Папа Григорий XVI-ның "Mirari vos" энциклопедиясы: Либерализм мен діни бейтараптық туралы
Mirari vos
Мирари Вос – 1832 ж. Папа Григорий XVI-ның либерализм, діни бейтараптық туралы энциклопедиясы. L'Avenir газетіне қарсылығы, Ламенне және басқалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Mirari vos (лат. "Сіз таңғаласыз"; "Либерализм және діни бейтараптық туралы" деген тақырыпта), кейде Mirari vos arbitramur деп те аталады, Папа Григорий XVI-ның төртінші энцикликалық хаты болып табылады және 1832 жылдың тамызында жарияланды. "Католик әлемінің барлық патриархтарына, приматтарына, архиепископтарына және епископтарына" жолданған бұл энциклика жалпы аудиторияға және кең ауқымға ие, ал оның бұрынғы үш энцикликасы Папа мемлекеттері мен Польша Корольдігіндегі нақты аудиторияға арналған болатын.
Mirari vos (Latin: "That you wonder"; subtitled "On Liberalism and Religious Indifferentism"), sometimes referred to as Mirari vos arbitramur, was the fourth encyclical letter of Pope Gregory XVI and was issued in August 1832. Addressed to "All Patriarchs, Primates, Archbishops, and Bishops of the Catholic World", it is general in its audience and scope, whereas his three earlier encyclicals had been addressed to more specific audiences in the Papal States and the Kingdom of Poland.
Өмірбаян
Фелисити де Ламенна, Шарль де Монтелембер және Анри Лакордаир 1830 жылы қазан айында "L'Avenir" ("Болашақ") газетін шығарды. Көптеген қарсылықтардан кейін, 1832 жылы 15 наурызда оларға, саяси көзқарастары талқыланбауы шартымен, тыңдау мүмкіндігі берілді. Кездесу сыпайы және оқиғасыз болды. Австрия әскерлері Папа мемлекеттерінің тұрақтылығын қамтамасыз еткен жетекші консерватор саясаткер Клеменс фон Меттерних, бұл мәселені айыптауды талап етті. Папаның кеңесшілері, егер ол үнсіз қалса, Ламеннаның пікірлерін қолдайтын болады деп сенді. Келесі тамызда "Мирари Вос" жарияланды, онда Ламеннаның көзқарастары тікелей атаусыз сынға алынды. Сондай-ақ, ол ажырасуды жақтағандарды және Италия мемлекеттерінің заңды үкіметтерін құлатуға тырысқан құпия қоғамдарды айыптады. Папа діни бейтараптылыққа шабуыл жасады, оны бір діннің екіншісінен жақсырақ емес деген пікір ретінде қарастырды, және оны ар-ождан бостандығы үшін келтірілген аргументтің негізі деп санады. Ол мемлекеттің міндеті жалған және әдепсіз ілімдерді шектеу екенін, сондықтан баспа еркіндігін шектеуді жақтады. Оуэн Чадвик Грегоридің көзқарасын былай түсіндіреді: "Заңмен жазушылар мен сөйлеушілерге шындық емес нәрсені насияттауға немесе нәсілдік дискриминация, педофилия, порнография, неке бұзу немесе кісі өлтірудің күнә емес екенін жариялайтын сөздерді айтуға рұқсат беру, ешбір мемлекеттен Құдай талап ететін нәрсе бола алмайды". Ол былай деді: "Кейбіреулер олардың қателіктерінің саны дін мен шындықты қорғайтын бір кітаптың жарық көруімен толық өтемеленеді деп ойлайды. Кез келген заң, жақсылыққа үміт болғандықтан, қасақана зұлымдық жасауды айыптайды. Улы заттарды тарату, сату, сақтау және тіпті ішу керек деп ешқандай ақылды адам айтар ма, өйткені оған қарсы дәрі бар және оны қолданушылар қайта-қайта өлімнен құтылуы мүмкін?" Энциклока Ламеннаның жақтастарын да, қарсыластарын да қанағаттандырмады.
Felicité de Lamennais, Charles de Montalembert and Henri Lacordaire had started a newspaper, L'Avenir ("The Future") in October 1830. After much opposition, the pair gained an audience on March 15, 1832, on condition that their political views should not be mentioned. The meeting was apparently cordial and uneventful. The leading conservative statesman Klemens von Metternich, whose Austrian troops guaranteed the stability of the Papal States, pressed for a condemnation. The Pope's advisors were convinced that if he said nothing, it would condone Lamennais's opinions. Mirari vos was issued the following August, criticizing Lamennais's views without mentioning him by name. He also denounced those who advocated divorce, and secret societies that sought to overturn the legitimate governments of the Italian states. The pope attacked religious indifferentism, defined as the opinion that one religion is as good as another, which he saw as the basis for the argument for liberty of conscience. He saw it as the state's duty to curtail false, immoral doctrines, and so denounced freedom to publish indiscriminately. Owen Chadwick explains Gregory's perspective: "To provide legally that writers or speakers shall be free to promote what is not true or to utter words that declare that racial prejudice, or paederasty, or pornography, or adultery, or murder not to be sins, cannot be what God demands of any State". He stated, "Some are so carried away that they contentiously assert that the flock of errors arising from them is sufficiently compensated by the publication of some book which defends religion and truth. Every law condemns deliberately doing evil simply because there is some hope that good may result. Is there any sane man who would say poison ought to be distributed, sold publicly, stored, and even drunk because some antidote is available and those who use it may be snatched from death again and again? The encyclical satisfied neither Lamennais's supporters nor his detractors.