Каесария мен Иерусалим Корольдігінде Вальтер I әулеті
Walter I Grenier
Уолтер I, Иерусалим Корольдігіндегі Цезареяның феодалы. 1120-ші жылдардан бастап билік құрды. Жaffa графымен қарым-қатынасы шиеленісті болды, қарыздармен күресті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кесарияның иесі, Иерусалим Корольдігі
Lord of Caesarea, Kingdom of Jerusalem
Греньер әулетінен шыққан Вальтер I, 1120-жылдардан бастап 1150-жылдардың басында қайтыс болғанға дейін Иерусалим Корольдігінде Кесарияның иесі болды. Ол Сидон иелігі үшін өгей әкесі, Яффа графы Хью II-мен қақтығысқа түсті, нәтижесінде Хью патша Фулькті өлтіруге ниеттенгені туралы қатты айыптау жарияланды. Вальтер соңында Сидонды алған жоқ және өмірінің соңғы жылдарын үлкен қарызға батып, маңызды емес күйде өткізді.
Walter I, of the House of Grenier, was the lord of Caesarea in the Kingdom of Jerusalem from the 1120s until his death in the early 1150s. He clashed with his stepfather, Count Hugh II of Jaffa, over the lordship of Sidon, leading to a dramatic public accusation that Hugh intended to assassinate King Fulk. Walter in the end never received Sidon and spent his last years heavily indebted and marginalized.
Азшылық
Вальтер мен оның егіз інісі Евстафий II 1113 жылы дүниеге келді. Олар Сидон мен Кесарияның иесі болған Евстафий I-нің ұлдары еді, ол Иерусалим Корольдігінің констеблі және король Балдуин II тұтқында болған кезде регент қызметін атқарды, 15 маусымда 1123 жылы қайтыс болғанға дейін. Евстафий I-нің ұлдары егіз болғандықтан, ағалық құқығын қолдану қиын болды. Тарихшы Ханс Эберхард Майер оның корольдіктің жағалауында орналасқан феодасы бастапқыда ең бағаланған егіз Евстафий II-ге бөлінбей берілуі керек деп санайды. Вальтер мен Евстафий II-нің анасы Эмма 1124 жылы Яффа графы Юго II-ге үйленді. Юго ұлдарының мұрасын, сондай-ақ Эмманың Иерихон қаласын басқаруға жауапкершілік алды. Вальтер мен Евстафий II одан кейін анасы мен әкесімен Яффада тұрды. Вальтер 1127 және 1129 жылдың наурызы аралығында ересек жасқа жетті, сол кезде король Балдуин II-нің жарғысында ол Кесарияның иесі деп көрсетілген. Евстафий II 1126 жылы Сидонның иесі ретінде сипатталғандықтан, Майер Евстафий I-нің феодасы сол кезде егіздер арасында бөлінген деп болжайды. Юго 1128 жылға дейін Кесарияны билеп-төстеуді жалғастырды.
Walter and his twin brother, Eustace II, were born 1113. They were the sons of Eustace I, lord of Sidon and Caesarea, who served as the constable of the Kingdom of Jerusalem and as regent during the captivity of King Baldwin II until his death on 15 June 1123. Since Eustace I's sons were twins, primogeniture was difficult to apply. Historian Hans Eberhard Mayer argues that his fief, situated along the coast of the kingdom, was at first meant to pass undivided to the preferred twin, Eustace II. Walter and Eustace II's mother, Emma, married Count Hugh II of Jaffa in 1124. Hugh assumed charge of the boys' inheritance as well as of Emma's town of Jericho. Walter and Eustace II then lived with their mother and stepfather in Jaffa. Walter came of age between 1127 and March 1129, when a charter of King Baldwin II describes him as the lord of Caesarea. Since Eustace II is described as the lord of Sidon already in 1126, Mayer assumes that Eustace I's fief was divided between the twins at that time. Hugh continued to hold sway over Caesarea until 1128.
Мансап
Патша Балдуин II 1131 жылғы 21 тамызда қайтыс болды. Уолтер 14 қыркүйекте Балдуиннің мұрагері Фулк патшаның тәж кию рәсіміне қатысты. Осы кезде оның Джулиана есімді әйелі және көптеген вассалдары мен үй шаруашылығының қызметкерлері болды. Оның егіз бауыры Евстахий II қайтыс болғаннан кейін, Уолтер өзін Кесария және Сидонның иесі деп жариялады. Бірақ ол көп ұзамай Сидонды лауазымынан шығарды, ал Майер Уолтердің Сидон жер иелерімен байланысы болмағандықтан, ол оны ешқашан иеленбегенін айтады. Сидонда Уолтердің әкесі Хьюдың үкімшілігі жалғасты. Уолтердің анасы Эмма Уолтерге Сидонды алуға көмектесе алмады. Уолтердің әкесі Хьюға деген наразылығы соншалық, 1134 жылы патша сарайында Хьюды патшаға қарсы көтерілу және Фулк патшаны өлтіруге сөз байласуда айыптады. Фулк өзі Уолтерді осы айыптауды жасауға ынталандырды; патшаға тым күшті болған вассалының феодаларын қайтарып алу үшін себеп қажет болды, ал Уолтер Хью басқарған Греньер мұрасы – Сидонды қалады. Содан кейін Хью Фулкқа қарсы бүлік көтеріп, феодаларын жоғалтып, жер аударылды. Уолтердің анасына тиесілі Иерихон қаласы да тартылып алынды. Алайда Уолтер бұл жерлерден пайда көре алмады, себебі патшалық отбасы оларды өздерінде қалдырды. Басқа амалы болмағандықтан, Уолтер Фулкқа адал болды, ол оны алдаған еді. Ол ешқашан патшаның досы болған жоқ, сондай-ақ Фулк ұлы Бальдуин III патшаға жақын болған да емес; ол әр патшаның бір ғана жарғысына куә болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол үлкен қаржылық қиындықтарға тап болды және оның өзі де, оның вассалдары да түрмеге түсуге мәжбүр болды. 1147 жылдан кейін ол патшалық істеріне қатыспады. 1149 жылы ол әлі тірі болды, бірақ 1154 жылы оның орнын ұлы Гю басты. Тағы бір ұлы, Евстахий, Әулие Лазарь орденінің соқырларына қосылды.
King Baldwin II died on 21 August 1131. Walter attended the coronation of Baldwin's successor, King Fulk, on 14 September. By this time he had a wife, Juliana, and a considerable retinue of vassals and household officers. His twin, Eustace II, had died, and Walter called himself lord of Caesarea and Sidon. He soon dropped Sidon from his title, and Mayer asserts, based on the lack of Sidon landholders' interaction with Walter, that Walter never held it. The regime of Walter's stepfather, Hugh, continued in Sidon. Walter's mother, Emma, apparently could do nothing to help Walter gain Sidon. Walter's grievance with his stepfather, Hugh, was such that in 1134, he stood up in the royal court and accused Hugh of lèse majesté and conspiring to kill King Fulk. Fulk himself had instigated Walter to make this accusation; the king needed a reason to revoke the fiefs of the vassal who had grown too powerful, and Walter desired Sidon, the Grenier patrimony governed by Hugh. Hugh then revolted against Fulk, lost his fiefs, and was exiled. Jericho, which belonged to Walter's mother, was also confiscated. Walter never profited, however, as the royal family retained these lands. Having no other choice, Walter remained loyal to Fulk, who had outwitted him. He never became the king's friend either, nor was he close to Fulk's son King Baldwin III; he only witnessed one charter of each king. In his last years he had significant financial problems and incurred debts for which both he and his vassals had to serve time. He took no part in the affairs of the kingdom after 1147. He was still alive in 1149 but by 1154, he had been succeeded by his son, Hugh. Another son, Eustace, joined the lepers of the Order of Saint Lazarus.