Кіріспе

Марджори Шостак (11 мамыр 1945 – 6 қазан 1996) – американдық антрополог. Ол антропология саласында формальды білім алмағанымен, Оңтүстік-Батыс Африкадағы Калахари шөлінде !Кунг Сан халқы арасында ауқымды далалық зерттеулер жүргізіп, осы аңшы-жинаушы қоғамдағы әйелдердің өмірін көркем бейнелегенімен әйгілі болды.

Өмір

Шостак Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында өсті. Ол Бруклин колледжінде әдебиет мамандығы бойынша білім алып, «бакалавр» дәрежесін алды, сол жерде әйелдердің тең құқықтары үшін күресті қолдады және болашақ күйеуі Мелвин Коннермен танысты. 1969 жылдан 1971 жылға дейін Шостак пен Коннер Ботсвана мен Оңтүстік Африка шекарасындағы, Оңтүстік-Батыс Африканың Добе аймағында !Кунг Сан тайпасының арасында өмір сүрді. Олар сол жерде !Кунг тілін үйреніп, антропологиялық зерттеулер жүргізді. Күйеуі тамақтану және фертильділік сияқты медициналық мәселелерді зерттесе, Шостак !Кунг Сан қоғамындағы әйелдердің рөлін зерттеді және «Ниса» деген псевдониммен танысқан әйелмен жақын қарым-қатынас орнатты. Шостақтың осы тақырыптағы кітабы «Ниса: !Кунг әйелінің өмірі мен сөздері» 1981 жылы Гарвард университетінің баспасында жарық көрді және қазірде антропологиядағы негізгі еңбектердің бірі саналады. Кітап Шостак пен Нисаның әртүрлі дауыстарын біріктіріп, антропологиялық бақылаулар мен «жабайы» әйелдің өмір тарихын өз сөздерімен айту арқылы алмастырады. Шостак !Кунг Сан әйелдерінің Батыс мәдениетіндегі әйелдерге қарағанда жоғары мәртебеге және тәуелсіздікке ие екенін, оның себебі – олардың тамақ өндірісіне қосқан үлесі екенін айтады. 1980 жылдары Шостак пен Коннер «Палеолиттік диета» идеясын қолдайтын танымал кітап және бірнеше мақала жазды. Бұл диетаның негізі – ауыл шаруашылығы мен индустриалды қоғамдарда кездесетін көптеген аурулардың себебі, адам эволюциясының барысында қалыптасқан тамақтану режимінен айырмашылықта болады деген пікір. Шостак пен Коннердің үш баласы болды. 1983 жылы Коннер Эмори университетінің антропология факультетінің деканы қызметіне тағайындалғанда, олар Атланта қаласына (Джорджия штаты) көшіп келді, ал Шостак Либералды өнер институтында ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. Ол сонымен қатар антропология, өмір тарихы әдістері және Калахари туралы курстар оқыды. 1989 жылы емделгеннен кейін, Шостак емханадан қайтып, Нисамен тағы бір сұхбат жүргізу үшін Калахариға оралды. Ол 1996 жылы 51 жасында қайтыс болды, оның екінші кітабы «Нисаға оралу» дайындалып жатқан кезде. Кітап 2000 жылы жарық көрді. Онда Шостак Ботсванадағы дәстүрлі рәсімді сипаттайды, онда Ниса Шостақтың рагын емдеуге тырысады. Ол күйеуі, балалары, ата-анасы және әпкесін қалдырды.