Кіріспе

Турпақтар түрі

Қызыл бас киімді шаңырақты турпақ немесе Бенгал шаңырақты турпағы

Жас турпақтың қабығы күшті келімен жабдықталған. Келілер екінші және үшінші омыртқалық қалқандардың артқы бөлігінде түйінді болады. Арғы жиегі күшті тірелген. Маргиналды тірек жасөспірімдерде жоғалады, ал омыртқалық келі, төменгі түймелерге дейін қысқарғаннан кейін, толық жетілгенде толығымен жоғалады, оның қабығы өте дөңгелек болады. Нұхальдық қалқан кішкентай, трапеция тәрізді және артқы жағынан ең кең. Бірінші омыртқа алдында артқысынан кең немесе кеңірек болады. Екінші омыртқа үшіншісінен ұзын, олармен бірге түзу көлденең тігіс құрайды. Төртіншісі ең ұзын және үшіншісімен кең тігіс жасайды. Екінші омыртқа жас кезінде енінен ұзын, ал ересек кезінде ұзындығына тең. Пластрон жас кезінде бүйірлі бұрышты болады. Алдыңғы және артқы бөліктері көпірдің енінен тар және қысқа, алдыңғы жағынан тік және артқы жағынан ашық тілімделген. Ең ұзын орталық тігіс құрсақ қалқандары арасында, ең қысқасы – гұлар арасында, ол гұлар арасындағы тігістің шамамен жартысына тең. Гұлар мен иық қалқандары арасындағы тігіс, иық және кеуде қалқандары арасындағыдай, доғал бұрыш жасайды. Іңірлік үлкен, ал қолтық кішкентай. Басы орташа мөлшерде, мұрны доғал және орташа көрінеді. Жоғарғы жағы тісті жиектерімен жақтарында тілімделген. Альвеолалық беттері өте кең, жоғарғы жақтың орталық гребі ішкі жиегіне қарағанда сыртқы жиегіне жақын. Хоаналар орбиталардың артқы жиектерінің сызығының артында орналасқан. Төменгі жақтың симфизіндегі ені орбита диаметріне тең. Аяқ-қолдары көлденеңге қарай кеңейген, жоғарғы жағы қоңыр, ал төменгі жағы сарғыш түсті жолақты қабықшалармен жабылған. Мойын қызыл бойлық сызықтармен.

Географиялық ауқым

Бұл бауырымен жорғалаушы бұрын Орталық Непалда, Солтүстік-Шығыс Үндістанда, Бангладеште, негізінен Ганг өзенінің су алабында терең ағынды тұщы су өзендерінде және жер бетіндегі ұялармен кеңінен таралған, сондай-ақ, мүмкін, Солтүстік-Батыс Бирмада да кездесетін. Түрі: "Үндістан"; М. А. Смит 1931:131 бойынша "Солтүстік Үндістан" деп нақтыланды. Шамбал өзенінің Ұлттық Шамбал қорығы 1979 жылдан бері Үндістандағы жалғыз қорғалатын өзендік орта ретінде орташа деңгейде қорғауға ие. Бұл осы түрдің соңғы толыққанды мекендерінің бірі деп саналады, бірақ тіпті осы жерде де B. kachuga сирек кездеседі. Жақында жүргізілген жылдық ұялау мониторингі нәтижесінде табиғатта 400-ден аз ересек ұрғашысы қалғаны анықталды.

Диета

Қызыл басты шатырлы тасбақалардың тамағы толығымен су өсімдіктерінен құралады.

Мінез-құлық

Олар жартастарда, ағаштарда және құмды жағаларда күнге жатып, дене температурасын реттейді. 2006 жылдан бері Turtle Survival Alliance India ұйымының Чамбал өзенінің қорғау бағдарламасы жабайы ұяларды қорғау, жабайы жұмыртқаларды жинап, инкубаторда жарылуын қамтамасыз ету, шамамен 4 жасқа дейін оларды өсіру, белгіленген және босатылған балалардың тіршілік етуі мен қозғалысын зерттеу, сондай-ақ ұялау орындарын, ұялардың тығыздығын, ұяларды бүлдіру деңгейін және адамның әсерін анықтау мақсатында өзенді зерттеу жобаларын жүзеге асырып келеді.