1967 жылғы Тур де Франс: Трагедия мен жеңіс жолы

Кіріспе

1967 жылғы "Тур де Франс" – велосипед спортының үлкен турларының бірі саналатын "Тур де Франс" жарысының 54-ші өткізілісі болды. Жарыс 29 маусым мен 23 шілде аралығында өтті, оған 22 кезең кірді. Оннан тұратын он үш ұлттық команда қатысты, олардың ішінде үш француз, екі бельгиялық, екі итальяндық, екі испандық, Германиядан, Ұлыбританиядан және Нидерландыдан бір-бір команда, сондай-ақ Швейцария мен Люксембургтың біріккен командасы бар еді. Жарыс Том Симпсонның Мон-Венту тауының етегінде қайғылы қазаға ұшуымен қаралы оқиғаға толы болды.

Жарыс туралы жалпы түсінік

Прологты испандық Хосе Мария Эррандонеа жеңіп алды, екінші орынды алты секундқа қалып қойған Раймонд Пулидор иеленді. Келесі бірнеше кезеңдерде жалпы есепте көшбасшылық бірнеше рет ауысты, бірақ басты үміткерлер арасындағы айырмашылықтар шамалы болды. Бесінші кезеңнің басында, Бельгияда, он төрт велошабандыздың тобы, оның ішінде бельгиялық шабандыздар да бар, кезеңнің басында қашып кетті. Командаласы Жан Стаблинскидің кеңесімен Роджер Пинжон оларға қосылды. Топ алға шығып кетті, ал Пинжон финиш сызығына 60 шақырым қалып, жеке жүріп кезеңді аяқтады. Пинжон кезеңді жеңіп, жалпы есепте де көшбасшы болды. Алтыншы кезеңде Пинжонның көшбасшылығына ешқандай сын жоқ болды, бірақ жетінші кезеңде ол командаласы Раймонд Риоттенің артынан қалды, себебі Риотте қашып кеткен топта болды. Сегізінші кезеңде Риотте көп уақыт жоғалтты, ал Пинжон қайтадан көшбасшылыққа шықты. Сол кезеңде Реймонд Риотте 11 минуттан астам уақыт жоғалтты, сондай-ақ құлау мен техникалық мәселелерге байланысты, ол Пинжонды қолдап, Турдың қалған бөлігін аяқтайтынын мәлімдеді. Пинжон тоғызыншы кезеңнен кейін бірнеше секундты ұтып алды. Оныншы кезеңде Пулидор Пинжонға қиын көтерілістерде көмектесті, ал осы кезеңнен кейін Пинжон келесі шабандыз Дезире Леторттан төрт минуттан астам артықшылыққа ие болды. Келесі екі кезеңде жалпы есепте көп өзгеріс болған жоқ. Он үшінші кезең ыстық ауа-райында және биік тауларда өтті. Венту тауына көтерілген кезде Том Симпсон қайтыс болды. Оның артында не болғанын білмей, Ян Янсен кезеңді жеңіп алды, ал одан кейін Роджер Пинжон да өзінің артықшылығын арттырды. Пелотон велошабандыздары Том Симпсонның құрметіне арнап он төртінші кезеңді өткізуге шешім қабылдады және оның командаласы Барри Хобанның жеңіске ие болуына мүмкіндік берді. Пиреней тауларындағы он алтыншы кезеңде Хулио Хименес бірнеше минутты қайтарып алып, Пинжоннан 123 секунд қалып, екінші орынға шықты. Жиырмасыншы кезеңде, Пю-де-Дом тауының шаңырағында аяқталған кезеңде, Хименес тағы да уақытты қысқартты және қазір Пинжоннан 1 минут 39 секунд қалып қойды. Бұл Пинжонның жеңісіне қауіп тудырмады; Тур жеке уақыт сынағымен аяқталды, ал Пинжон оны Хименестен әлдеқайда жақсы өткізіп, 1967 жылғы Тур де Франс жарысын жеңіп алды.

The prologue was won by Spanish José María Errandonea, with Raymond Poulidor in second place, six seconds behind. In the next few stages, the lead in the general classification changed hands several times, but the margins between the top favourites were small. In the first part of the fifth stage, in Belgium, a group of fourteen cyclists including some Belgian cyclists escaped early in the stage. On the advice of his teammate Jean Stablinski, Roger Pingeon bridged the gap and joined the escaped group. The group stayed away, and Pingeon escaped 60 km before the finish, riding alone until the end of the stage. Pingeon won the stage, and also became the leader of the general classification. Pingeon's lead was not challenged in the sixth stage, but he lost it in the seventh stage to his teammate Raymond Riotte, after Riotte was in a group that escaped. In the eighth stage, Riotte lost considerable time, and Pingeon was back in the lead. On that stage, Raymond Riotte lost more than 11 minutes, also because of a fall and mechanical problems, and announced that he would ride the rest of the Tour in support of Pingeon. Pingeon gained a few seconds in the ninth stage after a split in the peloton. In the tenth stage, Poulidor helped Pingeon over the major climbs, and after that stage Pingeon had a margin of more than four minutes over the next rider, Désiré Letort from the Bleuets team. There were few changes in the general classification in the next two stages. The thirteenth stage was run in hot weather, and featured high climbs. During the climb of the Ventoux, Tom Simpson died. Unaware of what happened behind them, Jan Janssen won the stage, closely followed by Roger Pingeon, who extended his lead. The riders in the peloton decided to ride the fourteenth stage in dedication of Tom Simpson, and let his teammate Barry Hoban win the stage. In the sixteenth stage in the Pyrenees, Julio Jiménez won back a few minutes, and was now in second place behind Pingeon, 123 seconds behind. In the twentieth stage, with a finish on top of the Puy de Dôme, Jiménez won back some more time, and was now 1 minute and 39 seconds behind Pingeon. This was not enough to put Pingeon's victory in danger; the Tour ended with an individual time trial, and Pingeon rode it much better than Jiménez, and won the Tour de France of 1967.

Допинг қолдану

Том Симпсонның 13-ші кезеңде қайтысынан кейін допинг қолданғандары туралы айыптаулар туды. Ұйым допингтік бақылауды тек «Тур де Франс» жарысында ғана емес, сонымен қатар бір уақытта өткізілетін «Тур де л’Авенир» жарысында да күшейтуге шешім қабылдады. «Тур де Франс» допингке оң нәтиже бермеді, бірақ «Тур де л’Авенир» жарысынан бірнеше велошабандылар дисквалификацияланды.