Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық қару жасаушы және өнертапқыш (1766–1835), ағылшын крикетшісі.
British gunsmith and inventor (1766–1835)
the English cricketer
Джозеф Мантон (6 сәуір 1766 – 29 маусым 1835) – британдық қару жасаушы. Ол спорттық ату ісін жаңартты, қару сапасын жетілдірді және қазіргі заманғы артиллериялық снарядтардың дамуына негіз салды. Мантон спорттық атушы және полковник Питер Хокердің досы болған.
Joseph Manton (6 April 1766 – 29 June 1835) was a British gunsmith. He innovated sport shooting, improved weapon quality and paved the way for the modern artillery shell. Manton was a sport shooter and a friend of Colonel Peter Hawker.
Қару шебері
1780-1781 жылдары Мантон алғаш рет Ньютон қаласындағы Грантемде қару жасаушының шәкірті болды. 1781 жылдан бастап ол ағасы Джонмен бірге жұмыс істеді. Ол жылына шамамен 100 қару жасады, оның ішінде жасанды жәшіктегі дуэльдік тапаншалар мен мылтықтар болды.
From 1780 to 1781, Manton was first apprenticed to a gunmaker in Grantham, Newton. He worked under his elder brother John from 1781 onward. He produced around 100 weapons annually, including both cased duelling pistols and shotguns.
Құбырдың тұйықталуы
XIX ғасырдың басында Мантон түтікше (немесе таблетка) құлыпты ойлап тапты, бұл Александр Форсайттың хош иісті бөтелке құлыптысынан жақсарды. Ол фулминатты контейнерде сақтаудың орнына бір рет қолданылатын ұсақ дөңгелектерді немесе таблеткаларды пайдаланды. Оқпаның тетігі өткірленді; ол түскен кезде түтікше / таблетканы ұрып, фулминаттарды жарылысқа келтірді. Форсайттың дизайнынан сенімдірек болғандықтан және Регенттік кезеңде көптеген аңшылар (сондай-ақ Австрия армиясы үшін жасалған нұсқасы) қолданғанмен, оны Ұлыбритания, Франция, Ресей және Америка армиялары кремневкадан бас тарта отырып, соққылы қақпақпен тез алмастырды.
In the early 19th century, Manton invented the tube (or pill) lock, an improvement over Alexander Forsyth's scent bottle lock. It used single use pellets or pills in place of storing a reserve of fulminate in a container. The hammer of the gun was sharpened; when it fell, it crushed the tube/pellet, causing the fulminates to detonate. Although more reliable than Forsyth's design and adopted by many sportsmen during the Regency period (and a variant for the Austrian army), it was quickly overshadowed by the percussion cap, which was adopted by the armies of Britain, France, Russia, and America to replace the flintlock.
Артиллерия
Мантонның мансабының басым бөлігі британдық армиямен дауласқан күйінде өтті. Мантон әскерді өзінің ағаш тостаған дизайнының үлкенірек нұсқасын сатып алуға ынталандырды, оны қырлы артиллерияда пайдалану үшін. Мантон зеңбіректердің ату дәлдігін жақсарту үшін тынымсыз жұмыс істеді. Ол жаңа типтегі оқ-дәрі жасады. Ол ұнтақ орнына бір рет қолданылатын патронды қолдануды жақтады, бұл қазіргі заманғы оқ конструкциясының негізіне айналды. Ол зеңбіректерді арттан зарядтау қаруларының дамуына көмектесті.
The greater part of Manton's career was spent at loggerheads with the British Army. Manton interested the army in purchasing a larger version of his wooden cup design to be used in rifled artillery. Manton worked tirelessly to improve cannon firing accuracy. He created a new type of ammunition. He advocated the use of a disposable cartridge instead of loose powder, which became the basis for modern bullet design. It helped pave the way for breech loading weaponry.
Сатудан айырылған
Армия Мантонға зеңбірек пен қаржы берді, ал оларға орнына күрт жақсартылған қару күтілді. Мантонның дизайны жоғары сапалы болды, алайда төлем мәселесіндегі дау армияны оның тиімділігі аз екенін мәлімдеуге мәжбүр етті. Мантонға қалай төлеу керектігі туралы жанжал туды; ол келісімнің 30 000 фунт стерлингтік біржолғы төлемді қарастырғанына сенді. Армия болса, олар зерттеу және әзірлеуге бұрыннан ақша салғандықтан, сынақтан өтпеген дизайн үшін мұндай үлкен сома төлегісі келмейтінін айтты. Мантон өз дизайнына патент алып, армияны келіссөздерге отыруға мәжбүр етті. Армия оған әрбір снаряд үшін бір пенни ұсынды, бірақ Мантон бұл ұсыныстан бас тартты. Мантонды таң қалдырғаны, армия өз ұстанымында тұрды. Мантон армия пайдаланбайтын қаруды жасауға уақыт пен ақша жұмсағанынан қорқып қалды. Армия оның ұсынысын қабылдамады, ол бойынша армия авторлық төлемсіз снарядтарды жасауға мүмкіндік алғанда, ал Мантон ағаштан жасалған бөшкелерді (капсулаларды) жасауға тиіс болған. Оның дизайны Форсайттың дизайнынан сенімдірек болды және Регенттік кезеңде көптеген спортшылар (және австриялық армия) қолданды. Он жылдан астам соталған сот дауларынан кейін Мантон мүлкін жоғалтып, 1826 жылы банкрот деп жарияланды. Оның Оксфорд-стриттегі шеберханасы тәркіленді, ал оның қару-жарағын болашақ қару сатушы Джозеф Ланг сатып алды, оның компаниясы кейін Аткин, Грант және Лангтың бір бөлігіне айналды. Ланг Корольдік театрдың Хеймаркетке жақын орналасқан ғимаратында алғашқы ату оқу орталықтарының бірін ашқан.
The army provided Manton a cannon and funding, and in return expected a greatly improved weapon. Manton's design was superior, although an argument over payment caused the army to declare it of little benefit. A row erupted over how Manton was to be paid; he believed the agreement was to be a £30,000 lump sum. The army argued that since they had already invested money (sunk costs) into research and development, they did not want to pay such a huge amount of money for a design that had not been field tested. Manton patented his design, forcing the Army to negotiate. The army offered him one farthing for each shell they produced, but Manton refused this offer. Surprisingly for Manton, the army stood its ground. Manton was frightened that he had spent time and money developing a weapon that the army would not use. The Army rejected his offer, whereby the army could make the shells without paying royalties, while Manton would make the wooden cups. His design was more reliable than Forsyth's design and adopted by many sportsmen during the Regency period (and by the Austrian army). After more than a decade of unsuccessful legal battles, Manton lost his fortune and was declared bankrupt in 1826. His Oxford Street workshop was seized and his stock of guns bought by Joseph Lang, an aspiring gun dealer whose company would eventually become part of Atkin, Grant and Lang. Lang is credited with opening one of the first shooting schools in the premises adjoining the Royal Theatre Haymarket.
Мұра
Мантонның қарулары кремневой дәуірінің ең ізделісті дизайндарының қатарында болып табылады және аукционда Holland & Holland мылтықтарынан да қымбатқа сатылуы мүмкін. Оның жұмыскерлерінің арасында Джеймс Пурдей (кейіннен Пурдей фирмасын құрған), Томас Босс, Уильям Гриннер, Чарльз Ланкастер және Уильям Мур болды. Осы бесіз ірі қару фирмаларын құрды.
Manton's weapons remain some of the most highly sought after designs of the flintlock age and can fetch more at auction than Holland & Holland's shotguns. His workforce included James Purdey (who went on to found Purdey's), Thomas Boss, William Greener, Charles Lancaster and William Moore. These five established major gun firms.