsuoka. Shigeta was born in Kyoto in 1863 to a samurai named Ohbata Shibuharu. As a child Shigeta was enrolled in a school of Miura Yōshin Koryū. He moved to Edo in 1883 to continue his training in Totsuka ha Yōshin Koryū under the famed Hidemi Totsuka. In 1885 he commenced training in Shindō Yōshin ryū directly under headmaster Katsunosuke Matsuoka. In 1895 after he was awarded a menkyo kaiden he was permitted to separate from the mainline school by Katsunosuke and subsequently founded his own line. In 1898 Shigeta Ohbata opened a dojo in the Asakusa district of Tokyo and named this dojo the Ohbata Eibukan. Shigeta Ohbata was a prominent budoka of the early 20th Century who fraternized with such notable budo personalities as Katsuta Hiratsuka/Yōshin ryū, Masamizu Inazu/Yōshin Koryū, Jigoro Kano/Jūdō, Takeda Sokaku/Daitō ryū, Yoshida Kōtarō/Daitō ryū and Takayoshi Katayama/Yōshin ryū. In 1899 a son was born to Shigeta Ohbata named Hideyoshi. Shigeta saw to it that his son was extensively trained in Shindō Yōshin ryū as he was expected to eventually succeed his father as the 2nd headmaster. In 1928 a son was born to Hideyoshi Ohbata named Yukiyoshi. During World War 2 Hideyoshi Ohbata was killed during the Allied siege of Saipan. Upon receiving this news, Shigeta Ohbata awarded his grandson Yukiyoshi Ohbata a menkyo kaiden and appointed him as his formal successor. At this time Shigeta also appointed a fully licensed instructor named Namishiro Matsuhiro to personally oversee his grandsons training. Shigeta Ohbata was killed and the Ohbata Eibukan dojo destroyed in 1945 during the Allied firebombing of Tokyo. In the decade following the war, Yukiyoshi Ohbata left Japan eventually settling in Stockholm, Sweden. During this period Yukiyoshi abandoned using the name Ohbata and adopted the family name Takamura. In the 1960s Yukiyoshi married and immigrated to the United States. This move coincided with an explosion of American interest in Asian martial arts. Consequently, Yukiyoshi cultivated a dedicated group of students in the area of Northern California. Around 1968, Yukiyoshi Takamura renamed the art he taught Takamura ha Shindō Yōshin ryū and founded an organization to oversee the promotion of the art. This was the birth of the Takamura ha Shindō Yōshin Kai. This organization slowly grew in membership over the next twenty years and by the mid 1980s supported ten dojos and fifteen licensed instructors teaching in America, the Philippines, Japan and Europe. In 1996 following a cancer diagnosis, Yukiyoshi Takamura convened a meeting of his senior instructors in San Francisco. Present at this meeting were Takagi Iso (Japan), David Maynard (United States), Henri Gembelliot (France), Tobin Threadgill (United States) and Nanette Okura (United States). At this meeting Takamura's vision for the future of the ryuha was discussed and a revised draft of the organizations kaiki (bylaws) completed. Prior to his death he awarded three students menkyo kaiden in Takamura ha Shindō Yōshin ryū. These were Iso Takagi in Osaka, David Maynard in the United Kingdom, and Tobin E. Threadgill in the United States. Initially the organization was intended to be overseen by a board composed of these three individuals, each responsible for different geographical areas, but in 2003, Iso Takagi and David Maynard retired from active teaching due to health issues. With these retirements, Tobin E. Threadgill was asked to ascend to the position of kaichō as outlined in the organizations kaiki, and now oversees the organization worldwide. The Takamura ha Shindō Yōshin Kai continues today under the direction of Tobin E. Threadgill with its headquarters dojo located in Evergreen, Colorado. The organization currently has dojos operating in the United States, Canada, Spain, Portugal, Germany, France, United Kingdom, Finland, Sweden, New Zealand and Australia.
Оқу бағдарламасы
Шиндо Йошин рю бағдарламасы екі түрлі Йошин рю желісінің, Акияма Йошин рю (Тенджин Шинъё рю) және Накамура Йошин Корю (Тоцука ха Йошин рю) күшті ықпалында болды. Ходзоин рю, Касима Шинден Джикишинкаге рю, Хокушин Итто рю, Тоцука ха Йошин Корю және Тенджин Шинъё рю ілімдерін оқыған Мацуока Кацуносуке осы алуан дәстүрлердің көптеген ұғымдарын негізгі Шиндо Йошин рю құрамына біріктірді. Шиндо Йошин рю оқу жоспары классикалық будо мектептерінің көпшілігіне сай ұйымдастырылған. Оқыту үш деңгейге бөлінген, олар оқыту лицензияларын беру арқылы көрсетіледі. Бұл – шоден, чуден және жоден гокуи. Сондай-ақ, осы лицензияларды берудегі жоғары билікті көрсететін әкімшілік лицензия да бар. Бұл әкімшілік лицензия менкё кайден деп аталады. Көптеген классикалық будо мектептеріндегідей, будоның қазіргі заманғы түрлерімен байланысты кю/дан жүйесі сияқты техникалық дәрежелік жүйе болған жоқ. Шиндо Йошин рю әдемілік пен табиғи қозғалысқа ерекше мән береді. Шиндо Йошин рю Тенджин Шинъё рю және Тоцука ха Йошин Корю элементтерін біріктіргенімен, оның вазасы қару-жарақтан әсерленген, жұмсақ техниканы көрсетеді. Такамура тармағына Мацузаки Шинкаге рю Хёхоның қосымша ықпалы да енген.
The Shindō Yōshin ryū syllabus is heavily influenced by two different lines of Yōshin ryū, the Akiyama Yōshin ryū (Tenjin Shin'yō ryū) and Nakamura Yōshin Koryu (Totsuka ha Yōshin ryū). As a student of the teachings of Hōzōin ryū, Kashima Shinden Jikishinkage ryū, Hokushin Ittō ryū, Totsuka ha Yōshin Koryū and Tenjin Shin'yō ryū, Matsuoka Katsunosuke consolidated many concepts of these various traditions into the foundational Shindō Yōshin ryū. The curriculum of Shindō Yōshin ryū is organized in a manner consistent with most classical schools of budo. The teachings are divided into three levels represented by the issuing of teaching licenses. These are shoden, chūden and jōden gokui. An administrative license also exists which represents ultimate authority over the issuing of these licenses. This administrative license is called a menkyo kaiden. As with most classical schools of budo, there was no technical ranking system similar to the kyū/dan system commonly associated with modern forms of budo. Shindō Yōshin ryū emphasizes grace and natural movement. Although Shindō Yōshin ryū reflects the combining of elements of the Tenjin Shin'yō ryū and the Totsuka ha Yōshin Koryū, its waza demonstrates a softer, more weapon influenced execution of technique. The Takamura branch includes further influence from Matsuzaki Shinkage ryū Hyōhō.
Каратэге әсері
Шиндо Йошин рю Жапонияның ең белгілі каратэ стильдерінің бірі – Вадо рюдың негізін қалауда шешуші роль атқарды. Вадо рюдың негізін қалаушы Хиронори Оцука, Тацусабуро Накаяма атты лицензияланған ұстаздан Шиндо Йошин рюді оқыды. Накаяма Шимоцума қаласындағы Генбукан додзоның бас жаттықтырушысы және Шимоцума орта мектебінің дене шынықтыру пәнінің мұғалімі болды.
Shindō Yōshin ryū was fundamental in the founding of one of Japan's most prominent styles of karate, Wadō ryū. The founder of Wadō ryū, Hironori Ohtsuka, studied Shindō Yōshin ryū under a licensed instructor named Tatsusaburo Nakayama. Nakayama was the chief instructor of the Genbukan dojo in Shimotsuma city and the physical education teacher at Shimotsuma Middle School.