Кіріспе

Дуалды еңбек нарығы (немесе сегменттелген еңбек нарығы) теориясы экономикалық зерттеуге институционалдық аспектілер, нәсіл және жыныс сияқты факторлардың кең ауқымын енгізуге бағытталған. Ол экономиканы "бірінші" және "екінші" деп аталатын екі бөлікке бөледі. Сондай-ақ, ресми/бейресми секторлар немесе жоғары/төмен қосылған құнға ие секторлар арасында да айырмашылық жасауға болады. Еңбек нарығының сегменттелуі – бұл одан да кең ұғым. "Дуалды" термині екі параллель нарыққа бөлінуді білдірсе, сегментация кең мағынада бірнеше ерекше еңбек нарығын қамтуы мүмкін. Дуалды еңбек нарығында екінші сектор қысқа мерзімді еңбек қатынастарымен, ішкі карьералық өсу перспективасының аздығымен немесе толық жоқтығымен және жалақының негізінен нарықтық күштермен анықталуымен сипатталады. Кәсіптер тұрғысынан қарағанда, бұл негізінен төмен біліктілікті немесе біліктілігі жоқ жұмыс орындарынан тұрады, олар қол еңбегі (көк жағалы), кеңсе жұмысы (мысалы, кеңсе қызметкерлері) немесе қызмет көрсету саласы (мысалы, официанттар) салаларында болуы мүмкін. Бұл жұмыс орындарын "төмен біліктілік, төмен жалақы, жұмысқа оңай қабылдану, жұмыс орнының тұрақсыздығы және білім мен тәжірибеге байланысты төмен кіріс" сипаттайды. Бейресми экономика көбінесе "қолма-қол ақшамен төленетін" еңбектен құралады. Бұл нарық әдетте кедейлерді және азшылық топтарының өкілдерін көптеп тартады. Дуалды еңбек нарығы теориясы, әдетте, жеке адамның шығын-пайда талдауы сияқты микро деңгейдегі шешімдерді ескермейді. Оның орнына, ол иммиграцияны "экономикалық жаһанданудың және нарықтың ұлттық шекаралардан тыс кеңеюінің табиғи салдары" (Massey, et al., 1993, 432-бет) ретінде қарастырады. Теория жеке адамдардың көшіп кетуіне емес, оларды ұжымдық топ ретінде көшіруге итермелейтін факторларға назар аударады. Оның пікірінше, халықаралық көші-қон заманауи цивилизацияның еңбекке қоятын талаптарынан бастау алады.