Кіріспе

Көне Египеттік билеуші

Ырсу ("өзін жасаған"; басқаша айтқанда Су) – Папирус Харрис I-де египеттік билікке номиналды түрде бағынған жергілікті билеушілер тобының бастығы болған шасуды белгілеу үшін қолданылатын есім. Он тоғызыншы және жиырмасыншы династиялар арасындағы ала-құлалық кезінде осы оқиғалар болған. Атының дұрыс оқылуы даулы, және бұл адамды жай ғана Су деп атаған болуы мүмкін. Ырсудың (немесе Судың) қатысқан оқиғалары Нил аңғарынан тыс, Египет империясының Азиялық территорияларында болған.

Мысырда

Ирсудың билікке келуі Он тоғызыншы династияның соңындағы Мысыр жағдайымен тығыз байланысты, онда Аменмессе мен Сети II арасында азаматтық соғыс болды, одан кейін экономикалық құлдырау орын алды. Сол кездегі оқиғаларды қазіргі заманғы түсіну, Папирус Харрис І-нің аудармасына көп тәуелді, бұл қиын міндет болып шықты. 1906 жылы Джеймс Генри Брестд құжатты аударғанда былай деп жазды:

«Мен сіздерге халық патшасы болған кезімде жасаған игіліктерім туралы хабарлағым келеді. Мысыр елі сырттан құлап, әр адам өз орнынан қозғалды; олар көп жылдар бойы басшылыққа ие болған жоқ. Мысыр елі басшылар мен қала билеушілерінің қолында болды; үлкен-кішілі әркім көршісін өлтірді. Одан кейін бос жылдар келді, Ярсу деген сириялық олардың басшысы болды. Ол бүкіл елді өзіне бағындырып, серіктерін жинап, олардың мүлкін тонады. Олар құдайларды адамдарға айналдырды және храмдарда құрбандық шалынбады». Бұл аударма Ирсудың Мысырдың өзінде әрекет еткен болуы мүмкін екенін көрсетеді, сондықтан 2000 жылға дейін Канцлер Бей осы Ирсудың ықтимал кандидаты саналды. Алайда, Дейр-эль-Мединадан табылған және Сиптаның билік құрған бесінші жылымен даталанған IFAO Остракон № 1864 мынаны жазды: «Фараон, өмір, денсаулық, өркендеу, үлкен жау Бейді өлтірді». Канцлер Бей Ирсудан жылдар бұрын қайтыс болғандықтан, ол енді осы тарихи тұлғаға үміткер саналмайды.

Жады

Папирус Харис І оның билік кезеңін Мысырдың хаоста болған және храмдарға бағышталған құрбандықтардың қабылданбаған уақыты ретінде бейнелейді. Твосрет қайтыс болғаннан кейін Мысыр анархияға түсіп, көптеген храмдар Ирсудың азиялық жақтастарымен тоналыпты. Твосреттен кейін таққа отырған Сетнахтенің Слон аралындағы стеласында осы азиялық көтерілісшілерді қалай қуғандығы жазылған. Олар Мысырдан қашқанда, Мысырдан ұрлаған алтын, күміс және мыс заттарын тастап кетіп, олардың көмегімен Азиялықтардан қосымша күш жалдауды жоспарлаған еді. Бұл оқиғалардың естеліктері б.з.д. үшінші ғасырында грек-мысыр тарихшысы және жұбыншы Манетон тарапынан бұрмаланып айтылуы мүмкін. Ол Осарсеф есімді Гелиополис қаласынан шыққан мысырлық жұбыншының тері ауруымен ауырған азиялықтарды Мысырдан шығарып жібергенін мәлімдеді, бұл кейінде Моисейдің кітабындағы шығу туралы айтылған. С. Хаурет Ирсудың өмірінің Киелі кітаптағы Жүсіптің өміріне ұқсас екенін айтады. Томас Рёмердің жазуынша, кейбіреулер "Осарсеф – Ахенатонға қарсы айтылған есім; ал басқалары Жүсіп пен Озиристің бірігуі деп ойлайды".