Цирил Вершаве: Фламанд ұлтшылдығының және нацизммен ынтықаластығының тарихы
Cyriel Verschaeve
Сириэль Версхаеве – фламанд ұлтшыл ділмар және жазушы, 2-дүниежүзілік соғыста нацистермен ынтымақтасқан. Фламанд ұлтшылдығының рухани көшбасшысы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сириел Вершаве (30 сәуір 1874 – 8 қараша 1949) – фламанд ұлтшыл дін қызметкері және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистермен ынтымақтастық жасаған жазушы. Ол идеологиясының жақтастары тарапынан фламанд ұлтшылдығының рухани жетекшісі ретінде танылды және нацистік пропагандашы болды.
Cyriel Verschaeve (30 April 1874 – 8 November 1949) was a Flemish nationalist priest and writer who collaborated with the Nazis during the Second World War. He was recognised as the spiritual leader of Flemish nationalism by the ideology's adherents and a Nazi propagandist.
Алғашқы жылдар
Бельгияның Батыс Фландриядағы Ардуи қаласында католик отбасында дүниеге келген ол 1886 жылы Розеларедегі Кіші семинарияда дін қызметкері болуға дайындыққа түсті, ал 1892 жылы оқуын аяқтау үшін Брюггеге көшті. 1897 жылы ол дін қызметкері болып тағайындалды және Германиядағы Фридрих Шиллер университетінде оқуын жалғастырды.
Born in Ardooie in West Flanders, Belgium to a Catholic family, he began training to be a priest at the Minor Seminary, Roeselare in 1886, before moving on to Bruges in 1892 to complete his studies. He was ordained in 1897 and then continued his studies at the Friedrich Schiller University of Jena in Germany.
Ұлттық көшбасшы
Ол 1911 жылы Бельгияға оралып, Батыс Фландриядағы Альвернемде шлюз пасторы болды. Осы жерде ол Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бейбітшілік қозғалысына қатысты. Ол сондай-ақ Фронтбевингтің дамуына қатысты, бұл фламандтық тәуелсіздік топтарының бірі, кейін Фронтпартижге айналды. Аугуст Бормспен бірге Вершаве Фламандтың мақсаттарына Германиямен ынтымақтастық арқылы қол жеткізуге болатынын жақтаған Фронт қозғалысының басты өкілі болды, ал екінші жағы Бельгия үшін күресу Фламандтың мүддесін ілгерілетуге көмектеседі деп санады. 1917 жылдың 12 тамызында Вершаве екінші «Ашық хат» жазып, қиын жағдайдағы фламанд әскери қызметшілерінің құқықтарын жақсартуға шақырды. Бір ай бұрынғы хаттан кейін Вершаветің хаты өте қатыгез тілмен ерекшеленді, онда патшаның алғашқы хатқа жауап бермегеніне шабуыл жасалды. Бұл монархия мен фламанд ұлтшылдығының оң қанаты арасындағы айырмашылықтың күшеюінің бастауы болды. 1916 жылы ол фламанд әскери қызметшілеріне ескерткіш орнатуды көздеген комитеттің төрағасы болды. Соғыстан кейін бұл мақсатқа Изер мұнарасының ескерткішін салу арқылы қол жеткізілді, Вершаве 1928 жылдың 7 шілдесінде салтанатты түрде алғашқы тасты қалады.
He returned to Belgium in 1911 to become a parish priest at Alveringem in West Flanders. Whilst here he became involved in the pacifist movement after the outbreak of the First World War. He also was involved in the development of the Frontbeweging, a Flemish autonomous group that eventually became the Frontpartij. Along with August Borms, Verschaeve was the leading representative of the tendency within the Front Movement that felt Flemish aims might be aided by working with Germany, in contrast to the other wing that felt fighting for Belgium would make the Flemish case easier to advance. On 12 August 1917 Verschaeve penned a second so called "Open Letter" calling for better rights for beleaguered Flemish servicemen. Following a letter from a month earlier, Verschaeve's missive was noted for its more militant language which included an attack on the king for his failure to respond to the first letter. It marked the beginning of a widening gulf between the monarchy and the far right of Flemish nationalism. In 1916 he also became president of a committee that sought to build a memorial to Flemish servicemen. After the war this aim was realised with the building of the Yser Tower memorial, with Verschaeve ceremonially laying the first stone on 7 July 1928.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы дін қызметкері лауазымынан босатылған Вершаев, бұрыннан Германияға көңіл бөліп келген, 1940 жылы «Фламандия сағаты» (Het Uur van Vlaanderen) атты еңбегін жазды. Онда ол фламандтардың нацистік Германияға деген сезімталдығын, әсіресе Рихард Вагнерде бейнеленген неміс императорлық мәдениетіне деген романтикалық құрметіне байланысты айқындады. Германия Бельгияны басып алғаннан кейін Вершаев нацистер құрған, фламанд мәдениетімен айналысатын органға тағайындалды.
Dismissed as chaplain in 1939, Verschaeve, who had long been sympathetic to Germany, wrote Het Uur van Vlaanderen in 1940 in which he articulated feelings of sympathy among the Flemish people for Nazi Germany, especially because of his Romantic admiration for German imperial culture as embodied in Richard Wagner. After the German occupation of Belgium, Verschaeve was appointed to a body set up by the Nazis to deal with Flemish culture.
Өлім
Ол 1945 жылы Австрияға қашып кетті. Бельгия соты оны қатысусыз өлім жазасына кесті, бірақ ол 1949 жылға дейін Австрияда тірі қалды, содан кейін Тироль қаласы Солбад-Халльдің пасторлық үйінде жүрек талмасынан қайтыс болып, сол жерге жерленді. 1973 жылы неонацистік Vlaamse Militanten Orde ұйымының мүшелері оның денесін қазып шығарып, Фландрияда қайта жерледі. Кортрейк, Ланакен және Бреендонк қалаларындағы көшелер оның құрметіне аталды; 2019-2020 жылдары жергілікті кеңестер оларды қайта атау туралы шешім қабылдады.
He fled to Austria in 1945. He was condemned to death in absentia by a Belgian court, but survived in Austria until 1949, when he died of a heart attack at the vicarage of the Tyrolean town Solbad Hall, and was buried there. In 1973 members of the neo Nazi Vlaamse Militanten Orde dug up his remains and reburied them in Flanders. Streets in Kortrijk, Lanaken and Breendonk were named after him; in 2019 2020 the local councils decided to rename it.