Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Күрд белсендісі
Kurdish activist
Осман Сабри немесе Осман Себри (1905–1993) – күрд ақыны, жазушы және журналист.
Osman Sabri or Osman Sebrî (1905–1993) was a Kurdish poet, writer and journalist.
Өмірбаян
Сабри 1905 жылдың 5 қаңтарында Осман империясының Қахта қаласының жанындағы Наринце ауылында дүниеге келді. Әкесінен сегіз жасында айырылған ол білімін ағасының көмегімен алды. Сабри жас кезінде-ақ күрд тарихы мен поэзиясына қызығушылық танытты. Оның отбасы да, өзі де шейх Саид бастаған сәтсіз шейх Саид көтерілісіне қатысты. Ұсталғандар сотталды. Оның екі ағасы Диярбақырда асылып өлтірілді, ал ол түрмеге қамалған еді. 1928 жылы босатылғаннан кейін Сирияда болғанда ол Celadet Bedir Khan, Cegerxwîn және Qedrîcan сияқты көптеген күрд зиялыларымен танысты. Арарат көтерілісі кезінде Арарат Республикасы құрылғаннан кейін, ол көтеріліске қосылуға тырысты, бірақ Мосул және Бағдадтағы британдық билік оны қайтадан тұтқындады. 1935 жылы босатылғанымен, бір жыл өткен соң, 1936 жылы британдықтар оны Мадагаскарға жер аударып жіберді. 1937 жылы Ливанға барып, "Хойбун" ұйымының және Бейруттегі күрд басылымдарының жұмысына қатысты. Ол 1944-1949 жылдар аралығында француз мандатының әкімшілігінде жұмыс істеді, сол жылы Ішкі істер министрлігі оны жұмыстан шығарды. 1957 жылы партияның бас хатшысы болып сайланды. Партия ішінде ол Мустафа Барзанидің идеологиясын қолдады.
Sabri was born on 5 January 1905 in the village of Narince near Kâhta in the Ottoman Empire. He received his education with help from his uncle as he lost his father at the age of eight. Sabri was already interested in Kurdish history and poetry as a youngster. Both his family and he were involved in the failed Sheik Said Rebellion led by Sheikh Said. The ones apprehended were tried. Two uncles of him were hung in Diyarbakır while he was imprisoned. After his release in 1928, While in Syria, he got to know many Kurdish intellectuals such as Celadet Bedir Khan, Cegerxwîn, and Qedrîcan. After the establishment of Republic of Ararat during the Ararat rebellion, he tried to join the revolt, but he was again imprisoned by the British authorities in Mosul and Baghdad. Although he was freed in 1935, the British forced him into exile to Madagascar one year later in 1936. He went to Lebanon in 1937, and again became involved in the Xoybûn and in the Kurdish publications in Beirut. He was employed by the French Mandate administration between 1944 and 1949, the year he was dismissed by the Ministry of the Interior. in 1957 and was elected as the secretary general of that party. Within the party, he was an adherent of the ideology of Mustafa Barzani.
Шығармалары
Ол түрлі күрд тіліндегі журналдарда көптеген мақалалар жариялады, мысалы, Хавар (1932), Ronahî (1943), Roja Nû (1943), Hêviya Welêt (Еуропада, 1963), Çiya (Еуропада, 1966), Hêvî (Париж, 1983), Berbang (Швеция, 1983), Roja Nû (Швеция, 1979). Ол 1954 жылы латын әліпбиіне негіделген күрд әліпбиі туралы кітап шығарды.
He published many articles in different Kurdish journals, such as Hawar (1932), Ronahî (1943), Roja Nû (1943), Hêviya Welêt (in Europe, 1963), Çiya (in Europe, 1966), Hêvî (Paris, 1983), Berbang (Sweden, 1983), Roja Nû (Sweden, 1979). He published a book on the Latin based Kurdish alphabet in 1954.