Ағылшын азамат соғысындағы Мейдстоун қорғаушысы Уильям Брокман
Sir William Brockman
Уильям Брокман (1595-1654): ағылшын жер иесі, Англия азамат соғысындағы Майстоунды қорғаушы. Биографиясы, отбасы, және корольдік қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Брокман (1595–1654) – ағылшын жер иесі және әскери қолбасшы. Ол ағылшын азаматтық соғысы кезінде Мейдстоунды корольдік жақтан қорғаудағы қайраттылығымен, болғаны сәтсіздікке ұшырағанымен, ең жақсы танымал.
Sir William Brockman (1595–1654) was an English landowner and military leader. He is best known for his staunch, if unsuccessful, defence of Maidstone in the Royalist cause, during the English Civil War.
Ерте өмір
Уильям Брокман 1595 жылы Англияда, Кент қаласындағы Лаймингеде Генри Брокман мен Хелен (Соукинс) отбасында дүниеге келді. Ол Оксфорд университетінде білім алды және 1616 жылдың 28 мамырында Линстедтен Дороти мен Саймон Бунстың жалғыз қызы, Энн (Бунс) атты мұрагер әйелге үйленді. 1632 жылы Уильям Брокман король Карл I тарапынан рыцарь дәрежесіне ие болды.
William Brockman was born in England in 1595, at Lyminge in Kent, the son of Henry Brockman and Helen (Sawkins). He was educated at Oxford University and married an heiress: Ann (Bunce), the only daughter of Dorothy and Simon Bunce, Esq., of Lynsted on 28 May 1616. In 1632, William Brockman, Esq., was knighted by King Charles I.
Мейдстоун шайқасы
Азамат соғысы басталғанда, жақында ғана рыцарь атағы берілген сэр Уильям Брокман король Карл I-ге және роялистердің ісіне адал болды. 1642 жылы король сэр Уильямды Кенттің жоғары шерифі етіп тағайындады, бірақ ол дереу тұтқындалып, Лондонның Саутварк ауданындағы Винчестер сарайына қамалды. Бұл әрекет ықпалды роялистерді оқиға орнынан алып тастау мақсатымен жасалған секілді, және Брокманның орнына шериф ретінде сэр Джон Хонивуд тағайындалды. Уильям 1645 жылдың тамызына дейін қамауда болды, бірақ 1644 жылдың маусымынан бастап денсаулығы нашарлап бара жатқанын айтып, Кентке қайтарылды. Ол Бэтчбородағы үйінен бірнеше шақырым қашықтықтағы Вестенхангер қамалы деп аталатын бекінілген сарайға орналастырылды. 1648 жылы, қақтығыстың екінші кезеңі жандағанда, сэр Уильям сэр Джон Мейнидің басшылығымен алғашқы және жалғыз рет тікелей шайқасқа қатысты. Басты лоялистер күштерінен бөлінген Мейдстондағы отряд, Сэр Томас Фэрфакс немесе, жақында Шотландия Корольдігіндегі отбасылық титул мұрагерлік еткен Лорд Фэрфакс басшылығымен, Жаңа үлгідегі армияның үлкен күштеріне қарсы қолдаусыз күресуге мәжбүр болды. Фэрфакс 6000-ға жуық тәжірибелі әскерлерімен Мейдстоунға бет алды. Гарнизонның бастапқы құрамы шамамен 1000 адамды құрады, бірақ олардың арасында теңізшілер де, жаңа ғана қосылған жауынгерлер де болды. Лорд Фэрфакс шығыс Фарли көпірі арқылы өзенді кешіп, қалаға шабуыл жасауға дайындалды. Осы уақытта сэр Уильям роялистердің күшін арттырды, алдын ала шайқастар кезінде шамамен 800 адамнан тұратын үлкен күштерді жеткізіп әкелді. Шабуыл сол күні кешкі жетілер шамасында, қатты жаңбыр астында басталды. Қала тұрғындарының қарсылығы қаһарлы болды және шайқас біртіндеп әр көшеге тарады. Роялистер көшелердегі және екі жақтағы үйлердегі асығыс тіккен кедергілерден соғысты. Соғыс үй-үйден ұрысқа айналды. Шайқас түн ортасына дейін, жаңбыр астында жалғасты. Осы кезде аман қалған роялистер шіркеу ауласына қашқанда, қайта топтасып, келесі кезеңге дайындалды. Олар жеке қауіпсіздіктерін қамтамасыз ететін шарттармен капитуляция жасауға көндірілді. Фэрфакстың Парламентке жолдаған баяндамасында сэр Уильям және басқа да көшбасшылар тұтқындалғаны және сэр Уильямның екінші рет қамауда болу кезеңі басталғаны расталды. 1836 жылғы Берк кітабындағы "Ортақтар" басылымы Мейдстоун шайқасын былай сипаттады: "Азамат соғысы кезінде корольдің жақтастарының көрсеткен рыцарлық батылдығы мен берілгендігінен артық батылдық танытқан шайқас сирек кездеседі. Лорд Кларендон оны генералдың бар күшімен ерлікпен жүргізілген қаһарлы шайқас деп атады".
On the outbreak of the Civil War, the recently knighted Sir William Brockman remained loyal to King Charles I and the Royalist cause. In 1642, Sir William was appointed High Sheriff of Kent by the King, but almost immediately he was arrested and imprisoned in Winchester Palace in Southwark, in London. The action seemed to have been a tactic to remove potentially influential Royalist supporters from the scene, and Brockman was replaced as Sheriff by Sir John Honeywood. William remained in custody until August 1645, although from June 1644 he transferred back to Kent, on the grounds that his health was deteriorating in the squalid London prison, to the fortified manor house known as Westenhanger Castle, only a couple of miles from his home at Beachborough. In 1648, when the second period of conflict flared up, Sir William became directly involved in the fighting for the first and only time, under the command of Sir John Mayney. Separated from the main loyalist forces, the detachment in Maidstone had to fight unsupported against a large force of the New Model Army, under Sir Thomas Fairfax, or Lord Fairfax of Cameron as he had just become, having inherited the family peerage from the Kingdom of Scotland. Fairfax marched on Maidstone, with his division of veteran troops, numbering approximately 6, 000 men. The garrison initially comprised approximately 1, 000 men, but some of these were apparently sailors and some were raw recruits. Lord Fairfax crossed the river at East Farleigh Bridge and prepared to storm the town. Meanwhile, the Royalist strength had been boosted by Sir William, who had managed to bring in a large force of reinforcements, numbering about 800 men, during the preliminary skirmishing. The assault began about seven o'clock that evening, in driving rain. The resistance of the townsmen was determined and the battle gradually spread out into every street. Royalists fought from hasty barricades in the streets and from the houses on either side. The conflict degenerated into house to house fighting. The battle continued in this way until midnight, still in rain, around which time the surviving Royalists were driven into a churchyard where they regrouped and prepared for the next phase. They were eventually persuaded to surrender on conditions that guaranteed their personal safety. Fairfax's report to Parliament confirms that Sir William and the other leaders were captured, and so began Sir William's second period of imprisonment. In somewhat flowery prose, the 1836 edition of Burke's Commoners summed up the Battle of Maidstone as follows: "Few actions displayed more of that chivalric courage and devoted resolve which characterised the adherents of the King during the civil wars than this. Lord Clarendon terms it a sharp encounter very bravely fought with the general's whole strength".
Кейінгі өмірі
Жазбалар көрсеткендей, Уильям 1651 жылы әлі тұтқын болған, сол кезде ол, оның інісі Зух және көптеген басқа да роялистер қылмысты деп жарияланып, оларға ауыр айыппұл салынды: сэр Уильямға 500 фунт стерлинг, ал Зухқа 350 фунт стерлинг айыппұл салынды. Уильям екінші рет қашан босатылғаны белгісіз. Бірақ, одан да маңыздысы, сэр Уильям екі рет түрмеде отырған кезінде мүлкіне қол сұғылмаудан сақталып, 1654 жылы қайтыс болғаннан кейін мүлкін өзгеріссіз қалдыра алды. Сэр Уильям 1654 жылдың 6 желтоқсанында жерленді, ал оның мұрагері Джеймс мүлікке ие болды. Сэр Уильям Кентте ұзақ жылдардан бері орныққан отбасыдан шыққан, сол кезде Кентте бірнеше мүлікке ие болған. Шамамен 1500 жылы Уильямтың арғы атасы Генри Брокман Черитон, Ньюингтон және Бичбороу имениелерін сатып алды. Генри Брокманның немересі де Генри деп аталды және сэр Уильямдың әкесі болды. Ол Ньюингтон шіркеуіндегі Сент-Николас шіркеуіндегі тақташамен еске алынды. Өзінің дәуіріндегі Кент ағылшынының санаулы, белгілі және құжатталған өкілдерінің бірі ретінде сэр Уильям қазір АҚШ және Австралияда тұратын туыстарының ұрпақтары үшін қызығушылық тудырады. Мысалы, азамат соғысынан кейін оның екінші туысы Генри Брокман елден Арубаға, содан кейін Америка колонияларына қашып, Құрама Штаттарда Брокман отбасының ағылшын тармағын құрды. Кейіннен аналық желідегі Дрейк Брокманның ұрпақтары Австралияға көшіп, олардың бірнешеуі әскери және азаматтық басшылыққа ерекше көзге түсті.
Records show that William was still a prisoner in 1651, when he, his brother Zouch and many other Royalists were declared delinquents and had heavy fines levied against them: Sir William was fined £500 and Zouch £350. It is not known when William was released on this second occasion. However, perhaps more importantly, Sir William was able to avoid the sequestration of his estate during his two periods of imprisonment and was able to pass this on intact after his death in 1654. Sir William's burial took place on 6 December 1654 and the estate was inherited by his heir, James. Sir William came from a family already long established in Kent, which possessed a number of properties in Kent at that time. Around 1500, William's great grandfather Henry Brockman bought Cheriton Manor, Newington Manor and Beachborough Manor. Henry Brockman's grandson was also called Henry, and was the father of Sir William. He is commemorated by a tablet in St Nicholas Church, Newington. As one of very few notable and documented Kentish Englishmen from his era, Sir William is of some interest to descendants of his relatives that now live in the US and Australia today. For example, it appears that in the aftermath of the civil war his second cousin, Henry Brockman, fled the country to Aruba and eventually to the American colonies, thus founding the English branch of the Brockman family in the United States. Later, descendants through the maternal Drake Brockman line emigrated to Australia, several of whom were notable for their military and civic leadership.