Иілік аспаптарына арналған қосымша – иық тірегі. Ол ойнау кезінде ыңғайлылықты арттырып, аспаптың сығуын болдырмайды. Материалдары: ағаш, алюминий, карбон.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Скрипкалар мен виолаларға арналған қосымша жабдық. Иық тірегі 20 ғасырдың ортасында пайда болды. Ол ағаштан, алюминийден, көміртек талшығынан немесе пластиктен жасалуы мүмкін. Әдетте, иық тірегі скрипканың артқы жағының жиегіне резеңке түтікшелермен немесе жұмсақ пластиктен жасалған "аяқтары" арқылы бекітіледі. Иық тірегінің мақсаты – ойнаған кезде иықтың биіктігін арттыру және аспаптың сырғанауын болдырмау арқылы қолайлы жағдай жасау. Иық тіректері көбінесе иықтың қисығын қайталайды; кейбіреулері иілгіш, ал кейбіреулері губка тәрізді материалдан жасалған, сондай-ақ тұрақтандыру үшін иықтың үстінен әрі ілінетін ұзартулары бар.
Accessory used for violins and violas
The shoulder rest is an accessory that can be found on violins and violas. The shoulder rest appeared around the middle part of the 20th century. It may be made of wood, aluminium, carbon fiber or plastic. Usually, the shoulder rest attaches to the edge of the back of the violin with "feet" padded with rubber tubing or made of soft plastic. The goal of a shoulder rest is to allow a more comfortable attitude while playing by adding height to the shoulder and preventing the instrument from slipping. A shoulder rest generally follows the curve of the shoulder; some shoulder rests are bendable, others are made of sponge like material, and a few have an extension that hooks further over the shoulder for stability.
Функция
Қайырманың дизайны қандай болмасын, ол аспапты ойнау кезінде ұстап тұруды жеңілдететін қосымша құрал болып табылады. Бұл сол қолдың жұмысын жеңілдетеді, тегіс әрі жеңіл ауысу техникасын мүмкін етеді. Барлық тіректер скрипканы қолдау мен еркіндік (немесе скрипканы ұстаудағы икемділік) арасында шартты келісімге келуі керек. Нарықта жұмсақ және қатты тіректер бар. Иық тіреуі – 20 ғасырдың ортасындағы өнертабыс. Оған дейін скрипкашылар мен альтшылар өз аспаптарын ұстау үшін түрлі стратегияларды қолданды: әсіресе скрипканы 16 және 17 ғасырларда көбінесе омыртқа сүйегінің үстінде немесе астында ұстағандай бейнеленген, бірақ бұл ауысуды біршама шектейді. Леопольд Моцарт скрипкін иығына төмен түсіріп ұстаған күйінде суреттелген. Ірі альттарды әдетте мойынға тағылатын белбеулермен ойнаса, скрипкаларды ойнаушылардың галстугіне бекітетін. Иық тіреусіз ойнаудың екі кең таралған тәсілі бар. Біріншісі – скрипканы сол қолдың көмегімен үнемі көлденең ұстап тұру. Бұл көбінесе төменгі ауысу кезінде бас бармақтың қозғалмалығын азайтады және аспапты қолдау үшін бас бармақты скрипка мойнынан шығармауды талап етеді. Екінші тәсіл – аспапты мойын-оқпан аймағында толықтай қолдау, көбінесе скрипканы жаққа жақындату және оны орнында ұстау үшін жаға сүйегінің жанына қандай да бір төсем қою қажет. Кейбір скрипкашылар, әсіресе орын ауыстыру және вибрато кезінде, иығын көтеруі мүмкін. Мұндай тәсілде жиі бұлшықеттердің тұрақты керілуі сияқты проблемалар туындайды, бұл техниканың еркін ағысын бұзады және ұзақ мерзімде жарақатқа әкелуі мүмкін. Бұл проблемалар иық тіреуін дұрыс пайдаланбағаннан да туындауы мүмкін. Заманауи музыканттар иық тіреуін пайдаланбаса, оның орнына жұқа губка немесе мата қолдануы мүмкін. Кейбір аспаптар ағашқа тиюден немесе аспапқа қосымша кернеу тудырудан иық тіреуінің іздерін қалдыруы мүмкін.
A shoulder rest, whatever its design, is an accessory to facilitate holding the instrument in place while playing. This can lighten the task of the left hand, enabling smoother and lighter shifting technique. All rests must make a compromise between violin support and freedom (or flexibility in holding the violin). There are both soft rests and rigid rests on the market. The shoulder rest is an invention of the middle part of the 20th century. Prior to its invention, violinists and violists employed a number of strategies to hold their instruments: the violin in particular was often depicted in the 16th and 17th centuries being held on or below the collarbone, though this does restrict shifting somewhat. Leopold Mozart is portrayed holding his violin quite low on his shoulder. Large violas were typically played with the aid of straps around the neck, and violins could be attached to the players' cravat. There are two common approaches to playing without a shoulder rest. The first is to hold the violin horizontal with the support of the left hand at all times. This usually decreases the mobility of the thumb during downshifts and requires the thumb never to leave the neck of the violin in order to support the instrument. The second approach is to support the instrument almost fully at the neck shoulder region, often requiring the use of some form of padding beside the collar bone to bring the violin closer to the jaw and to hold the instrument in place. Some violinists may even raise their shoulder to achieve this, particularly when shifting positions and when using vibrato. Problems frequently surface while doing this, such as constant muscle tension which obstructs fluidity of technique, and may lead to injury in the long term. These problems can also arise from incorrect usage of shoulder rests. Modern musicians who chose not to use shoulder rests may also prefer in its place a thin sponge or a cloth. Some instruments have also been marked by shoulder rests due to friction on the wood or added tension to the instrument.