Кіріспе
Австрия композиторы және скрипкашы Иоганн Генрих Шмельцер (шамамен 1620–1623 жылдары 29 ақпан мен 20 наурыз аралығында туған, 1680 жылы қайтыс болған) – барокко дәуірінің ортасындағы австриялық композитор және скрипкашы. Оның жас жылдары туралы көптеген мәліметтер белгісіз, бірақ ол 1630 жылдары Венаға келгендігі белгілі, және өмірінің соңына дейін Габсбургтер сарайында композитор және музыкант болып қызмет етті. Ол император Леопольд I-мен жақын қарым-қатынаста болды, император оны құрметке бөледі және 1679 жылы Капельмейстер шеніне көтерді. Ол осы лауазымға тағайындалғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, оба эпидемиясы кезінде қайтыс болды. Шмельцер сол кезеңнің ең маңызды скрипкашыларының бірі болды және кейінгі неміс және австриялық скрипка композиторларына зор әсер етті. Ол скрипка тарту техникасының дамуына үлкен үлес қосты, сондай-ақ Австрия мен Оңтүстік Германияда соната мен сюита формаларын қолдануды және дамытуды қолдады. Ол өз буынының жетекші австриялық композиторы және Генрих Игнац Биберге ықпал еткен тұлға.
Johann Heinrich Schmelzer (c. 1620–1623between 29 February and 20 March 1680) was an Austrian composer and violinist of the middle Baroque era. Almost nothing is known about his early years, but he seems to have arrived in Vienna during the 1630s, and remained composer and musician at the Habsburg court for the rest of his life. He enjoyed a close relationship with Emperor Leopold I, was ennobled by him, and rose to the rank of Kapellmeister in 1679. He died during a plague epidemic only months after getting the position. Schmelzer was one of the most important violinists of the period, and an important influence on later German and Austrian composers for violin. He made substantial contributions to the development of violin technique and promoted the use and development of sonata and suite forms in Austria and South Germany. He was the leading Austrian composer of his generation, and an influence on Heinrich Ignaz Biber.
Өмірбаян
Шмельцер Төменгі Австрияның Шейбс қаласында дүниеге келген. Оның ерте жылдары туралы ештеңе белгісіз, ал оның өміріне қатысты ақпараттың көп бөлігі композитордың өзінің 1673 жылы дворян титулы алу үшін берген өтінішінде баяндалған. Ол әкесін әскери қызметкер деп сипаттаған, бірақ тағы бір құжатта, 1645 жылғы Шмельцердің қарындасы Ева Розинаның неке куәлігінде, ол нан пісіруші ретінде тіркелген. Шмельцер әкесінің атын атамайды, бірақ Ева Розинаның неке куәлігінде: Даниэль Шмельцер деп көрсетілген. Дегенмен, Шмельцер алғашқы музыкалық білімін қайдан және кімнен алғаны әлі де белгісіз. 1643 жылға дейінгі қызметі де беймәлім – композитор туралы алғашқы мәлімет 1643 жылғы 28 маусымдағы оның бірінші некесіне қатысты құжатта кездеседі. Ол Венадағы Святого Стефана соборында (Stephansdom) корнетші болып жұмыс істеген. Венаға келген күні белгісіз, бірақ ол 1630-шы жылдардың соңында Фердинанд II және 1637 жылдан кейін Фердинанд III сарайындағы капеллада қызмет еткен болуы мүмкін. Шмельцердің капелладағы әріптестерінің арасында Иоганн Якоб Фробергер, Джованни Валентини және Антонио Бертали сияқты көрнекті композиторлар болды. 1649 жылы Шмельцер сарай скрипкашысы болып тағайындалды. Оның лауазымы, міндеттері және қызметі туралы біліміміз толық емес. Ол скрипкадағы виртуоз және композитор ретінде танымал болды, сонымен қатар өнерді қорғаушы және өзі де композитор болған император Леопольд I-мен жақын қарым-қатынаста болды. Шмельцер 1659 жылы музыкалық шығармаларын жариялай бастады. 1671 жылғы 13 сәуірде вице-капельмейстер болып тағайындалды. 1673 жылғы 14 маусымда композитор дворян титулы алу үшін өтініш бергеннен кейін, император Шмельцерді дворяндыққа көтерді; Шмельцер енді өзінің атына фон Эренруфті қосты. Ақырында, оның ізашары Джованни Феличе Санчес қайтыс болғаннан кейін, Шмельцер 1679 жылғы 1 қазанда капельмейстер болды. Өкінішке орай, ол 1680 жылдың басында обаға шалдығып, эпидемиядан қашу үшін Вена соты көшіп келген Прагада қайтыс болды. Оның төрт баласы белгілі: (26 қараша 1653 – 13 қазан 1701), композитор; Петер Клеменс Шмельцер (28 маусым 1672 – 20 қыркүйек 1746), шағын композитор; Франц Генрих Шмельцер (27 маусым 1678 жылы туған), иезуит діни қызметкері; және Джордж Йозеф Шмельцер (туған күні белгісіз).
Музыка
Шмельцер итальяндықтардың басымдығы болған (скрипка ойнау және скрипкаға композиция жазу) саласында жоғары даңққа ие болды; шын мәнінде, 1660 жылы бір саяхатшы оны "барлық Еуропадағы ең әйгілі және дерлік ең көрнекті скрипкашы" деп атады. Шмельцердің 1664 жылғы "Sonatae unarum fidium" шығармасы – неміс тілінде сөйлейтін композитор жазған скрипка мен бассо континуоға арналған сонаталардың тұңғыш жинағы. Онда орталық барокко кезеңінің скрипкалық сонаталарына тән керемет виртуоздық, бөлімдік құрылым және ұзақ бас вариациялары бар. Шмельцер өз заманының Австриядағы аспаптық музыканың ең ірі композиторы болды және ол Шмельцердің шәкірттерінің бірі болған деп саналатын австриялық скрипкашы және композитор Генрих Игнац Франц Биберге (1644–1704) маңызды ықпал етті.