Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық виолончельші және дирижер Альфред Валленштейн (7 қазан 1898 – 8 ақпан 1983) – американдық виолончельші және дирижер. Жастық шағында жемісті жеке және оркестрлік виолончельші болған Валленштейн 1930 жылдары дирижерлікпен айналыса бастады және 1943 жылдан 1956 жылға дейін Лос-Анджелес филармониясының музыкалық жетекшісі қызметін атқарды.
American cellist and conductor
Alfred Wallenstein (October 7, 1898 – February 8, 1983) was an American cellist and conductor. A successful solo and orchestral cellist in his early life, Wallenstein took up conducting in the 1930s and served as music director of the Los Angeles Philharmonic from 1943 to 1956.
Ерте өмір
Уолленштейн 1898 жылдың 7 қазанында Чикаго қаласында, Иллинойс штатында дүниеге келген. Оның отбасы австриялық тегінен шыққан, 1880 жылдары АҚШ-қа көшіп келген және Отыз жылдық соғыстағы танымал әскери қолбасшы Альбрехт фон Валленштейннің ұрпағы еді. Бала кезінде Уолленштейн ата-анасынан, олар әуесқой музыканттар болғандықтан, фортепиано сабақтарын алды. 1905 жылы отбасы Лос-Анджелеске көшкеннен кейін, Уолленштейнге велосипед немесе виолончель таңдау ұсынылды, ол виолончельді таңдады. Ол аспапта жылдам прогресс жасады, алғаш рет мейрамханаларда ойнап көзге түсті.
Wallenstein was born on October 7, 1898, in Chicago, Illinois. His family was of Austrian descent, having immigrated to the United States in the 1880s, and was descended from Albrecht von Wallenstein, a noted military commander in the Thirty Years' War. As a boy, Wallenstein took piano lessons, taught by his parents, who were amateur musicians. After his family moved to Los Angeles in 1905, Wallenstein was made to choose between a gift of a bicycle or a cello, opting for the cello. He made rapid progress on the instrument, first gaining notability playing in restaurants.
Ойын мансабы
Жасөспірім шағында ол Бродвейдегі Клюн театрында жұмыс істей бастады, сол жерде импресарио Линден Беймердің назарына ілікті. Беймердің байланыстарының арқасында Уолленштейнге танымал клубтарда өнер көрсетуге, сондай-ақ үнсіз фильмдерге қосымша оркестрлерде ойнауға мүмкіндік туды, осылайша ол Мэри Пикфорд және Дуглас Фэйрбенкс сияқты белгілі актерлердің өзінің сүйікті музыкантына айналды.
By his early teenage years, he had found work in Clune's Theater on Broadway, where he caught the attention of impresario Lynden Behymer. Owing to Behymer's connections, Wallenstein was given performance opportunities in high profile clubs, as well as pit orchestras for silent films, where he became a personal favorite of prominent actors including Mary Pickford and Douglas Fairbanks.
Дирижерлік мансап
Тосканини, өзі де виолончельші болғандықтан, Валленштейнді дирижер болуға ынталандырды. 1931 жылы Валленштейн Нью-Йорк радиостанциясы WOR-ға жұмысқа қабылданды, ол тікелей эфирде оркестрлік хабарларды жүргізуге дирижер ретінде қызмет етті, ал келесі жылы Голливуд Боулда дирижер және солист ретінде өнер көрсетті. 1943 жылы Лос-Анджелеске қайтып келгеннен кейін, ол Лос-Анджелес филармониясының музыкалық директоры болып тағайындалды, денсаулығы нашарлаған Отто Клемперерді алмастырды. Қызмет еткен кезеңінде Валленштейн Аарон Копленд, Мортон Гулд және Сэмюэл Барбер сияқты американ композиторларының шығармаларын қолдады. Барлығы солтүстік-американдық қырық жеті композитордың шығармалары Валленштейннің басшылығымен орындалды. 1958 жылдың қыркүйек және қазан айларында Audio Fidelity Records үшін ол арнайы құрылған Лондонның Виртуоздық симфония оркестріне Уолтемстоу қалалық залында дирижерлік етті.
Toscanini, also a cellist, urged Wallenstein to become a conductor. In 1931, Wallenstein was hired by New York radio station WOR, serving as a staff conductor for live orchestra broadcasts, and the following year appeared as a conductor and soloist at the Hollywood Bowl. After moving back to Los Angeles in 1943, he was named music director of the Los Angeles Philharmonic, succeeding the ailing Otto Klemperer. During his tenure, Wallenstein championed the works of American composers, including Aaron Copland, Morton Gould, and Samuel Barber. In total, forty seven American composers received performances from Wallenstein during his directorship. For Audio Fidelity Records in September and October 1958, he conducted the specially formed Virtuoso Symphony of London in Walthamstow Town Hall.