Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери-теңіз архитекторы және саяси белсенді
American naval architect and political activist
Льюис Никсон (7 сәуір 1861 – 23 қыркүйек 1940) – әскери-теңіз архитекторы, кеме жасау саласының басшысы, мемлекеттік қызметкер және саяси белсенді. Ол АҚШ-тың алғашқы заманауи соғыс кемелерін жобалап, оның алғашқы заманауи су асты кемелерінің құрылысын қадағалады, бәрі 40 жасына дейін болды. Ол қысқа мерзімге Таммани Холлдың басшысы болды. Ол жеті ірі американдық кеме жасау зауытын ортақ меншікке біріктіріп басқаруға бағытталған сәтсіз әрекетті бастады, ол «Америка Құрама Штаттарының кеме жасау компаниясы» ретінде танылды, сондай-ақ Уильямсбург көпірінің құрылысын бастаған Нью-Йорк қалалық комиссиясының төрағасы болды.
Lewis Nixon (April 7, 1861 – September 23, 1940) was a naval architect, shipbuilding executive, public servant, and political activist. He designed the United States' first modern battleships, and supervised the construction of its first modern submarines, all before his 40th birthday. He was briefly the leader of Tammany Hall. He started an ill fated effort to run seven major American shipyards under common ownership as the United States Shipbuilding Company, and he was the chair of the New York City commission that began construction of the Williamsburg Bridge.
Туу және әскери-теңіз білім беру
Никсон Америка Азамат соғысы қарсаңында Вирджиния штатының Лисбург қаласында полковник Джоэл Льюис Никсон мен Мэри Джейн Тернер отбасында дүниеге келді. Конфедерация шебінен үш шақырым қашықтықта орналасқан Лисбург соғыс барысында бірнеше рет қолдан-қолға өтті. Оның ағасы Джордж Х. Никсон "Мосбидің рейдкерлері" құрамында Вирджиния кавалериясында соғысты. Никсон 1882 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясын үздік бітірді және Гринвичтегі Корольдік Әскери-теңіз колледжінде теңіз архитектурасын оқып, 1885 жылы қайтадан үздік бітірді.
Nixon was born on the eve of the American Civil War, in Leesburg, Virginia, to Colonel Joel Lewis Nixon and Mary Jane Turner. Leesburg, only three miles into the Confederacy, changed hands several times over the course of the War. His brother George H. Nixon fought in the Virginia Cavalry as a member of "Mosby's Raiders." Nixon graduated first in his class from the United States Naval Academy in 1882 and was sent to study naval architecture at the Royal Naval College, Greenwich, where, in 1885, he again graduated first in the class.
Кеме құрылысы және басқа да кәсіпорындар
Никсон АҚШ-қа оралғаннан кейін, Пенсильвания штатының Честер қаласындағы Джон Роуч және ұлдарының кеме жасау орнына бекітілді. АҚШ Әскери-теңіз күштері жаңа болаттық флотының үш қорғалған крейсерін – «Атланта», «Бостон» және «Чикаго» кемелерін аяқтау үшін осы орнына тапсырыс берді. 1890 жылы, көмекші кеме жасаушы Дэвид В. Тейлордың көмегімен, ол үш кеменің – «Индиана», «Массачусетс» және «Орегон» жобаларын жасады. Пенсильванияда ол Вилланова университетінен ғылым докторы дәрежесін алды. 1895 жылдың қаңтарында Никсон Нью-Джерси штатының Элизабет қаласындағы «Крессент» кеме жасау орнын жалға алып, өз бизнесін бастады. Оның басқарушысы – Артур Леопольд Буш, бұрынғы «Уильям Крамп & Sons» кеме жасаушысы және теңіз сәулетшісі, 1892 жылы Ұлыбританиядан Филадельфияға келген. Никсон мен Буш басқаруымен, орнында көптеген кемелер салынды, оның ішінде «Николсон» және «О'Брайен» торпедалық катерлері, «Чаттануга» крейсері, «Флорида» мониторы, «Аннаполис» канонерлік кемесі салынды.
On Nixon's return to the United States, he was assigned to the John Roach & Sons shipyard in Chester, Pennsylvania, which the United States Navy had commandeered in order to finish three protected cruisers of the new steel navy: Atlanta, Boston, and Chicago. In 1890, with help from assistant naval constructor David W. Taylor, he designed the three s: Indiana, Massachusetts and Oregon. While in Pennsylvania, he earned a Doctor of Science degree from Villanova University. In January 1895, Nixon leased the Crescent Shipyard in Elizabeth, New Jersey, and launched his own business. His superintendent in charge was Arthur Leopold Busch, another former William Cramp & Sons shipbuilder and naval architect, who had come from Great Britain to Philadelphia in 1892. Under Nixon and Busch, the yard built many vessels, including torpedo boats Nicholson and O'Brien, cruiser Chattanooga, monitor Florida, gunboat Annapolis,
1896 жылдың желтоқсанынан бастап «Крессент» кеме жасау орны АҚШ-тың алғашқы су асты кемелерін, оның ішінде «Холланд» су асты кемесін салды. Су асты кеменің табысы, Әскери-теңіз күштерінен «Холланд типіндегі» су асты кемелерін қосымша тапсырыс беруге әкелді. Бұл су асты кемелер Сан-Францискодан солтүстікке қарай 20 шақырым жерде орналасқан «Мэре Айленд» кеме жасау орнының жанындағы «Юнион Айрон Воркс» және «Крессент» кеме жасау орнында салынды. Бұл су асты кемелер Американың су асты күресу кемелерінің алғашқы флотына айналды және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екі жағалауында да пайдаланылды. Осы су асты кемелердің құрылуына байланысты, Джон Филип Холланд 1899 жылдың 7 ақпанында жаңа компания құрды. Ол кезде оның компаниясы «Холланд торпедалық қайық компаниясы» деп, ал (1904 жылдан кейін) «Электрлік қайық компаниясы» деп аталды. Никсон сондай-ақ Нью-Джерси штатының Парлин қаласында «Халықаралық түтінсіз ұнтақ және динамит компаниясын» құрды. Никсон «Америка Құрама Штаттарының алыс қашықтыққа жүретін автомобиль компаниясын» да құрды. 1901 жылдан 1903 жылға дейін, оның Нью-Джерси штатының Джерси-Сити қаласындағы зауыты бензинмен жұмыс істейтін автомобильдерді «құрылысының қарапайымдығына, пайдалану экономикасына және ерекше күші мен беріктігіне» сәйкес шығарды. 1904 жылдың қаңтарында компания «Стандарт Мотор Конструкция Компаниясы» болып қайта аталды, ол 1905 жылға дейін «Стандарт» деп аталатын үлкен автомобильдерді өндірді. Автомобильдері Нью-Йорк қаласындағы «Хьюитт Мотор Ко.» компаниясына сатылды. Никсон «Стандарт Мотор Конструкция» компаниясының президенті қызметін келесі он жылға дейін атқарды, ол кезде компания теңіз қозғалтқыштарының ірі өндірушісі болды. 1902 жылы промоутер Джон В. Янг Никсонды Шығыс және Батыс жағалауларындағы алты кеме жасау орнымен «Крессент» кеме жасау орнын біріктіруге көндірді, осылайша «Америка Құрама Штаттарының кеме жасау компаниясы» деген атпен бір кеме жасау тресті құрылды. Алайда, «біріккен компаниялардың жеке және ұжымдық түрде тұрақты пайда табудың нақты перспективасы болмады». Оның алғашқы әрекеттерінің бірі – «Крессент» кеме жасау орнын жабу болды. Ол кезде Никсон Нью-Джерси штатының Перт-Амбой қаласында кеме жасау орнын жалға алып, кеме жасау бизнесіне қайта оралды. 1904 жылдың соңынан 1906 жылдың қаңтарына дейін Никсон Ресейде болып, патша Николай II-нің теңіз күштері үшін он торпедалық катердің құрылысын қадағалады. Никсонның кеме жасау саласындағы тәжірибесі кемелерде сымсыз байланыс құрылғыларын міндетті түрде пайдалануды және кемелердің кері жүруінің тиімді жолын ұсыну сияқты, кеме батып кеткеннен кейін көптеген өзгерістерді ұсыну үшін қажет болды. 1910 жылы Мюллер Ури Никсонның үш төрттен бір бөлігі отырған портретін жасады, ол сол жылдың желтоқсанында Кнодлерде көрмеге қойылды. 1915 жылдан өмірінің соңына дейін Никсон Нью-Джерси штатының Эдисон қаласындағы Никсон нитраттау зауытының президенті болды. 1924 жылы болған жарылыс және одан кейін болған өрт зауыттың көп бөлігін қиратты, содан кейін зауыт қайта құрылып, жұмысын қайта бастады. Ол 1940 жылдың 23 қыркүйегінде Нью-Джерси штатының Лонг-Бранч қаласындағы Монмут мемориалдық ауруханасында қайтыс болды.
Beginning in December 1896, the Crescent Shipyard built the United States' first submarines, including the Holland. The submarine's success led to an order for more submarines of the "Holland Type" by the Navy. Those subs, known as the s, were built at the Crescent Shipyard and the Union Iron Works, a shipbuilding firm near Mare Island Naval Shipyard, 20 miles north of San Francisco. These submarines became America's first fleet of underwater fighting vessels, and were operated by the United States Navy on both coasts. These submarines also gave birth to a new company, founded by John Philip Holland on February 7, 1899. His company was then known as the Holland Torpedo Boat Company and (after 1904) the Electric Boat Company. Nixon also founded the International Smokeless Powder and Dynamite Company of Parlin, New Jersey. Nixon also founded the United States Long Distance Automobile Company. From 1901 to 1903, its Jersey City, New Jersey, factory manufactured gasoline powered cars "to meet the requirements of those who seek simplicity of construction, economy in running and unusual strength and durability." In January 1904, the company became Standard Motor Construction Company, which manufactured a larger car called a "Standard" through 1905. The auto lines were then sold to Hewitt Motor Co. of New York City. Nixon continued to serve as Standard Motor Construction's president into the next decade, when it was a major manufacturer of marine engines. In 1902, promoter John W. Young persuaded Nixon to preside over the consolidation of Crescent Shipyard with six other shipyards on the East and West Coasts, to form a single shipbuilding trust, under the name United States Shipbuilding Company. Unfortunately, "the one thing [the consolidated firms] lacked, individually and collectively, was a realistic prospect of earning sustained profits." One of its first actions was to close Crescent Shipyard. By then, Nixon had re entered the shipbuilding business by leasing a yard in Perth Amboy, New Jersey. From late 1904 to January 1906, Nixon was in Russia supervising the construction of ten torpedo boats for the navy of Czar Nicholas II. Nixon's shipbuilding expertise was called upon after the sinking of the Nixon suggested numerous changes including the required use of wireless communication devices on ships. He also suggested that ships have a more efficient way of reversing. In 1910, Müller Ury completed a three quarter length seated portrait of Nixon that was exhibited at Knoedler's that December. From 1915 until his death, Nixon was president of the Nixon Nitration Works, in what is now the Nixon section of Edison, New Jersey. A 1924 explosion and resulting fire destroyed much of the Works, which was then rebuilt and resumed operations. He died on September 23, 1940, at Monmouth Memorial Hospital in Long Branch, New Jersey.
Мемлекеттік қызмет және саяси белсенділік
1895 жылы Нью-Йорк заң шығарушы органы Ист-Ривер көпір комиссиясына өзен арқылы екінші көпір салуға рұқсат берді, ол кейін Уильямсбург көпірі деп аталды. 1898 жылдың қаңтар айында Нью-Йорк қаласының мэрі Роберт А. Ван Уайк Комиссияның жұмысын баяу жүргізгені және жоғары құнға түскеніне наразылық білдіріп, Комиссияның барлық мүшелерін қызметтен босатып жіберді. Ол Никсонды Комиссияның жаңа президенті етіп тағайындады. Никсон Комиссия президенті қызметін көпірдің құрылысы аяқталғанға дейін атқарды, ал 1902 жылдың 1 қаңтарында Комиссияның өкілеттіктері Көпірлер комиссарына берілді. Никсон Демократиялық партия саясатында белсенді болды. 1901 жылдың желтоқсанында ұзақ жылдар бойы Тамани Холл басшысы болған Ричард Крокер Никсонды ізбасары ретінде таңдады. Крокердің Никсонды таңдауы бақылаушыларды таң қалдырды, себебі Никсон қалалық биліктегі тәртіпсіздік пен жемқорлыққа қарсы айқын сөйлеген және Крокермен ортақ ештеңесі жоқ сияқты көрінетін. Бірнеше айдан кейін Никсон отставкаға келіп, «Өзімді құрметтей алмаймын және Таммани ұйымының жетекшісі болып қала алмаймын» деп түсіндірді. Штатен аралының тұрғыны Никсон 1914 жылдан 1915 жылға дейін ауданның қоғамдық жұмыстар жөніндегі әрекеттік комиссары және кеңесші инженері болып қызмет етті. 1919 жылы Нью-Йорк штатының губернаторы Аль Смит Никсонды мемлекеттік қоғамдық жұмыстар бастығы, содан кейін Нью-Йорк қаласының реттеуші мемлекеттік қызмет комиссары етіп тағайындады.
In 1895, the New York Legislature authorized the East River Bridge Commission to undertake a second span across the river, ultimately known as the Williamsburg Bridge. In January 1898, New York City Mayor Robert A. Van Wyck sacked the entire membership of the Commission after he had complained of its slow and expensive pace. He appointed Nixon as the Commission's new president. Nixon continued to serve as the Commission's president during the bridge's construction until the Commission's powers were transferred to the Commissioner of Bridges on January 1, 1902. Nixon was active in Democratic Party politics. In December 1901, the longtime Tammany Hall boss Richard Croker chose Nixon as his successor. Croker's choice of Nixon surprised observers because Nixon had spoken out against vice and corruption in City government and seemingly had nothing in common with Croker. Nixon resigned several months later and explained, "I find that I cannot retain my self respect and remain the leader of the Tammany organization." A resident of Staten Island, Nixon served from 1914 to 1915 as the borough's Acting Commissioner of Public Works and its consulting engineer. In 1919, New York Governor Al Smith appointed Nixon as the State's Superintendent of Public Works, and then as New York City's Regulatory Public Service Commissioner.
Мұра
Никсон Екінші дүниежүзілік соғысында 101-ші әуедесант дивизиясының офицері болған Льюис Никсон III-нің әкесі болды, ол "Ағалар тобы" атты телесериал арқылы танымал болды.
Nixon was the grandfather of Lewis Nixon III, an officer in the 101st Airborne Division during WWII, who was made famous by the miniseries Band of Brothers.