.577 Snider–Enfield мылтығы: тарихы, қабылдануы, артықшылықтары. 1866-1900 ж. Британ армиясында қолданылған, жылдам атуға арналған мылтық туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық .577 Снайдер-Энфилд – артқыдан оқталатын мылтық. Американдық ойлап табушы Джейкоб Снайдер осы қарудың механизмін жасады, ал Снайдер-Энфилд – Снайдер түрлерінің ең көп тарағанының бірі болды. Британдық армия 1866 жылы оны кеңінен таралған 1853 үлгісіндегі Энфилд мылтықтарын жаңарту жүйесі ретінде қабылдады және 1880 жылға дейін, Мартини-Генри мылтығы оны ығыстыра бастағанға дейін пайдаланды. Британдық Үнді армиясы Снайдер-Энфилдті XIX ғасырдың соңына дейін қолданды.
The British .577 Snider–Enfield was a breech loading rifle. The American inventor, Jacob Snider created this firearm action, and the Snider–Enfield was one of the most widely used of the Snider varieties. The British Army adopted it in 1866 as a conversion system for its ubiquitous Pattern 1853 Enfield muzzle loading rifles, and used it until 1880 when the Martini–Henry rifle began to supersede it. The British Indian Army used the Snider–Enfield until the end of the nineteenth century.
Құрылыс және өндіріс
Сынақтарда Снайдер 1853 үлгісінің түрлендірілген нұсқалары түпнұсқа 1853 үлгісінен гөрі дәл және әлдеқайда жылдам атылатыны дәлелденді; жаттықтырылған әскер қызметкері, зеңбірекпен минутына он рет нысаналы оқ атуға қабілетті болды, ал тұмсықтан зарядталатын қарумен минутына үш рет ғана атуға болады. 1866 жылдан бастап, Enfield мылтықтары Royal Small Arms Factory (RSAF) Enfield-те, бастапқы Mark I үлгісінен бастап, көптеп қайта жаңартылды. Қайта жаңартылған мылтықтар жаңа брекблок/ресивер жинағын алды, бірақ бастапқы темір түтігін, жиһазын, құлыпты және балғасын сақтап қалды. Mark III мылтықтары жаңадан жасалды. Олар болаттан жасалған түтіктерге, жалпақ мұрынды балғаларға және қарапайым біртұтас блок көтерілетін тілшесінің орнына құлыптағыш блокқа ие болды. Snider–Enfield, өзінің авторының атымен аталған Боксер патроны деп аталатын, металл қаптамалы жаңа типтегі патрон қолданды. Бректің ішінде диагональды төмен қарай бағытталған оқ шығару механизмі орналасқан, ол алдыңғы механизммен бекітілген балғамен соғылады. Қаруды пайдалану үшін, әскер қызметкері балғаны кері тартып, сол жақтан орнатылған брекблок рычагын ұстап, блокты қабылдағыштан оңға айналдырып, содан кейін қолданылған гильзаны шығару үшін блокты кері тартады. Гильза шығару механизмі болмағандықтан, атушы мылтықты оңға бұрып, гильзаның түсіп кетуіне мүмкіндік беру үшін төңкеріп тастайды.
In trials, the Snider Pattern 1853 conversions proved both more accurate than the original Pattern 1853s and much faster firing; a trained soldier could fire ten aimed rounds per minute with the breech loader, compared with only three rounds per minute with the muzzle loading weapon. From 1866 onwards, the Enfield rifles were converted in large numbers at the Royal Small Arms Factory (RSAF) Enfield beginning with the initial pattern, the Mark I. The converted rifles received a new breechblock/receiver assembly, but retained the original iron barrel, furniture, lock, and hammer. The Mark III rifles were newly made. They featured steel barrels which were so marked, flat nosed hammers, and a latch locking breech block instead of the simple integral block lifting tang. The Snider–Enfield used a new type of metal cased cartridge called a Boxer cartridge after its designer. The breech block housed a diagonally downward sloping firing pin struck with a front action lock mounted hammer. To operate the weapon, the rifleman cocked the hammer, flipped the block out of the receiver to the right by grasping the left mounted breech block lever, and then pulled the block back to extract the spent case. There was no ejector, so the firer turned the rifle to the right and upside down to allow the case to drop out.
Нұсқалар
Снайдер-Энфилд бірнеше нұсқада шығарылды. Ең көп кездесетін нұсқалар – мылтық немесе ұзын мылтық, қысқа мылтық және кавалериялық және артиллериялық карабиндер. Ұзын мылтықтың ұңғысы және үш ұңғыма белдеуі бар. Оның жалпы ұзындығы (байонетінсіз) – ұзындығы. Ол жеке құрамдық пехотаға берілді және бір айналымда үш ойықты рельстік бөлігі бар. Қысқа мылтықтың ұңғысы және екі ұңғыма белдеуі, сондай-ақ темір жиһазы бар. Бұл нұсқа жеке құрамдық пехота мен мылтық бөлімдерінің сержанттарына берілді. Оның бір айналымда бес ойықты рельстік бөлігі бар. Кавалериялық карабин жартылай жиналған және тек бір ұңғыма белдеуі бар. Оның ұңғысы Қысқа мылтық сияқты. Артиллериялық карабин толық жиналған, екі ұңғыма белдеуі бар және Қысқа мылтық пен кавалериялық карабиннің рельстік бөлігімен бірдей. Снайдер көптеген имитациялардың нысаны болды, соның ішінде дерлік толық көшірме болған Непал Снайдері, Голландия Снайдері, Дания теңіз Снайдері және француздық Табатьер мен орыс Крнканың «рұқсатсыз» бейімделулері. Сондай-ақ, «Сауда үлгісі» Снайдер-Энфилдтер де болды, оларды әртүрлі ағылшын қару жасаушылары жеке сатып алу үшін жасады. Бұл қарулар көбінесе ерікті әскери бөлімдердің мүшелеріне немесе мылтық сатып алғысы келетін кез келген адамға сатылатын.
The Snider–Enfield was produced in several variants. The most commonly encountered variants were the Rifled Musket or Long Rifle, the Short Rifle, and the Cavalry and Artillery Carbines. The Long Rifle has a barrel and three barrel bands. Its total length (without bayonet) is in length. It was issued to line infantry and has three groove rifling with one turn in The Short Rifle has a barrel and two barrel bands with iron furniture. This variant was issued to sergeants of line infantry and rifle units. It has five groove rifling with one turn in The Cavalry Carbine is half stocked and has only one barrel band. It has a barrel, with the same rifling as the Short Rifle. The Artillery Carbine has a barrel with a full stock and two barrel bands, and the same rifling as the Short Rifle and Cavalry Carbine. The Snider was the subject of substantial imitation, in both approved and questionable forms, including the Nepalese Snider, which was a nearly exact copy, the Dutch Snider, Danish Naval Snider, and the "unauthorised" adaptations of the French Tabatière and Russian Krnka. There were also "Trade Pattern" Snider–Enfields, being Snider–Enfields made for private purchase by various English gun makers. These were often intended for sale to members of volunteer military units, or simply to anyone who might wish to purchase a rifle.
Қазіргі қолданысы
Бұл мылтықтарды энтузиастар әлі де қолданып келеді, ал Atlanta Cutlery және International Military Antiques компанияларының Лаган Силехана сарайындағы Корольдік Непал қару-жарақ қоймасында бір ғасырдан астам уақыт бойы сақталған көптеген көне қаруларды сатып алуы олардың санының артуына ықпал етті. Оқ-дәрілер қазіргі заманғы .577 Snider патрондарына немесе 24 калибрлі мыс оқ-дәрі қабықшаларына қайта салынады. Қара ұнтақ немесе оның қазіргі заманғы аналогтары қолданылады. Галифакс цитаделі полкінің қауымдастығы Галифакс цитаделінде тікелей атыс демонстрацияларын өткізеді; олардың шамамен 60 осындай мылтығы бар. Бұған қоса, Кингстон қаласындағы Форт-Генридегі Форт-Генри сақшылары да осы қарудың түрлі нұсқаларын қайта жаңғырту шараларында пайдаланады.
Enthusiasts still use these rifles today, with the number in circulation boosted by the acquisition by Atlanta Cutlery and International Military Antiques of a vast quantity of antique weapons held in the Royal Nepalese Armory in the Lagan Silekhana Palace for over a century. Ammunition is reloaded into either modern production .577 Snider cases, or re formed 24 gauge brass shotgun shells. Black powder or modern black powder substitutes are used. The Halifax Citadel Regimental Association does live fire demonstrations in the Halifax Citadel; they have around 60 of these rifles. In addition, the Fort Henry Guard at Fort Henry, Kingston also uses the various variants of this weapon for their re enactments.