Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық композитор Карло Фарина (шамамен 1600 – 1639 жылдың шілдесі) – ерте барокко дәуірінің итальян композиторы, дирижер және скрипкашысы.
Italian composer
Carlo Farina (ca. 1600 – July 1639) was an Italian composer, conductor and violinist of the Early Baroque era.
Өмір
Фарина Мантуяда дүниеге келген. Алғашқы сабақтарды сол қаладағы Гонзагалар сарайының виола сонаторесі болған әкесі берген болуы мүмкін. Кейіннен ол, мүмкін, Соломоно Росси мен Джованни Баттиста Бононаментеден одан әрі білім алған. 1626-1629 жылдары Дрезденде концертмейстер болып жұмыс істеді. Дрезденде ол Генрих Шютцпен жұмыс істеді, ол оны композиторлыққа қызықтырды. 1629-1631 жылдары ол Италияға оралғанға дейін Бонндағы сайлау ордасының көрнекті мүшесі болды. Ол Пармада, кейіннен 1635 жылға дейін Луккада жұмыс істеді. 1635 жылы ол Масса ханзадасы Карло I Кибо Маласпинаның сарайында, ал 1636-1637 жылдары Гданьскте қызмет атқарды. 1638 жылдан бастап ол Венада өмір сүрді, ол бір жылдан кейін обадан қайтыс болды. Ол скрипканың алғашқы виртуоздарының бірі саналады және скрипка техникасына көп үлес қосты. Мысалы, Capriccio Stravagante (1627) атты шығармасында ол скрипканы иттердің қауғаны немесе мысықтардың шайқасқандығы сияқты жануарлардың дыбыстарын еліктеуге қолданды. Сесил Форсайттың "Оркестрлеу" еңбегінде айтылғандай, ол "көптеген адамдардың пікірінше" "қос нотаны ойлап тапқан" (бірақ шамамен бір ғасыр бұрын Ганассидің "Регола рубертинасы" (1542–3) осы техниканы сипаттаған, бұл оның сол кездегі виола ойнаушылары арасында кең таралғанын көрсетеді). Музыкалық шежірені ескермей, Карло Фаринаға Савой герцогы Карл Эммануэль II Реджио ди Калабрия графы атағын берді. Ол 1626-1630 жылдар аралығында Масса ханзадасының корольдік сарайының музыка меңгерушісі болды.
Farina was born at Mantua. He presumably received his first lessons from his father, who was sonatore di viola at the court of the Gonzaga in that city. Later he got further education probably by Salomone Rossi and Giovanni Battista Buonamente. From 1626 to 1629, he worked as concertmaster in Dresden. In Dresden he worked with Heinrich Schütz, who interested him in composing. From 1629 to 1631, he was a prominent member of the electoral court orchestra in Bonn, until he returned to Italy, where he worked in Parma and later in Lucca until 1635. In 1635 he held position at the court of Carlo I Cybo Malaspina, Prince of Massa, and between 1636 and 1637 in Gdańsk. From 1638 he lived in Vienna, where he died of the plague probably a year later. He is considered to be one of the earliest violin virtuosos and he made many contributions to violin technique. For example, in his work Capriccio Stravagante (1627) he used the violin to imitate animal sounds like dogs barking or cats fighting. According to Cecil Forsyth's Orchestration, he "is generally credited" with "the invention of the double stop" (although nearly a century earlier Ganassi’s Regola rubertina (1542–3) describes the technique, suggesting it was common among contemporary viol players.). Musical lineage aside, Carlo Farina was granted the title of Count of Reggio di Calabria by Charles Emmanuel II, Duke of Savoy. He was head of music for the Royal Court of the Prince of Massa from 1626 1630.
Жұмыс
Дрезденде болған кезінде ол бес томдық шығарма жариялады, олардың ішінде 2, 3, 4 аспап пен бассо континуоға арналған сонаталар бар. Көп жағдайда шығармалардың мазмұны атауымен сәйкес келеді. Мысалы, ол "La Polaca" сонатасында польша биінің ырғақтарын, ал "La Cingara" шығармасында венгр мотивтерін пайдаланады.
During his stay in Dresden he published five volumes, among them sonatas for 2, 3, 4 instruments and basso continuo. The pieces have often the same program as the title. Thus he uses Polish dance rhythms in the Sonata La Polaca or Hungarian motifs in La Cingara.