Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Уоллерштейн (16 қаңтар 1951 – 7 қаңтар 2006) – танымал саяси ғалым, психоаналитик Роберт С. Уоллерштейн мен психолог Джудит Уоллерштейннің ұлы. Ол американдық әлеуметтанушы Имманюэль Валлерштейннің туысы да болды.
Michael Wallerstein (16 January 1951 – 7 January 2006) was a noted political scientist and the son of psychoanalyst Robert S. Wallerstein and psychologist Judith Wallerstein. He was also the cousin of the American sociologist Immanuel Wallerstein.
Білім
Уоллерштейн Стэнфорд университетінде бакалаврлық білімін алды, саяси ғылымдар мамандығы бойынша 1974 жылы бітірді. Ол Чикаго университетінде саяси ғылымдар бойынша жоғары білім алды. 1985 жылы философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алғаннан кейін, ол UCLA-мен байланыста болды.
Wallerstein received his undergraduate education at the Stanford University, majoring in political science and graduating in 1974. He received his graduate training in political science at the University of Chicago. After receiving his Ph. D. in 1985, he was affiliated with UCLA.
Мансап
1994 жылы ол Солтүстік-Батыс университетіне көшті, ал 2004 жылы Йель университетіне көшті, онда ол Саден профессоры атанды.
In 1994, he moved to Northwestern University, and finally moved to Yale University in 2004, where he was named as Saden Professor.
Зерттеу
Уоллерштейннің зерттеулері дамыған индустриалды қоғамдардағы теңсіздік мәселесіне арналған. Ол еңбек нарығы институттарының, мысалы, ұжымдық келісімдер жүйесінің, сондай-ақ табысты қайта бөлу саясатының, атап айтқанда әлеуметтік сақтандыру мен белсенді әрекеттердің әсерін жан-жақты зерттеді. Карл Ове Моенемен бірлесе отырып, ол азаматтардың мемлекеттік зейнетақыны, жұмыссыздыққа және ауруға байланысты сақтандыруды байлардан кедейлерге жасалатын қалдық қайта бөлу түрі деп емес, жұмыс жоғалтқанда, ауырғанда немесе қарт жасқа келгенде өмірлік деңгейін сақтауға берілген жеке кепілдік деп қарастыратынын көрсетті. Уоллерштейн өзінің диссертациялық жетекшісі Адам Пржеворски қалаған ой-пікір мектебін дамытып, Джозеф Шумпетердің демократиялық теориясынан шабыт алып, Майкл Уоллерштейн, Статис Каливас, Хосе Чеибуб, Леонард Вантчекон сияқты ғалымдармен бірге жұмыс істеді.
Wallerstein's research concerned inequality in advanced industrial societies. In particular, he studied the impact of labor market institutions, such as systems of collective bargaining, as well as the politics of income redistribution, such as social insurance and affirmative action. He and Karl Ove Moene suggested that citizens don't see public pensions, unemployment insurance and sickness insurance as a form of residual redistribution from the rich to poor, but as a personal warranty to maintain their standard of living in the event of a job loss, an illness, or old age. Wallerstein continued the school of thought founded by his dissertation advisor Adam Przeworski and inspired by the democratic theory of Joseph Schumpeter, along with Michael Wallerstein, Stathis Kalyvas, Jose Cheibub, Leonard Wantchekon.
Марапаттар
Уоллерштейн 1985 жылы Америка саяси ғылым қауымдастығының 1984 жылғы жылдық мәжілісінде ұсынылған ең үздік мақаласы үшін Франклин Л. Бурдетте Пи Сигма Альфа сыйлығымен марапатталды, содан кейін APSA атқару комитетінде қызмет етті. 2005 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясына сайланды.
Wallerstein was awarded the Franklin L. Burdette Pi Sigma Alpha Award in 1985 for the best paper presented at the American Political Science Association's 1984 annual meeting, and he later served on the APSA executive council. In 2005, he was elected to the American Academy of Arts and Sciences.