1956 ж. түсірілген «Елена және оның адамдары» фильмі – Жан Реноирдың туындысы, Ингрид Бергман мен Жан Маренің қатысуымен. Трилогияның бөлігі. Киностудияда түсірілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1956 жылғы фильм
1956 film
"Елена және оның еркектері" – Жан Ренуар режиссерлік еткен, Ингрид Бергман мен Жан Марас бас рөлдерде ойнаған 1956 жылғы фильм. Фильмнің түпнұсқа француз тіліндегі атауы – "Елена және еркектер", ал ағылшын тілінде сөйлейтін елдерде "Париж таңғажайып нәрселер істейді" деп аталды. Бұл "Алтын көлік" (1953) және "Француз канканы" (1955) фильмдерінен кейінгі трилогияның үшінші бөлігі. XXI ғасырда фильмнің қалпына келтірілген нұсқасы жарық көрді. Фильм Париждегі Биланкур студиясында түсірілді. Съемкалар қаланың әртүрлі жерлерінде, оның ішінде Сент-Клауд және Эрменонвилл сарайында өтті. Фильмнің декорацияларын суретші-қоюшы Жан Андре жасады.
Elena and Her Men is a 1956 film directed by Jean Renoir and starring Ingrid Bergman and Jean Marais. The film's original French title was Elena et les Hommes, and in English speaking countries, the title was Paris Does Strange Things. It is the third addition to the trilogy, preceded by The Golden Coach (1953) and French Cancan (1955). A restored copy has been released in the 21st century. It was shot at the Billancourt Studios in Paris. Location shooting took place around the city including in Saint Cloud and the Castle of Ermenonville. The film's sets were designed by the art director Jean André.
Сюжет
1956 жылы түсірілген және 1890 жылы Францияда өтетін «Елена және оның адамы» фильмі, ғасыр соңындағы Париждегі жас, әдемі және еркін рухты поляк ханшайымының тарихын баяндайды. Еленаның отбасы ақшасы таусылып, оларды құтқару үшін ол бай және жасы үлкен, отбасылық досқа тұрмысқа шығуға келіседі. Ол осы келісімге қол жеткізгеннен кейін, 14 шілде мерекесінде әйгілі генерал Ролланның көмекшісі, де Шевинкур графы (Мел Феррер) есімді әдемі бейтанысқа кездеседі. Олардың арасында тартымдылық пайда болады, бірақ ол Еленаны генерал Ролланмен (Жан Маре) таныстырғанда, генерал да оған қызығушылық танытады. Күннің соңында Елена өзінің келісімімен және екі жаңа адамның махаббатымен қиналып қалады. Жағдайды одан әрі ушықтыру үшін, генерал Ролланның саяси кеңесшілері оның Еленаға деген романтикалық сезімін француз үкіметін басып алуға ықпал етудің құралы ретінде көреді және оны оған қажетті сәттілік беру үшін пайдаланады. Фильм дамыған сайын, әрбір кейіпкердің жауапкершілікті тепе-теңдікпен ұстауға тырысуы күлкілі күреске айналады. Елена келісімін орындау және Францияны құтқаруға генералға көмектесу – бұл оның моральдық міндеті деп санайды, бірақ жүрегінде графқа ғашық. Граф өз генералы мен еліне адал, бірақ Еленаны генералына беруге дайын емес. Генерал Еленаға ғашық, бірақ оның жасырын сүйіктісі бар және Франциядағы өсіп келе жатқан саяси рөлімен айналысады. Генералды Франция үкіметі мемлекеттік төңкерістің алдын алу үшін елдің шалқарына жібергенде, Елена оның артынан еріп, Францияны құтқаруға көмектесуге тырысады. Граф оның артынан қуалайды, Еленаның махаббатын жеңіп алуға тырысады. Фильм Елена мен графтың бордель терезесінде сүйіскенін көрсетеді, олар Елена мен генералдың рөлін сомдайды, генерал мен оның сүйіктісінің циганша киініп Франциядан қашуына мүмкіндік беретін алдамшылық жасап, оларды құтқарады. Генерал өзінің саяси міндеттемелерін және Еленаны тастап кетеді, ал Елена мен жалған генералдың арасындағы махаббаттың білінуі олардың бір-біріне деген сезімін оятады, көретін адамдардың жүрегіне тиеді және қала бойынша шынайы махаббат толқыны таралып, саяси шиеленісті басады.
Produced in 1956, and set in 1890 France, Elena and Her Men tells the story of a young, beautiful, and free spirited Polish princess in fin de siècle Paris who specializes in granting people good luck. Elena's family has run out of money, and in order to save them, she agrees to marry a wealthy, older family friend. No sooner has she agreed to this engagement, than she meets a handsome stranger during a 14 July celebration, who turns out to be the famous General Rollan's aide, Count de Chevincourt (Mel Ferrer). Sparks fly with the Count, but when he introduces Elena to General Rollan (Jean Marais), the General is quite taken with her as well. By the end of the day, Elena finds her hands full with her engagement and the romantic interests of two new men. To further complicate matters, General Rollan's political advisers see the General's romantic interest in Elena as a way to influence him to take over the French government, and they employ her to grant him the luck he needs to do so. As the movie progresses, a comical battle of juggling responsibilities develops in each character. Elena feels it is her moral duty to honor her engagement, and to help the General save France, but in her heart she loves the Count. The Count is loyal to his general and country, but is unwilling to concede Elena to the General. The General is in love with Elena but already has a mistress and is preoccupied with his growing political role in France. When the General is deliberately posted to a remote town by the French government to prevent a coup d'état, Elena follows, trying to help save France. The Count pursues her, trying to win Elena's heart. The film concludes with Elena and the Count kissing in a brothel window, impersonating Elena and the General, providing a decoy so that the General and his mistress are able to escape France disguised as gypsies. The General abandons his political obligations and Elena, and the show of affection between Elena and the fake General sparks their love for each other touching the hearts of the people watching, and causing a wave of true love to pass over the town and mend political tension.
Өмірбаян
Бұл Бергманның күйеуі, режиссер Роберто Росселлиниден ажырасқаннан кейінгі алғашқы фильмі болды. Генерал Роланның кейіпкері тарихи генерал Булангерге негізделген. 1886 жылы Булангер Франко-прусс соғысындағы Францияның жеңілісіне қарамастан, жеке тұлға ретінде көпшіліктің қолдауын алды, ал кейбір жақтастары оны төңкеріс жасауға шақырды. (Ол олай істемеді.) Ол "Реноар фильмнің күлкілі элементтері арқылы Бергман мен Феррер арасындағы махаббат сияқты күшті эротикалық және романтикалық желіні сақтайды" дейді. Кристофер Фолкнер бұл фильмін Ренуардың белгілі "Ойын ережесі" фильміндегідей көптеген мәселелер мен оқиғаларды қамтитын фарс деп сипаттады. Бірақ ол оның жеңілдігіне қарамастан, біршама "цинизмге" толы екенін жазды. Оның айтуынша, "әйелдер тек сахнада, рөл ойнап, бейнелеу арқылы ғана (уақытша) билікке ие бола алады. Фильмнің соңында төңкеріс театрлық қойылымға айналғанда, барлық нақты билік – бұл өнердің нәтижесі деген ой ұсынылады."
This was Bergman's first film after leaving her husband, director Roberto Rossellini. The character of General Rollan was based on the historic General Boulanger. In 1886, Boulanger had much popular support personally despite the French defeat in the Franco Prussian War, and some supporters urged him to conduct a coup d'état. (He did not. )</blockquote>He says that "Renoir preserves a strong erotic and romantic thread (the love between Bergman and Ferrer) all the way through the movie's farcical elements." Christopher Faulkner described the film as a farce dealing with many issues and incidents similar to Renoir's well known Rules of the Game. But he wrote that it is somewhat "cynical," despite its lightness. He says that "the point is made that a woman can only find (provisional) power within representation, on a stage, playing a part. At the end of the film, as coup d’état dissolves into coup de théâtre, the suggestion is that all effective power is actually a function of performance."