Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
8-ші Вирджиния полкі немесе Неміс полкі – Америка революциялық соғысы кезінде Континенттік армияда қызмет еткен жаяу әскер бөлімі. 1776 жылдың қаңтарында құрылған полк, солтүстік-батыс округтерінен алынған 10 ротадан тұрды. Оның алғашқы қолбасшысы дін қызметкері және ополчення жетекшісі болған полковник Питер Мюленберг еді. 1776 жылы бөлім Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласын қорғауға аттанды, бірақ ешқандай шайқасқа қатыспады. 1777 жылдың басында 8-ші Вирджиния Джордж Вашингтонның бас әскеріне қосылды. Мюленберг генерал-офицер болып тағайындалғаннан кейін, полковник Абрахам Боуман бөлімге басшылық етті. Чарльз Скотттың 4-ші Вирджиния бригадасына қарасты 8-ші Вирджиния полкі 1777 жылдың жазы мен күзінде Брэндивайн және Германтаун шайқастарында белсенді қатысты. Одан кейін бөлім 8 ротаға дейін қысқартылып, Джон Невилл полковнигі болды. 1778 жылдың маусымында Монмут шайқасынан кейін бөлім 3-ші Вирджиния бригадасына қайта тағайындалды. Джеймс Вуд 1778 жылдың қыркүйегінде 8-ші Вирджиния полкіне қолбасшылық етті. 1779 жылдың 12 мамырында 4-ші Вирджиния полкімен біріктіріліп, таратылды. Дәл бір жыл өткен соң, 4-ші Вирджиния Чарльстон қамалында британдық әскерге түсті.
The 8th Virginia Regiment or German Regiment was an infantry unit that served in the Continental Army during the American Revolutionary War. Authorized in January 1776, the regiment was raised from men of several northwestern counties in the strength of 10 companies. Its first commander was Colonel Peter Muhlenberg, a clergyman and militia leader. The unit marched to defend Charleston, South Carolina in 1776, but saw no fighting. At the start of 1777, the 8th Virginia moved to join George Washington's main army. When Muhlenberg was promoted to general officer, Colonel Abraham Bowman took command of the unit. Assigned to the 4th Virginia Brigade of Charles Scott, the 8th Virginia Regiment was heavily engaged at Brandywine and Germantown in the late summer and fall of 1777. Soon after, the unit was reduced to an eight company establishment and John Neville became its colonel. Shortly after the regiment fought at Monmouth in June 1778, it was reassigned to the 3rd Virginia Brigade. James Wood assumed command of the 8th Virginia in September 1778. The unit was merged with the 4th Virginia Regiment on 12 May 1779 and went out of existence. Exactly a year later, the 4th Virginia was captured by the British army at the Siege of Charleston.
Германияға жолдама
8-ші Вирджиния полкі 1776 жылдың 11 қаңтарында Вирджиния штатының әскерлерімен қызмет ету үшін құрылды. Бұл бөлімнің алғашқы қолбасшысы – патриот көшбасшы және пастор Питер Мюлленберг, ол 1775 жылы Вашингтонның өтініші бойынша милиция полковнигі болған. Мюлленберг уағыз айтатын мінберден соңғы уағызында Нақыл сөздер 3:1-ді оқыды: «Барлық нәрсеге уақыты бар, уағыздау мен дұға етуге уақыты бар; бірақ соғысуға да уақыты бар, және сол уақыт енді келді». Ол діни киімдерін шешіп, милиция полковнигінің формасын кигенін көрсетті. Ол өзінің қауымынан 300 ер адамды тез арада 8-ші Вирджиния полкіне қабылдады. Мюлленберг 1776 жылдың 1 наурызында полковник болып тағайындалды. 8-ші Вирджиния 1776 жылдың 9 ақпаны мен 4 сәуірі аралығында Саффолк округінің сотында ұйымдастырылды. Бұл бөлімнің 10 ротасы Огаста, Беркли, Калпепер, Данмор, Финкастл, Фредерик және Хэмпшир округтерінен, сондай-ақ Батыс Огаста округінен келді. 1776 жылдың 25 мамырында полк ресми түрде Континенттік армияның құрамына кірді. 1776 жылы Вирджиния полктері әдетте 10 ротадан тұратын, олардың жетісінде мылтық, ал үшеуінде мылтықтар болды. Полктің 792 адамдық тізімінде үш майдан офицері және адъютант, квартирмейстер, хирург, хирургтің көмекшісі, капеллан, аға сержант, квартирмейстер сержанты және барабан майоры кіретін штаб болды. Әр ротада бір капитан, екі лейтенант, бір прапорщик, төрт сержант, төрт капрал, бір барабаншы, бір флейташы және 64 қатарлы сарбаз болды. 8-ші Вирджиния оңтүстікке, Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына бағытталды және 1776 жылдың 28 маусымында Салливан аралы шайқасына уақытында жетті, бірақ ол шайқасқа қатыспады. 22 наурызда Абрахам Боуман Вирджинияның 8-ші полкінің полковнигі болды. Сол кездегі басқа екі офицер – подполковник Джон Маркхэм және майор Уильям Дарк болды. Грейсонның қосымша континенттік полкі және Паттонның қосымша континенттік полкі де болды. Бригаданы басқаруға Чарльз Скотт тағайындалды. 1777 жылдың 11 қыркүйегінде Брэндивайн шайқасында Скотт пен Уильям Вудфордтың Вирджиния бригадалары Адам Стивеннің дивизиясының құрамына кірді. Сол күні таңертең сэр Уильям Хоу өзінің әскерінің бір қанатын 27 шақырымға (43 километрге) жылжытып, американдықтардың оң жақ қанатының артына жетті. Джордж Вашингтон дереу Стивен, Джон Салливан және Лорд Стирлинг дивизияларына Хоудың жолын кесуге бұйрық берді. Стивеннің 1500 сарбазы оң жақта, Стирлингтің 1500 сарбазы ортада, ал Салливанның сарбаздары сол жақта орналаса бастады. Америкалықтар 8000-ге қарсы 4000 сарбазбен аз болды. Екі зеңбірекпен қолдау көрсетілген Стивеннің дивизиясы Сэнди Холлоу деп аталатын аймақта орманды төбелерді басып алды. Бастапқыда дивизия британдық 2-жеңіл жаяу әскер батальонына және Гессен Ягерлеріне қарсы тұды. Британдықтар бірінші болып Салливанның дивизиясын жеңді. Алдыңғы және жаңадан ашылған сол жақ қанатына шабуыл жасалған Стирлингтің сарбаздары кейін шегінді. Соңында британдықтар Скотттың бригадасына шабуыл жасады, ол Стивеннің желісінің сол жақ қанатын ұстап тұрды. Вирджиниялықтар жеңіліп, шегінді. 1777 жылдың 4 қазанында Германтаун шайқасында Скотттың Стивен дивизиясындағы бригадасы Натанаэль Гриннің колоннасын ертіп жүрді. Вашингтон бұл әскерлердің британдықтардың оң жақ қанатына шабуыл жасауын жоспарлады, ал Салливан мен Стирлинг жаудың сол жағына шабуыл жасады. Салливан мен Энтони Уэйннің дивизиялары бірінші шабуыл жасап, біраз алға жылжуда, бірақ Гриннің қанаты кешігіп келді. Гриннің колоннасының орналасуы шатастырды. Грин мен Стивеннің дивизиялары соншалықты жылдам жылжуда, Александр Макдугалдың Коннектикут бригадасы оларды көзден шығарды. Осы уақытта Стивен Скотты дивизиядан бөлінгендігі үшін айыптады. Көзі куәгер болғандардың бірі Скотт пен Мюлленберг бригадалары (Грин дивизиясының құрамында) бірге шабуыл жасады деп есептеді. Вудфорд бригадасының бір бөлігі және оны қолдаған артиллерия 100 британдық сарбазға Chew House-та оқ атты. Стивеннің дивизиясы алға жылжуда, бұл тұманның ішінде Уэйннің сарбаздарымен кездесті, нәтижесінде достық атыс оқиғасы болды, бұл Уэйннің сарбаздарын кері шегінуге мәжбүр етті.
The 8th Virginia Regiment was raised beginning on 11 January 1776 for service with the Virginia State Troops. The unit's first commanding officer was patriot leader and pastor Peter Muhlenberg, who became a militia colonel in 1775 at the request of Washington. In his last sermon from the pulpit, Muhlenberg read from Ecclesiastes 3:1, "There is a time for all things, a time to preach and a time to pray; but there is also a time to fight, and that time has now come." He removed his clerical robes to show that he was wearing his uniform as a militia colonel. He quickly enlisted 300 men from his congregation in the unit that became the 8th Virginia. Muhlenberg was appointed colonel on 1 March 1776. The 8th Virginia organized at Suffolk County Court House between 9 February and 4 April 1776. The unit's 10 companies came from Augusta, Berkeley, Culpeper, Dunmore, Fincastle, Frederick, and Hampshire Counties, plus the District of West Augusta. On 25 May 1776 the regiment officially became part of the Continental Army. In 1776, Virginia regiments were typically organized into 10 companies, of which seven carried muskets and three carried rifles. The regiment's 792 man roster had three field officers, and a staff that included an adjutant, quartermaster, surgeon, surgeon's mate, chaplain, sergeant major, quartermaster sergeant, and drum major. Each company consisted of one captain, two lieutenants, one ensign, four sergeants, four corporals, one drummer, one fifer, and 64 privates. The 8th Virginia marched south to Charleston, South Carolina and was there in time for the Battle of Sullivan's Island on 28 June 1776, but it was not in action. and Abraham Bowman became colonel of the 8th Virginia on 22 March. At that time, the other two field officers were Lieutenant Colonel John Markham and Major William Darke. Grayson's Additional Continental Regiment, and Patton's Additional Continental Regiment. Charles Scott was appointed to lead the brigade. At the Battle of Brandywine on 11 September 1777, Scott's and William Woodford's Virginia brigades were part of Adam Stephen's division. That morning, Sir William Howe marched one wing of his army 17 mile (27 km) to reach a position in the rear of the American right flank. George Washington immediately ordered the divisions of Stephen, John Sullivan, and Lord Stirling to block Howe. Stephen's 1,500 troops held the right, Stirling's 1,500 men defended the center, and Sullivan's soldiers began forming on the left of the position. The Americans were outnumbered by about 8,000 to 4,000 men. Supported by two cannons, Stephen's division held a wooded hill in an area called Sandy Hollow. At first, the division sturdily held its ground against the British 2nd Light Infantry Battalion and the Hessian Jägers. The British attack broke Sullivan's division first. Attacked in front and on their newly exposed left flank, Stirling's men withdrew next. At last the British converged on Scott's brigade, which held the left flank of Stephen's line. The Virginians finally gave way and retreated. At the Battle of Germantown on 4 October 1777, Scott's brigade in Stephen's division accompanied Nathanael Greene's column. Washington planned for this body of troops to assault the British right flank while Sullivan and Stirling attacked the enemy left. Sullivan's and Anthony Wayne's divisions attacked first and made some progress, but Greene's wing was late in arriving. The deployment of Greene's column was confused. The divisions of Greene and Stephen advanced so quickly that Alexander McDougall's Connecticut Brigade lost sight of them. Meanwhile, Stephen accused Scott of separating his brigade from the division. One observer believed that the brigades of Scott and Muhlenberg (in Greene's division) attacked together. Part of Woodford's brigade and its supporting artillery stopped to fire on 100 British troops at the Chew House. As Stephen's division went forward, it encountered some of Wayne's troops in the fog and a friendly fire incident resulted which caused Wayne's men to retreat.
Монмуттан Чарльстонға дейін
1777 жылғы 1 қарашада полктегі роталар саны сегізге дейін азайтылды. Чарльз Лидің басқаруымен Грейсон жасағы 1778 жылғы 28 маусымда сағат 8:00-де америкалық колоннаның жорығын бастады. Осы уақытта Филемон Дикинсонның Нью-Джерси жасағы Корольдік рейнджерлермен кері итерілуде болды. Грейсон жасағы жақындағанда, Корольдік рейнджерлер шығысқа қарай шегінді. Дикинсон Грейсонға көпірден өтпеуге кеңес берді, себебі бұл оның әскерлерін британдық әскерлерге жақын, қиын жағдайға түсіруі мүмкін еді. Бірақ Ли Уэйнды Грейсонға, Ричард Батлер мен Генри Джексонның екі жасағына және Элеазер Освальдтың төрт зеңбірегіне қолбасшылық етуге тағайындады және сағат 9:00 шамасында әскерді алға жіберді. Сағат 9:30-да британдық әскерлерді көріп, Уэйн Батлер мен Джексонды Грейсонның әскерін ұстап тұрып, оларға шабуыл жасауға жіберді. Ли көп ұзамай кішкентай артқы күзетке емес, Генри Клинтон мен кем дегенде 6000 әскерге қарсы тұрғанын көрді. Осы сәтте американдық бірнеше бөлімдер бұйрықсыз шегіне бастады. Лидің көмекшісінің бірі Грейсонға кері шегінуге бұйрық берді. Ли кері шегініс қозғалысын тоқтата алмады, сондықтан күтпеген британдық шабуылдың алдында жалпы шегінуге бұйрық берді. Вашингтон алға жылжығанда, Ли дивизиясының Грейсон мен Паттонның қосымша полктері бастаған шегінісін көріп, қатты мазаланды. Әрі қарай, Вашингтон Уолтер Стюарт пен Натаниел Рамзиге кездесіп, оларға өз жасақтарымен британдықтарды тоқтатуды сұрады. Олар өз әскерлерін сол жақтағы тығыз орманға орналастырды, ал Джеремая Олни мен Генри Ливингстон кішісі оң жақтағы тік тұқымның артына орналасты, оларды Освальдтың төрт зеңбірегі қолдады. Вудтың вирджиниялықтары Стюарт пен Рамзиге сол жақтан қосылған болуы мүмкін. Содан кейін американдықтар ағаштардағы күзет бригадасының 1-батальонына шабуыл жасады. Кенеттен жасалған оқтан қолбасшысы жараланған гвардияшылар 40 адамдық шығынмен орманға шабуыл жасады және американдықтарды ашық жерге шығарды. Стюарт жараланды, ал Рамзи британдық 16-шы жеңіл драгун әскерінің сарбаздарымен тұтқындалды. Британдық гранадерлер Генри Монктон полковнигінің өмірін қиған қатты шайқастан кейін тік тұқымды басып алды. 1778 жылғы 22 шілдеде 8-ші Вирджиния 3-ші Вирджиния бригадасына ауыстырылды. Чарльстон қамалы 1780 жылғы 12 мамырда Бенджамин Линкольннің тапсыруымен аяқталды. Әскерилер мен жасақтардың арасында кем дегенде 2650 американдық тұтқынға алынды. Тұтқындардың арасында 4-ші Вирджиния полкінің сарбаздары болды. 8-ші Вирджиния полкі неміс полкі деп белгілі болды. Бұл полкті Николас Хауссеггер полковнигінің неміс батальонымен шатастыруға болмайды.
The number of companies in the regiment was reduced to eight on 1 November 1777. Under the overall command of Charles Lee, Grayson's detachment led the American column of march at 8:00 AM on 28 June 1778. Meanwhile, Philemon Dickinson's New Jersey militia was being pushed back by the Queen's Rangers. As Grayson's detachment approached, the Queen's Rangers withdrew to the east. Dickinson advised Grayson not to advance across a bridge because it would put his troops in a difficult position with British troops nearby. However, Lee placed Wayne in command of Grayson, two detachments under Richard Butler and Henry Jackson, and Eleazer Oswald's four cannons and sent the troops forward about 9:00 AM. Seeing British troops at 9:30 AM, Wayne sent Butler and Jackson to attack them while holding back Grayson's men. Lee soon saw that, instead of a small rear guard, he faced Sir Henry Clinton and at least 6,000 troops. At this point, a number of American units began retreating without orders. One of Lee's aides ordered Grayson to pull back. Unable to halt the retrograde movement, Lee ordered a general retreat before the unexpected British advance. As Washington rode forward, he was distressed to see Lee's division retreating, led by Grayson's and Patton's Additional Regiments. Farther on, Washington encountered Walter Stewart and Nathaniel Ramsey and asked them to hold off the British with their detachments. They formed their men in a dense wood on the left while Jeremiah Olney and Henry Livingston Jr. deployed behind a hedgerow on the right, supported by Oswald's four guns. It is probable that Wood's Virginians joined Stewart and Ramsey on the left. A sharp action followed as the Americans in the trees ambushed the 1st Battalion of the Brigade of Guards as it attempted to move past. Stung by the surprise fire which wounded their commander, the Guards stormed the woods at the cost of 40 casualties and drove the Americans into the open. Stewart was wounded while Ramsey was cut down and captured by troopers of the British 16th Light Dragoons. British grenadiers then overran the hedgerow after heavy fighting that claimed the life of Colonel Henry Monckton. On 22 July 1778, the 8th Virginia transferred to the 3rd Virginia Brigade. The Siege of Charleston ended on 12 May 1780 with Benjamin Lincoln's surrender. At least 2,650 American Continentals were captured in addition to militiamen. Among the prisoners were the soldiers of the 4th Virginia. The 8th Virginia was known as the German Regiment. The regiment should not be confused with Colonel Nicholas Haussegger's regiment, which was known as the German Battalion.