Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
VIII ғасырдағы итальяндық герцог Арехис II (сондай-ақ Арехис, Арихис, Арехис немесе Арегис) (шамамен 734 жылы туған – 26 тамыз 787 жылы қайтыс болған) – Оңтүстік Италиядағы Беневенто герцогы. Ол Беневентоның ықпалын Италияның Византия билігінде болған аймақтарына кеңейтуге ұмтылды, бірақ сонымен қатар солтүстік Италияны бағындырған Карл I-ге қарсы да қорғануға шаруа болды.
8th century Italian duke
Arechis II (also Aretchis, Arichis, Arechi or Aregis) (born c. 734 – died 26 August 787) was a Duke of Benevento, in Southern Italy. He sought to expand the Beneventos' influence into areas of Italy that were still under Byzantine control, but he also had to defend against Charlemagne, who had conquered northern Italy.
Шежіресі
Арехис ломбардтардың ұрпағы еді, олар VI ғасырдың соңында Италия жарым аралына шапқан. Ломбардтар Солтүстік Италияда патшалық құрды. Оның астанасы Павия қаласы болды, сонымен қатар Сполето және Беневенто деген екі тәуелсіз оңтүстік герцогтығы да оның құрамына кірді. Арехис герцог Лиутпрандтың ұлы еді, ол 758 жылы оның орнын басты. Арехис 774 жылы Ломбард патшалығы Ұлы Карлдың қолына дейін Беневенто герцогы атағын сақтап келді. Патшалық құлағаннан кейін Арехис Беневенто князі атағын қабылдады – бұл, әдетте, тәуелсіздік таныту мақсатында жасалған болса керек – және 787 жылы қайтыс болғанға дейін осы атақты қолдана берді.
Arechis was descended from the Lombards, who had invaded the Italian peninsula in the late sixth century. The Lombards established their kingdom in northern Italy. Its capital was at Pavia, and it also included two independent southern duchies—the Spoleto and Benevento. Arechis was the son of Duke Liutprand, whom he succeeded in 758. Arechis continued to use the title Duke of Benevento until the Lombard kingdom fell to Charlemagne in 774. Arechis adopted the title Prince of Benevento after the fall of the kingdom—probably as a gesture of independence—and continued to use it until his death in 787.
Отбасы
757 жылы Арехис солтүстік Ломбард патшасы Дезидерийдің қызы Адельпергаға үйленді. Арехис Дезидериймен достық, бірақ көбінесе тәуелсіз қарым-қатынас орнатты. Бұл қарым-қатынас 774 жылға дейін сақталды, осы жылы Ломбард патшалығы франктарға бағынып, Дезидерий тақтан түсірілді. Беневент жұбайы бес бала өмірге әкелді: үш ұл және екі қыз.
Around 757, Arechis married Adelperga, a daughter of the northern Lombard king Desiderius. Arechis established friendly—but largely independent—relations with Desiderius. This lasted until 774, when the Lombard kingdom fell to the Franks and Desiderius was deposed. The Beneventan couple produced five children: three boys and two girls.
Мәдениет саласы
Сегізінші ғасырдың стандарттары бойынша Адельперга мен Арехис мәдениеттің көрнекті демеушілері болды. Адельперга ломбардтардың көрнекті жазушысы Павел Диаконға "Historia Romana" еңбегін жазуды тапсырды, бұл Рим тарихының оқулығы орта ғасырдың қалған бөлігінде кеңінен қолданылды. Кейбір тарихшылар олар Павелдың одан да әйгілі "Historia gentis Langobardorum" еңбегін жазуды да тапсырған болуы мүмкін деп санайды, бірақ бұл нақты емес. Арехис қасиеттілердің қалдықтарын Беневентодағы жаңа салынған Санта-София шіркеуіне жеткізуді ұйымдастырды. Шіркеу қазірге дейін сақталған, бірақ көп рет қайта жаңартылған. Ол сирек кездесетін сегізінші ғасырдың фрескаларымен әсемделген. Арехис сонымен қатар Салернода жаңа сарай мен қамал салуға қаржы жұмсады. Арехис билік еткен кезеңде Салерно маңызды теңіз портына айналды. Монтекассино және Сан-Винченцо-аль-Волтурно сияқты ірі оңтүстік монастырлар да одан мол қайырымдылық алды.
By eighth century standards, Adelperga and Arechis were notable patrons of culture. Adelperga commissioned the major Lombard writer Paul the Deacon to produce his Historia Romana, a textbook of Roman history which was widely used during the rest of the Middle Ages. Some historians also argue that they commissioned Paul's more famous Historia gentis Langobardorum although this is uncertain. Arechis arranged for the transfer of saints' relics to the newly commissioned church of Santa Sofia in Benevento. The church still survives, albeit heavily restored. It is decorated with rare eighth century frescoes. Arechis also put resources into building projects in Salerno, including a new palace and castle. Salerno became an increasingly important port city during Arechis' reign. Major southern monasteries, such as Montecassino and San Vincenzo al Volturno also received substantial donations from him.
Саяси қызмет
774 жылы Шарль Ұлы Солтүстік Италиядағы Ломбард патшалығын жаулап алғанда Арехис герцог болды. Арехис өзін Ломбардтардың патшасы етіп тағайындаған Шарльге мойынсұнудан бас тартса да, Беневенто көбінесе тыныш қалды. Сол жылы Арехис «Беневенто князі» атағын алды. Ол сондай-ақ бірнеше заң шығарды. Бұл екі әрекеті Шарльге қарсылық білдірудің ниетінен туған болуы мүмкін, өйткені осы уақытқа дейін тек Ломбард патшалары ғана заңдар шығарған. Шарль енді өзін Ломбардтардың патшасы деп жариялағандықтан, Арехис оның осы құқығын жоққа шығарды. 774 жылдың қараша айында, хан тағына шамамен отырғаннан кейін, Арехис II Кортизани және Баккари отбасыларының мүшелерін Биферно өзенінің орталық аймағын басып алуға жіберді, оларды сол аймалдағы патшалық биліктің ресми өкілдері – гестальдтар деп тағайындады. 776 жылы Арехис, мүмкін, Франк үстемдігін құлату мақсатымен Ломбардтардың құдайына қатысқан. Шарль Ұлы бұл көтерілісті сәтті басып тастады, ол көбінесе Фриулидің солтүстік-шығысында болды. Арехис көтеріліске көп көмектеспеген сияқты, сондықтан Шарль Ұлы Арехиспен күресудің орнына Альп тауларының солтүстігіне қайтуға мәжбүр болды. Географиялық қашықтық Арехисті тағы да франктардан қорғады. Арехистің Беневенто мемлекеті көршілес Византияның Неаполь герцогтығынан аумақтарды басып алуға тырысып, шайқасты жүргізіп отырды. Бірақ, шамамен 780-ші жылдардың ортасында Арехис Неаполь герцогымен «пакт» деп аталатын келісімге келді. Бұл келісімде жер иелену және дауларды шешу туралы егжей-тегжейлі шарттар қарастырылған. Бұл, Францияның қатеріне қарсы Беневентоны қорғау мақсатымен жасалған болуы мүмкін. Бұл 787 жылы Шарль Ұлы Оңтүстік Италияға жорық жасап, Беневенто княздығының маңызды қаласы Капуяны қоршаған кезде нақтыланды. Арехис Беневентоны тастап, өзінің жаңа орталығы – Салерно портына шегінді. Қысымға ұшыраған Арехис Франктардың билігіне мойынсұнды. Шарльдің өмірбаясын жазған Эйнхард өзінің «Vita Caroli Magni» еңбегінде былай деп сипаттады:
Arechis was Duke when Charlemagne conquered the north Italian Lombard kingdom in 774. Although Arechis refused to submit when Charlemagne made himself king of the Lombards, Benevento was left largely unmolested. That same year Arechis adopted the title of "prince of Benevento". He also issued a handful of laws. Both these acts were probably intended as a gesture of defiance against Charlemagne—until this time only the Lombard kings had enacted laws. Since Charlemagne now styled himself king of the Lombards, Arechis was effectively rejecting Charlemagne's right to this title. In November 774, immediately after being solemnly crowned Prince, Arechi II decided to send members of the Cortisani and Baccari families to occupy the middle area of the Biferno river, naming them as gestalds, the official royal authority in the area. In 776, Arechis was probably involved in a Lombard conspiracy to throw off Frankish domination. Charlemagne successfully crushed this revolt, which was mostly focused in northeastern Friuli. Arechis did not seem to have provided much practical support for the rebellion and Charlemagne was forced to hurry back north of the Alps, rather than dealing with Arechis. Once again, geographical distance had protected Arechis from the Franks. Arechis' Beneventan state continued to skirmish with and try to seize territory from the neighbouring Byzantine duchy of Naples. At some point, however, perhaps in the mid 780s, Arechis reached an agreement with the Duke of Naples set out in a document called a pactum. This agreement sets forth detailed provisions dealing with landholding and dispute settlement. It may have been intended to relieve Benevento, which was facing the looming Frankish threat. This crystallised in 787, when Charlemagne advanced into south Italy and besieged Capua, an important town in the principality of Benevento. Arechis left Benevento itself and retreated to his new centre, the port of Salerno. Under pressure, Arechis apparently submitted to Frankish suzerainty. As Einhard, Charlemagne's biographer, describes it in his Vita Caroli Magni:
Жас қарағанда, Шарль Беневентоға билігін орнатуға ұмтылған сияқты көрінеді. Арехис салық төледі және оның бір ұлы Беневентоның адалдығының кепілі ретінде кепілге алынды. Франктардың ықпалы да ресми түрде көрініс тапты. Дәстүрлі түрде Беневенто алтын монеталар шығарып, қолданған, бірақ 787 жылы Беневенто монетаханасы күміс монеталар да шығара бастады. Жаңа монеталар Шарльдің Франк корольдығы шығарған монеталарға ұқсас болды. Жаңа күміс және дәстүрлі алтын монеталар, сондай-ақ Беневентоның құқықтық құжаттарында Арехиспен қатар Шарльдің есімі мен титулы да қолданыла бастады. Монеталар мен жарғылардағы атаулардың болуы саяси биліктің маңызды белгісі саналды. Алайда, Эйнхард Шарльдің жетістіктерін асыра бағалайды. Беневентодағы Франктардың ықпалы өте қысқа ғасырлық болды. 788 жылы Гримальдтың үлкен ағасы Ромуальд және Арехис қайтыс болды. Шарльмен кепілде ұсталған Гримальд III Беневенто князі болды. Шарль Гримальдты адалдық сертіне байланысты босатып жіберді. Гримальд уәдесін орындамады; шамамен 791 жылы ол өзін тәуелсіз деп жариялады және Франктарға қарсы сәтті қарсылық көрсетті. Гримальд кейінірек Франк үстемдігінен құтылуға тырысты, бірақ Шарльдің ұлдары, Италияның Пипин және Кіші Шарль 792 жылы оны мойынсұнуға мәжбүр етті.
Superficially, Charlemagne seemed to have imposed himself on Benevento. Arechis had paid tribute and one of his sons was being held hostage as a guarantee of Benevento's loyalty. Frankish influence was also given formal expression. Traditionally Benevento had produced and used gold coinage, but in 787 the Beneventan mint began to strike silver coins too. The new coins were similar to those issued by Charlemagne's Frankish kingdom. Both the new silver and the traditional gold coins, as well as Beneventan legal documents, all started to include Charlemagne's name and title alongside those of Arechis. The inclusion of titles on coins and in charters was considered an important marker of political authority. However, Einhard overstates Charlemagne's success. Frankish influence in Benevento proved to be very short lived. In 788, both Grimoald's elder brother, Romuald, and Arechis himself died. Grimoald III, who was being held hostage by Charlemagne, succeeded as Prince of Benevento. Unwisely, Charlemagne released Grimoald in return for an oath of loyalty. Grimoald did not keep his promise; by c. 791, he had effectively proclaimed himself independent and successfully resisted the Franks. Grimoald later tried to throw off Frankish suzerainty, but Charlemagne's sons, Pepin of Italy and Charles the Younger, forced him to submit in 792.