Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мысыр Араб Республикасының құқықтық жүйесі
Legal system of the Arab Republic of Egypt
Мысырдың сот жүйесі (немесе сот тармағы) – египет үкіметінің тәуелсіз бір бөлігі болып табылады, оған зайырлы және діни соттар кіреді. Мысыр сот жүйесі еуропалық, негізінен француз құқықтық концепциялары мен әдістеріне, сондай-ақ ислам (шариғат) заңымен байланысты негізделген. Заң кодексі көбінесе Наполеон кодексінен алынған. Неке және жеке мәртебе, ең алдымен, тиісті адамның діни заңына сүйенеді. Осылайша, Мысырда отбасылық құқықтың үш түрі бар: исламдық, христиандық және зайырлы (француз отбасылық заңдарына негізделген). Сот тармағы Мысырдағы саяси процесте маңызды рөл атқарады, себебі елдің парламенттік және президенттік сайлауларын бақылау және өткізу міндеті оған жүктелген.
The judicial system (or judicial branch) of Egypt is an independent branch of the Egyptian government which includes both secular and religious courts. The Egyptian judicial system is based on European and primarily French legal concepts and methods, combined with Islamic (Shariah) law. The legal code is derived largely from the Napoleonic Code. Marriage and personal status are primarily based on the religious law of the individual concerned. Thus, there are three forms of family law in Egypt: Islamic, Christian, and secular (based on the French family laws). The judicial branch plays an important role in the political process in Egypt, as the branch is given the responsibility to monitor and run the country's parliamentary and presidential elections.
Қылмыстық кодекс
Мысыр өзінің қылмыстық кодекстері мен сот жүйесін негізінен британдық, итальяндық және Наполеондық үлгілерге негіздеді. Қылмыстық сот процедуралары исламдық құқықтық және әлеуметтік үлгілердің мұрасымен, сондай-ақ бұрынғы түрлі соттардың қалдырғандарымен айтарлықтай өзгертілді. Бұл заңдардың алуан көздері мен философиялық негіздері, сонымен қатар көптеген қарыз алынған батыс құқықтық ұғымдарының қолданылмауы Мысыр заңын жүзеге асыруда қиындықтар тудырды. Қылмыстық кодекс үш негізгі қылмыс санатын тізімдеді: қасақана жасалған бұзушылықтар (жеңіл қылмыстар), қылмыстар (төзектің немесе айыппұлдың жазасы көзделген қылмыстар) және аса ауыр қылмыстар (төзектің немесе өлім жазасының жазасы көзделген қылмыстар). Төменгі соттар сотқа жеткен істердің көп бөлігін қарады және он істің тоғызында айыппұл салды. Соттар өз қалауынша айыппұл салуды немесе бас бостандығынан айыруды тоқтата тұруға құқылы болды (егер жаза бір жылдан аспаса). Өлім жазасын көздейтін қылмыстарға кісі өлтіру, қылмыс жасау кезінде адам өлтіру, өрт сөндіру немесе өлімге әкеп соққан жарылғыш заттарды пайдалану, зорлау, мемлекетке опасыздық және мемлекеттік қауіпсіздікке қауіп төндіру кірді. Дегенмен, аса ауыр қылмыстар үшін сотталғандардың аз ғана бөлігі өлім жазасына кесілді. Мысыр заңдары тұтқынға алынған адамды 48 сағат ішінде судья алдына алып келіп, ресми айып тағуды немесе босатуды талап етеді. Айыпталушы кепілдікке шығуға және заңгердің қорғанына құқылы. 1958 жылғы Төтенше жағдай туралы заң кейбір істер бойынша арнайы сот процедураларын белгіледі. Бұл заң билік органдарына мемлекеттік қауіпсіздікке қауіп төндіргені үшін айыпталған адамдарға қатысты тәуелсіздікке ұмтылып келе жатқан қалыпты сот жүйесін айналып өтуге мүмкіндік берді. Заң негізінен ислам радикалдарына қатысты, бірақ сонымен қатар саяси зорлық-зомбылық жасады деп күдіктелген солшылдарды, есірткі контрабандистерін және заңсыз валюта сатушыларды да қамтыды. Ол сонымен қатар ереуілге шыққан жұмысшыларды, палестиналық студенттерді қолдаушы демонстрацияларды және қашқындардың туыстарын ұстауға рұқсат берді. 1958 жылғы Төтенше жағдай туралы заң сот жүйесіне адамдарды айыптаусыз немесе тергеу жүргізіліп жатқан кезде оларға тиісті сот процесін қамтамасыз етпей тұтқындауға рұқсат берді. Отыз күннен кейін тұтқын істі қайта қарау туралы Мемлекеттік қауіпсіздік сотына өтінішпен жүгінуге құқылы. Егер сот тұтқынды босатуға бұйрық берсе, ішкі істер министрі он бес күн ішінде наразылық білдіре алатын. Егер министр сот шешімін жоққа шығарса, тұтқын тағы отыз күннен кейін басқа Мемлекеттік қауіпсіздік сотына арыз бере алады. Егер екінші сот тұтқынның өтінішін қолдаса, ол тұтқынды босатады. Алайда, ішкі істер министрі тұтқынға алынған адамды қайтадан тұтқындауға құқылы. Үкімет ислам экстремистеріне қатысты істерде осы практиканы жиі қолданды.
Egypt based its criminal codes and court operations primarily on British, Italian, and Napoleonic models. Criminal court procedures had been substantially modified by the heritage of Islamic legal and social patterns and the legacy of numerous kinds of courts that formerly existed. The divergent sources and philosophical origins of these laws and the inapplicability of many borrowed Western legal concepts occasioned difficulties in administering Egyptian law. The criminal code listed three main categories of crime: contraventions (minor offenses), misdemeanors (offenses punishable by imprisonment or fines), and felonies (offenses punishable by penal servitude or death). Lower courts handled the majority of the cases that reached adjudication and levied fines in about nine out of ten cases. At their discretion, courts could suspend fines or imprisonment (when a sentence did not exceed one year). Capital crimes that carried a possible death sentence included murder, manslaughter occurring in the commission of a felony, arson or the use of explosives that caused death, rape, treason, and endangerment of state security. Few convictions for capital crimes, however, resulted in execution. Egypt's laws require that a detained person be brought before a magistrate and formally charged within forty eight hours or released. An accused is entitled to post bail and had the right to be defended by legal counsel. The Emergency Law of 1958 outlined special judicial procedures for some cases. The law enabled authorities to circumvent the increasingly independent regular court system in cases where people were charged with endangering state security. The law applied primarily to Islamic radicals but also covered leftists suspected of political violence, drug smugglers, and illegal currency dealers. It also allowed detention of striking workers, pro Palestinian student demonstrators, and relatives of fugitives. The Emergency Law of 1958 authorized the judicial system to detain people without charging them or guaranteeing them due process while an investigation was under way. After thirty days, a detainee could petition the State Security Court to review the case. If the court ordered the detainee's release, the minister of interior had fifteen days to object. If the minister overruled the court's decision, the detainee could petition another State Security Court for release after thirty more days. If the second court supported the detainee's petition, it released the detainee. The minister of interior could, however, simply re arrest the detainee. The government commonly engaged in this practice in cases involving Islamic extremists.
Азаматтық кодекс
Мысыр азаматтық кодексі азаматтық құқықтың басты көзі болып табылады және көптеген Таяу Шығыс елдерінің, соның ішінде диктатураға дейінгі Ливия мен Ирактың, сондай-ақ Катардың заң жүйесіне әсер етіп, шабыт берді. Мысырдың азаматтық кодексі «жеке құқықтар, шарттар, міндеттемелер және залал келтірулер» салаларын реттейді. EgyptJustice.com сайтының мәліметінше, «азаматтық істердің үлкен санынан (және олардың үнемі өсуінен) туындаған сот процестерінің ұзақ кешігуіне және сот шешімдерін орындау механизмдерінің жетілмеуіне байланысты, ірі коммерциялық даулар көбінесе Төрелік заңымен (1994 жылғы 27-заң) реттелетін төрелік арқылы шешіледі». Бұл заң Мысыр Конституциясының «Ой және пікір бостандығы кепілдендіріледі. Әр адам өз пікірін ауызша, жазбаша, суреттер арқылы немесе басқа да сөз және жариялау тәсілдерімен білдіруге құқылы» деген қағидаларын бұзғаны үшін Ой және өрнек бостандығы институты және Баспасөз жоғары кеңесі тарапынан сынға ұшырады.
The Egyptian Civil Code is the prime source of civil law, and has been the source of law and inspiration for numerous other Middle Eastern jurisdictions, including pre dictatorship Libya and Iraq as well as Qatar. Egypt's Civil Code governs "the areas of personal rights, contracts, obligations, and torts." According to EgyptJustice. com, "due to the long court litigation delays caused by a crushing (and steadily growing) backlog of civil cases, plus weak mechanism for enforcing court judgments, large commercial disputes are often resolved through arbitration, as governed by the Arbitration Law (Law 27 of 1994)." The law has been criticized by the Institution of Freedom of Thought and Expression and the Supreme Council for the Press for violating provisions of the Egyptian Constitution, which state, "Freedom of thought and opinion is guaranteed. Every person has the right to express his opinion verbally, in writing, through imagery, or by any other means of expression and publication,"
Төрелік
Мохамед С. Э. Абдель Вахабтың пікірінше, "арбитраж Мысырда бизнес, коммерциялық және инвестициялық дауларды шешудің маңызды әдісі ретінде орнықты", бұл "1994 жылғы №27 арбитраж заңына" негізделген. Мысыр соттары "көбінесе арбитражға жақсы қарайды", судьялар "көбінесе" арбитраждық іс жүргізуді қабылдап, қолдайды.
According to Mohamed S. E. Abdel Wahab, "arbitration has established itself as a prominent method for resolving business, commercial, and investment disputes" in Egypt, based on 'Arbitration Law No.27 of the Year 1994'. Egyptian courts are "generally arbitration friendly" with judges "generally" accepting and supporting arbitral proceedings.