Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлы Манчестердегі тізімделген ғимарат, Англия. Смитхилл Холл – I санаттағы тізімделген үй және Ұлы Манчестердегі Болтон қаласының Смитхиллс ауданындағы ескерткіш. Ол Болтон қаласынан жоғары, Батыс Пеннин тауларының етегінде, қала орталығынан солтүстік-батысқа қарай орналасқан. Астли және Раведен бұлақтарының жанындағы қорғаныс орнында тұр. Солтүстік-Батыс Англиядағы ең көне сарай үйлерінің бірі, оның ең көне бөліктері, соның ішінде үлкен зал 15 ғасырға дейін сақталып келген, кейіннен өзгертіліп, кеңейтілген, әсіресе батыс жағы. Оның бір бөлігі бұрын қоршалған. Мүлік Болтон қалалық кеңесіне тиесілі және жұртшылыққа ашық.
Listed building in Greater Manchester, England
Smithills Hall is a Grade I listed manor house, and a scheduled monument in Smithills, Bolton, Greater Manchester, England. It stands on the slopes of the West Pennine Moors above Bolton at a height of , north west of the town centre. It occupies a defensive site near the Astley and Raveden Brooks. One of the oldest manor houses in North West England, its oldest parts, including the great hall, date from the 15th century and it has since been altered and extended, particularly the west wing. Parts of it were moated. The property is owned by Bolton Metropolitan Borough Council and open to the public.
Тарих
Смитхиллс атауы көне ағылшын тіліндегі “smeþe” сөзінен шыққан, ол “тегіс” және “hyll” – төбе дегенді білдіреді. 1322 жылы Смитхелл деп тіркелген. Зал туралы ерте ортағасырлық жазбалар 1335 жылы Уильям Рэдклиф оны Хултоннан иеленген кезде басталды, ал Хултон бұл жерді Госпитальерлер орденінан алған еді. 1369 жылы Рэдклиф қайтыс болғаннан кейін, ол оның ұлы және мұрагері, сэр Ральф Рэдклифке өтті. Ол 1384–1387 жылдары Ланкаширдің жоғары шерифі және Ланкаширден екі рет парламент депутаты болды. Рэдклифтер 1485 жылға дейін онда тұрды, содан кейін әулеттің еркек желісі тоқтап, Смитхиллс Холл Бартон отбасына өтті. Бартон – бай қой шаруалары, олар мұнда шамамен 200 жыл өмір сүрді. 1659 жылы зал мен меншік Беласиз отбасына неке арқылы өтті. 1722 жылы Манчестерлік Байромдар сарайды сатып алып, 1801 жылға дейін сақтады. Содан кейін зал мен меншікті Эйнсворттар сатып алды, олар Барроу Бридждегі ағарту фабрикаларының иелері болып байлық жинады. 1554 жылы Болтон қаласының жанындағы Динден келген Джордж Марш ересі үшін сотқа жіберілмес бұрын Смитхиллс Холлда “тексерілді”. Ол кінәлі деп танылып, Честердегі Баутон қаласында өлім жазасына кесілді. Марш қалдырған деген аңызға ие аяқ іздері оның қайтыс болған күнінің (24 сәуір) мерейтойында жыл сайын қанға боялады. Натаниел Хоторн 1855 жылы Ливерпульде АҚШ консулы қызметін атқарып тұрғанда залға сапар жасап, оны сипаттады. Осы оқиғаны еске алу үшін Коалпит жолында тас орнатылған. Бұл Киндер Скауттағы жаппай бұзушылықтың алға басты себебі болды. 1996 жылы бұл жол жалпы пайдалануға ашық деп жарияланды.
The name Smithills derives from the Old English smeþe meaning smooth and hyll, a hill and was recorded as Smythell in 1322. Early medieval records about the hall began in 1335 when William Radcliffe acquired the manor from the Hultons who held it from the Knights Hospitaller. On Radcliffe's death in 1369, it passed to his son and heir Sir Ralph Radcliffe, High Sheriff of Lancashire for 1384–1387 and twice MP for Lancashire. The Radciffes lived there until 1485, when the male line failed and Smithills Hall passed to the Bartons, wealthy sheep farmers who lived there for nearly 200 years. In 1659 the hall and estate passed by marriage to the Belasyse family. In 1722 the Byroms of Manchester bought the manor and kept it until 1801 when the hall and estate were acquired by the Ainsworths, who made their fortune as the owners of bleachworks at Barrow Bridge. In 1554 George Marsh, a preacher from Deane near Bolton, was 'examined' at Smithills Hall, before being sent to Chester to be tried for heresy. He was found guilty and executed at Boughton in Chester. A footprint, supposedly left by Marsh, is said to bleed every year on the anniversary of his death (24 April). Nathaniel Hawthorne visited and described the hall when he was United States consul in Liverpool in 1855. The demonstration is commemorated with a stone on Coalpit Road. It was a forerunner of the Kinder Scout mass trespass. By 1996 the road was declared a public right of way.